کمپین‌ها مسابقه‌های میلیارد دلاری برای تعریف گزینه پیش روی رأی‌دهندگان هستند، اما هیچ فصل انتخاباتی در این قرن به این شکل بسته نشده است. رئیس‌جمهور ترامپ با طعنه و اشیاء براق به وظیفه خود نزدیک شد و از رأی‌دهندگان ناامید برای کمک مالی خواست که فقط به او فکر کنند. اگر جمهوری‌خواهان رأی ندهند، «به جهنم خواهند رفت»، او با لبخند گفت. اگر جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان و سنا را ببرند، چک ۵۰۰۰ دلاری دریافت خواهند کرد که حتی برخی از متحدانش آن را پوچی مالی خواندند. سپس برای ساعت‌ها داستان تعریف کرد، داستان‌های بی‌پایان—درباره باسن‌های گرد، دست‌های قوی، «دموکرات‌های احمق»، مسابقات شنا ترنسجندر، جنگ ویتنام، و رنگ آبی که دوباره به استخر انعکاس (Reflecting Pool) زده بود. «در این نقطه، آنها اصلاً تلاش هم نمی‌کنند»، یک مشاور جمهوری‌خواه در روزهای پایانی کمپین درباره کاخ سفید به ما گفت. ترامپ کارش را به سبک خودش انجام می‌داد، دقیقاً همانطور که آهنگ فرانک سیناترا در لیست پخش آی‌پد رئیس‌جمهور توصیه می‌کند.
حکیم جفریز، رئیس بعدی مجلس نمایندگان، به تور کمدی ترامپ با تکرار بی‌امان پاسخ داد. او ماه گذشته در شبکه فاکس نیوز اعلام کرد که «هزینه‌ها بسیار بالاست»؛ درست چند ساعت قبل از اینکه ترامپ یک رالی انتخاباتی را قطع کند تا به آنچه «توده عضلانی» روی پشت سناتور جونیور اوهایو می‌نامید، خیره شود. چند روز بعد، جفریز بار دیگر قول داد که دموکرات‌ها «بی‌رحمانه» بر مقرون‌به‌صرفه بودن تمرکز خواهند کرد، در حالی که ترامپ با افتخار درباره «ثروت عظیم» کشور از افزایش قیمت بنزین صحبت می‌کرد. پس از اینکه رئیس‌جمهور درباره هزینه بالای همبرگر در مارالاگو شوخی کرد، جفریز اولویت‌های خود را «مسکن، مراقبت‌های بهداشتی، و هزینه بنزین، مواد غذایی و کالاها» برشمرد.
این نماینده کنگره از نیویورک تقریباً هر روز همان پیام را ارائه می‌داد—پاراگراف‌های دقیق با حرکات دست ریتمیک و سرآمدگی افراطی. به ندرت دو مرد در رأس هرم سیاسی اینقدر مخالف هم بوده‌اند. در مقابل لباس‌های قدرتمند میلیاردرانه و موهای پف‌دار و ریزش‌کننده ترامپ، جفریز لباس‌های ساده مدیران میانی را می‌پوشید، کفش‌های رسمی با زیره سفید بدون خط و خش، و موهایی که همیشه یک یا دو میلی‌متر کوتاه‌تر از اصلاح کامل بود. تا روزهای پایانی کمپین، رهبر دموکرات‌ها به سختی خوشحالی خود را مهار می‌کرد. «آنها درباره تالارهای رقص و اندام بدن صحبت می‌کنند»، جفریز هفته گذشته در خارج از ریچموند، ویرجینیا، در یک نشست با کشیشان سیاه‌پوست در حالی که در منطقه‌ای که ترامپ دو سال پیش با پنج امتیاز آنجا را برده بود، تبلیغ می‌کرد، گفت. «همان چیزهای قبلی ادامه دارد—افراط‌گرایی، حماقت و فساد—یا تغییر چشمگیر.»
