اشتراک
اعضای نیروهای بسیج مردمی عراق در مراسم تشییع پیکر مبارزان کتائب حزب‌الله که در مارس ماه در اثر حملات هوایی آمریکا در استان بابل کشته شدند، شرکت کردند.
اعضای نیروهای بسیج مردمی عراق در مراسم تشییع پیکر مبارزان کتائب حزب‌الله که در مارس ماه در اثر حملات هوایی آمریکا در استان بابل کشته شدند، شرکت کردند.
اخبار جهانی سیاست خاورمیانه

نخست‌وزیر عراق متعهد به خلع سلاح شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران تا ژوئن ۲۰۲۷ شد

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

علی زیدی، نخست‌وزیر عراق، در برنامه‌ای جاه‌طلبانه متعهد شده است که شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران در این کشور را تا ژوئن ۲۰۲۷ خلع سلاح کرده و آن‌ها را در ساختارهای دولتی ادغام کند. این اقدام که به عنوان یک ضرورت برای احیای حاکمیت ملی و بهبود وضعیت اقتصادی مطرح شده، بخشی از تلاش‌های دولت او برای عبور از بحران‌های امنیتی و اقتصادی ناشی از تنش‌های میان ایالات متحده و ایران است. عراق که به دلیل اختلال در صادرات نفت در پی جنگ منطقه‌ای، بخش بزرگی از درآمدهای خود را از دست داده، قصد دارد با کاهش نفوذ گروه‌های مسلح، بستری برای همکاری‌های اقتصادی بین‌المللی فراهم کند. با این حال، کارشناسان و تحلیل‌گران این جدول زمانی را به دلیل ریشه‌های عمیق نفوذ سیاسی و نظامی این گروه‌ها و فقدان توافق صلح میان تهران و واشنگتن، بسیار شکننده و دشوار می‌دانند. شبه‌نظامیان مذکور که بسیاری از آن‌ها در دوران پس از ۲۰۰۳ و مقابله با داعش شکل گرفته‌اند، در حال حاضر با ادعای ضرورت مقابله با نیروهای خارجی، در برابر خلع سلاح مقاومت می‌کنند. زیدی در تلاش است تا با مدیریت همزمان چالش‌های داخلی و فشارهای بین‌المللی، عراق را به جای میدان خصومت، به کانون تعاملات اقتصادی تبدیل کند؛ هرچند موفقیت این طرح به شدت به توانایی دولت در اجرای تعهدات و توازن در روابط منطقه‌ای وابسته است.

علی زیدی، نخست‌وزیر عراق، متعهد شد که شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران در کشورش را تا ژوئن ۲۰۲۷ خلع سلاح کند و جدول زمانی بسیار جاه‌طلبانه‌ای را برای آوردن طیف وسیع و غیرقابل کنترل شورشیان زیر نظر دولت ترسیم کرد.

طرح خلع سلاح مرحله‌ای که آقای زیدی برای اولین بار در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز در روز شنبه در بغداد مطرح کرد، محور اصلی مدیریت تعادل ظریف عراق بین دو متحد مهم خود، یعنی ایالات متحده و ایران، در زمانی است که این دو کشور در حال جنگ هستند.

عراق تحت فشار فزاینده‌ای از سوی دولت ترامپ، شریک حیاتی امنیتی و اقتصادی خود، قرار دارد تا نیروهای همسو با ایران را که نه تنها قدرت نظامی بلکه قدرت سیاسی نیز کسب کرده‌اند، بی‌اثر کند. در عین حال، ایران، همسایه عراق، تلاش می‌کند نفوذ خود را در این کشور عمیق‌تر کرده و استفاده از این شبه‌نظامیان را در جنگ با واشنگتن گسترش دهد.

خلع سلاح شبه‌نظامیان رهبران قبلی عراق را که تجربه بسیار بیشتری نسبت به آقای زیدی در صحنه سیاسی پرآشوب کشور داشتند، دچار مشکل کرده بود. گروه‌های تحت حمایت ایران در سال‌های اخیر بیش از پیش ریشه دوانده‌اند، احزابی تشکیل داده‌اند که در سیستم سیاسی و اقتصادی عراق تنیده شده‌اند و مهار آن‌ها را به کاری دشوار تبدیل کرده‌اند.

