انحصاری — روبیو پس از سخنرانی در آکروپولیس: آمریکایی‌ها «وارثان» غرب

واشنگتن — مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، اواخر هفته گذشته در وزارت امور خارجه در واشنگتن با خبرگزاری بریتبارت نیوز نشست و اولین مصاحبه طولانی و انحصاری مهم خود را پس از ایراد سخنرانی در آکروپولیس در آتن، یونان، انجام داد؛ سخنانی که در آن آمریکایی‌ها را «وارثان» تمدن غرب از یونانیان و رومیان باستان توصیف کرد و توضیح داد که ارزش‌هایی که ایالات متحده از آن‌ها دفاع می‌کند، برای جهان «مهم» هستند.

روبیو هنگام پرسش درباره این سخنرانی تاریخی در اوایل همین ماه، پیام آن را «در هسته مرکزی» دستور کار سیاست خارجی «اول آمریکا» توصیف کرد. کلیپی که قبلاً از این مصاحبه منتشر شده بود، نشان می‌دهد که روبیو درباره سیاست خارجی «اول آمریکا» صحبت می‌کند و توضیح می‌دهد که چگونه، همانطور که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، ماه گذشته در مجمع عمومی سازمان ملل متحد (UNGA) گفت، محور اصلی آن استفاده از قدرت آمریکا برای پیشبرد منافع آمریکایی است — و اغلب این منافع آمریکایی به دوستان و متحدان آمریکا در سراسر جهان کمک می‌کند و کل غرب را تقویت می‌کند. اکنون، این مصاحبه کامل، روبیو را عمیق‌تر در توضیح بسیاری از افکار پشت آن سخنرانی و دکترین‌های گسترده‌تر سیاست خارجی ترامپ، همچنین مسائل و چالش‌های مختلف پیش رو نشان می‌دهد.

«خب، فکر می‌کنم پیام آن در هسته مرکزی بسیاری از چیزهایی است که سعی داریم در سیاست خارجی خود نهادینه کنیم،» روبیو در مورد سخنرانی آکروپولیس خود در آتن به بریتبارت نیوز گفت. «فکر می‌کنم مردم گاهی فراموش می‌کنند، مثل اینکه به سیستم حکومتی، فرهنگ و ارزش‌هایمان نگاه کنند؛ چیزهایی که ما به عنوان یک کشور معتقدیم مهم هستند. آن‌ها فقط کلمات روی کاغذ نیستند. آن‌ها توسط هزاران سال تمدن پشتیبانی می‌شوند. ما وارثان هستیم — ما از یونان و از روم، و در نهایت از طریق اروپا، بسیاری از ارزش‌هایی که امروز پایه و اساس کشور ما را تشکیل می‌دهند را به ارث برده‌ایم. بسیاری از مردم این را حمله به سایر فرهنگ‌ها می‌دانند. اینطور نیست. من فقط می‌گویم هر فرهنگی باید به خودش افتخار کند. تنها فرهنگی و تنها تمدنی که امروزه در جهان به نظر می‌رسد نسبت به تاریخ و دستاوردهایش عذرخواهی می‌کند، غرب است، و این تأثیر چشمگیری بر سیاست خارجی دارد. برای ما مهم است که به یاد بیاوریم که ما نیز وارثان تمدنی بزرگ هستیم که کارهای بزرگی برای بشریت و جهان انجام داده است. بسیاری از چیزهایی که در زندگی روزمره بدیهی می‌دانیم، چه اندازه و ثروت کشورمان باشد، چه دموکراسی و جمهوری‌مان باشد، چه همه این موارد، از هیچ جا نیامده‌اند. آن‌ها از تاریخ مشترکی آمده‌اند که باید دوباره کشف و در آغوش بگیریم. ما در این کشور تحت ریاست جمهوری ترامپ در حال انجام این کار هستیم. ما می‌خواهیم رهبران غربی بیشتری همین کار را انجام دهند.»

روبیو به بریتبارت نیوز گفت که بسیاری از رهبران اروپایی و سایر رهبران غربی در واقع در حال پذیرش این دیدگاه از جهان هستند، به ویژه پس از سخنرانی او در اوایل امسال در کنفرانس امنیتی مونیخ و سخنرانی مشابهی از جو دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، در سال گذشته. او گفت که «زمان می‌برد» تا پس از نفوذ این پیام‌ها، آن‌ها «به سیاست تبدیل شوند»، اما او در حال مشاهده تغییراتی، به ویژه «به صورت خصوصی» از سراسر جهان به سمت پذیرش محکم‌تر دیدگاه ترامپ برای جهان است.

«بله، فکر می‌کنم متوجه شدم که آن‌ها نسبت به آنچه می‌گوییم پذیرا هستند، و حتی به صورت خصوصی، بسیاری از رهبران به شما خواهند گفت 'آن سخنرانی عالی بود — ما با شما موافقیم'،» روبیو گفت. «بدیهی است که زمان می‌برد تا این به سیاست تبدیل شود. همچنین فکر می‌کنم هنوز، و فکر می‌کنم این درست است حتی در کشور ما، اما قطعاً در اروپا و سایر نقاط جهان، نگرانی وجود دارد که پیوستن به این نقطه نظر و صحبت کردن به شیوه‌ای که ما کرده‌ایم، آن‌ها را در معرض انتقادات قرار خواهد داد از سوی چپ افراطی، رسانه‌ها، دانشگاهیان و بوروکراسی ریشه‌دارشان، زیرا ما اجازه داده‌ایم این نقطه نظر به عنوان چیزی شیطانی انگشت‌نمایی شود، در حالی که در واقع باید به عنوان چیزی خوب پذیرفته شود. بنابراین پاسخ مثبت است. من پذیرش بیشتری را حس می‌کنم، و فکر می‌کنم آنچه واقعاً شروع به دیدن آن خواهید کرد، این است که در انتخابات بازتاب پیدا کند زیرا رهبران بیشتری حاضرند این موارد را بگویند و سپس انتخاب شوند. این در نهایت چیزی است که نحوه واکنش سایر کشورها به منافع مشترک ما را تغییر خواهد داد.»