امشب دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به دست آوردند—و انضباط جفریز و سایر دموکرات‌ها را تأیید کردند. اما آنها این کار را به تنهایی انجام ندادند. آنها کمک فوق‌العاده‌ای از ترامپ دریافت کردند، کسی که تعرفه‌ها و درگیری طولانی با ایران تورم را تشدید کرد و وسواس او برای ساخت‌وساز و سودآوری رأی‌دهندگان را تکان داد. در دو سال کوتاه، دموکرات‌ها مسائل اقتصادی را که در سال ۲۰۲۴ از دست داده بودند، بازپس گرفتند و ترامپ اعتماد اکثریت پیروز خود را هدر داد. برای اولین بار از سال ۲۰۱۴، نظرسنجی عمومی نشان می‌دهد که دموکرات‌ها در مورد اقتصاد بیشتر از جمهوری‌خواهان مورد اعتماد هستند. این داستان، درباره چگونگی وقوع این تحول، بر اساس مصاحبه با ۱۵ نفر از افراد درگیر در کارکردهای داخلی کمپین‌ها در هر دو طرف aisle است. در ساده‌ترین حالت، دموکرات‌ها کاری را که لازم بود با حفظ تمرکز دقیق انجام دادند، چیزی که ترامپ یا معتقد بود ضروری نیست—یا قادر به دستیابی به آن نبود.
«ما باید متعهد به نگه داشتن اصل مطلب به عنوان اصلی‌ترین موضوع می‌بودیم»، جفریز چند روز قبل از روز انتخابات، در زمان استراحت بین توقف‌های کمپین به ما گفت. «اگر می‌خواستیم اوضاع سیاسی خود را معکوس کنیم، باید مردم آمریکا را متقاعد می‌کردیم که ما مصمم هستیم زندگی آنها را مقرون‌به‌صرفه‌تر کنیم.»
دو ماه قبل، جفریز قانون‌گذاران دموکرات را در کاپیتول برای یک ارائه اسلایدی جمع کرد که نشان می‌داد تمرکز آنها چگونه ثمر می‌دهد. او داده‌های نظرسنجی آوریل از Blue Rose Research، یک شرکت دموکرات، را به آنها نشان داد که هزینه زندگی، اقتصاد، تورم و مراقبت‌های بهداشتی را به ترتیب اول، دوم، سوم و ششمین نگرانی برتر رأی‌دهندگان رتبه‌بندی کرده بود. سپس مشکل را نشان داد: رأی‌دهندگان به دموکرات‌ها اعتبار می‌دادند که مراقبت‌های بهداشتی را به موضوع اول تبدیل کرده بودند، اما نه اولویت را ذکر کردند که معتقد بودند دموکرات‌ها بالاتر از اقتصاد قرار داده‌اند، و ۱۴ اولویت قبل از تورم.
جفریز به اسلاید بعدی کلیک کرد، نتیجه نظرسنجی آگوست درباره همان سؤالات که نشان می‌داد دموکرات‌ها راه حل را یافته‌اند: همسوئی تقریباً کامل بین اولویت‌های رأی‌دهنده و حزب. هزینه زندگی، اقتصاد، تورم و مراقبت‌های بهداشتی اکنون به ترتیب چهار موضوع برتر بودند. رأی‌دهندگان به این باور رسیده بودند که دموکرات‌ها بیشترین تمرکز را بر هزینه زندگی دارند، پس از آن مراقبت‌های بهداشتی به عنوان شماره ۲، اقتصاد به عنوان شماره ۳، و تورم در جایگاه پنجم.
استراتژیست‌های سنا همان داده‌ها را می‌دیدند و برای همان رویکرد استدلال می‌کردند، به ویژه وقتی کسب chamber به امکان بیشتری تبدیل می‌شد. «راه حل بسیار ساده‌ای وجود داشت که بگوییم، دوستان، بحران مقرون‌به‌صرفه بودن غیرقابل کنترلی وجود دارد که دموکرات‌ها به دلایل مختلف، تا حدی متفاوت در سال ۲۰۲۴ آن را نادیده گرفتند، بنابراین ما اکنون باید مانند لیزر روی آن تمرکز کنیم،» مت کانتر، یک استراتژیست دموکرات، به ما گفت. «پرداخت هزینه بنزین مردم را متقاعد می‌کند.»
