پشت لاف‌زنی‌های عمومی ترامپ درباره جنگ، او با ترس‌های خودش دست و پنجه نرم می‌کند

به نظر می‌رسید که میل دونالد ترامپ به ریسک‌پذیری به پایان رسیده بود و ترس‌های او در حال افزایش بودند.

بعدازظهر جمعه نیک بود در بال غربی تقریباً خالی، اندکی پس از اینکه رئیس‌جمهور مطلع شد یک جت آمریکایی در ایران سرنگون شده و دو خلبان آن مفقود شده‌اند. ترامپ ساعت‌ها بر سر دستیارانش فریاد زد. او بارها گفت که اروپایی‌ها کمکی نمی‌کنند. میانگین قیمت بنزین ۴.۰۹ دلار بود. به گفته افرادی که با او صحبت کرده‌اند، تصاویر بحران گروگان‌گیری ۱۹۷۹ ایران – یکی از بزرگترین شکست‌های سیاست بین‌المللی یک ریاست‌جمهوری در تاریخ معاصر – در ذهن او جای گرفته بود.

ترامپ در ماه مارس گفته بود: "اگر به آنچه برای جیمی کارتر اتفاق افتاد... با هلیکوپترها و گروگان‌ها نگاه کنید، این به قیمت انتخاباتش تمام شد. چه آشفتگی‌ای."

ترامپ از ارتش خواست که فوراً آنها را پیدا کند. اما ایالات متحده از زمان سرنگونی دولت ایران که منجر به بحران گروگان‌گیری شد، در خاک ایران حضور نداشت و آنها باید راهی برای ورود به مناطق خطرناک ایران و اجتناب از ارتش خود تهران پیدا می‌کردند. یک مقام ارشد دولت گفت که دستیاران، رئیس‌جمهور را از اتاق دور نگه داشتند تا به‌روزرسانی‌های لحظه‌به‌لحظه را دریافت کنند، زیرا معتقد بودند بی‌صبری او مفید نخواهد بود، و به جای آن در لحظات مهم او را مطلع می‌کردند.

یکی از خلبانان به سرعت پیدا شد، اما تا اواخر شنبه بود که ترامپ خبر نجات خلبان دوم در یک عملیات نجات پرمخاطره را دریافت کرد. آنچه می‌توانست به پایین‌ترین نقطه در دو دوره ریاست‌جمهوری ترامپ تبدیل شود، نشد. پس از ساعت ۲ بامداد، ترامپ نیز به رختخواب رفت.

شش ساعت بعد، رئیس‌جمهور مغرور با قماری جسورانه دیگر بازگشت تا تسلط ایران بر قدرتمندترین اهرم فشارش، یعنی تنگه هرمز، را تضعیف کند. او صبح روز عید پاک از اقامتگاه کاخ سفید در شبکه‌های اجتماعی نوشت: "این تنگه لعنتی را باز کنید، ای حرامزاده‌های دیوانه، وگرنه در جهنم زندگی خواهید کرد،" و یک دعای اسلامی نیز به این پست افزود.

رئیس‌جمهوری که از درام و هیجان تغذیه می‌کند، نسخه‌ای حتی شدیدتر از رویکرد غیرمتعارف و حداکثری خود را به موقعیتی جدید - جنگ - آورده است. او بین رویکردهای ستیزه‌جویانه و آشتی‌جویانه در نوسان است و پشت صحنه با این موضوع دست و پنجه نرم می‌کند که اوضاع چقدر می‌تواند بد پیش برود.

در عین حال، رئیس‌جمهور گاهی تمرکز خود را از دست می‌دهد، وقت خود را صرف جزئیات برنامه‌هایش برای سالن رقص کاخ سفید یا جمع‌آوری کمک‌های مالی میان‌دوره‌ای می‌کند – و به مشاوران می‌گوید که می‌خواهد به موضوعات دیگری بپردازد.

افراد آگاه به این موضوع گفتند که ترامپ، مانند سایر رؤسای جمهور در حال جنگ، با ترس خود درباره دستور اعزام نیروها به مناطق خطرناک که در آن برخی زخمی می‌شوند و برخی به خانه بازنمی‌گردند، دست و پنجه نرم می‌کند.

