ماه گذشته، هنگامی که رئیسجمهور ترامپ تهدید کرد در صورتی که دولت ایران با توافقی برای مهار برنامه هستهای خود موافقت نکند، به این کشور حمله خواهد کرد، پنتاگون در وضعیت ضعیفی برای حمایت از او قرار داشت.
۳۰ تا ۴۰ هزار نیروی آمریکایی که در سراسر خاورمیانه، از جمله در هشت پایگاه دائمی، پراکنده بودند، از نظر پدافند هوایی برای محافظت در برابر تلافی مورد انتظار ضعیف بودند.
جنگندههای اضافی لازم برای انجام عملیاتی گسترده از نوعی که آقای ترامپ از آن سخن میگفت، در پایگاههای آمریکایی در اروپا و حتی در دوردستها، در ایالات متحده متوقف بودند. بخش عمدهای از تجهیزات نظامی در خاورمیانه که طی ۲۰ سال جنگ و حتی در طول عملیات ایالات متحده علیه حوثیهای یمن در سال گذشته انباشته شده بود، از آن زمان منطقه را ترک کرده بود.
بنابراین، به گفته سه مقام آمریکایی که به شرط ناشناس ماندن برای بحث در مورد مسائل عملیاتی صحبت کردند، مقامات ارشد امنیت ملی به رئیسجمهور پیشنهاد کردند که صبر کند تا پنتاگون توانایی خود را برای حمله و مهمتر از آن، دفاع در ۱۱ کشوری که میتوانند در برابر تلافی ایران آسیبپذیر باشند، بازسازی کند.
آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، گفت: «رئیسجمهور ترامپ همه گزینهها را در مورد ایران روی میز دارد. او به دیدگاههای مختلف در مورد هر موضوعی گوش میدهد، اما تصمیم نهایی را بر اساس آنچه برای کشور و امنیت ملی ما بهترین است، میگیرد.»
اکنون، در حالی که آقای ترامپ گزینههای نظامی خود را در صورت شکست دیپلماسی در حل اختلافات با ایران بر سر برنامههای هستهای و موشکی بالستیک آن میسنجد، پنتاگون از این زمان برای تکمیل ساخت «ناوگانی» که رئیسجمهور گفته بود به سمت این کشور در حرکت است، استفاده میکند.
تاکنون، این ناوگان شامل هشت ناوشکن موشکانداز هدایتشونده است که میتوانند موشکهای بالستیک ایران را ساقط کنند، سیستمهای دفاع موشکی بالستیک مستقر در خشکی و زیردریاییهایی که میتوانند موشکهای کروز توماهاوک را به اهدافی در ایران پرتاب کنند.
طی سه هفته گذشته، در حالی که دیپلماتها و رهبران در اسرائیل، کشورهای عربی، ایران و ایالات متحده گفتگوها را آغاز کردهاند، پنتاگون برای جنگ آماده میشود. مقامات نظامی گفتند که سکوهایی که مستقر میشوند نه تنها توانایی تهاجمی دارند، بلکه توانایی دفاعی نیز دارند، زیرا ایران به احتمال زیاد تلافی خواهد کرد.
یک مقام ارشد نظامی این روند را به «سامان دادن به خانه» تشبیه کرد.
آقای ترامپ در ابتدا گفت که تلاش میکند از معترضان ایرانی که اواخر سال گذشته به چالش کشیدن دولت اقتدارگرا را آغاز کردند، دفاع کند. اما به گفته ولی نصر، کارشناس ایران و استاد امور بینالملل در دانشگاه جان هاپکینز، او از «زمانی که گفت ایالات متحده برای محافظت از معترضان "آماده و مسلح" است» عقبنشینی کرده است.
اما اخیراً، دلایل او برای هدف قرار دادن ایران دوباره به برنامه هستهای آن تغییر یافته است، برنامهای که مقامات ایرانی اصرار دارند برای مقاصد غیرنظامی است و نه برای تولید سلاح.