یکی از قابل توجه‌ترین تبلیغات چرخه کمپین ۲۰۲۴، حمله ترامپ به اولویت‌های اشتباه دموکرات‌ها بود. این تبلیغ بر حمایت معاون رئیس‌جمهور هریس از عملیات تغییر جنسیت با پول مالیات‌دهندگان در زندان‌ها تمرکز داشت، با شعار تندی: «کامالا برای they/them است. رئیس‌جمهور ترامپ برای شماست.» دو سال بعد، جسی فرگوسن، یک مشاور دموکرات، متوجه شد که دینامیک معکوس شده است. ترامپ از ساخت مراکز داده محبوبیت نیافته و دوربین‌های نظارتی Flock دفاع می‌کرد. آخرین سخنرانی تلویزیونی او قبل از روز انتخابات در National Mall بود، نه در یک ایالت کلیدی رقابتی، و بر طاق پیروزی و زمین گلف جدیدی که قصد داشت در کنار رودخانه پوتوماک بسازد، تمرکز داشت.
«جمهوری‌خواهان بر he/him تمرکز دارند»، فرگوسن به ما گفت، «و دموکرات‌ها بر شما.»
سفر دموکرات‌ها برای بازپس گرفتن اکثریت در مجلس نمایندگان و سنا بلافاصله پس از بازگشت ترامپ به واشنگتن دی‌سی آغاز شد. دو هفته پس از مراسم تحلیف دوم ترامپ، جفریز مشکل دموکرات‌ها را مشکلی ارتباطی توصیف کرد. «مایا آنجلو بهترین بیان را داشت: مردم آنچه می‌گویید را به یاد نخواهند داشت. ممکن است حتی آنچه انجام می‌دهید را به یاد نیاورند. اما همیشه به یاد خواهند داشت که چه احساسی به آنها دادید»، او در پادکست کمدین جان استوارت گفت. «و من فکر می‌کنیم کاری که باید بهتر انجام دهیم این است که مردم آمریکا احساس کنند که درد اقتصادی که مدت طولانی داشته‌اند را درک می‌کنیم.»
به روایت جفریز، اضطراب اقتصادی طی چهار دهه گذشته موضوع سیاسی پیشرو بوده است. در جستجوی تسکین، رأی‌دهندگان بین ایدئولوژی‌ها و احزاب پینگ‌پونگ بازی کرده‌اند—جورج اچ. دبلیو. بوش، بیل کلینتون، جورج دبلیو. بوش، باراک اوباما، ترامپ، جو بایدن، و سپس دوباره ترامپ را انتخاب کرده‌اند. «ثبات چیست؟ مردم آمریکا تمایل ثابتی به تغییر دارند»، او گفت. «چرا؟ چون هیچ‌کس مشکل بنیادین را حل نکرده است.»
تا آن زمان، کمیته اقدام سیاسی اکثریت مجلس نمایندگان (House Majority PAC)، گروه مستقل وابسته به جفریز، قبلاً تحقیقات عمیقی درباره نتایج ۲۰۲۴ انجام داده بود و درخواست تحلیل هر اظهار نظر عمومی و ارتباطات پرداخت شده در هر رقابت کنگره‌ای رقابتی را کرده بود. نتیجه واضح: هرچه یک کاندیدا بیشتر درباره اقتصاد صحبت می‌کرد، عملکرد بهتری داشت. آنچه مهم‌تر بود، فراوانی صحبت درباره نگرانی برتر رأی‌دهندگان بود. وقتی نظرسنج‌های دموکرات از رأی‌دهندگان خواستند بین دو گزینه نگرانی‌های اقتصادی و هر موضوع دیگر—مانند جرم، مهاجرت، سقط جنین، سیاست خارجی، مقررات—انتخاب کنند، نگرانی‌های اقتصادی توسط ۷۵ تا ۹۵ درصد رأی‌دهندگان انتخاب شدند. «ما باختیم زیرا دموکرات‌ها در سال ۲۰۲۴ خارج از همسوئی دیده شدند»، مایک اسمیت، رئیس کمیته اقدام سیاسی اکثریت مجلس نمایندگان، به ما گفت.