سخنرانی آکروپولیس روبیو باعث شد بسیاری درباره اینکه آیا او نظرات قبلی خود مبنی بر عدم قصد رقابت با ونس برای ریاست جمهوری در صورت ترشح ونس در سال ۲۰۲۸ را پس می‌گیرد یا خیر، هیجان‌زده شوند، و بریتبارت نیوز از او پرسید که آیا از آن زمان چیزی تغییر کرده است. روبیو گفت که به سوالات مربوط به سال ۲۰۲۸ پاسخ نخواهد داد و گفت که او قبلاً تمام حرف‌هایش را در این مورد زده است — و همچنین روشن کرد که همه در دولت، از خود او گرفته تا ونس و اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، و دیگران، فقط بر انجام وظایف خود تمرکز دارند.

«من همه چیز را گفته‌ام. من قبلاً چیزهایی گفته‌ام. مثل اینکه مهم نیست چند بار بگویید. بنابراین در این مرحله، من دیگر به هیچ سوالی درباره ۲۰۲۸ پاسخ نمی‌دهم،» روبیو گفت. «این موضوع علیه شما نیست. می‌دانم این اولین بار است که صحبت می‌کنیم. اما برخی از این خبرنگاران، فقط همین را از من می‌پرسند. من دیگر خسته‌ام. من دارم کارم را انجام می‌دهم. من دو شغل دارم و روی آن‌ها متمرکز هستم — و آن‌ها تقریباً هر ساعت از روز را می‌گیرند. بسته به روز، گاهی وقت کافی در روز برای رسیدگی به شغلم ندارم. من دیگر وقت برای آن سوالات ندارم. در مورد سخنرانی، من باید چه کار کنم؟ منظورم این است که من وزیر امور خارجه هستم. من باید نماینده این کشور در صحنه بین‌المللی باشم. فکر می‌کنم مردم، اگر از سخنرانی خوشحال هستند، باید خوشحال و راضی باشند که وزیر امور خارجه‌شان پیام مهمی را در صحنه جهانی ارائه می‌دهد. من فقط دارم کارم را انجام می‌دهم. همه اینجا کارشان را انجام می‌دهند. معاون رئیس‌جمهور در حال حاضر در حال کمپین برای حفظ اکثریت ما در کنگره است. او کارش را انجام می‌دهد. می‌دانید، وزیر خزانه‌داری با تحریم‌ها ایران را له می‌کند — او کارش را انجام می‌دهد. همه کارشان را انجام می‌دهند و فکر می‌کنم ما همه بخشی از یک تیم هستیم. و فکر می‌کنم وقتی اعضای تیم کارشان را انجام می‌دهند و خوب انجام می‌دهند، باید تشویق شویم. و امیدوارم من هم در نقش‌هایم خوب عمل می‌کنم. ماجرا از این قرار است.»

این مصاحبه طولانی تصویری با روبیو، جالب توجه است که روز پنجشنبه فیلمبرداری شد، قبل از اینکه شورش‌های خشونت‌آمیز چپ‌گرایان قاره اروپا را از فرانسه تا ایتالیا، آلبانی و بیشتر فرا گرفت. این مصاحبه همچنین درست قبل از انتخابات صربستان انجام شد، جایی که الکساندر ووچیچ، رئیس‌جمهور سابق، پس از استعفا در اوایل امسال به دلیل محدودیت دوره ریاست جمهوری، برای تصدی پست نخست‌وزیری نامزد شده است. ووچیچ دیدگاه ترامپ از جهان را پذیرفته و در اوایل امسال در مصاحبه‌ای انحصاری در بلگراد به بریتبارت نیوز گفت که اگر ترامپ در دومین دوره ریاست جمهوری خود از صربستان بازدید کند، با استقبال قهرمانانه مواجه خواهد شد. ترامپ آن مصاحبه را در Truth Social به اشتراک گذاشت. فرانسه، در عین حال، انتخابات پیش‌رویی در سال ۲۰۲۷ دارد که در آن مارین لو پن محافظه‌کار به نظر می‌رسد محبوب‌ترین گزینه برای پیروزی در ریاست جمهوری است و البته در ایتالیا، دولت ائتلافی به رهبری جورجیا ملونی، نخست‌وزیر، و ماتئو سالوینی، معاون نخست‌وزیر ملی‌گرای بسیار محافظه‌کارتر، اداره می‌شود. سالوینی نیز اوایل امسال در میلان — محل شورش‌های خشونت‌آمیز چپ‌گرایان در آخر هفته که ملونی آن‌ها را محکوم کرده است — با بریتبارت نیوز مصاحبه کرد؛ مصاحبه‌ای دیگر که ترامپ در Truth Social به اشتراک گذاشت.

سفر روبیو به یونان در این زمان به طور خاص مهم بود زیرا همزمان با تلاش یونانیان و قبرسی‌ها برای دنبال کردن یک استراتژی استقلال انرژی بسیار آمریکایی انجام شد. هر دو کشور به شدت با غول‌های انرژی آمریکایی برای جستجو و بهره‌برداری از ذخایر عظیم گاز طبیعی خود در دریاها اطراف کشورشان همکاری می‌کنند — کاری که بسیاری از سایر کشورهای اروپایی از انجام آن امتناع ورزیده بودند — و بدین ترتیب سعی دارند رقبا غرب مانند روسیه و برخی بازیگران خاورمیانه را در سلطه انرژی تضعیف کنند. منابع مطلع به بریتبارت نیوز گفتند که روبیو در دیدار خود با کریاکوس میتسوتاکیس، نخست‌وزیر یونان، بخش زیادی درباره انرژی بحث کرد. میتسوتاکیس نیز در دو سال گذشته در چند مصاحبه مختلف با بریتبارت نیوز شرکت کرده است که هر دو تحسین شدید ترامپ را برای او و یونان به همراه داشت. نیکوس کریستودولیدس، رئیس‌جمهور قبرس، نیز ماه گذشته در مجمع عمومی سازمان ملل در مصاحبه‌ای با بریتبارت نیوز شرکت کرد که ترامپ آن را در Truth Social به اشتراک گذاشت.

