رونق هوش مصنوعی و نوع جدیدی از کلاهبرداری رمزارزی

سرمایه‌گذاران خطرپذیر آن‌قدر پول به هوش مصنوعی سرازیر کرده‌اند که چیز زیادی برای بقیه باقی نمانده است. با این حال، برخی هنوز به شیدایی پیشین دل بسته‌اند: مالی رمزارزی. در نیمه نخست امسال، استارتاپ‌های رمزارزی در نزدیک به ۷۵۰ معامله ۱۰ میلیارد دلار سرمایه خطرپذیر دریافت کردند. هوش مصنوعی و رمزارز جدا از مصرف زیاد توان محاسباتی، اشتراک چندانی با هم نداشته‌اند. اما تحقیقی از اکونومیست نشان می‌دهد که این دو از طریق تجارتی غیرقانونی و پررونق به‌شدت به هم پیوند خورده‌اند.

صدور کارت‌های اعتباری و بدهی رمزارزی به‌سرعت در حال افزایش است. این کارت‌ها کیف‌پول‌های رمزارزی را به پایانه‌های پرداختی که کسب‌وکارهای عادی استفاده می‌کنند متصل می‌کنند. آن‌ها به افراد در کشورهای فقیر با ارزهای غیرقابل‌اعتماد اجازه می‌دهند با استیبل‌کوین‌های متصل به ارزهای خارجی باثبات‌تر، به‌ویژه دلار، معامله کنند. اما کارت‌های رمزارزی مشتریان بزرگ دیگری هم دارند. بسیاری از ارائه‌دهندگان کارت تلاش جدی برای تأیید هویت دارندگان کارت نمی‌کنند. همین آن‌ها را در معرض سوءاستفاده مجرمان و تحریم‌گریزان قرار داده است. این کارت‌ها همچنین به افراد در جاهایی مانند چین اجازه می‌دهند اشتراک مدل‌های پیشرو هوش مصنوعی آمریکایی را بخرند و محدودیت‌های سازندگان مدل بر فروش به دشمنان آمریکا را دور بزنند.

کارت‌های رمزارزی هنگام کشیدن روی پایانه‌های ویزا و مسترکارت، ارزهای دیجیتال را به پول واقعی تبدیل می‌کنند و استفاده از آن‌ها رو به رشد است. هرچند چنین کارت‌هایی می‌توانند به بیت‌کوین، اتریوم و دیگر سکه‌های بی‌ثبات متصل شوند، نوسان رمزارزهای غیرمتصل آن‌ها را وسیله‌ای ضعیف برای مبادله می‌کند. استیبل‌کوین‌ها که ارزش کل بازارشان در دو سال گذشته نزدیک به دو برابر شده و به بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار رسیده، هنوز عمدتاً ذخیره ارزش هستند. اما بر اساس داده‌های Paymentscan، یک ارائه‌دهنده داده، کارت‌های استیبل‌کوینی در ماه اوت در تراکنش‌هایی به ارزش بیش از ۱.۱ میلیارد دلار استفاده شدند که سه برابر یک سال پیش است. رقم واقعی احتمالاً بیشتر است؛ بسیاری از ارائه‌دهندگان کارت رمزارزی حجم تراکنش‌های خود را گزارش نمی‌کنند.

در دو سال گذشته، تنظیم‌گران در آمریکا، اروپا و هنگ‌کنگ با نوشتن قواعد شفاف‌تر برای ارزهای دیجیتال به این رشد دامن زدند. در نتیجه، رمزارزها به‌طور کلی و به‌ویژه استیبل‌کوین‌ها اعتبار بیشتری کسب کردند. به‌طور خاص، ویزا و مسترکارت در تلاشی تهاجمی برای تصاحب سهمی از اقتصاد روبه‌رشد رمزارز، شروع به ارائه عضویت در شبکه‌های خود — که تا پیش از این عمدتاً به بانک‌ها اختصاص داشت — به صادرکنندگان کارت استارتاپی دارای مجوز پرداخت کردند.

