یک گروه فعالان زیرزمینی اعلام کرده است که قصد دارد افشای عمومی اطلاعات شخصی میلیاردرها را به عنوان بخشی از یک کمپین مرحله‌ای علیه آنچه آن را اولیگارشی آمریکایی می‌نامد، آغاز کند؛ این فرآیند از ماه جاری با انتشار نقشه‌ای از خانه‌های ایلان ماسک، برادرش کیمبال، اعضای هیئت‌مدیره تسلا، سرمایه‌گذاران و تأمین‌کنندگانی که شرکت را سرپا نگه داشته‌اند، شروع می‌شود.
دو تن از اعضا که در مصاحبه‌ای با مجله وایرد (WIRED) به شرط ناشناس بودن صحبت کردند، گفتند که در سال گذشته برای ساخت پرونده‌هایی درباره میلیاردرها—و یک تریلیونر—و کسانی که آن‌ها را دستیاران ارشد خود می‌دانند، از تقریباً تمام روش‌های موجود برای کارآگاهان خصوصی و برخی روش‌های غیرمتعارف استفاده کرده‌اند.
این دو نفر می‌گویند که گروه بین‌المللی است و شامل فعالان مردمی، پژوهشگران، روزنامه‌نگاران و هنرمندان است، از جمله برخی که در شغل‌های قبلی خود جوایز برتر در رسانه‌های چاپی، تلویزیونی و دیجیتال دریافت کرده بودند. برای حفظ امنیت، بسیاری در «سلول‌های جداگانه» کار می‌کنند و نام یکدیگر را نمی‌دانند. این گروه از طریق ارتباطات خود اعلام کرده است که بیش از ۱.۲ میلیون دلار از «تعداد دلگرم‌کننده‌ای از خائنان طبقه ثروتمند» جمع‌آوری کرده است که معتقدند تمرکز ثروت‌های افراطی و قدرت سیاسی یک «تهدید وجودی» است.
در بیانیه‌ای مطبوعاتی که روز دوشنبه منتشر شد، این گروه اعلام کرد که قصد دارد در انتشارات بعدی بیش از ۱۵۰ آدرس خانه را منتشر کند که اکثر آن‌ها تاکنون گزارش نشده‌اند. همچنین وعده داده است بیش از ۳۵۰۰ رکورد مربوط به افرادی با ثروت ترکیبی حدود ۱.۴ تریلیون دلار را منتشر کند، به علاوه گزارش‌هایی درباره آنچه این گروه «تخلفات جنایی و نقص‌های امنیتی» می‌نامد.
اعضای این سازمان خود را «کاپیتیستاس» (Capytistas) می‌نامند، بازی واژگانی با «زاپاتیستاس» (Zapatistas)، شورشیان بومی جنوب مکزیک.
کاپیبارا، جوندۀ آرامی که به سازگاری با تقریباً هر حیوان دیگری معروف است، در روزهای اولیه آنچه ماسک «وزارت کارآمدی دولت» (Department of Government Efficiency) نامید، به آواتار این گروه تبدیل شد؛ به عنوان رقیبی مخفی برای شیبا اینو (Shiba Inu)—میم سگی که ماسک برای برندسازی این نهاد استفاده می‌کرد. (این میم پس از آن توسط فعالان طرفدار اوکراین بازپس گرفته شد که به صورت سگ‌های کارتونی پروفایل می‌کنند تا تبلیغات روسیه را مسخره کنند و برای جنگ پول جمع‌آوری نمایند.)
آمریکاییان مدت‌هاست اصطلاح «اولیگارک» را تقریباً منحصراً برای اشاره به غول‌های تجاری روسی به کار می‌برند که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی صنایع دولتی را تقسیم کردند. اما این اصطلاح در ژانویه ۲۰۲۵ به طور قطعی وارد سیاست جریان اصلی آمریکا شد، زمانی که رئیس‌جمهور جو بایدن در سخنرانی وداع خود هشدار داد که «اولیگارشی در حال شکل‌گیری در آمریکاست». هیچ کس بیشتر از تریلیونر ماسک نماد «ثروت، قدرت و نفوذ افراطی» توصیف شده توسط بایدن نیست؛ او که بخش زیادی از سال ۲۰۲۵ را در سمتی بدون حقوق به عنوان کارمند ویژه دولت خدمت کرد و از سال ۲۰۲۳ بیش از ۷۰۰ میلیون دلار به انتخابات فدرال تزریق کرده است؛ معادل تقریباً ۱۵ میلیون کمک مالی معمولی آنلاین.