آقای نصر گفت: «او پیش از آماده شدن ارتش آمریکا، جنگ را تهدید کرد. اما با قرار دادن جنگ بر روی میز و سپس مجبور شدن به عقبنشینی برای زمان آمادهسازی، او همچنین به ایران هشدار داد که جنگ در راه است و به آن زمان داد تا تهدیدات تلافیجویانه خود را معتبرتر کند.»
مقامات ارشد دولت گفتند که آقای ترامپ هنوز تصمیم نگرفته است که آیا به ایران حمله کند.
پس از دیدار با نخستوزیر بنیامین نتانیاهو از اسرائیل در کاخ سفید در روز چهارشنبه، آقای ترامپ در شبکههای اجتماعی نوشت که «هیچ چیز قطعی حاصل نشد جز اینکه من اصرار کردم مذاکرات با ایران ادامه یابد.»
به گفته سه مقام آمریکایی، گزینههایی که آقای ترامپ در حال بررسی آنها بوده است شامل اقدامات نظامی علیه برنامه هستهای ایران و توانایی پرتاب موشکهای بالستیک آن است. این مقامات گفتند که او همچنین گزینههایی را در نظر دارد که شامل اعزام کماندوهای آمریکایی برای هدف قرار دادن برخی اهداف نظامی ایران میشود.
اما به گفته این مقامات، پیش از اینکه پنتاگون بتواند هر یک از این کارها را انجام دهد، باید آمادگی بهتری داشته باشد.
این بدان معناست که سیستمهای دفاع هوایی به پایگاههایی در منطقه که نیروهای آمریکایی را در خود جای دادهاند – نه فقط در پایگاه هوایی العدید در قطر، که ایران سال گذشته در تلافی حملات آمریکا به تاسیسات هستهای خود به آن حمله کرد – بلکه در پایگاههایی در عراق، بحرین، کویت و اردن نیز منتقل شوند.
ژنرال جوزف ووتل، فرمانده سابق فرماندهی مرکزی ایالات متحده، گفت: «از نظر دفاعی، قبل از انجام هر کاری، باید مطمئن شویم که دفاعیات آمریکا در وضعیت خوبی قرار دارد. بنابراین ما برای واکنش اجتنابناپذیری که علیه منافع ایالات متحده یا متحدان ما بازمیگردد، آماده هستیم.»
آقای ترامپ در تهدید ماه گذشته خود، تقویت نیروها در خاورمیانه را بزرگتر از تقویت نیروها در ونزوئلا در سال گذشته توصیف کرد، که منجر به حمله نیروی دلتای ارتش برای دستگیری رئیسجمهور نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه شد. قطعاً شباهتهایی وجود دارد، هر دو هزاران نیرو را در دریا و پایگاههای زمینی جمعآوری کرده و هر دو نیروی حمله خود را حول یک ناو هواپیمابر تشکیل دادهاند.
در مورد ایران، ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، همراه با سه کشتی جنگی مجهز به موشکهای توماهاوک، در مرکز یک دوجین کشتی جنگی در منطقه، از جمله در دریای عرب، خلیج فارس، دریای سرخ و شرق دریای مدیترانه قرار دارد.
پهپادهای ایرانی این ناو هواپیمابر را ردیابی میکردند و یک جت جنگنده نیروی دریایی در ۳ فوریه پس از اینکه مقامات آمریکایی گفتند این پهپاد به لینکلن نزدیک شده بود، آن را سرنگون کرد.
جنگندههای رادارگریز اف-۳۵ (F-35) و هواپیماهای تهاجمی اف/ای-۱۸ (F/A-18) این ناو هواپیمابر در فاصله حمله به اهدافی در ایران قرار دارند. به گفته مقامات آمریکایی، ایالات متحده همچنین بیش از دهها هواپیمای تهاجمی اف-۱۵ ئی (F-15E) اضافی را به منطقه اعزام کرده است.
