درون کارزار اسرائیل با فناوری پیشرفته برای کشتن یا دستگیری تمامی مهاجمان ۷ اکتبر

ساعاتی پس از آنکه شبه‌نظامیان در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ از غزه وارد اسرائیل شدند، ویدیویی منتشر شد که در آن زنی اسرائیلی فریاد می‌زد: «من را نکشید»، در حالی که روی موتورسیکلت، میان دو رباینده، در حال برده شدن بود.

این زن جوان، که در یک جشنواره موسیقی صحرایی مورد حمله قرار گرفته بود، بی‌اختیار به سمت دوست‌پسرش که توسط مردان غزه مهار شده بود، دست دراز می‌کرد. این ویدیو یکی از اولین تصاویر وحشتناک از حمله حماس به جنوب اسرائیل بود که با ۱۲۰۰ کشته و حدود ۲۵۰ گروگان، از جمله این زوج، به پایان رسید.

نوآ آرگامانی، که کمتر از یک هفته پیش از تولد ۲۶ سالگی‌اش ربوده شد، ۲۴۵ روز را در اسارت در غزه سپری کرد. پس از آزادی او، دو مردی که در ویدیو دیده می‌شدند دوست‌پسر آرگامانی را نگه داشته بودند، توسط مقامات اطلاعاتی اسرائیل شناسایی و در حملات هوایی جداگانه کشته شدند.

به گفته مقامات کنونی و سابق اسرائیل، نام این مردان از لیستی متشکل از هزاران نفر که توسط یک کارگروه اسرائیلی با هدف کشتن یا دستگیری تمامی کسانی که حمله ۷ اکتبر را برنامه‌ریزی یا در آن شرکت کرده بودند، خط زده شد. صدها نفر از این لیست حذف شده‌اند، در یکی از شخصی‌ترین و بسیار فنی‌ترین کمپین‌های هدف‌گیری در تاریخ جنگ. این کارزار در میان درخواست‌های جنگ با ایران و توافق آتش‌بس در غزه ادامه دارد.

هیچ یک از شرکت‌کنندگان، حتی آن مردی که در آن روز با یک تراکتور از حصار مرزی عبور کرد، بی‌اهمیت تلقی نمی‌شود. تقریباً دو سال پس از نقض مرز، راننده تراکتور شناسایی، مکان‌یابی و در یک حمله هوایی در حالی که در یک خیابان باریک شهری در غزه قدم می‌زد، منفجر شد، طبق ویدیویی که توسط ارتش اسرائیل منتشر شده است.

این کارزار از سربازان عادی تا رهبران ارشد حماس را در بر می‌گیرد. روز جمعه، اسرائیل عزالدین الحداد، یکی از آخرین شبه‌نظامیان ارشد زنده از رهبری نظامی این گروه که حملات ۷ اکتبر را برنامه‌ریزی کرده بود، را کشت. او از سال ۲۰۲۵ فرمانده نظامی حماس در غزه بود.

ایال ضمیر، رئیس ارتش اسرائیل، روز شنبه پس از تایید کشته شدن الحداد گفت: «ارتش اسرائیل به تعقیب دشمنانمان، ضربه زدن به آنها و پاسخگو کردن تمامی کسانی که در قتل‌عام ۷ اکتبر شرکت داشتند، ادامه خواهد داد.»

شبه‌نظامیانی که اقدامات خود در ۷ اکتبر را با تلفن یا دوربین‌های GoPro فیلمبرداری کرده بودند تا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارند، یا کسانی که برای لاف‌زنی با خانه تماس گرفتند، خیلی دیر متوجه میزان هوش نظارتی و تمایل اسرائیل به انتقام شدند.

بر اساس گفته مقامات امنیتی کنونی و سابق اسرائیل، نیروهای امنیتی مردان را بدون محاکمه به مرگ محکوم می‌کنند اگر حداقل دو مدرک دال بر مشارکت آنها در جنایات حملات ۷ اکتبر پیدا کنند. این مقامات گفتند که ماموران اطلاعات نظامی و شین بت، سرویس امنیت داخلی اسرائیل، ویدیوهای شبه‌نظامیان منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی را به دقت بررسی می‌کنند.

به گفته این مقامات، ماموران تصاویر را از طریق برنامه‌های تشخیص چهره برای یافتن نام‌ها بررسی می‌کنند و تماس‌های تلفنی رهگیری شده را مرور می‌کنند. آنها داده‌های موقعیت مکانی را از گزارش‌های برج‌های سلولی مشاهده می‌کنند و از بازداشت‌شدگان غزه بازجویی می‌کنند تا مشخص کنند چه کسی چه کاری انجام داده است.