افشای اطلاعات شخصی (Doxing)—تاکتیک انتخابی کاپیتیستاس—در همین حال به سلاح مورد علاقه چریک‌های سیاسی و مخبران خودخوانده دولتی تبدیل شده است: در مارس ۲۰۲۵، همزمان با تجمع معترضان خارج از نمایندگی‌های تسلا، سایتی ناشناس به نام DOGEQuest ادعا کرد آدرس مالکان تسلا و کارکنان اداره کارآمدی دولت (DOGE) را منتشر کرده است. ماه‌ها بعد، یک مقام اداره مهاجرت و گمرک (ICE) شهادت داد که واحد او بیش از سه چهارم ارجاعات اخراج را از «Canary Mission»—سایتی با بودجه مبهم اما اهداف کاملاً متفاوت: ساخت پرونده برای دانشجویان و اساتید طرفدار فلسطین—دریافت کرده است.
هیچ نهادی به اندازه وزارت امنیت داخلی (DHS) در گسترش مفهوم افشای اطلاعات نقش نداشته است؛ این وزارتخانه صرفاً تعریف را گسترش داد تا عملاً هرگونه «فیلم‌برداری» از نیروهای اجرای قانون را شامل شود. موضع تهاجمی آن در پنهان نگه داشتن چهره افسران و امتناع از شناسایی کسانی که به طور قابل اعتماد متهم به جرم شده‌اند، تقریباً تضمین کرده است که کمپین‌های عمومی برای لو دادن هویت کارکنان آن شکل بگیرد. هفته گذشته، هکرهای ناشناس نام‌ها و اطلاعات تماس کاری بیش از ۴۰,۰۰۰ کارمند و پیمانکار DHS را منتشر کردند و دلیل آن را رویه جمع‌آوری داده‌های عمومی در حالی که هویت افسران خود را پنهان می‌کنند، ذکر نمودند.
با فشار پرسش‌ها مبنی بر اینکه آیا استراتژی آن‌ها مصداق افشای اطلاعات شخصی است، اعضای کاپیتیستاس موافقت می‌کنند که بله، چنین است و هیچ تردیدی در توصیف تلاش‌های خود به این شکل ندارند. این گروه حتی نقل قولی اقتباسی از خواننده فقید فولک و سازمان‌دهی کارگری یوتا فیلیپس (Utah Phillips) را به عنوان اعتقاد خود پذیرفته است: «دموکراسی در حال مرگ نیست، بلکه در حال کشته شدن است»، آن‌ها می‌گویند، «و کسانی که آن را می‌کشند نام و نشانی دارند.»
بخش عمده‌ای از کار کاپیتیستاس شامل استخراج سوابق ملکی، پرونده‌های دادگاهی و شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLC) و صندوق‌های امانی است که افراد ثروتمند برای خرید املاک استفاده می‌کنند. فعالان می‌گویند گاهی، اما بسیار کمتر، به نظارت فیزیکی، نفوذ انسانی و اطلاعات تبلیغاتی (داده‌های مکان و پروفایل خرید و فروش شده از طریق بازارهای تبلیغات آنلاین) روی می‌آورند.
یکی از اعضای کاپیتیستاس استدلال کرد که برای سودآور ماندن کسب‌وکارها، میلیاردرها نیاز دارند به طور مداوم اطلاعات شخصی مردم را جمع‌آوری کنند، اغلب بدون رضایت آن‌ها، در حالی که مالکان و مدیران آن‌ها از زندگی نسبتاً خصوصی برخوردارند—ثروت‌هایی که کلشان حول محور «افشای حداکثری» (doxmaxxing) ساخته شده است.
نسخه‌ای از پرونده ماسک که وایرد آن را مشاهده کرد، موضوعات را به سطوح مختلف طبقه‌بندی می‌کند و شامل ۳۲ آدرس خانه مرتبط با ماسک و مدیران اجرایی او است. ماسک «هدف اصلی» است. اعضای هیئت‌مدیره تسلا و مدیران ارشد—از جمله روبین دنهلم (Robyn Denholm)، رئیس هیئت‌مدیره، و کیمبال ماسک—«اهداف ثانویه» هستند. هر پروفایل یک بیوگرافی انتقادی، استخراج شده از احکام دادگاه، تصمیمات هیئت‌مدیره کار و اظهارنامه‌های بورس را با یک آدرس خانه جفت می‌کند. سرمایه‌گذارانی مانند ون‌گارد (Vanguard) و بلک‌راک (BlackRock) و نزدیک به ۴۰ تأمین‌کننده به عنوان «اهداف ثالث» در نظر گرفته می‌شوند که فقط با دفتر مرکزی شرکت، کارخانه یا معدن لیست شده‌اند.
دفتر روابط عمومی تسلا و تیم روابط سرمایه‌گذاران آن به درخواست‌های وایرد برای اظهار نظر پاسخ ندادند.
کاپیتیستاس ماسک را عملاً دروازه‌ای برای عوامی می‌بیند که هنوز به جنگ طبقاتی آن‌ها پیوسته‌اند. پرونده او یکی از کوچک‌ترین فایل‌هایی است که تهیه کرده‌اند و او در میان «کم‌اهمیت‌ترین» اهداف آن‌ها قرار دارد، به گفته اعضا. اما او به این دلیل اول انتخاب شد که هیچ فرد دیگری خشم عمومی را به این اندازه جلب نمی‌کند و گروه امیدوار است این انرژی را مهار کرده و آن را به سمت دیگرانی هدایت کند که ثروتشان بر پایه جنگ‌های ابدی، نظارت فراگیر و گسترش زندان‌ها بنا شده است.