روز پنجشنبه، به خدمه دومین ناو هواپیمابر، یواساس جرالد آر. فورد، گفته شد که آنها کارائیب را، جایی که این کشتی ماه گذشته به عملیات آمریکا برای دستگیری آقای مادورو پیوست، ترک خواهند کرد و به خاورمیانه اعزام خواهند شد به عنوان بخشی از کارزار فشار آقای ترامپ علیه ایران.
به گفته یک مقام ارشد آمریکایی که به شرط ناشناس ماندن برای بحث در مورد مسائل عملیاتی صحبت کرد، بمبافکنهای بی-۲ (B-2) و دیگر بمبافکنهای دوربرد مستقر در ایالات متحده که میتوانند اهدافی را در ایران مورد حمله قرار دهند، در وضعیت آمادهباش بالاتر از حد معمول قرار دارند. پنتاگون وضعیت آمادهباش را تقریباً یک ماه پیش، زمانی که آقای ترامپ گزینههایی را برای پاسخ به سرکوب خونین اعتراضات توسط دولت ایران درخواست کرد، افزایش داد.
تحلیلگران نظامی میگویند سایر نشانههای عملیاتهای بزرگ احتمالی معمولاً شامل تعداد هواپیماهای سوخترسان در خاورمیانه یا نزدیک آن، و تعداد هواپیماهای ایاِی-۱۸ گراولر (EA-18 Growlers)، هواپیماهای پارازیتانداز راداری است که میتوانند بمبافکنها را اسکورت کنند. هواپیماهای گراولر در ناو لینکلن وجود دارند و فرماندهی مرکزی اخیراً تعدادی را به پایگاهی در اردن منتقل کرده است.
دادههای ردیابی پرواز نشان میدهد که ایالات متحده همچنین هواپیماهای اضافی، از جمله هواپیماهای سوخترسان و هواپیماهای شناسایی را به منطقه نزدیکتر یا به داخل منطقه منتقل میکند.
تحلیلگران میگویند نشانه دیگر جدی بودن هرگونه برنامهریزی تهاجمی این خواهد بود که نیروی دریایی یک زیردریایی موشکبالستیک را که معمولاً در مدیترانه فعالیت میکند، به دریای سرخ یا به احتمال زیاد به دریای عرب منتقل کند، جایی که بهترین موقعیت را برای حمله به اهدافی در ایران خواهد داشت.
زیردریاییهای نیروی دریایی میتوانند تا ۱۵۴ موشک کروز توماهاوک را حمل کنند، که قدرت آتش قابل توجهی را به منطقه میافزایند. بر خلاف کشتیهای خود، نیروی دریایی معمولاً مکان زیردریاییهای خود را فاش نمیکند. اما یک زیردریایی که از مدیترانه به آبراههای شرقی حرکت میکند باید هنگام عبور از کانال سوئز به سطح آب بیاید و برای ردیابهای کشتی قابل مشاهده خواهد بود. این اتفاق هنوز نیفتاده است.
علاوه بر زرادخانه تهاجمی خود، پنتاگون پدافندهای هوایی پاتریوت (Patriot) و تاد (THAAD) بیشتری را به منطقه اعزام میکند تا به حفاظت از نیروهای مستقر در آنجا در برابر حملات تلافیجویانه موشکهای کوتاه و میانبرد ایران کمک کند.
کنت اف. مککنزی جونیور، ژنرال چهار ستاره بازنشسته نیروی دریایی و رئیس سابق فرماندهی مرکزی ایالات متحده، گفت که رهبران نظامی و سیاسی ایران هرگونه تقویت نیروهای آمریکایی را جدی خواهند گرفت زیرا سابقه آقای ترامپ: بمباران سه سایت هستهای ایران در ژوئن گذشته و کشتن سردار ارشد ایرانی، قاسم سلیمانی، در ژانویه ۲۰۲۰، نشان میدهد.
ژنرال مککنزی در مصاحبهای گفت: «ایرانیها از ترامپ میترسند زیرا او سلیمانی را کشت و به سایتهای هستهای آنها حمله کرد. آنها از او میترسند زیرا او اقدامات مستقیم انجام میدهد.»