از زمانی که نبرد با ایران در 28 فوریه آغاز شد، گزارشهای بسیاری از «توافقات» با رژیم باقیمانده بر ویرانههای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران منتشر شده است که پاسخ دادن به یکی دیگر از آنها تقریباً مضحک به نظر میرسد.
اما خبرنگار اسرائیلی، آمیت سگال، معمولاً همه گزارشها درباره توافقات – از جمله آخرین مورد از باراک راوید از آکسیوس – را با مقامات ارشد اسرائیلی بررسی میکند، بنابراین من به پستهای سگال توجه میکنم. روز چهارشنبه، سگال با نقل قول از راوید، در ایکس (X) نوشت:
- «به گفته @BarakRavid، ایالات متحده و ایران از زمان آغاز جنگ تاکنون در نزدیکترین نقطه به توافق قرار دارند. چارچوب این توافق شامل موارد زیر است:
- محاصره دریایی ایالات متحده و ایران به تدریج در طول دوره مذاکرات دقیق برداشته خواهد شد.
- ایالات متحده در یادداشت تفاهم متعهد خواهد شد که به تدریج تحریمها را بردارد و دهها میلیارد دلار از داراییهای مسدود شده را آزاد کند.
- مذاکرات هنوز در مورد مدت زمان توقف غنیسازی اورانیوم ادامه دارد. سه منبع گفتند که توقف حداقل 12 سال طول خواهد کشید و یک منبع نتیجه نهایی را 15 سال تخمین زد. علاوه بر این، ایالات متحده میخواهد بندی را در توافقنامه بگنجاند که بیان میکند هرگونه نقض ایران در مورد غنیسازی اورانیوم، دوره توقف را تمدید خواهد کرد.
- دو منبع ادعا کردند که ایران موافقت خواهد کرد تا اورانیوم بسیار غنی شدهای که در اختیار دارد را از کشور خارج کند.
- ایالات متحده انتظار دارد ظرف 48 ساعت پاسخ ایران را در مورد چندین نکته کلیدی در پیشنویس چارچوب توافق دریافت کند.»
استیو فوربس: دیگر توهمی نیست — آمریکا باید کار ایران را تمام کند
این یک «توافق» وحشتناک خواهد بود، توافقی که انتقادات شدیدی را از سوی تندروهای ایرانگریز حزب جمهوریخواه به دنبال خواهد داشت، کسانی که از پرزیدنت ترامپ میخواهند «کار را تمام کند» و این کار را به شکلی چشمگیر انجام دهد.
«پایان بازی» لازم نیست به تحقیر بقایای رژیم باقیمانده بر ویرانههای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و حکومت در هم شکسته ایران منجر شود. اما آنها «دیوانهاند» همانطور که هم پرزیدنت ترامپ و هم وزیر امور خارجه مارکو روبیو آنها را خواندهاند – روبیو روز سهشنبه از تریبون مطبوعاتی کاخ سفید اضافه کرد که «از نظر عقلی دیوانهاند» – و این سخاوتآمیز است.
«رهبرانی» که در ایران باقی ماندهاند (حداقل آنهایی که اسلحه در دست دارند) قاتلان متعصبی هستند که نمیتوان به آنها اعتماد کرد. محاصره باید پابرجا بماند تا زمانی که ترافیک تجاری کامل به همه کشورها به جز ایران، از طریق خلیج، از سر گرفته شود. رد غنیسازی باید کامل باشد و بقایای اورانیوم بسیار غنی شده، که اکنون پس از حملات دقیق ایالات متحده زیر آوار در مکانهای مختلف دفن شده است، باید از زیر آوار بیرون کشیده شده و به ما تحویل داده شود. برنامههای موشکی و پهپادی ایران باید دارای سقف برای تعداد موشکها و برد آنها باشد و این برنامهها باید تحت یک رژیم راستیآزمایی دقیق قرار گیرند. در نهایت، رژیم باید اینترنت را برای مردم خود روشن کند و شیر پولی را برای حماس، حزبالله و حوثیها ببندد.
اینها مطالبات معقولی هستند و متعصبان در ایران — مگر اینکه غیرمنطقی باشند (که ممکن است اینطور باشد) — باید آنها را چنین ببینند. پرزیدنت ترامپ از اهرم خود دست نمیکشد. او این اهرم را در اختیار دارد. ما باید امیدوار باشیم که او از تمام توان آن استفاده کند.
نمایندگان ویژه استیو ویتکوف و جرد کوشنر نمیخواهند نامشان در یک «توافقنامه مونیخ دوم» باشد، و آنها قبلاً عقبنشینی کردهاند. پرزیدنت ترامپ نباید ریسک پیروزیای را که به دست آورده و جاودانه است، با نجات ایران از میدان، به خطر بیندازد.
من به هیچ چیز باور ندارم، اما از همه چیز نگرانم. ایران سرانجام به گوشه رینگ رانده شده و ناامید است. بیایید دعا کنیم که پرزیدنت ترامپ این رژیم رادیکال و دزدسالار را به پایان برساند و در تاریخ به عنوان رئیسجمهوری که ثبات را به خاورمیانه آورد، ثبت شود.