«این موضوع اختیاری نیست. یک ضرورت است»، آقای زیدی درباره طرح خلع سلاح خود در اولین مصاحبه‌اش با رسانه‌های خارجی در محل اقامت رسمی‌اش گفت. «دیگران نیز از این موضوع سخن گفتند اما بعد عقب نشستند. آن‌ها تسلیم فشارها یا نگرانی‌های دیگر شدند. برای من، این مسئله همراه با فساد، مسئله آبرو است.»

مشکلات مانع از تصمیم آقای زیدی نشده است، کسی که قبل از رسیدن به مقام نخست‌وزیری در سال جاری، تازه‌کار سیاسی محسوب می‌شد. قبل از نامزدی او، این تاجر ثروتمند برای اکثر عراقی‌ها ناشناخته بود.

در این هفته، همان‌طور که آقای زیدی برای اولین بار در مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت خواهد کرد، او نه تنها با یک چالش امنیتی بلکه با یک بحران اقتصادی وحشتناک نیز روبرو است.

عراق، سومین صادرکننده بزرگ نفت جهان، به گفته آقای زیدی، به دلیل جنگ بین ایالات متحده و ایران که حمل‌ونقل دریایی از طریق تنگه هرمز را مختل کرده است، ۶۰ درصد از درآمد ماهانه صادرات خود را از دست داده است. از زمان روی کار آمدن، او پیشنهاداتی برای ساخت خطوط لوله‌ای که از خلیج فارس دور بزنند ارائه کرده است، از جمله یکی که به گفته او می‌تواند به اروپا برسد.

«ما می‌خواهیم پل‌ها و پیوندهای اقتصادی بین عراق و کشورهای جهان بسازیم. در دوران این دولت، عراق نقطه دیدار خواهد بود، نه نقطه خصومت.»

با این حال، تحقق این آرزوها بستگی به پاسخگویی آقای زیدی به خواسته دولت ترامپ برای مهار شبه‌نظامیان دارد.

«ابتدا باید سلاح‌ها محدود شوند تا بتوانید اقتصاد جامعی بسازید»، او گفت.

آقای زیدی ابتدا در تابستان اعلام کرد که شبه‌نظامیان تا زمان خروج آخرین نیروهای باقی‌مانده آمریکا از عراق در ۳۰ سپتامبر خلع سلاح خواهند شد. شبه‌نظامیان عراقی فوراً این جدول زمانی را رد کردند. پس از آن، مقامات سعی کردند آنچه در عراق یک اشتباه سیاسی تلقی می‌شد اصلاح کنند و گفتند که خلع سلاح ممکن است از ۳۰ سپتامبر آغاز شود.

دولت آقای زیدی از آن زمان کمیته‌ای را برای مذاکره با شبه‌نظامیان درباره خلع سلاح تشکیل داده است. او گفت که شرایط توافق درباره جدول زمانی در ۳۰ سپتامبر اعلام خواهد شد.

به گفته آقای زیدی، ابتدا دوره‌ای ۹۰ روزه وجود خواهد داشت که در آن شبه‌نظامیان هیچ حمله‌ای انجام نخواهند داد و تضمین می‌شود که مورد حمله نیروهای آمریکایی قرار نخواهند گرفت. پس از آن، شبه‌نظامیان شروع به تحویل سلاح‌های خود خواهند کرد و خلع سلاح تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ پایان می‌یابد، هرچند شبه‌نظامیان همچنان فشار می‌آورند تا تا پایان سال ۲۰۲۷ فرصت داشته باشند.

دیپلمات‌های منطقه‌ای و برخی مقامات امنیتی عراق هشدار می‌دهند که این جدول زمانی بسیار شکننده است. اکثر آن‌ها آن را تقریباً غیرممکن در زمان جنگ می‌دانند، زمانی که متحدان شبه‌نظامی ایران شرکای ارزشمندی در ایجاد هرج‌ومرج منطقه‌ای و تحمیل هزینه‌های سنگین بر اقتصاد جهانی بوده‌اند.