هنگام پرسش درباره این تمرکز انرژی — چیزی که بسیاری از پوشش‌های رسانه‌های جریان اصلی از سفر روبیو نادیده گرفتند — روبیو به بریتبارت نیوز گفت که یونان می‌تواند در زمینه توسعه انرژی راه را برای جهان پیشرو کند. علاوه بر تمرکز یونان بر «کاوش انرژی» و تولید، روبیو همچنین گفت که یونانیان به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی خود، مزیت عظیمی بر بسیاری از قدرت‌های دیگر جهان دارند زیرا می‌توانند «اتصال‌دهنده» جهان از شرق به غرب و از شمال به جنوب باشند — و بالعکس در هر دو مورد.

«خب، اگر توجه کرده باشید، در ۱۰ سال گذشته بسیاری از احمقانه‌ها در سراسر جهان درباره انرژی وجود داشت، یعنی تلاش برای کم‌اهمیت جلوه دادن انرژی، در واقع فخرفروشی درباره اینکه انرژی، سوخت‌های فسیلی برای حذف آن‌ها چقدر باید گران شوند، حالا کسی دیگر درباره آن صحبت نمی‌کند، درست است؟» روبیو هنگام پرسش درباره این تمرکز سفرش گفت. «همه اکنون، متأسفانه، این بحران جهانی به ما یادآوری کرده است که در هسته هر کاری که می‌خواهیم انجام دهیم، خواه برق‌رسانی به زندگی روزمره، صنایع یا دفاعیاتمان باشد، نیاز به انرژی است. فکر می‌کنم یونان از نظر جغرافیایی و سیاسی در جایگاه بسیار منحصر‌به‌فردی قرار دارد. از نظر سیاسی، آن‌ها نسبت به کاوش انرژی باز هستند. در واقع، آن‌ها تشویق می‌شوند. آن‌ها هیجان‌زده هستند و جمعیت آن‌ها نیز به نظر می‌رسد از آن حمایت می‌کند. این خوب است. و از نظر جغرافیایی، آن‌ها در مکان کلیدی به عنوان یک کریدور ترانزیت برای ساخت خطوط لوله و روش‌های انتقال انرژی قرار دارند. زیرا انرژی فقط به اندازه توانایی شما در جابجایی آن مفید است، خواه نفت باشد، گاز باشد یا تولید برق. آن‌ها در مکان بسیار مهمی هستند زیرا در جایگاه ایده‌آل قرار دارند. آن‌ها همیشه اتصال‌دهنده بین اروپا، آفریقا و خاورمیانه بوده‌اند. آن‌ها در مکان کلیدی قرار دارند که علاوه بر تولید انرژی، می‌توانند واقعاً به حمل آن به شمال به اروپا و به جنوب به اسرائیل، خاورمیانه و فراتر از آن کمک کنند. آن‌ها اکنون از نظر جغرافیایی برای انرژی در موقعیت بسیار مطلوبی قرار دارند، همانطور که در طول تاریخ برای تجارت و بسیاری از صنایع دیگر بوده‌اند.»

یکی از چیزهایی که یونان تا حد زیادی به لطف دولت ترامپ پذیرفته است، بودن نقطه تعادل مرکزی موسوم به «کریدور عمودی» است، که گاز طبیعی آمریکایی — و در نهایت امیدواریم گاز طبیعی یونان، قبرس و سایر کشورهای غربی — را از طریق خطوط لوله و سایر کریدورهای تجاری از جنوب شرقی اروپا به اروپای مرکزی، شمالی و شرقی تا اوکراین و همه جا در مسیر منتقل می‌کند. هنگام پرسش درباره این موضوع، و اینکه آیا دولت ترامپ امیدوار است سایر کشورهای اروپایی مانند بریتانیا، آلمان، فرانسه و ایتالیا به مواضع عاقلانه‌تری که یونان در مورد کاوش، تولید و انتقال انرژی اتخاذ کرده است، روی آورند تا از جریان انرژی کشورهای خصم به غرب جلوگیری کنند — مانند وابستگی قبلی اروپایی‌ها به گاز طبیعی روسیه در آستانه حمله روسیه به اوکراین در دوران ریاست جمهوری جو بایدن، دموکرات — روبیو گفت «قطعاً».

«یادم هست که من در آن زمان در سناتور بودم، اما رئیس‌جمهور ترامپ — در دوره اول خود — گفت که آلمانی‌ها خود را در برابر انرژی روسیه به عنوان ابزاری برای اخاذی در صورت درگیری آسیب‌پذیر کرده‌اند و آن‌ها خندیدند، او را مسخره کردند،» روبیو گفت. «رسانه‌های ما رئیس‌جمهور را برای گفتن آن مسخره کردند و رسانه‌های ما رهبران اروپایی را که به رئیس‌جمهور می‌خندیدند، جشن گرفتند. خب، حدس بزنید چه شد؟ دقیقاً همان اتفاق افتاد. وابستگی آن‌ها به انرژی روسیه یکی از دلایلی بود که پوتین به اوکراین حمله کرد زیرا فکر می‌کرد می‌تواند، زیرا باور داشت اروپا کاری انجام نخواهد داد، بنابراین امیدوارم آن درس را آموخته باشند. به نظر می‌رسد اکنون چنین است، اما زمان می‌برد تا مهندسی معکوس ۲۰ سال از هر دو طرف این اغراق سبز در باور به اینکه کاملاً سبز خواهند شد و باور آن‌ها که به نوعی می‌توانند بدون توسعه منابع داخلی انرژی و در واقع فقط بیش از حد به یک روش وابسته باشند، انجام شود. بنابراین پاسخ این است که امیدوارم چنین باشند زیرا آینده اروپا به آن بستگی دارد. در حال حاضر، اقتصاد آن‌ها متأسفانه با رکود واقعی در بیشتر این کشورها روبرو است زیرا هزینه‌های سوخت آن‌ها، هم برای برق و هم برای حمل و نقل، به طرز باورنکردنی بالا است. آن‌ها حتی قبل از درگیری‌های اخیر نیز بالاتر از آنچه باید بودند، بودند.»