ظرف چند هفته پس از ضبط پادکست، جفریز و مشاوران ارشد او خبر تکان‌دهنده‌تری دریافت کردند: دموکرات‌ها تحت فشار شوک و وحشت دوره دوم ترامپ قرار گرفته بودند—بخشش شورشیان ۶ ژانویه، اخراج دسته جمعی کارمندان دولتی، بستن کل سازمان‌های دولتی، یورش‌های مهاجرتی، چاپلوسی رهبران شرکتی، و بازسازی نظم جهانی. یک مشاور دموکرات با تحقیقات رأی‌دهنده‌ای رسید که نشان می‌داد آمریکایی معمولی حدود چهار دقیقه در هفته به سیاست توجه می‌کند، و سه دقیقه و ۳۰ ثانیه آن بر آنچه ترامپ انجام می‌دهد متمرکز است. در بهترین حالت، دموکرات‌ها برای ۳۰ ثانیه در هر هفت روز رقابت می‌کردند—حدود ۰.۰۰۷ درصد از ساعات بیداری یک رأی‌دهنده متوسط.
جفریز نتیجه گرفت که دموکرات‌ها نمی‌توانند در شرایط ترامپ رقابت کنند. بلندگوی رئیس‌جمهور صدای بلندتری خواهد داشت. «ما همیشه فهمیدیم که سادگی و تکرار تنها راه نفوذ است»، جفریز درباره چالش مطرح شده توسط ترامپ به ما گفت. «به سرعت برای من آشکار شد که منفی استراتژی او، تا زمانی که ما فریب نخوریم، این بود که مردم آمریکا نتیجه بگیرند، شاید من تمام دیوانگی‌هایی که بر ما آزاد می‌شود را دنبال نکنم، اما می‌دانم که او بر چیزی که قول داده بود تمرکز کند، یعنی کاهش هزینه‌های ما، متمرکز نیست.»
خردمندی این برنامه همیشه برای گروه پارلمانی جفریز آشکار نبود. کاهش‌های دراماتیک توسط وزارت کارایی دولت باعث شد برخی قانون‌گذاران خواستار دفاع از نهادهای دولتی شوند. سوءاستفاده‌های اجرای قوانین مهاجرت خشم مداوم ایجاد کرد. حملات به رسانه‌ها و استقلال دانشگاه‌ها دانشمندان قانون اساسی را تکان داد. اما جفریز خواستار شد که گروه پارلمانی یک متن پیدا کند و به آن پایبند باشد. وقتی ترامپ سال گذشته لایحه مالیاتی تابستانی خود را تصویب کرد، جفریز گروه پارلمانی را تشویق کرد که بر کاهش‌های مدیکید (Medicaid) که اجباری خواهد کرد تمرکز کنند—نمونه‌ای از کمک‌هایی که مردم شاغل نیاز داشتند—هرچند برخی دموکرات‌ها استدلال کردند که چنین پیامی می‌تواند به عنوان دفاع از استحقاق فقر مورد حمله قرار گیرد. تا اواخر تابستان، با نزدیک شدن به پایان مهلت یارانه‌های اوباماکر (Obamacare) در پایان سال، رهبران دموکرات روی استراتژی اجبار تعطیلی دولت توافق کردند. سؤال این بود چرا.
