ناوهای هواپیمابر کجا هستند؟ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶

در صبح یکشنبه‌ای مه‌آلود و مرطوب، کمی پیش از ساعت ۹:۳۰ به وقت محلی، یواس‌اس تئودور روزولت از خلیج سن‌دیگو برای اعزامی که مدت‌ها انتظارش می‌رفت اما چندان تبلیغ نشده بود، به دریا رفت. این ناو پرچمدار کلاس نیمیتز از گروه ضربت ناو هواپیمابر ۹ (CSG-9) که به «چوب بزرگ» ملقب است، در ۲۷ سپتامبر حرکت کرد و انتظار می‌رود به سمت خاورمیانه برود تا جایگزین یکی از دو ناو مستقر در منطقه شود که از عملیات علیه ایران پشتیبانی می‌کنند؛ این را USNI News گزارش داد. همانند رویه رایج در اعزام‌ها از ساحل غربی، نیروی دریایی خروج این ناو را علناً اعلام نکرد، هرچند چند ادعای تأییدنشده در شبکه‌های اجتماعی به سفر قریب‌الوقوع آن اشاره داشتند.

گروه آماده‌به‌کار آبی‌خاکی مِیکین آیلند (ARG) متشکل از سه شناور، مملو از هزاران تفنگدار دریایی متخصص در عملیات اعزامی، روز بعد مسیر روزولت را از بندر دنبال کرد. هرچند مقصد نهایی گروه آماده‌به‌کار آبی‌خاکی مِیکین آیلند روشن نیست، گروه آماده‌به‌کار آبی‌خاکی باکسر که اکنون در خاورمیانه فعالیت می‌کند، در ۱۸ مارس آمریکا را ترک کرد و موعد جایگزینی آن فرا رسیده است.

در ادامه ردیاب هفتگی ناوهای هواپیمابر TWZ آمده است که ناوگان ناوهای هواپیمابر آمریکا، از جمله گروه‌های ضربت ناو هواپیمابر و گروه‌های آماده‌به‌کار آبی‌خاکی اعزام‌شده را با استفاده از اطلاعات متن‌باز عمومی رصد می‌کند. گزارش هفته گذشته را اینجا ببینید.

یواس‌اس تئودور روزولت در ساعت ۹:۱۰ صبح به وقت daylight اقیانوس آرام در ۲۷ سپتامبر ترانسپوندر سیستم شناسایی خودکار (AIS) خود را روشن کرد و موقعیت دقیق خود را به‌صورت عمومی از طریق MarineTraffic مخابره کرد و کمتر از ۲۰ دقیقه بعد با کمک چند یدک‌کش به حرکت درآمد. این ابرناو از نقطه لوما با سرعت هفت گره عبور کرد، سپس به سمت غرب رفت و سرعت خود را افزایش داد و به بیش از ۲۴ گره رساند، آنگاه چرخشی تند به سمت جنوب زد و حدود سه ساعت پس از خروج، ارسال سیگنال AIS را متوقف کرد. او مدت کوتاهی AIS را دوباره روشن کرد، در ۵۵ مایل دریایی جنوب غربی موقعیت قبلی خود، اما از آن پس خاموش بوده است.

سه ناوشکن موشک‌انداز هدایت‌شونده، یواس‌اس پاول همیلتون، یواس‌اس دیکیتور و یواس‌اس کارل ام. لوین، بخشی از CSG-9 هستند و این ناو هواپیمابر را اسکورت خواهند کرد؛ یک مقام نیروی دریایی این را به TWZ تأیید کرد. رزمناو موشک‌انداز هدایت‌شونده کلاس تیکوندراگا، یواس‌اس چوزین، نیز این گروه پنج‌شناوره را کامل می‌کند که به عنوان فرمانده دفاع هوایی و موشکی یکپارچه (IAMD) گروه ضربت خدمت خواهد کرد. فرمانده جنگ‌افزار IAMD مسئول هماهنگی پدافند هوایی کل گروه ضربت است؛ نقشی حیاتی چون روزولت وارد منطقه جنگی فعالی خواهد شد. رزمناوهای تیکو دارای ۱۲۲ سلول سیستم پرتاب عمودی (VLS) هستند، بیش از ۹۰ تا ۹۶ سلولی که ناوشکن‌های آرلی برک به آن مجهزند، و بدون رزمناو مشابهی که جایگزین ناوگان فرسوده شود، بازنشسته می‌شوند؛ با این حال، جدیدترین ناوشکن‌های برک پرواز III نقش فرمانده جنگ هوایی را بر عهده خواهند گرفت.