به عنوان مثال، ترامپ در برابر اعزام سربازان آمریکایی برای تصرف جزیره خارگ، که نقطه شروع ۹۰ درصد صادرات نفت ایران است، مقاومت کرده است. به گفته این افراد، با اینکه به او گفته شده بود مأموریت موفق خواهد شد و تصرف این قلمرو به ایالات متحده دسترسی به تنگه را می‌دهد، او نگران تلفات بالای غیرقابل قبول آمریکایی‌ها بود. رئیس‌جمهور گفت: آنها لقمه‌های آماده خواهند بود.

با این حال، او بدون مشورت با تیم امنیت ملی خود اظهارات پرخطر کرده است – از جمله پست او درباره برنامه‌های نابودی تمدن ایران – با این گفته که بی‌ثبات به نظر رسیدن می‌تواند ایرانی‌ها را به مذاکره تشویق کند.

او حتی در مقطعی فکر کرد که باید بالاترین نشان نظامی کشور، یعنی مدال افتخار، را به خودش اعطا کند.

ترامپ بر پایان دادن به جنگ‌های خارجی کمپین زد، اما شرط بندی کرد که می‌تواند با قدرت هوایی و دریایی آمریکا مشکلی امنیت ملی را حل کند که هفت رئیس‌جمهور قبلی را به دردسر انداخته بود. اکنون، آتش‌بس در هاله‌ای از ابهام است، یک مسیر تجاری حیاتی برای هفته‌ها بسته شده است و رژیم ایران با رهبران جدید رادیکال جایگزین شده است، که همه اینها تهدید می‌کنند عملیاتی را طولانی‌تر کنند که ترامپ بارها گفته بود فقط شش هفته طول می‌کشد – ضرب‌الاجلی که از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه تاکنون از دست رفته است.

مقامات کاخ سفید گفتند که معتقدند پیشرفتی در مذاکرات با ایران می‌تواند در روزهای آینده حاصل شود، و آنها به دنبال مذاکرات بیشتر در پاکستان هستند.

سبک تکانشی رئیس‌جمهور هرگز پیش از این در یک درگیری نظامی پایدار مورد آزمایش قرار نگرفته بود. برخلاف عملیات موفق در ونزوئلا که اعتماد به نفس او را بالا برد، ترامپ در ایران با دشمنی سرسخت‌تر روبرو است که تاکنون مایل به تسلیم شدن در برابر خواسته‌های او نیست.

کوری شیک، محقق ارشد در اندیشکده راست‌گرای مؤسسه امریکن اینترپرایز که در شورای امنیت ملی رئیس‌جمهور سابق جورج دبلیو بوش خدمت می‌کرد، گفت: "ما شاهد موفقیت‌های نظامی حیرت‌انگیزی هستیم که به پیروزی منجر نمی‌شوند و این مستقیماً به رئیس‌جمهور و نحوه انجام وظایفش - عدم توجه به جزئیات و عدم برنامه‌ریزی - مربوط می‌شود."

اندکی پس از پست تعطیلات ترامپ، دستیاران با سناتورهای جمهوری‌خواه و رهبران مسیحی تماس گرفتند. آنها پرسیدند، چرا او صبح عید پاک "الله اکبر" می‌گوید؟ چرا از کلمه رکیک استفاده می‌کند؟ ترامپ در خلوت فحش‌های زیادی می‌دهد اما معمولاً در ملاء عام و در شبکه‌های اجتماعی آن را تنظیم می‌کند.

مقامات ارشد دولتی گفتند که وقتی یکی از مشاوران بعداً از او در این باره پرسید، او گفت که ایده "الله" را خودش به ذهنش رسیده است. او گفت که می‌خواست تا حد امکان بی‌ثبات و توهین‌آمیز به نظر برسد، با این باور که این کار می‌تواند ایرانی‌ها را به پای میز مذاکره بکشاند. او گفت این زبانی است که ایرانی‌ها آن را درک خواهند کرد. اما او نگران عواقب آن نیز بود. از مشاورانش پرسید: "اوضاع چطور پیش می‌رود؟" (رئیس مجلس ایران این تهدید را بی‌ملاحظه خواند.)

سه‌شنبه پس از عید پاک، او شدیدترین اولتیماتوم دوران ریاست‌جمهوری خود را صادر کرد و گفت که اگر ایران در ۱۲ ساعت به توافق نرسد، یک تمدن کامل نابود خواهد شد.

مقامات دولتی گفتند، این پست نیز بداهه بود و بخشی از برنامه امنیت ملی نبود.