ازرا کلاین، ستون‌نویس نیویورک تایمز که به دقت توسط بدنه دموکرات در کنگره خوانده می‌شود، تشویق کرد دموکرات‌ها تعطیلی را درباره طیف گسترده‌ای از چیزهایی که دیگر عادی نیستند—نه فقط افزایش هزینه‌ها بلکه فساد و تمایلات اقتدارگرایانه ترامپ—قرار دهند. در یک جلسه گروه پارلمانی دموکرات چند روز بعد، جفریز با حزبی تقسیم شده مواجه شد، از جمله کسانی که با استدلال کلاین مبنی بر نیاز حزب به بزرگ‌نگری همدلی داشتند. اما رهبر عقب‌نشینی کرد و گفت باید فقط بر یک موضوع تمرکز کند: هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی. «این مبارزه درست است، و مبارزه خوبی است»، او به اعضای خود گفت، قبل از نقل قول ورنون جانز، مربی مارتین لوتر کینگ جونیور: «اگر مبارزه خوبی می‌بینید، وارد آن شوید.»
کلاین به ما گفت که به قضاوت جفریز احترام گذاشت، حتی اگر در آن زمان با توصیه او مغایرت داشت. «او تعطیلی خود را انتخاب کرد، و تعطیلی خود را برد، و این برای حزب اقلیت نسبتاً نادر است»، کلاین گفت. «من فکر می‌کنم دموکرات‌ها کار خوبی در گوش دادن گسترده به عموم مردم به جای گوش دادن باریک به کسانی که صرفاً به دموکرات‌ها رأی می‌دهند، انجام داده‌اند.»
چندین دموکرات به ما گفتند که همچنین رهبر اقلیت سنا چاک شومر، و همچنین حزب به طور کلی را برای حفظ وحدت، هم در طول تعطیلی و هم در طول باقی چرخه انتخاباتی، تحسین می‌کنند. یک نظرسنج‌کننده دموکرات به ما گفت که هماهنگی دموکرات‌ها فقط یک تصادف خوشایند نبود. «نتیجه برنامه‌ریزی پیشرفته زیاد، تماس‌های زیاد با گروه‌های ذی‌نفع مختلف بود»، این فرد گفت. لورن فرنچ، مدیر ارتباطات کمیته اقدام سیاسی اکثریت سنا (Senate Majority PAC)، گروه مستقل وابسته به رهبران دموکرات سنا، به ما گفت که نقش محوری شومر در جذب کاندیدا حیاتی بود؛ او به متقاعد کردن مری پلتولا در آلاسکا، روی کوپر در کارولینای شمالی، و شرود براون در اوهایو برای نامزدی کمک کرد، و همچنین از جاش تورک برای نامزدی در آیووا و جیمز تالاریکو برای نامزدی در تگزاس حمایت کرد. کوپر آنقدر قوی بود که دموکرات‌ها توانستند پول را از کارولینای شمالی برداشته و در جای دیگری استفاده کنند.
در همین حال، ترامپ در جهت مخالف حرکت کرد. او به بیرون راندن سناتور تام تیلس از کارولینای شمالی، یک جمهوری‌خواه، کمک کرد و راه را برای کسب صندلی توسط دموکرات‌ها هموار کرد. او سناتور فعلی تگزاس، جان کرنین، را به نفع یک کاندیدای مشکل‌دار، کن پکستون، تضعیف کرد که توسط حزب خود استیضاح شده بود و با سایر رسوایی‌ها مواجه بود. جمهوری‌خواهان به زودی مجبور شدند صدها میلیون دلار اضافی را به ایالتی هدایت کنند که تقریباً ۴۰ سال بود سناتور دموکراتی انتخاب نکرده بود. پکستون سپس باخت، همانطور که فرماندار تگزاس گرگ ابوت نیز باخت. پس از مرگ غیرمنتظره سناتور لیندسی گراهام از کارولینای جنوبی در تابستان امسال، ترامپ دارلین گراهام، یک نوآموز سیاسی بدون هیچ تخصص سیاست خارجی برادرش، را برای جایگزینی او انتخاب کرد. گراهام در مسیر کمپین struggle کرد و ادعاها مبنی بر اینکه او یک «خواهر نپو» (nepo sister) است را برانگیخت—و دیروز، کارولینای جنوبی برای اولین بار در بیش از دو دهه یک سناتور دموکرات انتخاب کرد.
