ریاضیدانان در تلاشند تا یافته‌های منتشرشده توسط اوپن‌ای‌آی در روز سه‌شنبه درباره بیش از ۳۰۰ مسئله باز، که حاصل کار یک مدل هوش مصنوعی داخلی است، را درک کنند؛ حجمی سرسام‌آور از پیشرفت ریاضی که بر پایه تحولات هوش مصنوعی استوار است و جامعه پژوهشی را حیرت‌زده کرده است.
نتایج جدید که پیش از این برای انسان‌ها دست‌نیافتنی بودند، طیف وسیعی از گوشه‌های ریاضیات، از جبر تا هندسه و معادلات دیفرانسیل را در بر می‌گیرند. اوپن‌ای‌آی آن‌ها را با هیاهوی کم‌رنگی منتشر کرد.
ماه گذشته، این شرکت به دلیل نحوه مدیریت راه‌حل خود برای یکی از مسائل «جایزه هزاره» (Millennium Prize) ریاضیات، که هر کدام به دلیل اهمیت فوق‌العاده‌شان دارای جایزه نقدی یک میلیون دلاری هستند، با واکنش شدید ریاضیدانان مواجه شد. (واشینگتن پست با اوپن‌ای‌آی شراکت محتوایی دارد).
انتشار روز سه‌شنبه اوپن‌ای‌آی شامل راه‌حل هیچ‌یک از مسائل باقی‌مانده جایزه هزاره نیست؛ مسائلی که در آغاز قرن حاضر توسط ریاضیدانان به عنوان پرسش‌های عمیقی تعیین شدند که می‌توانند کشفیات گسترده‌ای را رقم بزنند. اما مدل هوش مصنوعی داخلی این شرکت پیشرفتی در نسخه اصلاح‌شده فرضیه مشهور ریمان، در میان بسیاری از کشفیات دیگر، ایجاد کرد.
«در میان نظریه‌پردازان اعداد تحلیلی، ما بحث می‌کردیم که آیا خجالت‌آور نیست که هنوز نمی‌توانیم چیزی نزدیک به آن قدرت به دست آوریم»، گفت الکس کونتوروویچ، استاد دانشگاه راتگرز، در یک پنل بداهه در ضیافت موزه ملی ریاضیات. «و همین چیزی بود که امشب حل شد.»
اوپن‌ای‌آی و سایر شرکت‌های هوش مصنوعی، مدل‌های داخلی خود را روی مسائل ریاضی آزمایش می‌کنند تا توانایی‌هایشان را بسنجند — رویه‌ای که شروع به آزار دادن برخی ریاضیدانان، از جمله یک هیئت مشاوره مستقل که شرکت برای نحوه اشتراک‌گذاری نتایج با آن مشورت کرده بود، کرده است.
«ما این رویه را تأیید نمی‌کنیم و از آن‌ها می‌خواهیم که آزمایش مسائل ریاضی پیشرفته را روی مدل‌های اختصاصی متوقف کنند»، هیئت مشاوره در سپتامبر نوشت.
«ما می‌خواهیم این پیشرفت مرز دانش بشری را جابه‌جا کند و امکان پیشرفت بیشتر در ریاضیات را فراهم سازد»، اوپن‌ای‌آی در بیانیه‌ای اعلام کرد.