مردم در سراسر ایالات متحده و جهان از ترس و سردرگمی در مورد اینکه رئیس‌جمهور چه قصدی دارد، درگیر بودند. پشت صحنه، دستیاران ارشد این حرکت را راهی برای تسریع مذاکرات در جنگی می‌دانستند که رئیس‌جمهور به شدت آماده پایان دادن به آن بود. وزیر امور خارجه مارکو روبیو به صورت خصوصی به دیگران گفت که این زبانی است که ممکن است واقعاً ایرانی‌ها را به مذاکره بکشاند.

مشاوران گفتند، آنچه ترامپ واقعاً می‌خواست، ترساندن ایرانی‌ها و پایان دادن به درگیری بود. کمتر از نود دقیقه قبل از ضرب‌الاجل خود، ترامپ یک آتش‌بس ناپایدار دو هفته‌ای را اعلام کرد.

کارولین لیویت، سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید، گفت: "رئیس‌جمهور ترامپ با افتخار بر وعده خود برای محروم کردن رژیم ایران از توانایی تولید سلاح هسته‌ای کمپین زد، که این عملیات شریف همین را محقق می‌کند." او گفت که رئیس‌جمهور "رهبری ثابت‌قدمی بوده که کشور ما به آن نیاز دارد."

مقامات گفتند، ترامپ امتیازات جنگ را دقیقاً ثبت می‌کند و تعداد اهداف ایرانی که نابود شده‌اند را به عنوان یک معیار کلیدی موفقیت می‌سنجد.

تصمیم ترامپ برای ورود به جنگ بسیاری از کسانی را که او را بهتر می‌شناختند، غافلگیر کرد. او در دوره اول ریاست‌جمهوری خود به مشاورانش گفت: "خون و شن"، و این منطقه را به این صورت توصیف کرد و توضیح داد که چرا علاقه‌ای به درگیر شدن در هیچ درگیری خاورمیانه‌ای ندارد.

پس از یک جلسه توجیهی متقاعدکننده در فوریه با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در اتاق وضعیت، و گفت‌وگوهای مکرر با گروهی از متحدان خارجی که شامل سناتور لیندسی گراهام (جمهوری‌خواه، کارولینای جنوبی) بود، او گفت که به ارتش اعتماد دارد که این کار را انجام دهد. او به مشاورانش گفت، ببینید چقدر سریع در ونزوئلا "پیروز شدند"، جایی که ایالات متحده در عرض چند ساعت رئیس‌جمهور آن را دستگیر کرده بود و با جانشین مطیع‌ترش در جای او به پایان رساند.

در ایران، جنگ با اعدام رهبر معظم ایران، آیت‌الله علی خامنه‌ای و سایر مقامات ارشد ایرانی آغاز شد. هر روز صبح به ترامپ کلیپ‌هایی از انفجارهای خیره‌کننده در سراسر خاک ایران نشان داده می‌شد. مشاوران گفتند که ترامپ به آنها گفته بود چقدر ارتش تأثیرگذار است، و به نظر می‌رسید که از مقیاس بمب‌ها در شگفتی است.

اما ترامپ برای فروش جنگ به مردم آمریکا کار کمی انجام داده بود و به زودی از اینکه دولتش تحسین بیرونی مشابهی را دریافت نمی‌کند، ناامید شد. لیویت ناامیدی او را به آنچه پوشش خبری ناعادلانه از دولت می‌دانست، نسبت داد. تیم او نتایج نظرسنجی‌ها برای انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر را به او نشان داد که نشان می‌داد جنگ نامزدهای جمهوری‌خواه را به سمت پایین می‌کشاند.

با این حال، ترامپ خودش برای انتخاب مجدد کاندید نشده بود – و به گفته دو مقام ارشد، او فکر می‌کرد که پیروزی بر ایران فرصتی به او می‌دهد تا نظم جهانی را به گونه‌ای شکل دهد که در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش نتوانست. به گفته فردی که اظهارات او را شنیده بود، ترامپ در اوایل عملیات نظامی گفت که اگر این کار را درست انجام دهیم، جهان را نجات خواهیم داد.

