آنتراپیک ANT ۱۷.۰۷٪افزایش؛ مثلث رو به بالا عرضه اولیه موفقیتآمیزی را تجربه کرد که تصادفاً در دورهای از عدم قطعیت بالا برای بسیاری از دیگر ستارههای صنعت هوش مصنوعی رخ داد. این فقط یک تصادف نیست: بلکه میتواند نشانه یک تغییر بنیادیتر در کار باشد.
در واقع، این عرضه اولیه آغازگر فاز جدیدی در رونق هوش مصنوعی است—فازی که میتواند پیامدهای بزرگی برای سرمایهگذاران و کسبوکارها داشته باشد.
فاز اول این رونق تماماً مربوط به هزینههای کلان نقدی توسط سرمایهگذاران خطرپذیر و بزرگترین شرکتهای فناوری جهان بود. آنها برای تلاش جهت پیروزی در مسابقه توسعه مدل، روی تجهیزات محاسباتی هوش مصنوعی خرج کردند.
در فاز دوم که تقریباً از سال گذشته آغاز شد، جریانهای نقدی غولهای فناوری کاهش یافت و منابع سرمایه سرمایهگذاران نازکتر شد. بازده سرمایهگذاریها در زیرساخت محاسباتی قادر به تأمین کامل هزینهها نبود. آزمایشگاههای هوش مصنوعی و شرکتهای فناوری مجبور به استقراض یا یافتن ابزارهای مالی خلاقانه برای تداوم هزینهکرد شدند.
اگر همه چیز خوب پیش برود—که با توجه به مسیر نامشخص اقتصاد جهانی که انقلاب هوش مصنوعی را پشتیبانی میکند، «اگر» بزرگی است—فاز سوم رونق باید سودآورترین مرحله برای هر دو گروه یعنی شرکتها و سرمایهگذارانشان باشد. این همان فاز پیادهسازی است که آنتراپیک قصد دارد پیشگام آن باشد. همچنین همین دلیل جذابیت سهام آن است، علیرغم ترکهای اخیر در تجارت هوش مصنوعی و نوسانات شدید سهام آن در روز پنجشنبه.
در نهایت، بسیاری از گذارهای فناوری الگوی مشابهی را دنبال کردهاند. آنها با سرمایهگذاری عظیم در زیرساخت که توسط هیجان درباره یک فناوری جدید تغذیه میشد، شروع میشوند. در ابتدا، سودها بین شرکتهایی که آن زیرساخت را میسازند متمرکز است.
فقط بعداً شرکتهای دیگری ظاهر میشوند که کسبوکارهای حتی سودآورتری را بر پایه آن بنا میکنند.
آخرین و آشکارترین تشابه، حباب داتکام (Dot-com) است. سیسکو سیستمز یکی از رهبران شرکتهایی بود که در آن موج اولیه سرمایهگذاری، زیرساخت را فراهم میکردند. این شرکت تجهیزات شبکهای تولید میکرد که اینترنت را پیش میبرد و سهام آن بین عرضه اولیه و اوج حباب داتکام، بازده کل سالانه نزدیک به ۱۰۰٪ داشت. مانند انویدیا NVDA -۳.۳۰٪کاهش؛ مثلث رو به پایین در رونق هوش مصنوعی، این شرکت به بزرگترین شرکت ثبتشده جهان تبدیل شد—هرچند سلطنت آن در صدر بسیار کوتاهتر بود.
برخلاف بسیاری از شرکتهای دیگر که ساخت زیرساخت داتکام را تغذیه میکردند، سیسکو از ترکیدن حباب بعدی جان سالم به در برد. اما بازده کل سهام آن از آن زمان کمتر درخشان بوده و حدود ۲.۵٪ در سال است.
سپس شرکتهایی مانند گوگل هستند. گوگل تجهیزات شبکهای یا کابلهای فیبر نوری تولید نکرد، اما از آن زیرساخت بهره برد تا به غولی که امروز است تبدیل شود. این شرکت تسلط خود را به عنوان موتور جستجوی اولیه به یک کسبوکار تبلیغات آنلاین پررونق تبدیل کرد که اکنون شامل رایانش ابری، نرمافزارهای بهرهوری مبتنی بر ابر و گوشیهای هوشمند، در میان سایر دستگاهها، شده است.
از زمان لیست شدن گوگل در سال ۲۰۰۴، میانگین بازده کل سالانه آن حدود ۲۴٪ بوده است.