با وجود آتش‌بس اکتبر با حماس و آزادی آخرین گروگان‌های زنده، نام‌ها همچنان از لیست حذف می‌شوند. اسرائیل می‌گوید اهدافی را می‌کشد که ادعا می‌شود تهدیدی هستند، مانند نزدیک شدن به خطوط مقدم یا برنامه‌ریزی یک حمله.

در ۱۲ آوریل، این شخص علی سامی محمد شکری، فرمانده گروهان حماس بود که ارتش اسرائیل ادعا می‌کند در حمله مرگبار به جشنواره موسیقی نوا شرکت کرده و به ربودن چهار گروگان، از جمله هرش گلدبرگ-پولین آمریکایی-اسرائیلی، کمک کرده بود.

پس از کشته شدن شکری، ارتش یک اسکرین‌شات از ویدیوی ۷ اکتبر را منتشر کرد که سر او را از پنجره ماشینی در نزدیکی محل آدم‌ربایی نشان می‌داد.

سه روز قبل، ارتش اعلام کرد که عبد الرحمن عمار حسن خضری، شبه‌نظامی جهاد اسلامی، را به دلیل نقش ادعایی‌اش در حمله به کیبوتص نیر اوز، که حداقل یک چهارم ساکنان آن کشته یا ربوده شدند، کشته است.

یک مقام حماس روز سه‌شنبه گفت که این کارزار «چیزی جز ادامه سیاست اعدام‌های فراقضایی و کشتار سیستماتیک که اسرائیل دهه‌ها علیه مردم فلسطین اعمال کرده است، نیست.»

صدها نفر از غزه که به شرکت در حملات ۷ اکتبر متهم هستند، در بازداشت اسرائیل منتظر محاکمه‌اند. پارلمان اخیراً لایحه‌ای را برای تأسیس یک دادگاه نظامی ویژه برای رسیدگی به پرونده‌های آنها تصویب کرده است.

مایکل میلشتاین، افسر ارشد سابق اطلاعات نظامی اسرائیل در امور فلسطین، گفت: «در خاورمیانه، انتقام بخش مهمی از گفتمان است. این به این معنی است که هر کسی در محیط شما چقدر شما را جدی می‌گیرد.» و افزود: «متأسفانه این زبان این منطقه است.»

پدر آرگامانی، یاکوف آرگامانی، گفت که تنها آرزویش این بود که دخترش توسط حماس آزاد شود تا مادرش که به بیماری لاعلاج مبتلا بود را یک بار دیگر ببیند. او گفت: «خداوند آرزوی ما را برآورده کرد.» نوآ آرگامانی در روز تولد پدرش آزاد شد و او و مادرش سه هفته را با هم گذراندند.

یاکوف آرگامانی نیروهای اسرائیلی را به دلیل جنگی که او آن را جنگ بقای قوم یهود نامید، ستایش کرد. او گفت که از کشته شدن دو مردی که در ربودن دخترش کمک کرده بودند، مطلع نشده است.

او در مورد انتقام گفت: «نمی‌دانم چه چیزی اضافه می‌کند.» «راستش را بخواهید، نمی‌دانم چه چیزی اضافه می‌کند.»

ماموران اسرائیلی، پس از عدم توانایی در جلوگیری از حمله ۷ اکتبر، به رئیس شین بت مراجعه کردند تا یک کارگروه به نام نیلی (NILI) تشکیل دهند. این یک مخفف عبری برای عبارت «جاودانه اسرائیل دروغ نمی‌گوید» است. این نام، که اولین بار توسط گروهی از جاسوسان یهودی در جنگ جهانی اول استفاده شد، به این معنی بود که هیچ کس شناسایی شده در حمله فراموش نخواهد شد.

این کارزار در غزه متمرکز است اما رهبران حماس را در لبنان و ایران نیز هدف قرار داده است. این یادآور ترور حدود ده دوازده فلسطینی توسط اسرائیل است که مسئول کشتار ۱۱ ورزشکار این کشور در المپیک مونیخ در سال ۱۹۷۲ بودند.

شالوم بن حنان، مقام ارشد سابق شین بت، گفت: «پیام واضح به تمامی دشمنان آینده این است که دوباره درباره بهای یک عملیات تروریستی این چنینی فکر کنند.»

