یکی از ملوانان، مراسم خاکسپاری پدربزرگ بزرگش را از دست داد. دیگری پس از تقریباً یک سال دوری از دختر نوپایش، به ترک نیروی دریایی فکر میکند. دو نفر دیگر گفتند که کشتی با مشکلات فاضلاب روبرو بوده است.
به گفته مصاحبه با ملوانان حاضر در این کشتی و اعضای خانوادههایشان در خانه، تصمیم پرزیدنت ترامپ برای تمدید مجدد اعزام ناو هواپیمابر یواساس جرالد آر. فورد، فشارهایی را بر ملوانان و خانوادههایشان وارد کرده و برخی را به فکر ترک نیروی دریایی پس از بازگشت به بندر اصلی انداخته است.
ناو فورد، بزرگترین کشتی جنگی ایالات متحده، از ماه ژوئن گذشته در دریا بوده است. در ماه اکتبر، پنتاگون مسیر کشتی را از مأموریت برنامهریزی شدهاش در مدیترانه به دریای کارائیب تغییر داد تا از توقیف نفتکشها و عملیات ایالات متحده برای دستگیری نیکلاس مادورو، رهبر وقت ونزوئلا، حمایت کند.
سپس در اوایل سال جاری، خدمه خبر دریافت کردند که اعزام آنها دوباره تمدید خواهد شد و آنها را به سمت اقیانوس اطلس و به خاورمیانه بازمیگرداند تا از حملات هوایی احتمالی آمریکا به ایران حمایت کنند. ناو فورد طبق یک عکس ماهوارهای که وال استریت ژورنال به دست آورده، روز جمعه از تنگه جبلالطارق عبور کرده و به سمت شرق حرکت کرد.
مارک مونتگومری، دریابار بازنشسته، گفت: اعزام ناوهای هواپیمابر در زمان صلح معمولاً شش ماهه است و برنامهریزان برای چند ماه تمدید احتمالی در صورت لزوم برنامهریزی میکنند. اما ملوانان ناو فورد هشت ماه است که از خانه دور بودهاند و این وضعیت میتواند به یک اعزام ۱۱ ماهه منجر شود. این امر رکورد طولانیترین اعزام پیوسته یک کشتی نیروی دریایی ایالات متحده را خواهد شکست.
نیروی دریایی در مجموع ۱۱ ناو هواپیمابر دارد که همگی طبق برنامههای بلندمدت از پیش تعیینشده عمل میکنند. در هر زمان، برخی از آنها به مناطق مختلف جهان اعزام میشوند، برخی در حال انجام آموزش هستند و برخی دیگر تحت تعمیر و نگهداری قرار دارند. علاوه بر ناو فورد، ناو یواساس آبراهام لینکلن و گروه ضربت آن نیز به خاورمیانه اعزام شدهاند.
یک مقام نیروی دریایی در بیانیهای چالشهای ذاتی خدمت در نیروی دریایی را تأیید کرد و گفت که رهبران نیروی دریایی حمایت از ملوانان و خانوادههایشان را در اولویت قرار میدهند.
خدمه تحت فشار میتوانند در تمام ناوگان نیروی دریایی، فراتر از ناو فورد، یک مشکل باشند. در آوریل و مه ۲۰۲۵، نزدیک به پایان یک اعزام هشتماهه، ناو هواپیمابر یواساس هری اس. ترومن چندین جت جنگنده را در حین مقابله با حملات شورشیان حوثی در دریای سرخ از دست داد. تحقیقات نیروی دریایی، سرعت عملیاتی بالای مأموریت را عامل این امر دانست.
یکی از ملوانان ناو فورد به وال استریت ژورنال گفت که بسیاری از خدمه عصبانی و ناراحت هستند و برخی میگویند میخواهند پس از پایان اعزام نیروی دریایی را ترک کنند.
این ملوان گفت که خودش به شدت به ترک خدمت فکر میکند. او گفت که دلتنگ دختر نوپایش است، اما عدم قطعیت در مورد زمان دیدار مجدد با خانوادهاش بیش از همه او را آزار میدهد.
تمدیدها میتواند به معنای از دست دادن جشنهای تولد، عروسیها، مراسم خاکسپاری یا تولد فرزند باشد.
ناخدا دیوید اسکاروسی، افسر فرمانده ناو فورد، آنچه را که او "نیش" تمدید اضافی نامید، تأیید کرد و افزود که حتی خودش را نیز غافلگیر کرده است. او در نامهای که در ۱۴ فوریه به خانوادههای خدمه پس از اعلام تمدید دوم نوشت، اظهار داشت که انتظار داشته ظرف چند هفته به خانه بازگردد و حصار حیاط پشتی خود را تعمیر کند.
اسکاروسی در نامهای که وال استریت ژورنال مشاهده کرده، نوشت: "با بسیاری از ملوانان شما صحبت کردهام که با از دست دادن برنامههای دیزنیورلد، عروسیهایی که قبلاً دعوت آنها را پذیرفته بودند و سفرهای بهاری به باغهای بوش کنار میآیند." اما او نتیجه گرفت که "وقتی کشورمان فرا میخواند، ما پاسخ میدهیم."
این فداکاری برای همه خدمه او که حدود ۵۰۰۰ نفر هستند، خوشایند نیست. بسیاری از ملوانان ناو فورد، مردان و زنانی در اوایل دهه ۲۰ زندگی خود هستند که دلتنگ والدین و غذاهای خانگی خود هستند. برخی دیگر فرزندان خود را دارند. آنها سعی میکنند از طریق تماسهای تلفنی و پیامهای واتساپ با عزیزان خود در تماس باشند، اما محرمانه بودن حرکات ناو به این معنی است که ارتباط آنها با خانوادههایشان پراکنده و غیرقابل پیشبینی است.