این صادرکنندگان به‌نوبه خود دسترسی شبکه‌ای خود را به ارائه‌دهندگان کارت‌های رمزارزی وام می‌دهند. از بزرگ‌ترین این صادرکنندگان می‌توان به Rain، Reap و Wirex اشاره کرد. هر سه می‌گویند مسئولیت‌های انطباق خود را جدی می‌گیرند. در ژانویه، Rain ۲۵۰ میلیون دلار از صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر، از جمله نام‌های بزرگی مانند Iconiq و Lightspeed، جذب کرد. ارائه‌دهندگان رمزارزی مشتریان را با برند خود ثبت‌نام می‌کنند. بین آوریل و سپتامبر، شمار ارائه‌دهندگان قابل‌شناسایی از حدود ۱۰۰ به ۲۵۰ رسید. مشارکت ویزا و مسترکارت به ارائه‌دهندگان رمزارزی امکان می‌دهد از طریق صادرکنندگان، کارت‌هایی با لوگوی این دو غول پرداخت (و همچنین لوگوی خودشان) عرضه کنند که در هر جای جهان قابل استفاده است.

گسترش استیبل‌کوین‌ها تنظیم‌گران کشورهای فقیر را نگران می‌کند، زیرا می‌تواند به شبه‌دلاری‌شدن اقتصادهایشان منجر شود. اما باید همتایان ثروتمندشان را نیز نگران کند. استیوار پراساد از دانشگاه کرنل می‌گوید استیبل‌کوین‌ها «کانال‌های اضافی برای تراکنش‌های مالی غیرقانونی، هم در داخل و هم بین کشورها، ایجاد می‌کنند». برآورد TRM Labs، یک شرکت تحلیلی، این است که جریان‌های غیرقانونی رمزارز سال گذشته از ۱۵۸ میلیارد دلار فراتر رفت.

برای کسب‌وکارهایی که می‌خواهند مشتریان خاصی را مسدود کنند، کارت‌های رمزارزی می‌توانند تأیید هویت یا موقعیت مکانی دارنده کارت را دشوار کنند. برای مثال، سایت‌های فارسی‌زبان و روسی‌زبان کارت‌های رمزارزی خود یا شخص ثالث را به‌ویژه به ایرانیان و روس‌ها تبلیغ می‌کنند؛ کسانی که به‌دلیل تحریم‌های کشورشان از نظام مالی غرب بیرون مانده‌اند. یک سایت روسی‌زبان به کاربران خود می‌بالد که می‌توانند «هزینه چت‌جی‌پی‌تی، کلود، نتفلیکس، اسپاتیفای… و دیگر خدمات بین‌المللی را پرداخت کنند».

مانند کارت‌های پرداخت «نئوبانک‌های» دیجیتال مانند Monzo یا Revolut، کارت‌های رمزارزی نیز در اصل فقط باید برای مشتریان تأییدشده‌ای صادر شوند که بررسی‌های معمول شناخت مشتری (KYC) را گذرانده‌اند. اما در عمل، ارائه‌دهندگان همیشه سخت‌کوش نیستند. برای برخی از آن‌ها، KYC ضعیف یک مزیت فروش است.

گزارشی که در آوریل توسط Crystal Intelligence، یک شرکت تحلیلی دیگر، منتشر شد نشان داد نزدیک به هفت نفر از هر ده ارائه‌دهنده کارت رمزارزی الزامات KYC ضعیف یا فاقد آن داشتند. حدود نیمی از ارائه‌دهندگان بدون KYC که Crystal Intelligence شناسایی کرد در هنگ‌کنگ و یک‌پنجم در آمریکا مستقر بودند. دیگران کارت‌های مجازی می‌فروشند، در برخی موارد کاملاً قانونی، در حالی که در قفقاز یا کشورهای خلیج فارس مجوز دارند، جایی که قواعد KYC ضعیف‌تر و کم‌سخت‌گیرانه‌تر اجرا می‌شود.

