به گفته ایرانیان در مصاحبهها، حملات هوایی آمریکا به بخشهایی از جنوب ایران در این هفته اعصاب آنها را به هم ریخته و ارتباطات کلیدی بین یک استان و سایر نقاط کشور را از بین برده است.
مرضیه، یکی از ساکنان شهر بندری بندرعباس، گفت که از دوستانش شنیده است جادههای اطراف شهر «ویران شدهاند». مرضیه و دیگر ایرانیان مصاحبهشونده، تنها نام کوچک خود را به دلیل ترس از تلافی دولت ذکر کردند.
به گزارش خبرگزاری دولتی ایران، دفتر استانداری هرمزگان روز شنبه اعلام کرد که حملات شبانه به یک تونل و سه پل آسیب رسانده است. دولت از ساکنان خواست تا اطلاع ثانوی از سفرهای غیرضروری در جادهها خودداری کنند. استان هرمزگان، که بندرعباس را نیز شامل میشود، در امتداد تنگه هرمز قرار دارد.
رسانههای دولتی ایران شب گذشته گزارش دادند که حداقل شش منطقه در سراسر کشور هدف قرار گرفتهاند، از جمله بندرعباس، همچنین اهواز، مرکز استان نفتخیز خوزستان در حدود ۸۰۰ کیلومتری شمال غربی تنگه، و نیز لار و داراب، دو شهر داخلی در استان فارس در جنوب ایران. به گفته تلویزیون دولتی ایران، یک کارخانه آب شیرینکن در استان جنوبی جاسک نیز مورد حمله قرار گرفته است. ارتش آمریکا بلافاصله به درخواست اظهارنظر در مورد این ادعاها پاسخ نداد.
تا بعدازظهر شنبه، برخی از مسیرهای ترافیکی که در حملات چند روز گذشته آسیب دیده بودند، به نظر میرسید حداقل تا حدی بازسازی شدهاند. رسانههای دولتی ایران گزارش دادند که حرکت قطارهای مسافربری از ایستگاه راهآهن بندرعباس از سر گرفته شده و یک مسیر جایگزین در شرق شهر نیز بازگشایی شده است.
ارتش آمریکا اعلام کرد که حملات شبانه آن «سایتهای نظارتی، زیرساختهای لجستیکی نظامی، انبارهای زیرزمینی تسلیحات و قابلیتهای دریایی» را هدف قرار داده است. این بیانیه اشارهای به زیرساختهای غیرنظامی نکرد، اگرچه رئیسجمهور ترامپ بارها تهدید کرده بود که چنین مکانهایی، از جمله نیروگاهها و پلها را بمباران خواهد کرد.
به گفته عماد، یک تاجر ۳۴ ساله در اهواز، حملات شبانه در این شهر به یک الگوی آشنا تبدیل شده است. او افزود: «با این حال، برخی افراد هنوز از انفجارها میترسند، به ویژه کسانی که نزدیکتر به مناطق هدف قرار گرفته زندگی میکنند.»
عماد گفت که تا جایی که او میدانست، حملات مناطق حاشیهای جنوب شرقی شهر را هدف قرار داده بود که پایگاهها و تأسیسات نظامی در آنجا قرار دارند، نه مرکز شهر را.
الناز، ساکن ۳۰ ساله اهواز، گفت که شب پنجشنبه بدترین شب از زمان از سرگیری درگیریها بوده است.
او گفت: «کودکان خردسال دوستان و خانوادهاش به ویژه ترسیده بودند. امواج انفجار آنقدر نزدیک بود که فکر میکردیم اگر بیرون برویم، کل شهر را ویران شده خواهیم یافت.»
الناز گفت که از آن زمان حملات به این شدت نبوده است، اما هر شب غیرقابل پیشبینی است.
او گفت: «هیچ یک از ما نمیدانیم که با فرارسیدن شب چه نوع حملهای رخ خواهد داد. ما به طور کلی میدانیم که حملات مناطق نظامی را هدف قرار میدهند، اما حتی بمباران آن مکانها نیز برای رسیدن صدا و امواج شوک به ما و لرزاندن تمام بدنمان کافی است.»
او گفت که همانند اهواز در تابستان حتی در زمان صلح، هر روز قطعی برق وجود دارد که گاهی بیش از دو ساعت طول میکشد. در طول قطعی برق، آب نیز قطع میشود. دمای هوا در این هفته در شهر به ۴۹ درجه سانتیگراد رسیده است.
الناز گفت که در حالی که فروشگاههای شهر هنوز پر از کالا هستند، اما به دلیل کمبود پول مردم، عمدتاً خالی از مشتری هستند. اقتصاد ایران که مدتهاست در رکود به سر میبرد، در طول جنگ بدتر شده است، با افزایش سرسامآور قیمت مواد غذایی و مجبور شدن شرکتها به تعدیل نیرو.
او افزود که جنگ به سادگی به بدبختی ساکنان اهواز افزوده است و گفت: «وضعیت غیرقابل تحمل شده است.»