امید سرمایهگذاران این است که آنتراپیک—و احتمالاً رقبای آن—میتوانند گوگلهای عصر هوش مصنوعی باشند؛ شرکتهایی که از موفقیتهای اولیه مدلهای هوش مصنوعی جهش کرده و خود را در عملیات روزمره شرکتها، دولتها و مصرفکنندگان تثبیت کنند. به عنوان تنها آزمایشگاه هوش مصنوعی ثبتشده، آنتراپیک فوراً به شاخصی برای آن گذار تبدیل میشود.
البته، همانطور که سقوط داتکام نیز نشان میدهد، جاده پیش رو ممکن است ناهموار باشد. جنونهای سرمایهگذاری هرگز مرتب و قابل پیشبینی نیستند. آنتراپیک و همتایانش با موانع سیاسی روبرو هستند که میتواند سرعت آنها را کم کند؛ از مخالفت با مراکز داده گرفته تا مقرراتی که خطرات هوش مصنوعی برای جامعه را هدف قرار میدهند. محیط نرخ بهره بالاتر میتواند بر تقاضا برای سهامهای سفتهبازانه مانند سهام آنتراپیک فشار وارد کند.
آنتراپیک همچنین با چالشهای خاصی در مدل کسبوکار خود روبرو است. خندق رقابتی آن گسترده نیست: اگر در توسعه مدل لغزش کند، دیگران ممکن است بتوانند کسبوکار را از آن بگیرند. برای گسترش آن خندق، نیاز دارد وارد حوزههای جدیدی شود، مانند مجموعه نرمافزارهای بهرهوری که اوایل این ماه منتشر کرد.
و در حالی که درآمد به سرعت در حال رشد است، هزینهها نیز چنین هستند. طبق برآوردهای فکتست (FactSet)، تحلیلگران انتظار ندارند این شرکت تا سال ۲۰۲۹ بر اساس اصول حسابداری پذیرفته شده عمومی (GAAP) به سودآوری دست یابد.
اما چنین نویزهایی اغلب ذاتی گذار به یک فاز فناوری جدید هستند. همانطور که کارلوتا پِرِز (Carlota Perez)، اقتصاددان آمریکایی، در کتاب ۲۰۰۳ خود با عنوان «انقلابهای فناوری و سرمایه مالی» نوشت، چرخههای رونق سرمایهگذاری در زیرساخت «بیشترین هیجان را در بازارهای مالی ایجاد کردهاند، جایی که موفقیتها و نوآوریهای درخشان صحنه را با جنونهای بزرگ و کلاهبرداریهای فجیع شریک میشوند. آنها همچنین با شدیدترین سقوطها، رکودها و افسردگیها پایان یافتهاند، که بعداً از طریق استقرار نهادهای مناسب، به دورهای از رفاه گسترده، مبتنی بر پتانسیل آن مجموعه خاص از فناوریها، جای میدهند.»
بنابراین، سرمایهگذاری بلندمدت در آنتراپیک، شرطی بر دوام «تجارت هوش مصنوعی» به شکلی که امروز میشناسیم نیست. بلکه شرطی بر این است که آیا آنتراپیک برنده بزرگ فاز سوم هوش مصنوعی خواهد بود—با جذب سهم قابل توجهی از سودهای حاصل از کاربرد فناوری به جای ساخت آن.
حداقل یک شانس معقول وجود دارد که آنتراپیک این کار را انجام دهد. و با توجه به رشد پیشبینی شده آن، بیش از حد ارزشگذاری نشده به نظر میرسد. این شرکت در پایان اولین روز معاملاتی خود ۱.۸ تریلیون دلار ارزش داشت که آن را با ضریب تقریبی ۱۴ برابر فروش پیشبینی شده برای سال ۲۰۲۷، بر اساس تعداد انگشتشماری برآوردهای تحلیلگران موجود، ارزشگذاری میکند.
این با شرکتهایی مانند اسپیساکس، که با ضریب ۱۲ برابر فروش آینده معامله میشود، یا بازیگر نرمافزار هوش مصنوعی پالانتیر، که با بیش از ۴۰ برابر فروش آینده معامله میشود، همخوانی دارد. البته این نسبت نشاندهنده یک حق بیمه نسبت به اکثر سهامهای بزرگ فناوری است—از جمله آلفابت، شرکت مادر گوگل، که با ضریب حدود ۵.۶ معامله میشود.
اما برای شرکتی که در خط مقدم فاز بعدی هوش مصنوعی قرار دارد، ممکن است این حق بیمه ارزش پرداختن را داشته باشد.