با بسته شدن تنگه که حدود ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت را مسدود کرده بود، مدیران عامل شرکت‌های انرژی به زودی نگران شدند. در اواسط ماه مارس، کریس رایت، وزیر انرژی، در جلسه هیئت مدیره مؤسسه نفت آمریکا، گروه اصلی لابی‌گر صنعت نفت، حضور یافت و گفت که جنگ در عرض چند هفته به پایان خواهد رسید. به گفته افراد آگاه، رهبران صنعت انرژی گاهی نگران بودند که اگر ترامپ به تشدید بحران مطابق با لفاظی‌هایش ادامه دهد، جنگ قیمت‌ها را بسیار بیشتر از آنچه کاخ سفید تصور می‌کرد، بالا خواهد برد.

افراد نزدیک به او گفتند، ترامپ بین در نظر گرفتن نگرانی‌های اقتصادی در تماس با مشاورانی از جمله رایت و اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، و اصرار بر ادامه جنگ، نوسان داشت. او به مشاوران گفت که باید بازارها را زیر نظر داشته باشند، و کلمات او اغلب آنها را تحت تأثیر قرار می‌داد.

اما ترامپ به سرعت شروع به فکر کردن در مورد این کرد که چگونه اقدام نظامی می‌تواند به یک فاجعه تبدیل شود.

ترامپ در گفتگو با قانونگذاران جمهوری‌خواه در دورال، فلوریدا، کمی بیش از یک هفته پس از آغاز جنگ، رؤسای جمهور دموکراتی را که بر فاجعه‌های سیاست خارجی نظارت داشتند، از جمله خروج از افغانستان در دوران جو بایدن، برشمرد. سپس به تلاش شکست‌خورده کارتر برای نجات گروگان‌های آمریکایی که توسط همان رژیم ایران تحت بمباران قرار داشت، پرداخت.

کشورهای اروپایی و ائتلاف ناتو از پیوستن به کمپین ایران ترامپ خودداری کرده‌اند و از کمک برای بازگشایی تنگه سرباز زده‌اند، که خشم مکرر ترامپ را برانگیخته است.

او از کایر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، به دلیل کندی در اجازه استفاده نیروهای آمریکایی از پایگاه‌های بریتانیا عصبانی شد و با تمسخر رئیس‌جمهور فرانسه را "امانوئل" نامید و هجاهای آن را با لهجه اغراق‌آمیز فرانسوی در جلسات کاخ سفید پس از بحث‌هایشان بر سر جنگ و همسر امانوئل ماکرون کشید. هنگامی که دبیرکل ناتو، مارک روته، اوایل این ماه برای یک جلسه از پیش برنامه‌ریزی شده به واشنگتن آمد، ترامپ پس از آن به مقامات گفت که این جلسه عمدتاً اتلاف وقت بوده است زیرا روته نمی‌توانست اعضای خود را به کمک کردن مجبور کند.

تنگه یک منبع خاص از ناامیدی بوده است. وال استریت ژورنال گزارش داده است که قبل از ورود ایالات متحده به جنگ، ترامپ به تیم خود گفت که دولت ایران احتمالاً قبل از بستن تنگه تسلیم خواهد شد و حتی اگر تهران تلاش کند، ارتش ایالات متحده می‌تواند از پس آن برآید. به گفته فردی که با کاخ سفید در تماس است، برخی از مشاوران رئیس‌جمهور از اینکه ترافیک تانکرها به این سرعت پس از آغاز بمباران متوقف شد، غافلگیر شدند.

ترامپ از آن زمان از آسانی بسته شدن تنگه شگفت‌زده شده است. ترامپ به مردم گفته است که یک نفر با پهپاد می‌تواند آن را ببندد و از این بابت که این آبراه کلیدی اینقدر آسیب‌پذیر بود، ابراز ناراحتی دیرهنگام کرده است. او در ملاء عام بین درخواست حمایت از متحدان برای کمک به بازگشایی آن و اصرار بر اینکه ایالات متحده به کمک نظامی نیازی ندارد یا نمی‌خواهد، نوسان داشته است.

به گفته فردی که با بحث‌ها آشنا است، در اواخر ماه مارس – حدود یک هفته قبل از سرنگونی هواپیما توسط ایرانی‌ها – ترامپ به تیم مذاکره‌کننده خود دستور داده بود که راهی برای آغاز مذاکرات پیدا کنند.

