شرکت ملی نفت ابوظبی (ADNOC) مبلغ ۶.۲ میلیارد دلار را برای توسعه میدان گازی عظیم فراساحلی «امالشایف» (Umm Shaif Gas Cap) سرمایهگذاری خواهد کرد. این اقدام بخشی از استراتژی این شرکت برای گسترش تولید گاز طبیعی و صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) است.
اختلالات در تنگه هرمز، که معمولاً مسیر عبور حدود ۲۰ درصد از تجارت جهانی LNG است، اهمیت این پروژه را برجسته کرده و آسیبپذیری منابع انرژی جهانی را آشکار ساخته است.
میدان امالشایف، قدیمیترین میدان فراساحلی فعال ابوظبی، با همکاری شرکتهای توتالانرژیز (TotalEnergies)، اِنی (Eni) و شرکت ملی نفت چین (China National Petroleum Corporation) در حال توسعه است.
به گفته ADNOC، این میدان روزانه بیش از ۶۰۰ میلیون فوت مکعب استاندارد گاز طبیعی و مایعات گازی همراه را آزاد خواهد کرد که تقریباً معادل ۱۰ درصد از مصرف روزانه فعلی گاز امارات متحده عربی است. انتظار میرود تولید از سال ۲۰۳۰ آغاز شود.
این سرمایهگذاری در حالی صورت میگیرد که امارات متحده عربی به دنبال بهرهبرداری از ذخایر گازی خود، تقویت امنیت انرژی داخلی و تثبیت جایگاه خود در بازارهای جهانی LNG است. این کشور علاوه بر تولید بیش از چهار میلیون بشکه نفت در روز، هفتمین ذخایر اثباتشده گاز جهان را در اختیار دارد.
امارات متحده عربی اوایل سال جاری از اوپک خارج شد و اکنون هیچ محدودیتی در تولید ندارد. ابوظبی امیدوار است تا سال آینده تولید خود را به بیش از ۵ میلیون بشکه در روز برساند.
سلطان احمد الجابر، مدیرعامل ADNOC، در بیانیهای اظهار داشت: «ADNOC در حال تسریع استراتژی یکپارچه گاز خود برای بهرهبرداری بیشتر از منابع عظیم گازی امارات متحده عربی و گسترش پلتفرم جهانی LNG ما است، زیرا تقاضای جهانی برای گاز طبیعی همچنان در حال افزایش است.»
امالشایف بیش از شش دهه نقش محوری در صنعت انرژی ابوظبی ایفا کرده است. این میدان محل اولین چاه فراساحلی ابوظبی بود و نفت خام مورد نیاز برای اولین صادرات نفت این امارت در سال ۱۹۶۲ را تامین کرد.
این سرمایهگذاری همچنین نشاندهنده جاهطلبی گستردهتر ابوظبی برای تثبیت خود به عنوان یک تامینکننده بزرگ جهانی گاز و LNG است. ADNOC قصد دارد با گسترش ظرفیتهای تولید، تجارت و صادرات، تا سال ۲۰۳۵ به ظرفیت ۴۷ میلیون تن متریک LNG در سال دست یابد.
این استراتژی با ادامه جنگ در خاورمیانه که بازارهای جهانی انرژی را مختل کرده و اهمیت تامین مطمئن گاز را برجسته میسازد، فوریت بیشتری یافته است، به ویژه با توجه به اینکه تنگه هرمز عملاً بسته باقی مانده است، به خصوص برای تولیدکنندگان بزرگی مانند قطر.
تلاش امارات برای افزایش تولید گاز به طور فزایندهای ضروری است، زیرا یک سوم تقاضای داخلی آن از طریق توافقی با دوحه از طریق خط لوله تامین میشود که قرار است در سال ۲۰۳۲ منقضی گردد.