شبه‌نظامیان بارها به کویت و اردن همسایه، همچنین به سایت‌های انرژی در عراق و سفارت آمریکا در بغداد حمله کرده‌اند.

در این ماه، عربستان سعودی عراق را به عنوان منبع حمله پهپادی که عملیات خط لوله شرق-غرب پادشاهی را مختل کرد، متهم کرد؛ خط لوله‌ای که ۴ درصد از عرضه نفت جهانی را تأمین می‌کند. مقامات عراقی معتقدند سلول‌های منشعب از شبه‌نظامیان عراقی به تسهیل آن حمله کمک کرده‌اند، اگرچه آن را طراحی نکرده‌اند.

«دولت عراق اعلام کرده است که بخشی از این جنگ نیست»، ویکتوریا تیلور، مدیر ابتکار عراق در شورای آتلانتیک مستقر در واشنگتن گفت. «اما آن‌ها واقعاً کنترلی بر این موضوع ندارند.»

او گفت که ایران در زمانی که متحدان عراقی خود را «ابزاری بسیار قدرتمند» ثابت کرده‌اند، چراغ سبز خلع سلاح آن‌ها را نشان نخواهد داد.

یک مقام ارشد امنیتی عراق که به شرط عدم افشای هویت برای بحث درباره مذاکرات حساس با شبه‌نظامیان صحبت می‌کرد، هشدار داد که اگرچه برخی مقامات آمریکایی به نظر می‌رسید نسبت به جدول زمانی آقای زیدی تمایل دارند، اما این طرح بدون توافق صلح بین ایالات متحده و ایران شکست خواهد خورد. چنین توافقی هنوز در افق دیده نمی‌شود.

فراتر از ژئوپلیتیک، خلع سلاح شبه‌نظامیان عراق ممکن است دشوار باشد زیرا آن‌ها بسیار متعدد و پراکنده شده‌اند.

پس از اینکه نیروهای آمریکا در سال ۲۰۰۳ به عراق حمله کردند و دیکتاتور آن، صدام حسین را سرنگون کردند، چندین گروه شورشی از اکثریت شیعه مسلمان ایران برای مبارزه با اشغال آمریکا ظاهر شدند، اغلب با آموزش و تسلیحات از ایران، قدرت شیعه منطقه.

سپس، در سال ۲۰۱۴، گروه جهادی سنی داعش تهاجمی را آغاز کرد که در اوج آن بیش از یک سوم قلمرو عراق را تصرف کرد. در حالی که عراق منتظر کمک ائتلاف نظامی به رهبری آمریکا بود، بسیج نیروها را اعلام کرد. بی‌شمار گروه مسلح جدید شکل گرفتند، بسیاری تحت هدایت ایران.

تابوتی پوشیده با رنگ‌های سبز، سفید و قرمز پرچم ایران توسط جمعیتی بالای سر نگه داشته شده است. برخی افراد پرچم‌های زرد را بالا گرفته‌اند.
مراسم تشییع پیکر کشته‌شدگان در حملات هوایی به پایگاه‌های نیروهای بسیج مردمی در موصل در جولای.
هادی مزبان / اسوشیتد پرس

دولت عراق از آن زمان تلاش کرده است تا این شبه‌نظامیان را که مجموعاً نیروهای بسیج مردمی (PMF) نامیده می‌شوند، مهار کند و آن‌ها را تحت اقتدار دولت قرار دهد. حتی کسانی که تحت نظارت دولت قرار گرفته‌اند، همچنان پیوندهای عمیقی با تهران و سایر شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران خارج از کنترل دولت حفظ می‌کنند.

تلاش‌های فعلی دولت بر چهار شبه‌نظامی قدرتمند متمرکز است که در برابر فراخوان‌های خلع سلاح یا پذیرش اقتدار دولت مقاومت کرده‌اند.

آقای زیدی گفت که هدف او این است که این شبه‌نظامیان به عنوان موجودیت‌های مستقل از بین بروند. «آن‌ها به صورت فردی به نیروهای بسیج مردمی پیوسته و در آن‌ها ادغام خواهند شد»، او گفت. پس از مهلت مقرر، او افزود، هر گروهی که تحت نام شبه‌نظامی فعالیت کند «به عنوان خارج قانون شناخته خواهد شد.»

