نحوه آرایش نظامی آمریکا در فاصله نزدیک از ایران

دونالد ترامپ، کمی بیش از یک ماه پیش، به معترضان در ایران گفت که «کمک در راه است».

اما در آن زمان، تقریباً هیچ حضور نظامی آمریکا در منطقه وجود نداشت که بتواند تفاوت معناداری ایجاد کند.

در ۲۲ ژانویه، او از «آرایش ناوگان بزرگ» صحبت کرد؛ منظورش ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن و گروه ضربت ناو هواپیمابر آن بود.

هیچ یک از این‌ها با لفاظی‌های او مطابقت نداشت. اما تا پایان این هفته اینگونه خواهد شد، زیرا یک نیروی نظامی قدرتمند آمریکا در فاصله نزدیک از ایران آرایش می‌یابد. این آرایش سه عنصر اصلی دارد.

اولین عنصر، نیروی دریایی است. لینکلن و گروه ضربت آن به زودی توسط یواس‌اس جرالد فورد و گروه ضربت آن همراهی خواهند شد. فورد در ۲۴ ساعت آینده از تنگه جبل‌الطارق عبور می‌کند و انتظار می‌رود حدود چهار روز دیگر، با سرعت عادی، در جنوب قبرس مستقر شود.

دو ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز، سامانه‌های دفاع هوایی و ناوشکن‌های حامل موشک تاماهاوک را با خود می‌آورند و تعداد ناوشکن‌های شناخته‌شده و نام‌برده شده آمریکا در منطقه را به ۱۱ فروند می‌رسانند. آن‌ها به سه کشتی جنگی ساحلی (Littoral Combat Ships) که از قبل مستقر هستند و تعداد زیادی کشتی پشتیبانی نیز خواهند پیوست. علاوه بر این، هر گروه ضربت ناو هواپیمابر، اگرچه معمولاً نامی از آن برده نمی‌شود، شامل یک زیردریایی حمله هسته‌ای، احتمالاً از کلاس ویرجینیا، است.

همچنین ممکن است یک زیردریایی اتمی کلاس اوهایو (Ohio-class SSN) نیز در منطقه حضور داشته باشد که به طور خاص برای پرتاب تاماهاوک و سایر موشک‌ها به اهداف زمینی طراحی شده است.

دومین عنصر طی ۱۰ روز گذشته توسط مجموعه‌ای گسترده از پروازهای هواپیماهای C-5 و C-17 (گلکسی و گلوب‌مستر) به داخل و خارج منطقه فراهم شده است که تجهیزات دفاع هوایی را به پایگاه‌های آمریکا منتقل کرده‌اند. احتمالاً این اقدامات به عنوان پوششی در صورت هرگونه تلافی‌جویی ایران در پاسخ به حملات احتمالی آمریکا در نظر گرفته شده‌اند. همچنین باتری‌های دفاع هوایی «گنبد آهنین» اسرائیل نیز از مرز غزه به مرزهای شرقی خود منتقل شده‌اند که احتمالاً به همین دلیل است.

و سوم، آمریکا نیروی گسترده‌ای از هواپیماهای سوخت‌رسان هوایی KC-135 را برای تقویت ناوگان کنونی سوخت‌رسان‌های هوایی خود اعزام کرده است. این هواپیماها (شش سوخت‌رسان در ۱۶ فوریه) از پایگاه بریتانیایی میلدنهال به یونان پرواز کردند و (در ۱۸ فوریه) دست‌کم ۱۰ فروند دیگر از پایگاه‌هایی در سرزمین اصلی ایالات متحده، از طریق بریتانیا، به پایگاه‌هایی در یونان و بلغارستان آمدند.

علاوه بر این، هواپیماهای آمریکایی در پایگاه بریتانیایی آکراتری در قبرس, در آویانو در ایتالیا, در آزور, در اسپانیا و در پایگاه جزیره چاگوس در دیگو گارسیا مستقر هستند. در حال حاضر بیش از ۱۰۰ هواپیمای جنگی آمریکا – F-15، F-18، F-22، F-35 و بمب‌افکن‌های B-2 – برای برنامه‌ریزان نظامی آمریکا در صحنه عملیات احتمالی در دسترس هستند.