از ابتدای دوره ریاست جمهوری، نرخ تأیید ترامپ در حال کاهش مداوم بوده است. اما افت‌های شدید در ۲۰۲۵ با اقدامات خاص ریاست جمهوری همزمان شد: در آوریل، چند هفته پس از اعلام رژیم تعرفه‌ای ترامپ؛ در ژوئیه، چند هفته پس از تصویب لایحه مالیاتی او؛ در نوامبر، حول پایان تعطیلی دولت و رأی مجلس نمایندگان برای انتشار پرونده‌های تحقیقاتی جفری اپستین، مجرم جنسی. رسوایی اپستین، دموکرات‌ها به مرور زمان متوجه شدند، به طور غیرمنتظره‌ای با ناامنی اقتصادی مرتبط بود. این به نگرانی گسترده‌تر تغذیه کرد که نخبگان طبق مجموعه قوانین دیگری عمل می‌کنند. تالارهای رقص ترامپ و اتهامات معاملات سهام نامناسب توسط جمهوری‌خواهان در کنگره در این روایت جا می‌گرفتند. در کمیته اقدام سیاسی اکثریت مجلس نمایندگان، استراتژیست‌ها متوجه شدند که می‌توانند فساد را به یک استدلال هزینه زندگی تبدیل کنند—چیزها گران هستند، آنها شروع به گفتن به سازندگان تبلیغات خود کردند، زیرا سیستم تقلبی است. «فساد یک چیز انتزاعی نیست»، یک مشاور جفریز به ما گفت، با شرط ناشناس ماندن برای توصیف استراتژی خصوصی. «این درباره سیستم‌ها و نهادهای نیست. این درباره شما و زندگی شماست.»
دموکرات‌ها قبلاً احساس می‌کردند در مسیر درست هستند، اما سپس، در پایان فوریه، ترامپ جنگی علیه ایران راه انداخت که قیمت بنزین را افزایش داد و دوباره تورم را بالا برد. جفریز برای رأی فوری برای ثبت موضع دموکرات‌ها در مخالفت، و جمهوری‌خواهان در حمایت، فشار آورد. سپس او بحث را آغاز کرد که این نیز، مبارزه‌ای درباره مسائل جیبی خواهد بود، نه بحث‌های انتزاعی درباره ژئوپلیتیک، تلفات جانبی توسط ارتش ایالات متحده، جنگ برای نفت، یا اینکه آیا ترامپ با عدم درخواست اعلام رسمی جنگ از کنگره قانون اساسی را غصب می‌کند.
با کش آمدن جنگ، امیدهای جمهوری‌خواهان فرو ریخت. واضح‌ترین همبستگی در سیاست در سال ۲۰۲۶ بین قیمت بنزین در پمپ و برتری عمومی رأی‌دهندگان برای دموکرات‌ها بود. «تمام نظرسنجی‌ها نمی‌توانند روشن‌تر باشند»، یک مشاور جمهوری‌خواه به ما گفت. «قبل از جنگ، ما در مسیر یک نقشه میانی عادی بودیم، و می‌توانید ببینید که اعداد مطلوبیت برای دولت، برای جمهوری‌خواهان به طور کلی، پس از شروع جنگ سقوط می‌کند.»
یک عملیات نظرسنجی دیگر دموکرات‌ها در این سال سؤالی گسترده‌تر پرسید: فارغ از اینکه از نتایج انتخابات چه می‌خواهید، ترجیح می‌دهید همه چیز همانطور که الان هست بماند یا تغییر کند؟ هشتاد و پنج درصد رأی‌دهندگان تغییر را انتخاب کردند و فقط ۶ درصد با وضع موجود همراه شدند. پتانسیل عظیم بود. «مردم حاضرند تغییر را بر کنترل کنگره توسط حزب خود ترجیح دهند»، جان فرومویتز، یکی از بنیان‌گذاران گروه دموکرات Future Forward، به ما گفت. «مردم آنقدر از روند اوضاع ناراحت بودند که بسیار ذهن باز بودند.»