این همچنین اولین مصاحبه مهم روبیو پس از استعفای کیمبرلی گیلروی، سفیر فعلی سابق در یونان است. هنگام پرسش درباره آینده روابط آمریکا و یونان، روبیو گفت از آنجا که فقط چند روز از استعفای او گذشته است، دولتObviously آماده معرفی جانشین نیست، اما رابطه بین دو کشور همچنان قوی است و فقط قوی‌تر خواهد شد. او به طور خاص از نقش یونان در ناتو تمجید کرد، زیرا یونان یکی از معدود کشورهایی است که مستقل از فشارهای ترامپ، هزینه‌های دفاعی خود را افزایش داده است.

«خب، یونان کشور مهمی است، بسیار مهم. آن‌ها متحد عالی ایالات متحده هستند،» روبیو گفت. «آن‌ها در راه‌های بسیار متفاوت به ما کمک کرده‌اند و برای آینده ما مهم هستند. آن‌ها سنگ بنای بسیاری از چیزهایی هستند که برای ما اهمیت دارند، خواه استقلال انرژی باشد، خواه ثبات منطقه‌ای، خواه ناتو و نقشی که در ناتو ایفا می‌کنند. بنابراین یونان شایسته یک سفیر قوی و خوب است که دسترسی به رئیس‌جمهور و اعتماد او را داشته باشد. بدیهی است که ما در مراحل اولیه هستیم. این مصاحبه حدود ۴۸ ساعت پس از وقوع همه این اتفاقات انجام شد. بنابراین فرآیندی برای شناسایی فرد مناسب وجود خواهد داشت و بدیهی است که باید از کل فرآیند تأیید عبور کنیم. در ضمن، مطمئن خواهیم شد که تیم خوبی از افراد را در آنجا مستقر داریم. نباید هیچ‌کدام از این موارد به عنوان کم‌اهمیت جلوه دادن رابطه یونانی تلقی شود. برعکس، فکر می‌کنم آنقدر برای ما مهم است که مهم است فردی که آنجا حضور دارد، حمایت و اعتماد کامل رئیس‌جمهور را داشته باشد. بنابراین باید زمانی را صرف شناسایی فرد مناسب کنیم زیرا می‌خواهیم به یونان سفیری بدهیم که شایسته و لایق آن است و در سطح رابطه و اهمیت آن قرار می‌گیرد.»

روبیو استدلال کرد که یکی از حوزه‌های کلیدی موفقیت بزرگ در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، تغییرات در آمریکای لاتین و سراسر نیمکره غربی به سمت دولت‌های طرفدار آمریکا و دور شدن از چپ‌گرایان و سوسیالیست‌ها است. اخیراً، انتخابات در کلمبیا و پرو منجر به انتخاب رؤسای جمهور محافظه‌کار و طرفدار آمریکا شد و برزیل نیز به نظر می‌رسد در آستانه انجام همین کار است. روبیو استدلال کرد که ترامپ اعتبار کافی برای این موضوع دریافت نمی‌کند. او همچنین گفت که تمرکز بزرگی در دوره دوم ترامپ بر حیاط خلوت خود ایالات متحده در نیمکره غربی بوده است.

«فکر می‌کنم فناوری به ما امکان داده است با جهان ارتباط برقرار کنیم، به طوری که امروز می‌توانید فوراً با کسی در نیمه دیگر جهان صحبت کنید،» روبیو گفت. «این به نوعی باعث شد ما فراموش کنیم که با وجود آن، جغرافیا هنوز واقعی است. وقتی پای مردم در میان است، جغرافیا هنوز واقعی است. هر چیز بدی که در نیمکره غربی رخ دهد، سریع‌تر بر ما تأثیر می‌گذارد تا اگر چیز بدی در آفریقا یا خاورمیانه یا آسیا یا هر جای دیگر رخ دهد. بنابراین ما باید از منظر منافع ملی خود به آن اهمیت دهیم. درک کنید که سیاست خارجی آمریکا، در هسته خود، باید منافع ملی ایالات متحده باشد. در منافع ملی ایالات متحده است که در منطقه‌ای زندگی کنیم که در آن نه تنها شرکا بلکه متحدانی داریم که تا حد ممکن پایدار و امن هستند، و این چیزی است که امیدواریم به آن دست یابیم. اکنون آن را می‌بینید. اکنون مردم این کشورها این انتخاب را از طریق انتخابات خود انجام داده‌اند، اما ما شاهد بوده‌ایم که کشور پس از کشور نامزدهای طرفدار غرب، طرفدار آمریکا و ضد کارتل مواد مخدر را در مکان پس از مکان پس از مکان انتخاب کرده‌اند، و این فرصت تاریخی و منحصربه‌فردی ایجاد کرده است که صریحاً پوشش لازم را دریافت نکرده است، و رئیس‌جمهور ترامپ اعتباری که شایسته آن است را برای این واقعیت که امروز، اگر نقشه نیمکره غربی را جلوی شما بگذارم و بگوییم قرمز برای طرفدار آمریکا، آبی برای ضد آمریکا، قرمزها همچنان در حال رشد هستند و آبی‌ها همچنان کاهش می‌یابد تا به تعداد کمی از مکان‌ها برسد، دریافت نکرده است. این یک دستاورد تاریخی فوق‌العاده است، چیزی که باید بر آن بنا کنیم و بر آن بسیار متمرکز هستیم.»

برخی حدس زده‌اند که آیا تعطیلی USAID، آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده که اکنون منحل شده و ترامپ و روبیو به دلیل نگرانی از اینکه پول مالیات‌دهندگان آمریکایی سازمان‌های غیردولتی (NGOs) چپ‌گرای ضدآمریکایی را تأمین می‌کردند، بسته شد، تأثیر اضافی بر تضعیف سوسیالیست‌های چپ در سراسر آمریکای لاتین داشته است. روبیو گفت که فکر نمی‌کند این دو موضوع کاملاً بی‌ارتباط باشند.