سایر ملوانان حاضر در ناو فورد، دورههای طولانی دوری از خانه را صرفاً بخشی از کار میدانند. یکی از آنها به وال استریت ژورنال گفت که اگرچه تمدید سخت بود و همه خسته بودند، اما همه ملوانان میدانستند برای چه کاری ثبتنام کردهاند. او گفت که مأموریت آنها این است که مطمئن شوند جنگ هرگز به جبهه داخلی نمیرسد – و این ممکن است به اعزامهای طولانی و استرسزا نیاز داشته باشد.
دریابد دارل کادل، رئیس عملیات نیروی دریایی، در جلسهای با خبرنگاران در ماه ژانویه، از اعزامهای طولانیمدت ابراز تاسف کرد و به تأثیر مالی آن بر نیروی دریایی و همچنین بار وارده بر خدمه و خانوادههایشان اشاره کرد.
اعزامهای طولانی همچنین میتواند برای خود کشتیها نیز سخت باشد. مونتگومری گفت: پس از هشت ماه در دریا، تجهیزات شروع به خراب شدن میکنند و تعمیرات و ارتقاهای برنامهریزی شده طولانیمدت باید به تعویق بیفتند که برنامهها را در کارخانههای کشتیسازی مختل میکند. او گفت که این امر تأثیر زنجیرهای بر چرخههای نگهداری و آموزش سایر کشتیها دارد.
جمی پروسر، که در پنسیلوانیا زندگی میکند، به وال استریت ژورنال گفت: معمول است که وقتی کشتی در "حالت شبح" قرار دارد، برای دو یا سه هفته از پسرش، که کنترلکننده عرشه پرواز در ناو فورد است، خبری نداشته باشد. سپس یک شب تلفن ساعت ۳ صبح زنگ میزند و پسرش از یک توقفگاه بندر تماس میگیرد.
پدر پروسر گفت که پسرش، که دو فرزند دارد، در طول اعزام فعلی ناو فورد، درگذشت پدربزرگ بزرگش، طلاق خواهرش و مشکلات سلامتی برادرش را از دست داده است. او همچنین نتوانسته تعمیرات لازم را در خانهاش، مانند رنگ کردن نمای بیرونی، انجام دهد.
پروسر گفت که پسرش بدون ذکر جزئیات، به مشکلات توالتهای کشتی اشاره کرده است. انپیآر (NPR) اولین بار در ماه ژانویه گزارش داد که تعدادی از توالتهای ناو فورد از کار افتادهاند.
این مقام نیروی دریایی گفت که سیستم فاضلاب ناو فورد، که از فناوری وکیوم برای انتقال فاضلاب از تقریباً ۶۵۰ توالت موجود در کشتی استفاده میکند، در طول اعزام با مشکلاتی مواجه شده است و به طور متوسط روزانه یک درخواست تعمیر داشته است. اما این وضعیت در حال بهبود است و مشکلات بر توانایی ناو برای انجام مأموریت خود تأثیری نگذاشته است، به گفته این مقام.
روزالین مکگی، که با یکی از ملوانان ناو فورد ازدواج کرده است، گفت: حفظ ارتباط با عزیزان چالشبرانگیز است، زیرا کشتی میتواند روزها بدون سیگنال بماند. مکگی، که هشت ماه گذشته را در حالی که همسرش در دریاست، به تنهایی در ویرجینیا بیچ، ویرجینیا زندگی کرده است، به طور منظم برای او نامههای دستنویس و بستههای مراقبتی میفرستد. او تا کنون ۱۷ جعبه پر از غذا و هدایای کوچک برای او فرستاده است.
او گفت: "من باید اینجا تنها بمانم، مهم نیست که چقدر تنها یا طاقتفرسا شود." و افزود که شنیدن خبر تصمیم ترامپ برای تمدید اعزام کشتی "دلخراش" بود.
شارلین پاستون به وال استریت ژورنال گفت که او آماده بود تا پسرش، که یک متخصص مهمات هوایی مسئول بارگیری بمب بر روی هواپیما است، در ۲ فوریه به خانه بازگردد. او و مادرش برنامهریزی کرده بودند که از خانه خود در کانتون، میسیسیپی، به ویرجینیا بیچ بروند تا با او ملاقات کنند. او اقامتگاه را از طریق Airbnb و یک ماشین کرایه کرده بود. اما در ۲۲ ژانویه پسرش به او پیام داد تا همه چیز را لغو کند، زیرا آنها به تازگی از آخرین تمدید خود مطلع شده بودند. او گفت که از گریه منفجر شد.
پاستون گفت: "من خیلی دلم میخواهد او به خانه بیاید. آنها خیلی جوان هستند و برای ما هنوز بچه هستند." اما پسرش هنوز روحیه خوبی دارد، به گفته او، و از او خواسته است که دستمال مرطوب و کلوچه برایش بفرستد.
اسکات تاملین از ویرجینیا گفت که پسرش، که بر تدارکات ورودی به ناو فورد نظارت میکند، غذای ناو را دوست ندارد. تاملین گفت که پسرش به طور منظم از خانواده میخواهد که برایش ماکارونی و پنیر، اسپم و سس تند بفرستند. دوست دختر پسرش به طور دورهای کامیون او را روشن میکند تا مطمئن شود هنوز کار میکند.
تاملین گفت که پسرش به او گفته است که مشکل فاضلاب تحت کنترل است. جدیترین حادثه: کسی زباله را در توالت در پایینترین عرشه ناو انداخته بود.