این گروه‌های اصلی اصرار دارند که تا زمانی که «نیروهای اشغالگر» تهدید ایجاد می‌کنند حق حمل سلاح دارند و به جنگی که ایالات متحده و اسرائیل در فوریه علیه ایران آغاز کردند اشاره می‌کنند. این گروه‌ها استدلال می‌کنند که نیروهای آمریکا و اسرائیل، که پایگاه‌های مخفی در بیابان عراق ساخته بودند، از قلمرو عراق استفاده می‌کنند.

رمزی مردینی، بنیانگذار Geopol Labs، یک شرکت مشاوره ریسک ژئوپلیتیک مستقر در خاورمیانه، گفت که یک جدول زمانی موفق برای خلع سلاح نه تنها نیازمند کاهش درگیری منطقه‌ای است بلکه نیازمند دولتی است که بتواند خواسته‌های خود را اجرا کند و مشوق‌ها یا تضمین‌هایی به گروه‌های مسلحی که اطاعت می‌کنند ارائه دهد.

فردی با کلاه ایمنی سفید بر روی دوچرخه سبز در امتداد جاده دو بانده که از میان یک سایت صنعتی عبور می‌کند سوار است.
در میدان نفتی الزبیر در بصره در آوریل.
محمد عطی / رویترز

«تا زمانی که تغییرات واقعی در زمینه سیاسی و امنیتی رخ ندهد، یک مهلت صرفاً یک آرزو است»، او گفت.

همان‌طور که خروج نهایی نیروهای آمریکا نزدیک می‌شود، شبه‌نظامیان شرایط اضافی برای خلع سلاح خود مطرح کرده‌اند. این گروه‌ها، برای مثال، به حضور مداوم نیروهای ترکیه در شمال عراق اشاره کرده‌اند. ترکیه گفته است که باید نیروهای خود را در عراق برای مبارزه با جدایی‌طلبان کُرد ترکیه در مرزهایش حفظ کند. در پاسخ، آقای زیدی گفت که او به دنبال توافقی با ترکیه برای خروج آن‌هاست.

در گذشته، ترکیه گفته است که هرگونه خروج مشروط به پاکسازی اردوگاه‌ها و سلاح‌های شورشیان کُرد از شمال عراق است. آقای زیدی گفت که دولت او همچنین بر روی جدول زمانی برای جذب نیروهای کُرد محلی به نیروهای بسیج مردمی عراق برای برآورده کردن آن خواسته کار می‌کند.

در پیگیری توافق با ترکیه، آقای زیدی گفت که او از تلاش‌های عراق برای تقویت پیوندهای اقتصادی بین دو کشور بهره برد. امسال، عراق توافقی یک‌ساله برای افزایش صادرات نفت به ترکیه از طریق یک خط لوله موجود عراقی پذیرفت و اکنون عراق قصد دارد ظرفیت خط لوله را افزایش دهد، او گفت. هفته گذشته، در جریان بازدید از فرانسه و آلمان، او طرح‌هایی برای ساخت خطوط لوله از طریق ترکیه که نفت عراق را مستقیماً به اروپا برساند پیشنهاد کرد.

در طول مصاحبه، آقای زیدی همچنین برخی از چالش‌های اقتصادی که کشورش اکنون با آن مواجه است را تشریح کرد. او گفت که عراق از زمان شروع جنگ حدود ۶۰ میلیارد دلار از درآمد خود را از دست داده است.

اگرچه عراق خود را شریک منطقه‌ای با ایران می‌داند، او گفت، ایران اجازه عبور تانکرهای نفتی عراقی از تنگه هرمز را نداده است.

«ما طولانی صحبت کردیم. تصمیم اتخاذ شده از سوی ایران قطعی است»، او افزود. «هدف آن‌ها افزایش قیمت جهانی نفت است. این موضوع مربوط به نزدیکی یا دوری از آن‌ها نیست. به هر حال، آن‌ها می‌خواهند فشار ایجاد کنند.»

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: nytimes.com