تنها زمانی که جفریز و ترامپ به صورت رسمی حضوری ملاقات کردند، یک دام بود. جفریز و شومر سپتامبر گذشته به دفتر بیضی دعوت شدند، و جفریز با نگرانی وارد شد که دوربین‌های تلویزیونی برای فیلمبرداری از یک رویارویی صحنه‌سازی شده که می‌توانست با رویارویی ترامپ ماه‌ها قبل با رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی رقابت کند، حضور داشته باشند.
در واقعیت، ترامپ چیز دیگری در ذهن داشت. او ابتدا دایت کوک (Diet Coke) به دموکرات‌ها پیشنهاد داد. وقتی آنها رد کردند، نوشابه‌ها به هر حال تحویل داده شدند و روی میز Resolute قرار گرفتند. سپس یک مشاور وارد شد و کلاه‌های قرمز ترامپ ۲۰۲۸ را کنار نوشیدنی‌ها گذاشت. در حالی که آنها درباره شرایط نبرد تعطیلی آینده با رئیس مجلس نمایندگان مایک جانسون و رهبر اکثریت سنا جان ثون بحث می‌کردند، یک عکاس شروع به چرخیدن دور آنها کرد تا عکس‌هایی از جفریز با کلاه‌ها در قاب بگیرد. «عجیب‌ترین چیز تاریخ بود»، جفریز بعداً گفت، سعی می‌کرد تجربه را برای CNN توضیح دهد. پس از اینکه جفریز برای یک کنفرانس مطبوعاتی با شومر در خارج از بال غربی رفت، ترامپ ویدیویی منتشر کرد که سامبرروهای مکزیکی متحرک روی سر آنها اضافه شده بود.
اکنون، بیش از یک سال بعد، جفریز آماده است تا رهبر مجلس نمایندگان شود، و اولین قانون‌گذار سیاه‌پوست که این موقعیت را دارد. دموکرات‌ها قادر خواهند بود تحقیقات را آغاز کنند و شاهدان را احضار کنند، اما همچنان تحت تهدید وتوی ریاست جمهوری و قاعده ۶۰ رأیی end-cloture در سنا که نیازمند همکاری دوحزبی است، فعالیت خواهند کرد. در وضعیت فعلی، جفریز و ترامپ تقریباً هیچ رابطه‌ای ندارند. پس از اینکه ترامپ ویدیویی نژادپرستانه منتشر کرد که باراک و میشل اوباما را به صورت میمون متحرک کرده بود، جفریز واکنش خود را در ویدیویی فیلمبرداری کرد که در آن گفت، «لعنتی دونالد ترامپ». (ترامپ ویدیوی اوباما را حذف کرد و کارکنان را مقصر انتشار آن دانست.) رئیس‌جمهور مردی که رئیس مجلس نمایندگان خواهد شد را «دیوانه، حکیم «کم هوش» جفریز» نامیده و خواستار تعقیب قضایی او شده است.
جفریز ماه‌ها استدلال کرده است که دشمنی با ترامپ مانع تمرکز یکپارچه دموکرات‌ها بر کاهش هزینه‌ها نخواهد شد. او به لایحه دوحزبی مقرون‌به‌صرفه بودن مسکن اشاره کرده است، که توسط دموکرات‌های لیبرال در مجلس نمایندگان و سنا sponsor شده بود، در ژوئن تصویب شد، با ۱۹۱ رأی دموکرات و ۱۶۶ رأی جمهوری‌خواه. یک حزب بدبین‌تر در سال انتخابات ممکن بود فرصت پیروزی مقرون‌به‌صرفه را در تابستان از جمهوری‌خواهان دریغ کند، اما دموکرات‌ها با وجود این پیش رفتند و چیزی ایجاد کردند که جفریز اکنون معتقد است می‌تواند الگویی باشد. «دیدگاه ما این بود که کار درست را انجام دهیم، و وقتی مجبور شدیم با سیاست‌های آن سروکار داشته باشیم، آن را مدیریت خواهیم کرد»، جفریز به ما گفت. «ما بر پایه مقرون‌به‌صرفه بودن اجرا می‌شویم، بر پایه مقرون‌به‌صرفه بودن خواهیم برد، و باید بر پایه مقرون‌به‌صرفه بودن حکومت کنیم.»
