باور رایج در سیاست آمریکا این است که کمپین‌های انتخابات عمومی پس از روز کارگر در اوایل سپتامبر جدی می‌شوند. کمیته‌های اقدام سیاسی دونالد ترامپ به تقویم توجه کرده و پس از تقریباً بی‌عمل ماندن در تابستان، ۱۳۸ میلیون دلار هزینه در رقابت‌های حساس میان‌دوره‌ای رزرو کرده‌اند. اما برخلاف انتظار مبنی بر تنگ شدن رقابت، نظرسنجی‌ها تاکنون در این ماه بیشتر به نفع دموکرات‌ها تغییر کرده است. پیش‌بینی میان‌دوره‌ای ما اکنون به اپوزیسیون ۹۳ درصد شانس تغییر کنترل مجلس نمایندگان را می‌دهد (افزایش از ۷۷ درصد در اواسط ژوئیه)، با اکثریت مورد انتظار ۲۳۸ به ۱۹۷. شانس آن‌ها برای تصاحب سنا از ۴۵ درصد دو ماه پیش به سقف ۵۹ درصد رسیده است.
یکی از عوامل ایجاد این تغییر، نظرسنجی «رأی عمومی» (generic-ballot) است؛ پرسش رایجی که از پاسخ‌دهندگان می‌پرسد قصد دارند در انتخابات کنگره از کدام حزب حمایت کنند. در هفته گذشته، نظرسنجی‌های شرکت داده‌های بزرگ (Big Data Poll)، دانشکده حقوق مارکت و نظرسنجی خودِ اکونومیست که توسط یوگوو انجام شده، برتری خیره‌کننده ۱۲ تا ۱۳ واحد درصدی را به دموکرات‌ها داده‌اند. نظرسنجی نیویورک تایمز و دانشگاه سiena برتری ۸.۵ واحدی را نشان داد. بخشی از دستاوردهای ظاهری دموکرات‌ها ناشی از شروع اعمال فیلترهای رأی‌دهنده احتمالی توسط برخی شرکت‌هاست که حزبی را که هوادارانش پرانرژی‌تر هستند تقویت می‌کند. اما میانگین رأی عمومی مدل ما، که چنین فیلترهایی را در نظر می‌گیرد، همچنان افزایش حاشیه برتری دموکرات‌ها از ۶.۱ امتیاز در ۹ سپتامبر به ۷.۴ امروز را نشان می‌دهد.
نظرسنجی‌ها برای حزب خارج از قدرت معمولاً در طول چرخه میان‌دوره‌ای بهبود می‌یابد. اما در سال ۲۰۲۶، توضیح بسیار فوری‌تری برای ورود دموکرات‌ها به قلمرو پیروزی قاطع وجود دارد: قیمت بنزین.
تاکنون برتری رأی عمومی دموکرات‌ها با تأخیری حدوداً دو هفته‌ای، دقیقاً قیمت‌ها در پمپ‌بنزین را دنبال کرده است. این امر نشان می‌دهد که برتری دموکرات‌ها باید همچنان رشد کند: یک مدل ساده مبتنی بر رابطه سال تا تاریخ پیش‌بینی می‌کند که این برتری در اول اکتبر به ۷.۷ امتیاز خواهد رسید. تلاش ناموفق اخیر برخی اعضای جمهوری‌خواه کنگره برای تعلیق مالیات فدرال بر بنزین تا سال ۲۰۲۷ نشان می‌دهد که این حزب کاملاً آگاه از هزینه‌ای است که جنگ آقای ترامپ در ایران بر چشم‌انداز آن‌ها تحمیل می‌کند.
سنا برای دموکرات‌ها چالش بسیار سخت‌تری نسبت به مجلس نمایندگان است. با فرض اینکه حزب بتواند تمام کرسی‌های خود را حفظ کند—که اصلاً تضمینی نیست—هنوز نیاز به کسب چهار کرسی اضافی از جمهوری‌خواهان دارد، از جمله حداقل دو کرسی در ایالت‌هایی که آقای ترامپ در سال ۲۰۲۴ با حاشیه دو رقمی در آن‌ها پیروز شد.
این ممکن است محقق شود. مدل ما تنها به میانگین نظرسنجی‌ها تکیه نمی‌کند، بلکه آن‌ها را با تاریخچه رأی‌گیری ایالت‌ها و داده‌های مربوط به کاندیداها ترکیب می‌کند. احتمال پیروزی دموکرات‌ها در این رقابت‌ها را در آلاسکا ۶۰ درصد، در تگزاس—که مدت‌هاست به عنوان هدف دور از دسترس دموکرات‌ها شناخته می‌شود—۶۱ درصد و در اوهایو به طرز قابل توجهی ۷۰ درصد قرار می‌دهد.
حتی اگر دموکرات‌ها در این رقابت‌ها لغزش کنند، آن‌ها مسیر محتملی از طریق دشت‌های بزرگ (Great Plains) دارند. مدل ما به اپوزیسیون ۳۵ درصد شانس پیروزی در آیووا، ۳۰ درصد شانس در کانزاس و ۱۹ درصد احتمال در نبراسکا (جایی که یک مستقل در حال رقابت با یک نماینده جمهوری‌خواه مستقر است و هیچ دموکراتی در رقابت حضور ندارد) می‌دهد. این ایالت‌های همسایه از نظر جمعیت‌شناسی مشابه هستند، بنابراین سقوط یک قطعه دومینو می‌تواند بقیه را نیز با خود ببرد. این امر به دموکرات‌ها اجازه می‌دهد حتی با باخت در مین یا میشیگان، باز هم اکثریت را کسب کنند.
امید به پیروزی در چنین سرزمین‌های قرمز رنگ (Incarnadine) ممکن است دموکرات‌ها را دچار حس آشنازدگی (déjà vu) کند. نظرسنجی‌ها در این مرحله از رقابت، حاشیه نهایی رأی آن‌ها را در مسابقات سنای سال‌های ۲۰۲۰، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ سه تا چهار امتیاز بیش از حد تخمین زده بودند. در سال ۲۰۱۸—میان‌دوره قبلی تحت ریاست آقای ترامپ—میانگین نظرسنجی‌های سنا در سپتامبر به طور کلی سوگیری نداشت، اما همچنان نابرابری آشکاری را نشان می‌داد؛ یعنی دموکرات‌ها را در ایالت‌های آبی کمتر و در ایالت‌های قرمز بیشتر تخمین می‌زد.