از زمان آتش‌بس اکتبر، کارگروه به تعداد انگشت‌شماری از عوامل کاهش یافته است که اهداف را ردیابی کرده و اطلاعات را به فرماندهی نظامی مسئول عملیات در غزه منتقل می‌کنند.

برخی از مقامات امنیتی اسرائیل می‌گویند که این کشتارها فلسطینی‌ها را از پیوستن به گروه‌های شبه‌نظامی بازمی‌دارد. طحانی مصطفی، پژوهشگر مهمان در شورای روابط خارجی اروپا، گفت که برخی دیگر می‌گویند این کارزار می‌تواند به جای آن برخی را به پیوستن به گروه‌های مسلح ترغیب کند، به ویژه بدون یک مسیر سیاسی برای حل مسئله اساسی تشکیل کشور فلسطین.

مصطفی گفت که تعداد جذب نیرو در حماس در طول جنگ افزایش یافته است. او گفت: «این ربطی به دگم نداشت و همه چیز به ضرورت مربوط می‌شد.» و افزود: «یا مقاومت کن یا بمیر.»

ریچل ون‌لندینگام، کارشناس حقوق امنیت ملی و قاضی سابق نیروی هوایی ایالات متحده، گفت: ارتش‌ها در جنگ می‌توانند به طور قانونی جنگجویان، از جمله اعضای گروه‌های غیردولتی مانند حماس، را حتی در زمان آتش‌بس بکشند.

ون‌لندینگام گفت: «هیچ چیز ذاتاً اشتباهی در اولویت‌بندی افراد در لیست هدف وجود ندارد، تا زمانی که آنها متخاصم باشند.» او افزود: «کارزار اسرائیل «انتقام‌جویانه به نظر می‌رسد، اما قانون آن را منع نمی‌کند.»

او گفت در حالی که محدودیت‌های قانونی کمی برای کشتن متخاصمان در زمان جنگ وجود دارد، غیرنظامیان مظنون به جنایت باید دستگیر و محاکمه شوند. کشتار فراقضایی غیرنظامیان یک جنایت جنگی است، و چالش تعیین این است که چه کسی جنگجو یا غیرنظامی محسوب می‌شود.

ارتش اسرائیل گفت که قوانین بین‌المللی به آن اجازه می‌دهد به غیرنظامیانی که در خصومت‌ها شرکت می‌کنند، حمله کند. تعیین اینکه چه کسی در لیست قرار می‌گیرد، بسته به مورد، ممکن است روزها، ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد.

پیش از آتش‌بس کنونی، اعضای شین بت، ارتش و نیروی هوایی در یک اتاق جنگ گرد هم می‌آمدند تا اهداف را شناسایی، پیدا و مورد حمله قرار دهند. مقامات سابق آشنا با جزئیات این کارزار گفتند که کارگروه رفت و آمدهای روزانه دوستان و خانواده یک شبه‌نظامی را ردیابی می‌کرد، به این امید که آنها با مردان هدف‌گذاری شده در مخفیگاه ملاقات کنند.

گای چن، مقام سابق شین بت، گفت: «مکان‌یابی آن افراد کار بسیار بسیار دشواری است.» «شما باید در ثانیه دقیق بدانید که این شخص در کجا قرار دارد.»

یکی از اولین اهداف بزرگ صالح العاروری، عملیات‌گر ارشد حماس در لبنان بود. او در روز سال نو ۲۰۲۴ از سفر به ترکیه به دفتری در بیروت بازگشت که پس از حملات ۷ اکتبر آن را رها کرده بود. مقامات عرب گفتند که اعضای شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان به العاروری هشدار داده بودند که مخفی بماند و از تلفن همراه که می‌توان با هک کردن آن مکان‌ها را ردیابی کرد، دوری کند.

در عوض، العاروری جلسه‌ای با شش مقام حماس برگزار کرد و هواپیماهای اسرائیلی موشک‌های هدایت‌شونده‌ای را شلیک کردند که به دفتر اصابت کرده و به گفته مقامات اسرائیلی، هر هفت مرد را کشت. مقامات عرب گفتند که بازرسان لبنانی دریافتند که آنها تلفن و لپ‌تاپ داشتند که همگی به اینترنت وصل بودند.

شش ماه بعد، اسرائیل اسماعیل هنیه، رئیس حماس را با بمبی مخفی شده در اتاقش در یک مهمان‌سرای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تهران کشت.