ممکن است برخی از این شرکت‌ها کارت‌های با KYC ضعیف یا بدون KYC را تبلیغ کنند اما پس از شروع تراکنش دارنده کارت، تأیید هویت بخواهند. برخی می‌توانند هویت مشتری را بدون درخواست مدارک تأیید کنند. بسیاری از ارائه‌دهندگان کارت رمزارزی قواعدی بر محصولات خود اعمال می‌کنند و مشکوک نیستند. حتی چند مورد پرداخت به فروشندگانی مانند Starlink، یک شرکت اینترنت ماهواره‌ای، را محدود می‌کنند که محصولاتش به‌طور غیرقانونی توسط نیروهای مسلح روسیه و ناوگان مخفی نفتکش‌هایش استفاده می‌شود.

اما در برخی موارد، Crystal Intelligence دریافت که ارائه‌دهندگان اطلاعات هویتی درخواست نکردند و در موارد دیگر هیچ تلاشی برای تأیید اطلاعات ارائه‌شده انجام نشد. اکونومیست از طریق یک کانال روسی‌زبان در تلگرام، یک اپلیکیشن پیام‌رسان، برای دریافت کارت ویزا درخواست داد؛ کانالی که وعده می‌داد «بدون مدارک، بدون انتظار و بدون فرم‌های طولانی» و کارت را در چند دقیقه به کیف‌پول Apple Pay متصل کرد. نام ارائه‌دهنده CinCin است و به‌روشنی صادرکننده کارتی که با آن کار می‌کرد را مشخص نکرد. کارت محدودیت پرداخت ماهانه ۵۰۰,۰۰۰ دلار را تبلیغ می‌کرد. ویزا می‌گوید در همه جا از قانون پیروی می‌کند و فعالیت غیرقانونی را در شبکه خود ممنوع می‌کند.

یکی از کاربردهای روزافزون کارت‌های رمزارزی، امکان پرداخت کاربران چینی برای دسترسی به مدل‌های هوش مصنوعی و چت‌بات‌های آمریکایی مانند کلود و چت‌جی‌پی‌تی است. شبکه‌های اجتماعی چین پر از راهنماهایی درباره چگونگی دور زدن هم محدودیت‌های آمریکا و هم ممنوعیت داخلی هوش مصنوعی خارجی است. بیشتر کاربران به یک «ایستگاه انتقال» شخص ثالث پول می‌پردازند که توکن‌های هوش مصنوعی (تکه‌های داده پردازش‌شده توسط مدل‌ها) را در کشوری بدون محدودیت می‌خرد و آن‌ها را به کاربران در چین می‌فروشد. آموزش‌های دیگر به کاربران چینی می‌آموزند که با خرید هویت‌های جعلی یا پنهان کردن موقعیت مکانی خود با کارت‌های رمزارزی، اشتراک را مستقیماً از آزمایشگاه‌ها بخرند.

حداقل یک راهنمای آنلاین چینی‌زبان برای دور زدن محدودیت‌های کشوری آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی آمریکا به کاربران توصیه می‌کند از یک ارائه‌دهنده در دبی برای مسترکارت درخواست دهند. کاربران در سرزمین اصلی چین می‌توانند از یک شبکه خصوصی مجازی استفاده کنند تا خود را در کشور دیگری جا بزنند و آدرسی در آن کشور را در گوگل مپ انتخاب کنند تا کارت خود را بگیرند. ارائه‌دهندگانی مانند آن یکی در دبی ادعا می‌کنند KYC انجام می‌دهند. اما در ویدئوی آموزشی چینی، مجری به بینندگان اطمینان می‌دهد که ارائه‌دهنده تلاش نمی‌کند واقعی بودن آدرس را تأیید کند، آن‌گونه که یک بانک ممکن است با درخواست قبض خدمات تأیید کند. مسترکارت می‌گوید حاکمیت را جدی می‌گیرد و کارت‌های قابل‌شارژ «بدون KYC» را در شبکه خود ممنوع می‌کند.