این ناو، بال هوایی ناو هواپیمابر (CVW) ۱۱ را در سواحل غربی سوار کرده یا در حال سوار کردن آن است، پیش از آغاز سفر طولانی به سمت غرب اقیانوس آرام. CVW ۱۱ شامل یک اسکادران از جنگنده‌های رادارگریز نسل پنجم F-35C لایتنینگ II، به علاوه سه اسکادران F/A-18E/F سوپر هورنت و یک اسکادران EA-18G گراولر است. اسکادران‌های پشتیبانی E-2D هاوک‌آی، MH-60R سی‌هاوک و MH-60S سی‌هاوک نیز به همراه یک یگان CMV-22B آسپری سوار بر ناو هستند.

USNI News نخستین رسانه‌ای بود که این اعزام را تأیید کرد و نشان می‌دهد گروه ضربت به سمت خاورمیانه می‌رود. آن‌ها در گزارشی که دوشنبه منتشر شد نوشتند: «انتظار می‌رود گروه ضربت ناو هواپیمابر تئودور روزولت به فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) منتقل شود تا جایگزین یواس‌اس جورج واشینگتن (CVN-73) مستقر در ژاپن شود.»

در پاسخ به درخواست تأیید این اعزام، همان مقام نیروی دریایی به ما گفت: «گروه ضربت ناو هواپیمابر تئودور روزولت در حال انجام عملیات معمول در منطقه عملیاتی ناوگان سوم آمریکاست. ناوگان سوم آمریکا نیروهای دریایی منطقه را رهبری می‌کند و آموزش واقع‌گرایانه و مرتبط لازم برای ایفای نقش نیروی دریایی ما در تمام طیف عملیات نظامی — از عملیات رزمی تا کمک‌های بشردوستانه و واکنش به بلایا — را فراهم می‌آورد. ناوگان سوم آمریکا با متحدان و شرکا برای پیشبرد آزادی ناوبری و پرواز، حاکمیت قانون و دیگر اصولی که زیربنای امنیت منطقه است، همکاری می‌کند.»

این حرکت به‌صورت زنده در San Diego Web Cam پخش شد که در اوج چند صد بیننده داشت. TWZ در آن زمان پس از انتشار شایعاتی درباره خروج قریب‌الوقوع، پخش را رصد می‌کرد. قابل توجه اینکه ملوانان در کنار نرده‌های ناو دیده نشدند، که معمولاً نشانه آسانی است که یک ناو جنگی در حال اعزام است نه آموزش. با این حال، چند پست عمومی در شبکه‌های اجتماعی از سوی ملوانان و دوستان و خانواده‌شان به سفر مورد انتظار ناو اشاره داشت.

روزولت بیشتر یک سال برای این سفر آماده می‌شد. این گروه ضربت آخرین بار از ۱۱ ژانویه تا ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴ به مناطق مسئولیت (AOR) ناوگان پنجم و هفتم آمریکا در پشتیبانی از عملیات نگهبان رفاه اعزام شد. پس از بازگشت به خانه نزدیک دو سال پیش، این ناو یک دوره دسترس‌پذیری افزایشی برنامه‌ریزی‌شده (PIA) هشت‌ماهه را گذراند. پس از PIA، او از ۲۳ تا ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۵ گواهی عرشه پرواز و صلاحیت‌های ناو را تکمیل کرد. در ۲۰۲۶، این ناو از ۱۴ آوریل تا ۱۵ مه تمرین آموزش واحد ترکیبی (COMPTUEX) را انجام داد و سپس از ۲۴ ژوئن تا ۲۸ ژوئیه برای تمرین دوسالانه و گسترده Rim of the Pacific (RIMPAC) به هاوایی رفت. اخیراً، روزولت پیش از اعزام یک دوره دسترس‌پذیری کوتاه در اسکله را تکمیل کرد، همان‌طور که TWZ نخستین بار گزارش داد.

