کاریکاتور مورد علاقه چپ دموکرات از رئیسجمهور ترامپ، او را فردی بیپروا، به شدت نامنظم و معتاد به تصمیمگیریهای ناگهانی توصیف میکند.
این تصویر برای افراد ناآگاه بسیار تأثیرگذار است، اما در مورد مسائل بسیار مهم، کاملاً غلط است. نمونه بارز آن، سیاستهای ثابت و دهساله ترامپ در قبال ایران است.
او سالهاست که میگوید در دوران ریاستجمهوریاش هرگز به ملاها اجازه دستیابی به تسلیحات هستهای داده نخواهد شد.
این موضوع یکی از محورهای اصلی اولین کارزار انتخاباتی و دوره اول ریاستجمهوری او بود.
او در سال ۲۰۱۸ با خروج ایالات متحده از توافق مشکوک باراک اوباما، که در بهترین حالت روند دستیابی ایران به تسلیحات هستهای را کُند میکرد اما مانع آن نمیشد، جدیت خود را ثابت کرد.
شرایط بیش از حد سخاوتمندانه این توافق، معافیت از تحریمها و میلیاردها دلار پول نقد، در مجموع تا ۱.۴ میلیارد دلار، را برای آیتالله فراهم کرد.
با این حال، پس از چربزبانی، رشوه دادن و التماس شرمآور آمریکا، مذاکرهکنندگان ایرانی از وعده عدم پیگیری تسلیحات هستهای خودداری کردند و همچنین حاضر نشدند قول دهند که از این پول برای تأمین مالی حماس، حزبالله، حوثیها و دیگر نیروهای نیابتی تروریستی در منطقه استفاده نخواهند کرد.
تامین مالی تروریستها
بعداً، جان کری، که در مذاکرات این توافق کمک کرده بود، اعتراف کرد که دولت میدانسته بخشی از پول آمریکا برای تأمین مالی تروریستها صرف خواهد شد.
که البته دقیقاً همین اتفاق افتاد و از آن زمان تاکنون، ایران در اسرائیل، لبنان، سوریه، عراق و یمن خونهای زیادی ریخته است.
همچنین، قراردادهایی برای ترور ترامپ و دستیاران سابقش مایک پومپئو و جان بولتون نیز منعقد کرد.
زمانی که ترامپ در سال ۲۰۲۴ دوباره برای ریاستجمهوری نامزد شد، مشخص کرد که موضعش تغییری نکرده است.
این نشاندهنده تفاوت آشکاری با هر دو رقیب او در انتخابات عمومی، جو بایدن و کامالا هریس، بود که به این توهم اوباما پایبند بودند که ایران را میتوان با رشوه و چربزبانی متقاعد به پیوستن دوباره به جامعه جهانی کرد.
با این وجود، آیتالله هرگز لحظهای به هیچ یک از این تعارفات لیبرالها علاقهای نشان نداد.
او آشکارا اعلام کرد که هدفش گسترش انقلاب اسلامی در سراسر منطقه و در نهایت در سراسر جهان است و این کار را از طریق تسخیر نظامی انجام خواهد داد.
سپس، ماه ژوئن گذشته، شش ماه پس از آغاز دور دوم ریاستجمهوریاش، ترامپ ثابت کرد که نظرش تغییر نکرده و فهمیده که آیتالله نیز تغییری نکرده است.
او با اعزام بمبافکنهای پنهانکار B-2 برای حمله به سه سایت هستهای ایران، به عنوان بخشی از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل با ایران، نشان داد که جدیت دارد.
عملیات موسوم به «چکش نیمهشب»، شامل پروازهای رفت و برگشت بدون توقف از و به پایگاه نیروی هوایی وایتمن در میسوری بود، در حالی که حملات واقعی تنها ۲۵ دقیقه طول کشید.
در آن زمان، بمبافکنها ۱۴ بمب «سنگرشکن»، هر یک به وزن ۳۰ هزار پوند، را بر تأسیسات هستهای مستحکم شده پرتاب کردند.
علیرغم این حملات شدید، ایران در مذاکرات بعدی که تا اوایل سال جاری ادامه یافت، همچنان در این زمینه تسلیم نشد.
در آخرین جلسه، در ماه فوریه، استیو ویتکوف، فرستاده ارشد آمریکا، گفت که مقامات ایرانی به او و جرد کوشنر فخرفروشی کردهاند که به اندازه کافی اورانیوم غنیشده برای ساخت ۱۱ بمب دارند و هرگز از آنچه حق خود برای داشتن تسلیحات هستهای میدانستند، کوتاه نخواهند آمد.
چند روز بعد، اسرائیل و ایالات متحده جنگ کنونی را آغاز کردند.
قدرت آتش کار خود را کرد
قدرت آتش عظیم کار خود را انجام داد و به یک آتشبس دو هفتهای در اوایل آوریل منجر شد.