«فکر نمی‌کنم تا حدی تصادفی باشد که انتقال کمک‌های خارجی به وزارت امور خارجه و دور شدن از آن سازمان مستقل، که هر کاری می‌خواست انجام می‌داد، یعنی USAID، تأثیر مستقیمی بر آنچه در منطقه رخ می‌دهد داشته است،» روبیو گفت. «قطعاً گروه‌هایی در آن منطقه وجود دارند که به وضوح با چپ‌گرایان ضدآمریکایی همسو هستند. اکنون ممکن است به عنوان یک NGO محیط زیستی یا گروهی که برای جمعیت بومی این کشورها کار می‌کند، لباس پوشیده باشند، اما واقعیت این است که آن‌ها بخشی از این شبکه جهانی NGOs ضدآمریکایی هستند و ما بسیاری از آن‌ها را تأمین مالی می‌کردیم. ما بسیاری از آن‌ها را تأمین مالی می‌کردیم. اکنون کمک‌های خارجی ما — ما همچنان بخشنده‌ترین کشور جهان در کمک‌های خارجی هستیم — اما تفاوت این است که کمک‌های خارجی ما اکنون به طور خاص برای پیشبرد منافع ملی طراحی شده است. ما برای چیزهایی که برای آمریکا بد است، پول پرداخت نخواهیم کرد. ما به افراد یا سازمان‌هایی که از آمریکا متنفرند، پول نخواهیم داد، و آیا می‌توانم به شما ثابت کنم که این تأثیر مستقیمی بر این انتخابات داشته است، مطمئن نیستم که مطالعه کرده باشیم اما به نظر شخصی من تصادفی نیست. فکر می‌کنم چیز دیگری که در حال رخ دادن این است که اینها رؤسای جمهور عروسک نیستند. آن‌ها توسط جمعیت خود انتخاب شده‌اند. آن‌ها تصمیماتی را اتخاذ خواهند کرد، همانطور که باید، که در منافع ملی کشور خودشان باشد. اما آنچه آن‌ها هستند، رهبرانی نیستند که از آمریکا متنفر باشند. آن‌ها رهبرانی هستند که ترجیح می‌دهند با ما بیشتر از هر کشور دیگری در جهان مشارکت کنند و اولویت‌های مشابه ما را دارند. آن‌ها می‌خواهند این سازمان‌های تروریستی مواد مخدر را که در منطقه فعالیت می‌کنند، منحل کنند. آن‌ها سرمایه‌گذاری بیشتر آمریکایی در کشور خود را می‌خواهند. آن‌ها می‌خواهند از آنچه ما در صحنه جهانی انجام می‌دهیم، حمایت کنند. فکر می‌کنم این یک دستاورد فوق‌العاده رئیس‌جمهور ترامپ است و چیزی که فکر می‌کنم هنوز پوشش کافی دریافت نکرده است. اما اشکالی ندارد. تاریخ و ماه‌ها و سال‌های آینده، فکر می‌کنم، شروع به دادن اعتباری که شایسته آن است، خواهند کرد.»

از زمان تعطیلی USAID، وزارت امور خارجه مستقیماً مدیریت کمک‌های خارجی، به ویژه در مورد فجایع، را بر عهده گرفته است. اخیراً، وزارت امور خارجه به پاناما در پاسخ به زلزله‌ای وحشیانه که اوایل همین ماه این متحد بسیار مهم را لرزاند، کمک کرده است — و به طور مشابه به پاسخ به زلزله‌ها در کلمبیا و ونزوئلا و همچنین طوفان در جامائیکا کمک کرده است.

«کمک‌های خارجی وجود دارد، مانند کمک به آن‌ها برای مقابله با مسائل بهداشتی و مسائل توسعه اقتصادی،» روبیو گفت. «و سپس پاسخ بشردوستانه: طوفان، زلزله، فاجعه طبیعی. بدون شک، کمک‌های خارجی از نظر کمک مستقیم بسیار بهتر شده است و در حال بهبود است. اما هنوز کارهایی برای انجام دادن وجود دارد. ما در حال بهبود آن هستیم و این یک فرآیند تطبیق است. یکی که قطعاً در حال حاضر بهتر است — منظورم این است که به مراتب، فقط شب و روز — پاسخ بشردوستانه است. سریع‌تر است. مؤثرتر است. خیلی سریع‌تر از همیشه به هدف می‌رسد. ما قادر هستیم، برای مثال، تیم‌های جستجو و نجات را به طور قابل توجهی سریع‌تر از مدل قدیمی اعزام کنیم و حتی نیروهای امدادی اولیه نیز آن را تأیید و به ما می‌گویند. بنابراین هر مورد متفاوت است. ونزوئلا یک فاجعه بود و ما مجبور شدیم وارد آنجا شویم و اساساً فرودگاه آن‌ها را اداره کنیم زیرا فرودگاه آن‌ها بسته بود. بدون آن نمی‌شد کمک‌ها را وارد کرد. اما فقط مقدار کمک‌هایی که به آنجا رفت فوق‌العاده و تاریخی بود. جامائیکا اولین آزمایش سیستم ما بود — در آنجا عالی عمل کرد. پاناما، متفاوت از ونزوئلا، نه آنقدر بد، به نظر می‌رسد تلفات جانی قابل توجهی به خودی خود وجود نداشته باشد، اما آن‌ها آن ویرانی را داشتند. آنچه می‌بینید پوشش رسانه‌ای است. سفیر [کوین] کابررا به شما خواهد گفت: پوشش رسانه‌ای در پاناما آن را به رسمیت می‌شناسد. آن‌ها می‌بینند که آمریکا سریع و اول آنجا بود. ما بیشتر از آنچه نیاز داریم انجام نمی‌دهیم. ما همه کارهایی را که نیاز داریم انجام می‌دهیم و بر اساس آنچه آن‌ها به ما می‌گویند نیاز دارند، نه آنچه ما به آن‌ها می‌گوییم نیاز دارند، و این به طور فوق‌العاده‌ای خوب عمل کرده است. بنابراین همه چیز بسیار متفاوت است. ضمناً، فقط آنجا نیست. ما توانسته‌ایم در لغزش گل‌ولای در آسیا کمک کنیم. ما توانسته‌ایم در جاهای دیگر کمک کنیم، اما ما به آن کشورها متکی هستیم تا به ما بگویند 'این چیزی است که نیاز داریم، این چیزی است که آرزو داریم' و سپس ما سعی می‌کنیم اگر در دسترس ما باشد، آن شکاف را پر کنیم. اما بدون شک بخشی از این است. یکی از چیزها این است: اگر می‌خواهید رهبری طرفدار آمریکا در یک دموکراسی باشید، باید به رأی‌دهندگان بروید و بگویید، 'بچه‌ها، ما دوستان ایالات متحده هستیم و اینها مزایای دوست بودن با ایالات متحده است.' فکر می‌کنم مردم پاناما اکنون آن را می‌بینند و فکر می‌کنم در جامائیکا آن را دیدند و فکر می‌کنم در ونزوئلا آن را دیده‌اند. بنابراین برای مدت طولانی ما خواستیم کشورها با ما دوستانه باشند، اما به آن‌ها پاداش ندادیم. پاداشی برای خوب بودن با آمریکا وجود نداشت. اغلب به نظر می‌رسید ما توجه بیشتری به دشمنان خود نسبت به دوستان خود داریم. این زیر رئیس‌جمهور ترامپ تغییر کرده است و فکر می‌کنم به طرق متعدد در هسته نه تنها تغییری که در نیمکره دیده‌اید، بلکه چیزی که امیدوارم آن را دائمی و ماندگار کند، قرار دارد.»