در فوریه، دریادار برندن مک‌لین به خبرنگاران در WEST 2026 گفت که یک شناور سطحی بدون سرنشین متوسط (MUSV) برای نخستین بار با گروه ضربت اعزام خواهد شد. در جریان COMPTUEX و RIMPAC، گروه ضربت روزولت در کنار MUSV سی‌هاوک شرکت Leidos تمرین کرد، که TWZ نخستین بار آن را گزارش داد. ما از نیروی دریایی خواستیم تأیید کند که آیا MUSV همراه گروه خواهد بود، اما پاسخی دریافت نکردیم. تا زمان انتشار، سی‌هاوک هنوز در اسکله سن‌دیگو بود و روشن نیست که این قایق بدون سرنشین با گروه ضربت فعالیت خواهد کرد یا در سن‌دیگو می‌ماند.

گروه آماده‌به‌کار آبی‌خاکی مِیکین آیلند متشکل از سه شناور، با سیزدهمین یگان اعزامی تفنگداران دریایی (MEU) سوار بر آن، در ۲۸ سپتامبر برای اعزام به حرکت درآمد؛ یک مقام نیروی دریایی این را نیز به USNI News تأیید کرد. علاوه بر ناو پرچمدار تهاجمی آبی‌خاکی کلاس واسپ (LHD)، یواس‌اس مِیکین آیلند، دو ناو داک ترابری آبی‌خاکی کلاس سان آنتونیو (LPD)، یواس‌اس جان پی. مورثا و یواس‌اس انکوریج، در همان روز خارج شدند و این گروه اعزامی را کامل کردند.

هیچ مقصدی رسماً اعلام نشده است. با این حال، یک گزینه آشکار برای جایگزینی وجود دارد: گروه آماده‌به‌کار آبی‌خاکی باکسر. این گروه که اکنون در منطقه مسئولیت فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در پشتیبانی از عملیات محاصره و رهگیری در دریای عرب و اقیانوس هند مستقر است، از اواسط مارس اعزام شده است. ناوگان آبی‌خاکی به دلیل مشکلات نگهداری بدنام است و این شناورها ماه‌ها بدون توقف در بندر تحت فشار شدید بوده‌اند. شناورهای آبی‌خاکی کندتر از ناوهای هواپیمابر حرکت می‌کنند و اگر سنتکام مقصد نهایی باشد، گروه آماده‌به‌کار آبی‌خاکی مِیکین آیلند باید بشتابد تا پیش از نوامبر برسد.

مِیکین آیلند جنگنده‌های F-35B لایتنینگ II با برخاست کوتاه و فرود عمودی (STOVL) را سوار می‌کند که به «انتقام‌جویان جزیره ویک» از اسکادران حمله جنگنده تفنگداران دریایی (VMFA) ۲۱۱ تعلق دارند، و همچنین MV-22B آسپری‌های اسکادران تیلت‌روتور متوسط تفنگداران دریایی (VMM) ۳۶۴ (تقویت‌شده). این جنگنده‌های B اخیراً یک حمله هوایی شبیه‌سازی‌شده در سواحل کالیفرنیا انجام دادند.

هونگ کائو، وزیرacting نیروی دریایی، به عرشه پرواز یواس‌اس آبراهام لینکلن پرواز کرد در حالی که این ناو به سمت شرق در منطقه عملیاتی جزایر هاوایی در مسیر بندر خانگی خود در سن‌دیگو حرکت می‌کرد. او در پستی در روز یکشنبه نوشت: «امروز، رزمندگان ما در یواس‌اس آبراهام لینکلن ظرفیت و توانایی چشمگیر خود را که در ۱۰ ماه گذشته علیه دشمنان ما به کار گرفتند، به نمایش گذاشتند.»

