یکی از اولین خاطرات من، نشستن در آغوش مادربزرگم و در دست داشتن یک دونات ژله ای است. شیرینی قرمز رنگ و لرزان وسط آن را لیس می زدم، سپس پوسته خالی آن را به او پس می دادم. بدون ژله، دونات فقط یک تکه خمیر بود. منِ کودکی مربا را از نان تست صبحانه ام نیز لیس می زدم، و وقتی دسر دیگری نبود، قاشقم را مستقیماً داخل شیشه مربا فرو می کردم.
دستور پخت: پودینگ لیمو پخته شده با مربای زغال اخته
حالا که بزرگ شده ام، یاد گرفته ام که از کل دونات قدردانی کنم. اما هنوز هم قاشقی در شیشه مربا فرو می برم، به خصوص در زمستان، زمانی که آن تکه های شربتی تمشک و آلو می توانند نزدیکترین چیزی باشند که به طعم پر جنب و جوش میوه های رسیده تابستانی می رسیم.
از نظر تاریخی، مرباها، ژله ها و مارمالادها یکی از معدود راه های خوردن میوه در زمستان در مناطق معتدل و غیر گرمسیری بودند. اما تا اواخر قرن نوزدهم، شکر آنقدر گران بود که مربا یک کالای لوکس محسوب می شد. خشک کردن میوه برای نگهداری آن اقتصادی تر بود. آلیس شیرینی دوست در سرزمین عجایب مجبور بود مربای فردا و مربای دیروز را تحمل کند و هرگز مربای امروز را نخورد. یک قاشق مربا واقعاً یک بار در حالی بود.
اکنون که شکر ارزان شده است و مربا به یک امر روزمره تبدیل شده است، هاله خاص بودن خود را از دست داده است. اما این باعث نمی شود که خوردن آن کمتر هیجان انگیز باشد. مرباهای خوب تهیه شده می توانند به طور ذاتی احساس برانگیز باشند. یک لکه ژله طلایی براق در ماه فوریه مرا به یاد زردآلوهای باغ های آفتاب زده در ماه ژوئیه می اندازد. برخی از افراد هنگام سفر کره های برفی و تی شرت می آورند. من شیشه های مربا را به خانه می آورم که یخچال را به عنوان یادآورهای چسبنده سفرهای گذشته پر می کنند.
اما در مقطعی، وقتی مجموعه مربا من به حدی می رسد که فضای شیر را کم می کند، زمان آن است که انتخاب کنم. و این زمانی است که پخت و پز شروع می شود، یک هجوم کره ای تارت، کیک، نان، نان شیرینی و نان اسکو، همگی مملو از مربا. در کنار موارد مورد علاقه همیشگی، من همیشه چند مورد جدید را امتحان می کنم تا به فهرست مربایی خود اضافه کنم. امسال، یک پودینگ مرکباتی و یک کیک یک کاسه ای بود.
این پودینگ برگرفته از یک کیک پودینگ لیمویی کلاسیک است. این دسر جادویی که با سفیده تخم مرغ زده شده و آب لیمو و پوست لیمو فراوان تهیه می شود، هنگام پخت به لایه هایی تقسیم می شود. قسمت پایین آن به یک کاسترد غنی از زرده تبدیل می شود که ابریشمی و صاف است. سپس قسمت بالایی به صورت یک سوفله کرکی به سبکی ابر بالا می رود.
برای افزودن رنگ و شیرینی، مقداری مربای زغال اخته را در بالای آن پاشیدم که به صورت گودال های بنفش زیبایی روی آن قرار می گیرند. اگر بتوانید زمان سرو آن را گرم از فر تنظیم کنید، با بافتی لطیف و آسمانی پاداش خواهید گرفت. اما در دمای اتاق یا حتی سرد شده نیز عالی است، در این صورت بافتی متراکم شبیه به کرم لیمو به خود می گیرد.
دستور پخت: کیک دونات مربایی یک کاسه ای
این کیک که به طور غلیظ با مربا پر شده، با شکر دارچین پوشانده شده و در قالب بوندت پخته شده است، شبیه یک دونات غول پیکر به نظر می رسد، یک نسخه بزرگتر از دونات های ژله ای که در آغوش مادربزرگم می خوردم. این کیک که به راحتی در یک کاسه مخلوط می شود، بافت نرم و کیک مانندی دارد که با جوز هندی و وانیل معطر شده است. و هسته مربایی آن به مرطوب ماندن آن برای چند روز کمک می کند. برش ها را ساده، با قهوه، چای یا لیوان شیر سرو کنید، یا آن را با خامه فرم گرفته برای دسری جشن و ساده بپوشانید.
شما می توانید از هر نوع مربا برای هر دو دسر استفاده کنید، هر چیزی که باز است و نیاز به تمام شدن دارد. اما مرباهای غلیظ و تیره رنگ (زغال اخته، شاه توت، تمشک) بهترین ظاهر را دارند و کنتراستی با رنگ زرد مایل به بژ پودینگ و کیک ایجاد می کنند. از ژله ها خودداری کنید، زیرا ممکن است در حرارت فر ذوب شوند و کاملاً از دید خارج شوند.
و رنگ های روشن مربا به اندازه طعم های زنده آنها جذابیت دارند. اغلب از آنها لذت ببرید تا تابستان برگردد.
ملیسا کلارک از سال 2007 ستون خود، یک اشتهای خوب را برای بخش غذا تایمز می نویسد. او دستور پخت هایی را برای آشپزی نیویورک تایمز ایجاد می کند، فیلم می سازد و روندهای غذایی را گزارش می دهد. او نویسنده 45 کتاب آشپزی است و همچنان در حال نوشتن است. بیشتر درباره ملیسا کلارک