روبیو در این مصاحبه همچنین درباره هر دو درگیری بزرگ جهانی که در حال حاضر در جریان است؛ جنگ روسیه در اوکراین و جنگ با ایران بحث کرد. هنگام پرسش درباره اینکه چگونه آمریکا جنگ اوکراین را پایان می‌دهد، همانطور که بسیاری از آمریکایی‌ها مایل به دیدن آن هستند، و همچنین درباره توافق اخیر اعلام شده توسط ترامپ با روس‌ها درباره سوخت دیزل، روبیو آن را به چند بخش تقسیم کرد و ابتدا به توافق دیزل پرداخت.

«بگذارید این را به دو دسته تقسیم کنم زیرا هر دو بسیار مهم هستند. بگذارید با مهم‌ترین آن شروع کنم و آن این است که در نهایت وظیفه رئیس‌جمهور ایالات متحده و همه ما که برای او کار می‌کنیم این است که مطمئن شویم منافع ملی ایالات متحده قبل از هر چیز دیگری در اولویت است،» روبیو گفت. «باشه، قبل از آنچه برای کشور دیگر خوب است، قبل از آنچه برای قاره دیگر خوب است، آنچه برای آمریکا خوب است. باید اینطور باشد زیرا اگر ما مراقب منافع ملی خود نباشیم، هیچ کس دیگری نخواهد بود. ضمناً، انتظار دارم هر کشوری ا things را به آن شکل ببیند. مثل اینکه انتظار دارم دولت کلمبیا منافع ملی کلمبیا را به عنوان اولویت خود قرار دهد، بنابراین ما باید منافع ملی خود را به عنوان اولویت شماره یک بالاتر از هر چیز دیگری قرار دهیم. این به این معنا نیست که ما عمداً به دنبال چیزهایی هستیم که برای کشورهای دیگر بد است و امیدوارم، آنچه در منافع ملی ما است، در منافع ملی آن‌ها نیز باشد. اما اگر به تضاد بین آنچه برای آن‌ها خوب است و آنچه برای ما خوب است برسد، ما همیشه باید طرفدار آنچه برای ما خوب است باشیم. در حال حاضر، این اقتصاد، با توجه به آنچه در سراسر جهان در حال وقوع است، به عرضه بزرگ‌تر دیزل در اقتصاد جهانی نیاز دارد و ما قبلاً این کار را یک بار انجام داده‌ایم. رئیس‌جمهور انتخاب کرد دوباره این کار را انجام دهد، که یک تعلیق ۳۰ روزه تحریم‌ها برای اجازه دادن به تحویل بیشتر دیزل روسی به بازار جهانی است. این بر ایالات متحده تأثیر خواهد گذاشت و به آن کمک خواهد کرد. به کشورهای دیگر نیز کمک خواهد کرد و این تصمیمی است که او نه به این دلیل گرفته است که برای اوکراین بد یا برای روسیه خوب است، بلکه به این دلیل است که برای آمریکا خوب و برای آمریکا مهم است.»

در مورد پایان جنگ، او گفت که مبارزه فقط به کسری از بخشی از شرق اوکراین رسیده است و اوکراینی‌ها حق دارند نگران یک مسیر نظامی احتمالی روسیه مستقیم به کییف باشند اگر روس‌ها کنترل آن بخش باقی‌مانده از استان شرقی را به دست گیرند.

«حالا بیایید درباره آن درگیری بین روسیه، جنگ بین روسیه و اوکراین صحبت کنیم،» روبیو گفت. «واقعیت آن این است: این جنگ صادقانه درباره بخشی از اوکراین به نام دونتسک است. روس‌ها همه به جز حدود ۱۱ درصد از آن منطقه را اشغال کرده‌اند، در آن استان، دونتسک، یا در آن منطقه دونتسک، اوکراینی‌ها خط دفاعی دارند که در آن تثبیت شده‌اند. آن‌ها استدلال می‌کنند و استراتژیست‌های نظامی می‌گویند درست است، که آخرین خط قابل دفاع است. اگر آن را تسلیم کنند، چیزی برای دفاع از کییف وجود ندارد. از آنجا، فقط یک شلیک مستقیم به کییف است. هسته این درگیری این است که روسیه کل دونتسک را، شامل آن خط دفاعی، به عنوان بخشی از قلمرو خود مطالبه می‌کند. این چیزی است که آن‌ها به عنوان پیروزی تعریف کرده‌اند. و اوکراین گفته است 'ما نمی‌توانیم آن ۱۱ درصد باقی‌مانده از دونتسک را تسلیم کنیم زیرا آن خط دفاعی آخرین خط قابل دفاع ماست.' بنابراین، این در هسته این درگیری است. اکنون مسائل زیادی در حال وقوع است، اما در نهایت آنچه واقعاً بر سر آن می‌جنگند همین است. چگونه بر سر آن می‌جنگند؟ روس‌ها نتوانسته‌اند در میدان نبرد پیشروی کنند و آن منطقه را تصرف کنند. بنابراین آنچه انجام می‌دهند اعمال درد فوق‌العاده بر مردم اوکراین از طریق حملات پهپادی، حملات موشک بالستیک، تلاش برای تخریب زیرساخت‌های انرژی، برق — توانایی اوکراین برای تولید برق، به ویژه با نزدیک شدن زمستان است. اوکراین چگونه پاسخ داده است؟ آن‌ها با حمله به پالایشگاه‌های نفت و گاز روسیه پاسخ داده‌اند، که در هسته نحوه تأمین مالی اقتصاد خود است و جنگ را برای اولین بار به خانه آورده‌اند. روس‌ها انفجارهایی را در مسکو، سنت پترزبورگ، عمق قلمرو خود می‌بینند. این دیگر یک جنگ دورافتاده نیست. بنابراین، این وضعیتی است که خود را در آن می‌یابیم — نه وضعیتی آسان برای مذاکره و نه وضعیتی آسان برای اصلاح. ایالات متحده همچنان مایل، قادر و آماده است نقش واسطه‌ای را ایفا کند اگر فرصتی برای پایان این جنگ از طریق تسویه حساب مذاکره شده، که فکر می‌کنیم این جنگ در نهایت به آن شکل پایان خواهد یافت، پیش آید. اما آسان نبوده است، نه به دلیل کمبود تلاش، نه به دلیل اینکه جارد [کوشنر] و استیو [ویتکاف] و دیگران زمان زیادی را صرف آن کرده‌اند، بلکه به دلیل پویایی‌هایی که به تازگی برای شما توصیف کردم به نظر می‌رسد در حال حاضر عمیقاً ریشه‌دار هستند. ما تا جایی که می‌توانیم ادامه خواهیم داد تا ببینیم چه کاری می‌توانیم انجام دهیم. ما دوست داریم جنگ پایان یابد، اما در نهایت ما اولویت‌های دیگری نیز در سراسر جهان داریم که بر آن‌ها متمرکز هستیم.»