موفقیت دموکرات‌ها نیز با یادداشت‌های احتیاط همراه است. تفاوتی بین بردن یک همه‌پرسی علیه وضع موجود و کسب اعتماد مردم آمریکا برای ترسیم مسیر جدید پیش رو وجود دارد. دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های اعتماد اقتصادی برتری دارند زیرا برند جمهوری‌خواه بسیار افت کرده است، نه اینکه برند دموکرات خیلی بالا رفته باشد. «من فکر می‌کنم ترامپ آن را از دست داد»، نظرسنج‌کننده دموکرات به ما گفت، اشاره کرد که نظرسنجی‌ها همچنان افزایش معناداری در مطلوبیت حزب دموکرات نشان نمی‌دهند.
در همان زمان، حتی نزدیک‌ترین افراد به ترامپ در کاخ سفید در حدس زدن واکنش او در هفته‌های پیش رو تردید دارند. رئیس‌جمهور سابقه‌ای در پذیرش مسئولیت شکست ندارد و مرتباً به دیگران حمله می‌کند وقتی اوضاع خوب پیش نمی‌رود. «من در Ballot نبودم و اگر بودم، ما با اختلاف زیاد می‌بردیم!» او پس از آشکار شدن شکست خود در شبکه‌های اجتماعی پست کرد. پیام رسمی کاخ سفید سرکشی و تعهد مجدد به مبارزه بود. اما مشاوران کاخ سفید شروع به صحبت کرده‌اند، فعلاً آرام، درباره مسائل «عوام‌گرایی» که می‌توانند در دو سال آخر دوره ترامپ از آنها حمایت کنند و حمایت دموکرات‌ها را جلب کنند. تصمیم ترامپ برای ایجاد حساب‌های پس‌انداز برای تمام کودکان آمریکایی در دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک ایده دموکرات با نام «KidSave» آغاز شد، نسخه‌ای از آن توسط دولت رئیس‌جمهور بیل کلینتون حمایت شد. هیلاری کلینتون، در کمپین ریاست جمهوری ۲۰۰۸ خود، حساب مشابهی به نام «Baby Bonds» پیشنهاد کرد. تیم ترامپ برنامه‌ریزی کرده است که در ماه‌های آینده بر اساس آنها بنا کند.
اما جمهوری‌خواهان اکنون با همان پروژه‌ای مواجه هستند که دموکرات‌ها پس از افزایش‌های شدید تورم در دوران بایدن با آن مواجه شدند: دویدن برای بازگشت به سمت درست اکثریت رأی‌دهندگان، با تنها یک موضوع در بازی. این مشکلی نیست که به راحتی با توییت‌های بدجنس و انحراف حل شود. این همچنین مبارزه‌ای نیست که دموکرات‌ها آن را واگذار کنند، همانطور که ترامپ در سال گذشته انجام داد.
پس از اینکه مشخص شد رأی‌دهندگان کنترل مجلس نمایندگان را به دموکرات‌ها تحویل داده‌اند، جفریز در یک جشن پیروزی در واشنگتن روی صحنه رفت. «ما مبارزه خواهیم کرد تا مطمئن شویم که این کشور را برای تک تک آمریکایی‌ها مقرون‌به‌صرفه می‌کنیم»، او گفت. «ما شما را می‌شنویم، شما را می‌بینیم، شما را حس می‌کنیم، و دموکرات‌های مجلس نمایندگان متعهد هستند که از روز اول زندگی را برای شما بهتر کنند.» پشت سر او پس‌زمینه چاپی با پیامی که او صدها بار تکرار کرده بود—مبارزه برای آمریکای مقرون‌به‌صرفه—وجود داشت. سادگی و تکرار روز را برد.