اشتراک
ماینا تالیا، وزیر تغییرات اقلیمی و محیط زیست تووالو، در جریان نشست کاپ۳۱ سازمان ملل در آنتالیا، ترکیه، در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ با رسانه‌ها صحبت می‌کند. عکس: مراد سزر/رویترز
ماینا تالیا، وزیر تغییرات اقلیمی و محیط زیست تووالو، در جریان نشست کاپ۳۱ سازمان ملل در آنتالیا، ترکیه، در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ با رسانه‌ها صحبت می‌کند. عکس: مراد سزر/رویترز
محیط زیست اقلیم سیاست

بن‌بست در مذاکرات اقلیمی؛ کشورها در آستانه رویارویی با عربستان سعودی بر سر حذف تدریجی سوخت‌های فسیلی

انتشار متن پیش‌نویس جدید در نشست کاپ۳۱ پس از ناکامی کشورها در توافق بر سر الکتریفیکاسیون و تأمین مالی جهان در حال توسعه

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

مذاکرات اقلیمی کاپ۳۱ در ترکیه به بن‌بست رسیده است. اختلاف اصلی بر سر گنجاندن اشاره به «گذار از سوخت‌های فسیلی» در سند نهایی است که حدود ۱۳۰ کشور بر آن پافشاری می‌کنند، اما عربستان سعودی و متحدان نفتی‌اش با آن مخالفند. کشورهای در حال توسعه نیز خواستار تقویت بودجه از سوی کشورهای ثروتمند برای سازگاری با بحران اقلیمی هستند. سومین پیش‌نویس توافق تلاش کرد با اشاره مبهم به اجماع دبی در سال ۲۰۲۳ از بن‌بست عبور کند، اما این اشاره ضعیف‌تر از پیش‌نویس‌های قبلی است. اختلافات دیگری نیز بر سر فناوری جذب و ذخیره کربن و هدف تولید ۳۵ درصد انرژی جهان از برق تا سال ۲۰۳۵ وجود دارد. فعالان، صنعت سوخت فسیلی و کشورهای ثروتمند را مسئول عدم پیشرفت می‌دانند. نمایندگان در حال ترک محل مذاکرات هستند و خطر از حد نصاب افتادن کنفرانس وجود دارد. گزینه احتمالی، اجبار برگزاری جلسه علنی برای اعلام مخالفت عربستان با سند قوی‌تر است که خطر فروپاشی مذاکرات را به همراه دارد.

مذاکرات اقلیمی شب شنبه در ترکیه به بن‌بست رسید، زیرا برخی کشورها در حال بررسی بودند که آیا باید رویارویی با عربستان سعودی و متحدانش را بر سر نیاز جهانی به حذف تدریجی سوخت‌های فسیلی تحمیل کنند یا خیر.

هم‌برگزارکنندگان نشست اقلیمی کاپ۳۱ سازمان ملل، یعنی کریس بوئن از استرالیا و مراد کوروم از ترکیه، در تمام طول روز شنبه تا ساعات پایانی شب با ده‌ها کشور جلسه برگزار کردند. مذاکرات دو هفته‌ای بدون هیچ نتیجه‌ای به تعویق افتاد و ناامیدی کشورها و فعالان نسبت به فقدان پیشرفت رو به افزایش بود.

نقاط اصلی اختلاف شامل پافشاری ائتلافی غیررسمی متشکل از حدود ۱۳۰ کشور بر گنجاندن اشاره به «گذار از سوخت‌های فسیلی» در سند نهایی مذاکرات بود، همچنین خواسته کشورهای در حال توسعه برای تقویت حق خود در دریافت بودجه از کشورهای ثروتمند جهت کمک به سازگاری با پیامدهای فزاینده بحران اقلیمی. عربستان سعودی و برخی دیگر از کشورهای ثروتمند نفتی همواره با بیانیه‌های صریح درباره استفاده از سوخت‌های فسیلی مخالفت کرده‌اند.