یواس‌اس فرانک ای. پیترسن جونیور، ناوشکنی که در طول اعزام ۱۰ ماهه لینکلن را اسکورت می‌کرد، روز دوشنبه جدا شد و در پایگاه مشترک پرل هاربر-هیکام لنگر انداخت. بر اساس یک بیانیه مطبوعاتی، «در طول ۳۰۰ روز، خدمه فرانک ای. پیترسن جونیور ۴۵ عملیات سوخت‌گیری در دریا انجام دادند، بیش از ۸۵٬۰۰۰ مایل دریایی پیمودند، به‌سلامت بیش از ۷٬۵۴۴٬۴۸۶ گالن سوخت F-76 و ۱۷۵٬۲۸۸ گالن سوخت JP-5 منتقل کردند و ۱٬۰۹۴ ساعت آماده‌باش پرواز را تکمیل کردند.» این بیانیه همچنین تأیید کرد که این ناو جنگی به عنوان فرمانده IAMD گروه خدمت کرد. این ناوشکن در برابر بیش از ۱۰۰ حمله موشکی و پهپادی دفاع کرد، همان‌طور که Stars and Stripes اخیراً گزارش داد.

پیترسن جونیور و یواس‌اس مایکل مورفی نخستین ناوهای جنگی آمریکایی بودند که از زمان آغاز جنگ، از تنگه هرمز عبور کردند؛ آن‌ها در آوریل در پشتیبانی از تلاش‌های پاکسازی مین وارد خلیج فارس شدند.

لینکلن اکنون ۳۱۴ روز از اعزام خود را گذرانده و کمتر از دو هفته تا شکستن رکورد ۳۲۶ روزه یواس‌اس جرالد آر. فورد که در مه ثبت شد، فاصله دارد. حدود ۲٬۰۰۰ مایل دریایی هاوایی را از پایگاه هوایی نورث آیلند جدا می‌کند، اما با فرض مسیر مستقیم، به نظر نمی‌رسد لینکلن رکورد را بشکند.

دو خدمه پرواز از یک EA-18G گراولر سوار بر ناو هواپیمابر یواس‌اس دوایت دی. آیزنهاور (آیک) پس از خروج با چتر نجات به دلیل نقص تجهیزات توقف‌دهنده، نجات یافتند؛ نیروی دریایی این را در بیانیه‌ای اعلام کرد. این حادثه روز دوشنبه حدود ساعت ۶:۱۸ بعدازظهر به وقت daylight شرقی رخ داد در حالی که این شناور در سواحل ویرجینیا در حال حرکت بود.

بر اساس این بیانیه، این خلبانان که به «زپرها» از اسکادران حمله الکترونیکی (VAQ) ۱۳۰ تعلق داشتند و به CVW 3 پیوسته بودند، «به‌سلامت به ناو بازگشتند و توسط پرسنل پزشکی در حال ارزیابی هستند.» «سگ‌های گردوخاک» از اسکادران رزمی دریایی هلیکوپتری (HSC) ۷ خدمه را با هلیکوپترهای MH-60S سی‌هاوک نجات دادند.

نیروی دریایی اعلام کرد چهار نفر از پرسنل ناو «نیز در این حادثه مجروح شدند و در حال دریافت مراقبت پزشکی هستند.» بر اساس بیانیه اولیه، «یک ملوان برای درمان جراحات غیرتهدیدکننده حیات به بیمارستانی در منطقه نورفولک منتقل می‌شود.» در مجموع، هشت ملوان توسط تیم پزشکی ناو ارزیابی شدند.

علت این حادثه هنوز در دست بررسی است و روشن نیست که آیا این هواپیما از دست رفته یا خسارتی به ناو وارد شده است. TWZ برای کسب جزئیات بیشتر با نیروی دریایی تماس گرفته است.

آیزنهاور اوایل امسال در آوریل یک PIA طولانی ۱۵ ماهه را به پایان رساند. این ناو هواپیمابر از ۲ سپتامبر پس از ۱۲ روز حضور در دریا برای تکمیل صلاحیت‌های ناو اسکادران جایگزینی ناوگان و فرماندهی آموزش (CQ) در مناطق عملیاتی ویرجینیا کیپس و جکسون‌ویل، در اسکله پایگاه دریایی نورفولک بود. او بر اساس داده‌های عمومی AIS، بعدازظهر ۲۸ سپتامبر دوباره برای دسترس‌پذیری آموزش کشتی سفارشی، مسئله ارزیابی نهایی و CQ به حرکت درآمد؛ یکی از گام‌های نهایی پیش از بارگیری مهمات برای COMPTUEX، جایی که کل گروه ضربت برای اعزام گواهی می‌گیرد.