پاکستان برای میانجیگری در آنچه پاکستان و ترامپ امیدوار بودند مذاکرات نهایی صلح باشد، اعلام آمادگی کرد.
طرف آمریکایی توسط معاون رئیسجمهور، جی.دی. ونس، رهبری میشد که این بالاترین دیدار بین مقامات ایران و آمریکا از زمان دولت کارتر نامیده شد.
پس از آن، ترامپ اعلام کرد که «بیشتر نقاط مورد توافق قرار گرفتند، اما تنها نقطهای که اهمیت داشت، یعنی موضوع هستهای، توافق نشد.»
اگرچه هر دو طرف عمدتاً به آتشبس ادامه داده و از طریق میانجیها به تبادل خواستهها پرداختند، اما مذاکرات پیشرفت چشمگیری نداشته است.
در حالی که تلاشهای ایران برای بستن تنگه حیاتی هرمز به کانون توجه تبدیل شده بود، ترامپ مسئله هستهای را در مرکز توجه نگه داشت.
اما در اواسط ماه مه، ایرانیها دوباره هر گونه امید به سازش حتی بر سر یک نکته را از بین بردند.
نمایندگان آنها گفته بودند که حقوق غنیسازی «قابل مذاکره نیست» و اینکه غنیسازی «حقی است که از قبل وجود دارد.»
در رد روایت چپگرایان درباره بیثباتی ترامپ، این یک واقعیت حیاتی است که او هرگز در مورد درخواست خود مبنی بر عدم دستیابی به تسلیحات هستهای، تغییر موضع یا تردید نکرده است.
این موضوع تا به امروز اولویت شماره یک او باقی مانده است.
اگرچه جنگ در داخل کشور محبوب نیست و میتواند جمهوریخواهان را در انتخابات میاندورهای به خطر بیندازد، ترامپ گفت که برای از سرگیری حملات آماده است.
در واقع، او به خبرنگاران گفت که چقدر به دستور از سرگیری جنگ نزدیک بوده است.
او دوشنبه در کاخ سفید گفت: «یک ساعت تا تصمیمگیری برای حمله امروز فاصله داشتم.»
او ادامه داد: «ما کاملاً آماده بودیم. همین الان اتفاق میافتاد. بله، همه چیز آماده بود، قایقها و کشتیها همه بارگیری شده بودند، تا خرخره پر بودند، و ما کاملاً آماده شروع بودیم.»
در پستی جداگانه در Truth Social، او متحدان عرب را بابت متقاعد کردنش برای عقبنشینی ستایش کرد.
با اشاره به رهبران قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی، او گفت که «مذاکرات جدی با ایران در حال انجام است» و به توافقی ابراز اطمینان کرد که به گفته او «شامل "عدم دستیابی ایران به تسلیحات هستهای" خواهد بود.»
متحدان اروپایی متزلزل
در تقابل با سرسختی رئیسجمهور در قبال اولویت اصلیاش، متحدان سنتی اروپایی ما متزلزل شده و متزلزل باقی ماندهاند.
آنها از کمک نظامی خودداری کرده و خود را به نقش منتقد و تماشاگر محدود کردند، وضعیتی رقتانگیز که روز سهشنبه دوباره برجسته شد.
بیانیهای از شش وزیر دارایی دیگر در گروه ۷ (G7) درباره بازگشایی تنگه هرمز، چیزی بیش از یک اظهار نظر بدیهی نبود.
یعنی، اقتصاد جهانی به حرکت آزادانه نفت، غذا، کود و سایر محصولات انرژی نیاز دارد.
اما آنچه آنها نگفتند، نگرانکنندهترین بخش است.
وزیران کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن و بریتانیا به تلاش ترامپ برای صلح اشاره کردند اما به درخواست او مبنی بر کنار گذاشتن دستیابی ایران به تسلیحات هستهای اشارهای نکردند.
موضع آنها عملاً به معنای «صلح به هر قیمت» است.
نکته حیرتانگیز این است که در حالی که آنها ترامپ را مسخره میکنند و تحقیرش میکنند، از یادگیری این درس که مماشات کارساز نیست، خودداری میکنند.
این روش در برابر هیتلر کار نکرد، و در برابر اسلامگرایان حاکم بر ایران نیز کارساز نبوده است.
این به اصطلاح متحدان باید خوششانس باشند که ترامپ و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، که هر دو را متنفر میدانند، در حال مبارزه هستند.
به ویژه اکنون که ایران ثابت کرده موشکهای بالستیک قادر به رسیدن به لندن و پاریس را دارد، تصور میکنید اروپا به آمریکا و اسرائیل بپیوندد، یا حداقل از ترامپ و نتانیاهو برای مبارزه برای اطمینان از اینکه آن موشکهای ایرانی هرگز با کلاهکهای هستهای مسلح نشوند، تشکر کند.
خوشخیالی است!