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، حدود دو و نیم سال از دوره‌ای که به صورت دموکراتیک انتخاب شده است، گذشته است و اوکراین — همانطور که قانون اساسی آن با اعلام وضعیت اضطراری اجازه می‌دهد — از زمان شروع جنگ چند سال پیش، انتخابات را به حالت تعلیق درآورده است. هنگام پرسش اینکه آیا زمان آن رسیده است که اوکراین برای برگزاری انتخابات فراخوان دهد تا رأی‌دهندگان اوکراینی بتوانند در این مورد اظهار نظر کنند، روبیو گفت مسئله انتخابات مهم است و «بی‌ربط» نیست اما اساساً پویایی مشکلات آنجا را حل نخواهد کرد.

«ببینید، مسئله انتخابات مطرح می‌شود و من نمی‌گویم بی‌ربط است، اما این در هسته دلیل ادامه جنگ نیست،» روبیو گفت. «آنچه می‌گویم ناامیدی بیش از هر چیز دیگری است و ما درباره این علناً صحبت کرده‌ایم. برای مثال، ماه‌ها پیش، حملات به کشتی‌های انرژی در دریای سیاه را دیده‌ایم و شکایت‌های زیادی وجود داشته است زیرا شرکت‌های آمریکایی با ما تماس گرفته و گفته‌اند، 'هی، آن نفت ما روی کشتی‌ای بود که توسط اوکراین هدف قرار گرفت.' اکنون، من باور ندارم اوکراین عمداً آن‌ها را هدف قرار داده است، اما آن کشتی‌ها مورد اصابت قرار گرفتند و ما از قبل جهانی را داریم که با بحران انرژی روبرو است به دلیل آنچه در هرمز رخ می‌دهد، آنچه در دریای سرخ رخ می‌دهد، آنچه در مکان‌های مختلف رخ می‌دهد. ما به هیچ موقعیت تشدیدکننده نیاز نداریم و ناامیدی وجود داشته است که با وجود این درخواست‌ها، این اتفاق افتاده است. بنابراین این به سطح آمده است. این به این معنا نیست که ما ناامیدی با طرف روسی نیز نداریم. رئیس‌جمهور دوست ندارد این تصویر را ببیند که یک موشک بالستیک به یک ساختمان آپارتمانی در کییف برخورد می‌کند و غیرنظامیان بی‌گناه در نتیجه آن کشته می‌شوند. او نیز آن را دوست ندارد. به همین دلیل تلاش برای دستیابی به راه‌حل برای آن بسیار ناامیدکننده بوده است.»

در مورد ایران، روبیو گفت که او می‌فهمد رأی‌دهندگان آمریکایی کجا هستند که می‌خواهند تمام شود، اما همچنین استدلال کرد که ترامپ یک هدف نظامی بزرگ را برای جلوگیری از دستیابی ایران هرگز به سلاح هسته‌ای محقق کرده است.