داوود بارنعا، رئیس موساد، در سال ۲۰۲۴ در مراسم تشییع جنازه زوی ضمیر، که در زمان کشتارهای مونیخ ریاست این سازمان جاسوسی اسرائیلی را بر عهده داشت، گفت: «زمان خواهد برد، همانطور که پس از مونیخ طول کشید، اما دستان ما به آنها خواهد رسید، هر کجا که باشند.»

در ماه‌های بعدی، کارگروه نیلی مبارزان حماس را که در ۷ اکتبر با پاراگلایدر وارد اسرائیل شدند، و دیگرانی که به جوامع مرزی حمله کردند، و همچنین کسانی که در کشتار صدها نفر از شرکت‌کنندگان در جشنواره موسیقی نوا، جایی که آرگامانی و دوست‌پسرش ربوده شدند، شرکت داشتند، به قتل رساند.

یک مقام امنیتی گفت که شین بت به اهدافی اولویت می‌داد که خانواده‌هایی داشتند و با کشته شدن آنها می‌توانستند تسلی یابند، که سازمان اطلاعات آن را «درمان روح» توصیف کرد.

از زمان آتش‌بس که با میانجیگری ایالات متحده انجام شد، دو طرف به تبادل آتش ادامه داده‌اند. هنگامی که حماس به نیروهای اسرائیلی شلیک می‌کند، ارتش گاهی اوقات با حملات علیه مردان موجود در لیست پاسخ می‌دهد.

حماس از خلع سلاح خودداری کرده و قدرت خود را در سراسر غزه بازسازی کرده است. هر دو طرف برای بازگشت به جنگ آماده می‌شوند، در حالی که اسرائیل همچنان نام‌ها را از لیست حذف می‌کند.

اوایل ۴ فوریه، نیروهای اسرائیلی در حین گشت‌زنی در خط زرد که آنها را از قلمرو تحت کنترل حماس جدا می‌کند، مورد حمله قرار گرفتند - اقدامی که نقض آتش‌بس بود. اواخر همان روز، محمد عصام حسن الحبیل، عملیات‌گر حماس، در حال حرکت با خودرو در میان ویرانه‌های شمال‌غربی غزه بود.

ارتش اسرائیل و شین بت گفتند که از طریق بازجویی‌ها متوجه شدند که حبیل مسئول مرگ نوآ مارسیانو، سرباز زنی بود که از پایگاهی در نزدیکی غزه ربوده شده و در اسارت کشته شد. یک پهپاد موشکی را به سمت خودروی حامل حبیل شلیک کرد، پیش از آنکه او به مقصد خود برسد.

روز جمعه، سه جت جنگنده اسرائیلی ۱۳ بمب را بر یک آپارتمان در شهر غزه و یک خودرو که در حال خروج بود، فرو ریختند. این حملات الحداد، فرمانده نظامی حماس، همسرش، دخترش و تعدادی از غیرنظامیان را کشت، به گفته این گروه. اسرائیل گفت که او در حال بازسازی قابلیت‌های نظامی حماس بود.

الحداد، طبق گفته گروگان‌های آزاد شده، به نگهداری گروگان‌ها کمک می‌کرد و کشته شدنش توسط برخی از اسیران آزاد شده جشن گرفته شد.

امیلی دامری در پستی اینستاگرامی در روز جمعه گفت: «او ۷ اکتبر را برنامه‌ریزی کرد، دوستان من، بسیاری از عزیزان دیگر را به قتل رساند، ربوده شدن من را برنامه‌ریزی کرد و مرا در تونل‌های حماس نگه داشت.» این شهروند ۲۹ ساله دوتابعیتی اسرائیلی-بریتانیایی از خانه‌اش ربوده شده بود و تقریباً ۵۰۰ روز در سیستم تونل زیرزمینی حماس در غزه نگهداری شد.

او نوشت: «این یک تکمیل دایره بسیار بسیار مهم برای بسیاری از مردم است.»

آویوا سیگال، ۶۴ ساله، در ۷ اکتبر به همراه همسرش ربوده شد و ۵۱ روز را در اسارت سپری کرد. با وجود محنت‌هایی که از دست حماس کشید – او همچنین تقریباً ۵۰۰ روز منتظر آزاد شدن همسرش ماند – سیگال گفت که با هرگونه کشتار بیشتر مخالف است.

او گفت: «من زنده‌ام، و این برای من کافی است.»