در اوایل آوریل، قیمت بنزین بیش از یک دلار در هر گالن افزایش یافته بود و رهبران صنعت نگران بودند که بازار هنوز به درستی خطری را که جنگ برای عرضه نفت ایجاد می‌کند، قیمت‌گذاری نکرده است. فردی آگاه به صنعت گفت، رئیس‌جمهور، با نیروی شخصیت خود، کار خوبی در پایین آوردن قیمت نفت انجام می‌داد، اما واقعیت به زودی خود را نشان خواهد داد.

اما به آنها گفته شده است که رئیس‌جمهور حاضر است برای یک دوره کوتاه، ضربه سیاسی ناشی از قیمت‌های بالاتر را بپذیرد، این فرد گفت.

دستیاران او نگران بودند که جنگ به یک معضل سیاسی تبدیل شود، و این تضاد در انگیزه‌های رئیس‌جمهور، که در پیام‌های صبح زودش نمایان می‌شد، آنها را نگران کرده بود.

او بارها تماس‌های خبرنگاران را پاسخ داد و به اکسیوس گفت که «عملاً چیزی برای هدف قرار دادن» در ایران باقی نمانده است، و در گفتگو با یک روزنامه ایتالیایی از دوست قدیمی خود، جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، گله کرد. در مصاحبه‌ای در عید پاک با ژورنال، او گفت که می‌تواند «هر نیروگاه» در ایران را مورد حمله قرار دهد، حمله‌ای به زیرساخت‌های غیرنظامی که به طور بالقوه قوانین بین‌المللی علیه جنایات جنگی را نقض می‌کند.

مقامات کاخ سفید گفتند، دستیاران ارشد ترامپ به نوبت به رئیس‌جمهور می‌گفتند که او باید مصاحبه‌های بدون برنامه را محدود کند، زیرا این مصاحبه‌ها تنها مردم را متقاعد می‌کرد که پیام‌های متناقضی دارد. گاهی ترامپ با لیویت شوخی می‌کرد که با یک خبرنگار صحبت کرده و خبر مهمی داده است، اما او باید منتظر بماند تا ببیند چه بوده است. او برای مدتی موافقت کرد که آنها را محدود کند – اما به زودی به عاداتش برگشت.

برخی مشاوران او را به سخنرانی خطاب به ملت تشویق کردند. سوزی وایلز، رئیس ستاد کاخ سفید، فکر می‌کرد که این کار به کشور اطمینان می‌دهد که ترامپ برنامه‌ای دارد. ترامپ در ابتدا علاقه‌ای نداشت. چه می‌گفت؟ نمی‌توانست اعلام پیروزی کند. نمی‌دانست اوضاع به کجا می‌رود. او در نهایت متقاعد شد که در ۱ آوریل سخنرانی کند، و دستیاران به همراه مشاوران خارجی با امید به تشویق او در اتاق حاضر شدند.

او به آمریکایی‌های شکاک گفت که ایالات متحده در میدان نبرد موفق شده و اهداف نظامی ایالات متحده «خیلی زود» تکمیل خواهند شد. این سخنرانی، که چگونگی خروج ایالات متحده از جنگ را روشن نکرد، حمایت عمومی را افزایش نداد.

بحران‌های مکرر ناشی از جنگ به عجله و سراسیمگی در دولت منجر شده است.

برای ۲۴ ساعت در آخر هفته عید پاک، تیم ترامپ در اتاق وضعیت تماس‌های تلفنی برقرار می‌کردند: معاون رئیس‌جمهور، جی.دی. ونس از کمپ دیوید، و وایلز از خانه‌اش در فلوریدا. آنها گزارش‌های لحظه به لحظه از پیشرفت کار را دریافت می‌کردند، از ورود ارتش به ایران، گیر کردن هواپیماهای نجات در شن، و تلاش‌ها برای منحرف کردن ایرانیان. آنها خلبان آخر را با یک اسم رمز صدا می‌زدند.

ترامپ در جلسه حضور نداشت اما به صورت تلفنی به روز می‌شد.

پس از تهدید ترامپ مبنی بر نابودی تمدن ایران، مقامات کاخ سفید با همتایان پاکستانی خود در مورد میانجی‌گری برای آتش‌بس صحبت کردند. مقامات دولتی گفتند که ترامپ آنقدر از اروپایی‌ها عصبانی بود که هیچ یک از آنها نمی‌توانستند این نقش را ایفا کنند.