سومین پیش‌نویس یک توافق احتمالی که در ساعات اولیه یکشنبه منتشر شد، تلاش کرد با اعلام اینکه کشورها توافق حاصل‌شده در دبی سه سال پیش را به یاد دارند، از این بن‌بست عبور کند؛ تنها نشستی که در آن کشورها بر سر ضرورت گذار از سوزاندن زغال‌سنگ، نفت و گاز به اجماع رسیدند.

ماینا تالیا، وزیر اقلیم جزیره کم‌ارتفاع تووالو در اقیانوس آرام، گفت: «[گنجاندن اشاره به سوخت‌های فسیلی] خط قرمز ماست. ما در مورد ریشه اصلی همه این مسائل صحبت می‌کنیم. [بدون آن] وقت خود را اینجا هدر می‌دهیم.»

محمد ادو، مدیر اندیشکده «قدرت شیفت آفریقا»، اظهار داشت: «ما به آنتالیا آمدیم تا در زمینه تأمین مالی عمومی اقلیمی، سازگاری و سوخت‌های فسیلی پیشرفت کنیم. اما در عوض، در حال مبارزه هستیم تا مانع عقب‌نشینی دولت‌ها از وعده‌هایی شویم که قبلاً داده‌اند. کشورهای ثروتمند دو هفته را صرف یافتن بهانه‌هایی برای عدم ارائه حمایت [مالی] وعده‌داده‌شده کردند. به نظر می‌رسد این نشست در حال فروپاشی است.»

اختلافات شدید دیگری نیز بر سر فناوری بحث‌برانگیز «جذب و ذخیره کربن» (CCS) و هدف تولید ۳۵ درصد از انرژی جهان از طریق برق تا سال ۲۰۳۵ وجود داشت. عربستان سعودی خواهان توصیه‌های قوی درباره CCS در سند نهایی مذاکرات، معروف به «تصمیم پوششی»، است، اما سایر کشورها مخالف هستند زیرا این فناوری توسط برخی به عنوان راهی برای تداوم صنعت سوخت فسیلی تلقی می‌شود.

سومین پیش‌نویس تصمیم پوششی تلاش کرد با حذف هدف قطعی برای CCS و پذیرش اینکه حداکثر میزان الکتریفیکاسیون ممکن باید با انرژی پاک تأمین شود، از این چالش عبور کند. قرار بود این موضوع در یک جلسه رسمی در سالن عمومی که برای ساعت ۹ صبح به وقت محلی برنامه‌ریزی شده بود، مورد بحث قرار گیرد.

فعالان مسئولیت عدم پیشرفت را بر عهده صنعت سوخت فسیلی و کشورهای وابسته به آن، و همچنین ناکامی کشورهای ثروتمند در عمل به وعده‌های تأمین مالی برای کشورهای فقیرتر دانستند. نیک دیدن، مدیر گروه مبارزاتی «عدالت جهانی اکنون»، گفت: «این باید آخرین باری باشد که اجازه می‌دهیم منافع سوخت فسیلی، که از بحران اقلیمی سود کلانی می‌برند، ما را گروگان بگیرند. اکنون کاملاً روشن است که تا زمانی که کسانی که اقتصاد جهانی را کنترل می‌کنند می‌توانند از زغال‌سنگ، نفت و گاز پول درآورند، قادر به مقابله با تغییرات اقلیمی نخواهیم بود.»

هارجیت سینگ، هماهنگ‌کننده جهانی کمپین «پر کردن صندوق»، گفت: «نمی‌توانید از کشورهای در حال توسعه بخواهید اقتصاد خود را متحول کنند در حالی که غرق در بلایا و بدهی هستند. هر توافقی که در آنتالیا شکل بگیرد، جهان باید بداند چرا این کاپ شکست خورد. مشکل نبود راه‌حل‌ها نبود، بلکه نبود پول و نبود اراده از سوی کسانی بود که این بحران را ایجاد کردند.»