آیک در حال آماده‌سازی برای اعزامی است که برای نیمه اول ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است، همان‌طور که TWZ پیش‌تر گزارش داد.

چند رسانه خبری در تایلند روز سه‌شنبه گزارش دادند که یواس‌اس جورج اچ. دبلیو. بوش و ناوشکن یواس‌اس دلبرت دی. بلک، که هر دو در خاورمیانه در پشتیبانی از عملیات علیه ایران بوده‌اند، در اوایل اکتبر در پوکت توقف خواهند کرد. اگر چنین سفری رخ دهد، برای نخستین بار از آوریل، یک ناو هواپیمابر، یواس‌اس جورج واشینگتن، در منطقه مسئولیت ناوگان پنجم آمریکا مستقر خواهد ماند. نیروی دریایی رسماً اعلامی نکرده و TWZ این گزارش‌ها را تأیید نکرده است.

این گزارش‌ها بر اساس جلسه‌ای است که نمایندگان سفارت آمریکا در تایلند ظاهراً با پلیس پاتونگ برای بحث درباره پروتکل‌های امنیتی در طول توقف برگزار کردند. Phuket News نوشت: «این بازدید موجب هماهنگی بین مقامات تایلندی و مقامات آمریکایی درباره امنیت، نظم عمومی و جابجایی پرسنل نظامی بازدیدکننده در طول مرخصی ساحلی شده است.» بر اساس این مقاله، پلیس پاتونگ با دو معاون وابسته دفاعی، لو فام و رابرت رابینسون، برای بحث درباره این بازدید ملاقات کرد. به پرسنل آمریکایی توصیه شد در طول اقامت خود قوانین تایلند را رعایت کنند؛ درخواستی خاص که ممکن است ناشی از بازدید اخیر لینکلن بوده باشد.

گزارش‌های متناقضی درباره زمان ورود بوش به بندر آب‌عمیق پوکت وجود دارد، اما این بازدید احتمالاً پنج یا شش روز طول خواهد کشید، مشابه توقف اخیر لینکلن در این کشور جنوب شرق آسیا. اگر این زمان‌بندی درست باشد، به این معناست که بوش احتمالاً از قبل از موقعیت خود در دریای عرب در مسیر است، جایی که گروه ضربت تا ۲۵ سپتامبر بر اساس DVIDS در آنجا فعالیت می‌کرد. Bangkok Post و Thai Examiner نیز این بازدید پیش‌رو را گزارش دادند.

قابل توجه اینکه این گزارش‌ها به هیچ یک از دیگر ناوهای جنگی که در گذشته بخشی از گروه ضربت بوش بوده‌اند اشاره نمی‌کنند، از جمله یواس‌اس دونالد کوک، یواس‌اس راس، یواس‌اس ماسون یا یواس‌اس پرینستون. ترکیب گروه ضربت بوش در طول این سفر تغییر کرده است.

در مجموع، چهار ناو هواپیمابر آمریکایی اعزام شده‌اند (که یکی به خانه بازمی‌گردد)، سه ناو در حال آماده‌سازی در مراحل مختلف آمادگی هستند، سه ناو در نگهداری فعلی یا پیش‌رو هستند، یکی عمدتاً برای آموزش پیش از غیرفعال‌سازی در سال آینده استفاده می‌شود، و یواس‌اس جان اف. کندی آینده، دومین ناو کلاس فورد، پذیرش اولیه را پیش از تحویل در بهار ۲۰۲۷ دریافت کرده است. دو گروه آماده‌به‌کار آبی‌خاکی اعزام شده‌اند، یکی در جلو مستقر است، سه در حال آماده‌سازی یا در بندر هستند و سه در نگهداری هستند.

توجه: موقعیت‌ها تقریبی هستند. ناوهای جنگی آبی‌خاکی LHA/LHD غیراعزام‌شده نشان داده نشده‌اند.

تماس با نویسنده: [email protected] یا @ianellisjones