دستیاران گفتند، در حالی که جهان در انتظار ضرب‌الاجل ساعت ۸ شب رئیس‌جمهور بود، ترامپ بین موضوعات مختلف در نوسان بود. او با مقامات درباره تأییدیه در یک مسابقه ایالتی در ایندیانا صحبت کرد. تیم او برای انتخابات میان‌دوره‌ای آماده می‌شد. او به صحبت‌های مقامات درباره سیاست ارزهای دیجیتال و هوش مصنوعی گوش داد.

او همچنین از وایلز و استیو ویتکوف، مذاکره‌کننده ارشد ایالات متحده با ایران، پرسید که اوضاع چطور است. او بارها به ویتکوف گفت که آنها را به سمت توافق سوق دهد.

دستیاران گفتند، نگرانی‌های کاخ سفید در مورد تهدیدات امنیتی افزایش یافته است.

به عنوان مثال، در هفته‌های اخیر، ترامپ و تیمش افزایش تدابیر امنیتی را مشاهده کرده‌اند. مهمانان گفتند، در یک شب صاف آوریل در مار-ئه-لاگو، هر چتر در پاسیو به شکلی غیرمعمولی باز بود. یک عضو مار-ئه-لاگو گفت که به اعضای باشگاه گفته شد تلاشی برای محدود کردن دید پهپادها در جریان است.

مقامات دولتی گفتند، روبیو به دیگران درباره ایستادن در خارج از خانه‌اش در مجتمع نظامی که در آن زندگی می‌کند و تماشای یک پهپاد مشکوک گفت. تیم‌های محافظت سرویس مخفی برای حمل سلاح‌هایی گسترش یافته‌اند که مقامات کاخ سفید هرگز قبلاً ندیده بودند.

با وجود لحظات پرفشار، ترامپ همچنین به مشاورانش گفته است که می‌خواهد درباره موضوعات دیگر صحبت کند و ببیند رسانه‌ها بر مسائل دیگری تمرکز می‌کنند. هنگامی که مهمانان برای جلسه مقامات مرکز کندی در ماه مارس حاضر شدند، رئیس‌جمهور برخی از آنها را به کناری کشید تا درباره سالن رقصی که در محوطه کاخ سفید در حال ساخت است، صحبت کند. نقشه‌هایی بیرون آمد که یک سوراخ بزرگ در زمین را نشان می‌داد – او از اینکه چقدر چیزها را می‌توان زیر زمین ساخت، شگفت‌زده بود. مشاوران گفتند که او هفته‌ای چندین جلسه در این مورد دارد و خود را پیمانکار اصلی می‌داند.

همچنین در ذهن او: جمع‌آوری کمک مالی برای انتخابات میان‌دوره‌ای. ساعت‌ها پس از آغاز جنگ در آخرین شنبه فوریه، او در یک مراسم جمع‌آوری کمک مالی در مار-ئه-لاگو بود. وقتی برخی از کارکنان پرسیدند که آیا باید آن را لغو کنند، ترامپ گفت که به هر حال باید شام بخورد.

به گفته افرادی که در مراسم بودند، در یک گردهمایی دیگر، یک شب پس از تهدید به پایان دادن به تمدن ایران، ترامپ در کاخ سفید با اهداکنندگان و کارکنان ارشد برای پذیرایی پیش از جشن ۲۵۰ سالگی آمریکا در تابستان، ایستاد. او درباره اعطای بالاترین نشان نظامی کشور، مدال افتخار، که برای تجلیل از شجاعت، دلاوری و فداکاری طراحی شده است، به خودش فکر کرد.

سپس داستانی درباره اینکه چرا فکر می‌کرد لیاقت آن را دارد، تعریف کرد: در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش، هنگامی که برای یک بازدید غافلگیرکننده تعطیلات از سربازان به عراق پرواز می‌کرد، جت او در تاریکی به سمت یک باند فرود بدون نور فرود آمد. او به شکلی دراماتیک، فاصله تا فرود هواپیما را شمارش کرد و یادآوری کرد که چقدر ترسناک بود. او گفت خلبانان به او اطمینان می‌دادند و آنها به سلامت فرود آمدند.

او گفت که نمی‌توانست مدال را دریافت کند، زیرا دیوید وارینگتون، مشاور کاخ سفید، که در نزدیکی آنجا ایستاده بود، اجازه نمی‌داد.

لیویت، سخنگوی کاخ سفید، گفت که او شوخی می‌کرد.