«خب، مهم است که به مردم یادآوری کنیم چرا این در وهله اول شروع شد،» روبیو در مورد جنگ در ایران گفت. «ایران می‌خواست سپر متعارفی از ده‌ها و ده‌ها هزار موشک و پهپاد بسازد. وقتی به آن نقطه رسیدند، می‌توانستند به جهان بگویند، 'بچه‌ها، ما اکنون می‌خواهیم یک سلاح هسته‌ای بسازیم و شما نمی‌توانید کاری انجام دهید زیرا ما اینقدر پهپاد و اینقدر موشک داریم که کل منطقه را نابود خواهیم کرد، بنابراین شما نمی‌توانید به ما دست بزنید. ما مصون هستیم.' رئیس‌جمهور اجازه نمی‌داد آن‌ها پشت سپر سلاح‌های متعارفی که سعی داشتند به آن دست یابند، پنهان شوند و سلاح هسته‌ای بسازند. بنابراین او نیروی دریایی آن‌ها را نابود کرد، نیروی هوایی آن‌ها را نابود کرد، کارخانه‌هایی که موشک می‌سازند را نابود کرد. اکنون آن‌ها هنوز دارند، اما نمی‌توانند به اندازه قبلی بسازند — آن‌ها بسیار کمتر قادر به ساخت به روش قبلی هستند، زیرا او کارخانه‌های پهپاد و موشک آن‌ها را نابود کرده است. آن‌ها نیروی هوایی ندارند. آن‌ها نیروی دریایی ندارند و بسیاری از پدافند هوایی را نیز از دست داده‌اند. بخش‌های بزرگی از کشور آن‌ها به شدت در برابر حملات آینده در صورت لزوم آسیب‌پذیر هستند. بنابراین او آن هدف را محقق کرده است. آن‌ها دیگر نمی‌توانند پشت یک سپر متعارف برای ساخت سلاح هسته‌ای پنهان شوند. هدف دوم این است که آن‌ها انتخاب کردند تنگه هرمز را گروگان بگیرند. آن‌ها به هر حال این کار را می‌کردند. تصور کنید اگر ایران سلاح هسته‌ای داشت. در آن نقطه، می‌توانستند بگویند، 'ضمناً، ما مالک تنگه هرمز هستیم و شما نمی‌توانید کاری انجام دهید زیرا اگر سعی کنید کاری انجام دهید، ما فقط به کشتی‌ها ضربه نمی‌زنیم، ما از سلاح هسته‌ای علیه شما استفاده خواهیم کرد.' آن‌ها سعی دارند تنگه هرمز را کنترل کنند. آن‌ها امروز کنترل تنگه را از دست دادند. به طور متوسط، در ۱۰ روز گذشته... حدود ۱۳ تا ۱۴ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز به بازار جهانی [روزانه] می‌رود. بعضی روزها در واقع معادل آنچه قبل از درگیری بود، است. ارتش ایالات متحده در اسکورت و دفاع از این کشتی‌ها در برابر این حملات درگیر است. ایران همچنان به این‌ها شلیک می‌کند، اما تا حد زیادی ما توانسته‌ایم آن جریان را برقرار کنیم. در همان زمان، زیرا ایران همچنان به این کشتی‌ها شلیک می‌کند، ما تحریم‌های فلج‌کننده اضافی اعمال کرده‌ایم که اسکات بسنت کار عالی در آن انجام می‌دهد، و یک محاصره. تنها کشوری در جهان که نمی‌تواند حتی یک بشکه نفت از تنگه هرمز عبور دهد، ایران است. آن‌ها تنها ones هستند و ما تحریم‌های عظیمی تحمیل می‌کنیم. علاوه بر این، این تحریم‌ها در حال هزینه کردن پول به آن‌ها است، که به معنای پولی است که آن‌ها ندارند. هر دلاری که از طریق تحریم‌ها از آن‌ها رد می‌کنید، ۱ دلار است که آن‌ها برای حزب‌الله ندارند، ۱ دلار که آن‌ها برای حماس ندارند، ۱ دلار که آن‌ها برای میلیشیاهای تروریستی داخل عراق ندارند و ۱ دلار که آن‌ها برای ارتش خود یا جاه‌طلبی‌های هسته‌ای خود ندارند. بنابراین من ناامیدی مردم را درک می‌کنم زیرا همه ما می‌خواهیم تمام شود. به نوعی، تمام شده است. در حال حاضر، ما اساساً در موضع دفاعی تنگه هرمز هستیم و کار عالی در فلج کردن اقتصاد آن‌ها در این فرآیند انجام می‌دهیم.»

روبیو همچنین گفت که درست مانند کمبود اعتباری که ترامپ برای موفقیت‌های آمریکای لاتین و نیمکره غربی دریافت می‌کند، رئیس‌جمهور اعتبار بسیار کمتری نسبت به آنچه شایسته آن است برای تغییر بنیادین خاورمیانه دریافت می‌کند.

«خب، ببینید، فکر می‌کنم به طور سنتی، طبقه سیاسی آمریکا فکر می‌کرد که صلح در خاورمیانه، مسئله مرکزی اصلی، مسئله فلسطین است،» روبیو گفت. «این یک مسئله مهم است. بی‌ربط نیست. من نمی‌گویم بی‌ربط است، اما فکر می‌کنم آنچه رئیس‌جمهور ترامپ آشکار کرده این است که محرک شماره یک بی‌ثباتی و جنگ و درگیری و مانع شماره یک صلح در خاورمیانه رژیم اسلامی در تهران است و فکر می‌کنم شواهد آن را در لبنان اثبات می‌کند. چرا لبنان کشوری است که به عنوان نقطه حمله علیه اسرائیل و سایر منافع استفاده می‌شود؟ چه کسی حزب‌الله را حمایت می‌کند؟ حزب‌الله ۱۰۰ درصد عامل ایران است. در عراق، چرا آن کشور همچنان میلیشیاهای تروریستی دارد که از قلمرو خود عمل می‌کنند و می‌توانند موشک علیه عربستان سعودی، علیه اسرائیل شلیک کنند؟ چه کسی آن‌ها را حمایت می‌کند؟ میلیشیاهای شیعه آن‌ها توسط ایران حمایت می‌شوند، که تنها کشور در منطقه است که نه تنها حملات نیابتی، بلکه حملات مستقیم علیه عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین، کویت، اردن آغاز کرده است. احتمالاً کسی را جا انداخته‌ام. چه کسی تنها کشور در منطقه است که این کار را انجام داده است؟ ایران. حملات مستقیم، علاوه بر آنچه نیابتی‌های آن‌ها انجام داده‌اند. ضمناً، با حوثی‌ها اکنون در عربستان سعودی، چه کسی حامی شماره یک حوثی‌ها است؟ ایران. بنابراین، اگر به همه چیزهایی که در آن منطقه در حال وقوع است و همه نقاط جرقه‌ای که در آن وجود دارد نگاه کنید، همه به جمهوری اسلامی ایران، به روحانیون رادیکالی که ایران را از تهران اداره می‌کنند، بازمی‌گردند. آن‌ها مشکل مرکزی در آن منطقه هستند. اگر روحانیون اسلامی، این روحانیون شیعه رادیکال در ایران وجود نداشتند — اگر آن وجود نداشت — هیچ‌کدام از این مشکلات وجود نداشتند. شاید هنوز مسئله فلسطین داشته باشید. من استدلال می‌کنم که آن مسئله اگر ایران وجود نداشت، آسان‌تر برای مدیریت بود. بنابراین آن‌ها در هسته همه این مشکلات هستند و فکر می‌کنم شناسایی صحیح اینکه چه کسی محرک بی‌ثباتی و جنگ در خاورمیانه است، برای حل آن مهم است. آن مسئله باید با آن روبرو شویم. فکر می‌کنم آنچه در ماه‌های گذشته رخ داده است، آن را برای جهان آشکار کرده است.»