سوابق اجرای قانون که وایرد به دست آورده نشان می‌دهد چگونه این خشم سال گذشته به سرعت در سراسر کشور گسترش یافت. ظرف چند ماه پس از ورود ماسک به واشنگتن، حملات به خودروها و نمایندگی‌های تسلا حداقل به نه ایالت رسید، طبق اطلاعیه مشترک FBI و DHS که تحت قانون آزادی اطلاعات منتشر شد. سایر اسناد نشان می‌دهد تحلیلگران اطلاعاتی به پلیس سراسر کشور هشدار داده‌اند که فراخوان‌های تحریم تسلا و اعتراض به ماسک در کنار حملات در حال افزایش است. صدها تظاهرات تنها دو ماه پس از دومین دوره ریاست جمهوری ترامپ برنامه‌ریزی شده بود.
در نوادا، تحلیلگران مجبور شدند راهنمای رسمی نخستین پاسخگویان برای مبارزه با آتش‌سوزی باتری خودروهای الکتریکی را صادر کنند؛ آتش‌سوزی‌هایی که به گفته آن‌ها ممکن است تا ۸۰۰۰ گالن آب برای خاموش کردن نیاز داشته باشند. «به عنوان یک شرکت فناوری برجسته مرتبط با ثروت عظیم و فرهنگ تجاری، تسلا می‌تواند نماینده این گلایه‌ها باشد»، یکی از اطلاعیه‌ها درباره خرابکارانی که «دیدگاه‌های ضد شرکتی یا ضد سرمایه‌داری ابراز کرده بودند» نوشت. نقش خاص ماسک در اداره کارآمدی دولت (DOGE)، به نوشته یک نهاد شمال کالیفرنیا، نمایندگی‌های تسلا را به «اهداف نمادین بزرگ‌تری» تبدیل کرده بود.
کاپیتیستاس می‌گوید افشای اطلاعات به آن‌ها چیزی فراتر از همه می‌دهد: حس اینکه کسی در حال تماشا است، در میان اهداف. آن‌ها امیدوارند برخی صرفاً تحت وزن سنگین این توجه تسلیم شوند. برای بقیه، گروه می‌خواهد عموم ناراحتی خود را به خوبی آشکار کنند، با امید به تظاهرات جلوی خانه‌ها و در زمین‌های گلف—رویاهایی با کسانی که در همان مکان‌هایی که برای فرار از تمام خشم‌ها به آنجا می‌روند، راه خود را به دولت می‌خرند.
حریم خصوصی تنها چیزی است که گروه معتقد است میلیاردرها، و اکنون تریلیونرها، ارزش قائل هستند و فعالان می‌توانند آن را از آن‌ها بگیرند. «کاپیتیستاس قصد دارد میدان رقابت را برابر کند»، آن‌ها می‌گویند، «با چشاندن طعم نقض حریم خصوصی به اولیگارک‌ها، همان کاری که آن‌ها هر روز مرتکب می‌شوند و از آن درآمد کسب می‌کنند.»
خانه مدیران فناوری پیش از این هدف قرار گرفته‌اند. در آوریل، پلیس سان‌فرانسیسکو مردی ۲۰ ساله را دستگیر کرد که به گفته آن‌ها دستگاه انفجاری به خانه سام آلتمن (Sam Altman)، مدیرعامل OpenAI پرتاب کرد و باعث آتش گرفتن دروازه خارجی شد. مرد کمتر از یک ساعت بعد بازگشت و تهدید کرد ساختمان headquarters شرکت را آتش می‌زند. کسی آسیب ندید.
در مصاحبه با وایرد پیش از انتشار، یکی از اعضا به قتل برایان تامپسون (Brian Thompson)، مدیرعامل UnitedHealthcare در دسامبر ۲۰۲۴ اشاره کرد و استدلال نمود که کاری که گروه انجام می‌دهد تلاش برای جلوگیری از چنین خونریزی‌هایی است—احساسی که در بیانیه‌ای که کاپیتیستاس روز دوشنبه منتشر کرد نیز منعکس شده بود: «در حالی که ایلان ماسک و سایر افراد هدف ما بی‌ترید سعی خواهند کرد کار ما را افراطی و تصادفی جلوه دهند، کاری که ما انجام می‌دهیم استفاده از پاسخگویی رادیکال برای ساختن خروجی است که شاید بتواند از پیامدهای اجتناب‌ناپذیر خشونت‌آمیز و تراژیک که طبقه اولیگارک ما را به سمت آن سوق داده‌اند، جلوگیری کند.»
«در نهایت»، آن‌ها گفتند، «ما شاید داریم به آن‌ها لطف می‌کنیم.»