کشورهای حاشیه خلیج فارس که ایران گمان می‌کند می‌تواند به آنها حمله کند

از اواخر فوریه که ایالات متحده و اسرائیل به ایران حمله کردند، کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) خود را در خط مقدم جنگی یافتند که نه خواهان آن بودند و نه آغازگرش. همانطور که تشدید تنش‌های جاری بین آمریکا و ایران نشان می‌دهد، نه آتش‌بس ۸ آوریل و نه یادداشت تفاهم بعدی نتوانستند منطقه را باثبات کنند. اما در حالی که هدف‌گیری ایران در میان کشورهای خلیج فارس از زمان آتش‌بس فرضی پایان نیافته است، این رویکرد تغییر کرده است. تهران از حمله نامتناسب به امارات متحده عربی، به تمرکز بر دو کشور کوچکتر: بحرین و کویت روی آورده است.

وجه اشتراک این است که هم قبل و هم بعد از آتش‌بس، ایران خلیج فارس را مرکز ثقل منطقه‌ای واشنگتن می‌دانست. اما هدف استراتژیک حملات ایران تغییر کرد: از وارد آوردن حداکثر آسیب به اقتصاد جهانی و تحمیل آتش‌بس به نشان دادن عزم خود بدون تحریک بازگشت به خصومت‌ها. به همین دلیل ایران هدف‌گیری بحرین و کویت را تشدید کرد. با این حال، این امر اجتناب‌ناپذیر نبود. در عوض، تفرقه میان کشورهای خلیج فارس و عدم انسجام استراتژیک واشنگتن، شرایط مساعدی را برای فشار گزینشی ایران ایجاد کرد. عدم واکنش آمریکا یا کشورهای خلیج فارس به این حملات مکرر بود که زمینه را برای تشدید تنش‌های کنونی بین واشنگتن و تهران فراهم آورد.