اما سوخت‌رسان‌های اضافی KC-135 عامل فاش‌کننده هستند. آن‌ها این احتمال را نشان می‌دهند که هواپیماهای آمریکایی ممکن است از پایگاه‌هایی که در قلمرو متحدان آمریکا در خاورمیانه نیستند، بلکه از پایگاه‌های دورتر و با حساسیت سیاسی کمتر، عملیات کنند. و آن‌ها این احتمال را فاش می‌کنند که هرگونه کارزار هوایی ممکن است کاملاً طولانی باشد، نه فقط یک حمله ناگهانی و یک‌باره.

آخرین قطعه این پازل: دست‌کم شش فروند هواپیمای E3 Sentry. این مراکز کنترل پروازی می‌توانند هر آنچه در زیر آن‌ها اتفاق می‌افتد را نظارت و کنترل کنند. آن‌ها در واقع ستادهای فرماندهی پرنده هستند و یک کشور می‌تواند جنگ را از یکی از آن‌ها اداره کند. تا پایان هفته، کارهای زیادی برای این شش هواپیمای E3 Sentry برای نظارت و کنترل وجود خواهد داشت.

کاربرد نهایی این قدرت نظامی هنوز موضوع گمانه‌زنی است.

به قلم فریا گیبسون، تولیدکننده جونیور OSINT

تیم داده و پزشکی قانونی اسکای نیوز، حرکت هواپیماها و کشتی‌های نظامی آمریکا را که در روزها و هفته‌های اخیر به سمت منطقه می‌روند، ردیابی کرده است.

چندین کشتی نیروی دریایی آمریکا از جمله یواس‌اس آبراهام لینکلن در منطقه خاورمیانه قابل مشاهده بوده‌اند. این کشتی آخرین بار در ۱۵ ژانویه در دریای عرب، در حدود ۲۴۰ کیلومتری سواحل عمان دیده شد.

علاوه بر این، یواس‌اس جرالد آر فورد، کشتی اصلی ناوگان ناوهای هواپیمابر اتمی نیروی دریایی آمریکا، در راه است. اسکای نیوز آخرین موقعیت آن را تأیید کرده است؛ ردیابی‌ها نشان می‌دهد فورد در ۱۸ ژانویه ساعت ۱۳:۵۸ بعدازظهر، حدود ۶۰۰ کیلومتر از تنگه جبل‌الطارق فاصله داشته است.

اسکای نیوز حرکت هواپیماهای آمریکا در منطقه را نیز ردیابی کرده است. بیش از ۱۵ فروند سوخت‌رسان هوایی از ۱۶ ژانویه در خاورمیانه و اروپا جابه‌جا شده‌اند.

هواپیماهای K-135 هواپیماهای سوخت‌رسان هوایی هستند. آن‌ها از چندین مکان از جمله پایگاه هوایی RAF Mildenhall در بریتانیا، تامپا در فلوریدا و سو سیتی در آیووا به پرواز درآمده‌اند. آن‌ها در مکان‌های مختلفی از جمله فرودگاه چانیا در یونان و فرودگاه صوفیه در بلغارستان فرود آمده‌اند.

تصاویر ماهواره‌ای هواپیماهای F-15 و A-10 تاندربولت را در پایگاه هوایی موفق سلطی، اردن، نشان می‌دهند. این هواپیماها می‌توانند حملات هوایی دقیق انجام دهند و اهداف زرهی را درگیر کنند، در کنار هواپیماهای ترابری C-130 که پشتیبانی لجستیکی را فراهم می‌کنند.

اسکای نیوز موقعیت کشتی‌های نیروی دریایی ایران را با استفاده از داده‌های TankerTrackers ردیابی کرده است. حدود شش کشتی در ۱۶ ژانویه در نزدیکی ساحل بندرعباس مشاهده شدند. یکی از این کشتی‌ها، ناو پهپادبر ایرانی، IRIS شهید باقری است. تصاویر ماهواره‌ای موقعیت آن را در ۱۶ ژانویه، در ۱۰ کیلومتری ساحل تأیید کردند.

این ناو اغلب در این مکان در تنگه هرمز دیده می‌شود و می‌تواند تقریباً ۶۰ پهپاد به همراه بالگرد مستقر کند.