یک منبع در یک ارائه‌دهنده رمزارزی آمریکایی که کارت‌هایش توسط Rain صادر می‌شود می‌گوید هر ماه صدها کاربر را می‌بیند که با کارت‌های شناسایی صادرشده در چین و آدرس‌هایی خارج از چین برای کارت‌های ویزای شرکتش ثبت‌نام می‌کنند. در یک مورد، شرکت او کاربری با نشانی IP شنژن و کارت شناسایی صادرشده در چین را مشاهده کرد که برای کارتی با آدرس غیرچینی درخواست داد؛ سپس کاربر ۵۰,۰۰۰ دلار برای اشتراک‌های چت‌جی‌پی‌تی در فروشگاه اپل بولیوی خرج کرد. Rain می‌گوید در حال بررسی این گزارش‌هاست.

Rain کارت‌های شناسایی چینی را می‌پذیرد، چون دارندگانشان ممکن است در خارج مقیم باشند، اما کاربرانی را که با آدرس چینی درخواست می‌دهند رد می‌کند. با این حال، شماری از ارائه‌دهندگانی که از طریق Rain کارت عرضه می‌کنند به کاربرانی که با وارد کردن آدرس چینی در بررسی KYC رد شده‌اند اجازه می‌دهند دوباره تلاش کنند؛ یکی از آن‌ها حتی آن‌ها را تشویق می‌کند «با آدرس دیگری دوباره تلاش کنید». Rain می‌گوید استانداردهای بالایی برای برنامه انطباق خود حفظ می‌کند، تلاش‌ها برای دور زدن کنترل‌هایش را جدی می‌گیرد و از همه مقررات پیروی می‌کند.

از اواخر ۲۰۲۴، یک ارائه‌دهنده رمزارزی مستقر در هنگ‌کنگ که به کاربران چینی‌زبان خدمت می‌کند و توسط Crystal Intelligence رصد می‌شود، شاهد جریان بیش از ۳۵۵ میلیون دلار استیبل‌کوین دلاری به کیف‌پول‌های متصل به کارت خود بوده و ۴,۰۰۰ تراکنش را پردازش کرده است. برخی ناظران گمان می‌کنند بسیاری از این انتقال‌ها برای خرید عمده توکن‌های هوش مصنوعی استفاده می‌شود. منبع در ارائه‌دهنده رمزارزی آمریکایی می‌گوید: «حدس می‌زنم بخش قابل‌توجهی از یک میلیارد دلار هزینه ماهانه کارت‌های استیبل‌کوینی، بازار خاکستری توکن را تأمین مالی می‌کند.»

در ۱۰ سپتامبر، Anthropic، شرکت هوش مصنوعی آمریکایی، علیه علی‌بابا، غول اینترنتی چین، ادعا کرد که این شرکت بین مه و ژوئیه ۱۵۱ میلیون بار به‌طور غیرقانونی به مدل کلود دسترسی یافته تا مدل‌های خود را در فرایندی موسوم به «تقطیر» آموزش دهد. Anthropic مدعی است علی‌بابا برای این کار از مجموعه‌ای از ۵,۰۰۰ حساب کلود استفاده کرده که برخی از آن‌ها با کارت‌های مجازی برای پنهان کردن اقداماتش پرداخت شده بود. علی‌بابا به درخواست اظهارنظر پاسخ نداد. ¦

برای تحلیل‌های تخصصی‌تر از بزرگ‌ترین رویدادهای اقتصاد، مالی و بازارها، در Money Talks، خبرنامه هفتگی ویژه مشترکان ما، ثبت‌نام کنید.