زمان پایان مذاکرات که قرار بود جمعه شب به اتمام برسد، نامشخص بود. بسیاری از نمایندگان پروازهای بازگشت خود را مجدول می‌کردند. اگر تعداد کافی از نمایندگان ترک کنند، «کنفرانس طرفین» (Cop) ممکن است حد نصاب لازم تحت کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات اقلیمی را نداشته باشد.

«گذار از سوخت‌های فسیلی» در کاپ۲۸ در دبی در سال ۲۰۲۳ توافق شد، اما عربستان سعودی و متحدانش مانع پیشرفت بیشتر در اجرای آن شدند. در کاپ۳۰ سال گذشته، میزبانان برزیلی با تعهد به تدوین نقشه راه جهانی برای حذف تدریجی سوخت‌های فسیلی از این مانع عبور کردند.

امسال، قطعنامه در اولین پیش‌نویس سند توافق‌شده این مذاکرات ظاهر شد، اما از پیش‌نویس اصلاح‌شده‌ای که پنجشنبه منتشر شد حذف گردید. در سومین پیش‌نویس، به صورت مبهم از طریق اشاره‌ای به کل «اجماع امارات متحده عربی» که سه سال پیش در دبی حاصل شد، مورد توجه قرار گرفت.

این گنجاندن پس از آن انجام شد که اتحادیه اروپا، بریتانیا، بسیاری از کشورهای آفریقایی و کشورهای کم‌توسعه جهان، شامل ایالت‌های جزیره‌ای کوچک که از آسیب‌پذیرترین‌ها در برابر بحران اقلیمی هستند، شب شنبه به طور مشترک به دفتر ریاست حرکت کردند و خواستار بازگرداندن آن اشاره شدند.

این اولین کاپ با ریاست دوگانه است، ناشی از مصالحه‌ای که سال گذشته پس از درخواست هر دو کشور استرالیا و ترکیه برای میزبانی شکل گرفت. کلاودیو آنجلو، از رصدخانه اقلیم، گفت که این بخشی از مشکل است. او اظهار داشت: «این نشان می‌دهد که چگونه یک ریاست ضعیف، تقسیم شده بین دو کشور با سنت کم در دیپلماسی اقلیمی، می‌تواند برای فرآیندی که قربانی ژئوپلیتیک است، مضر باشد.»

یکی از مراحل بعدی احتمالی – که به گفته گاردین شب شنبه به طور فعال در حال بررسی است – می‌تواند اجبار برگزاری یک جلسه علنی باشد که در آن عربستان سعودی و هر متحدی مجبور شوند مخالفت خود را با سند قوی‌تری که اکثر سایر کشورها می‌خواهند، به صورت عمومی اعلام کنند.

این اقدام پرخطر خواهد بود، زیرا ممکن است به فروپاشی مذاکرات منجر شود. اما بیل هیر، مدیرعامل اندیشکده تحلیل اقلیم و یک کهنه‌کار کاپ، به گاردین گفت: «اگر اکثریت قریب به اتفاق کشورها اینجا سند قوی‌ای بخواهند که به گذار از سوخت‌های فسیلی اشاره کند و غیره، و عربستان سعودی تنها بماند، فکر می‌کنم عربستان احتمالاً در مقابل اجماع جهانی مقاومت نخواهد کرد.»

گاردین همچنین مطلع شده است که چین و هند، اگرچه با «ائتلاف پیشرو» متشکل از حدود ۱۳۰ کشور متحد نیستند، بعید است در مقابل یک توافق بایستند.

میاتا فنبوله، وزیر انرژی بریتانیا، گفت: «ما به طور نزدیک با شرکا کار می‌کنیم تا راهی پیدا کنیم و توافقی را تضمین کنیم که ما را به جلو حرکت دهد. این مذاکرات دشوار است، اما بحث‌ها همچنان سازنده است و توافقی برای انجام دادن وجود دارد.»

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: theguardian.com