آخرین تحولات را اینجا بخوانید.
کانون توجه مجمع عمومی سازمان ملل روز پنجشنبه مناقشه اسرائیل و فلسطین خواهد بود و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و محمود عباس، رهبر فلسطینی، سخنرانیهای متقابلی ایراد میکنند.
آقای عباس برای دومین سال پیاپی بهصورت مجازی در این نشست سخن میگوید، زیرا دولت ترامپ از اعطای ویزا به او خودداری کرده است. آقای نتانیاهو در مجمعی سخنرانی میکند که اکثریت اعضای آن بهشدت منتقد رفتار اسرائیل در غزه هستند و احتمال دارد بسیاری از هیئتها مانند سال گذشته سالن را ترک کنند.
در سپتامبر، کمیسیون مستقل بینالمللی تحقیق سازمان ملل درباره سرزمینهای اشغالی فلسطین گزارشی منتشر کرد و اعلام کرد که اسرائیل در غزه مرتکب نسلکشی شده و مرتکبان باید پاسخگو باشند. آقای نتانیاهو همچنین با انتخاباتی دشوار در داخل روبهروست و آینده سیاسیاش نامعلوم است.
مجمع عمومی با رویداد دیپلماتیک مهم دیگری رقابت میکند: دیدار شی جینپینگ با رئیسجمهور ترامپ در واشینگتن. آقای شی، عالیترین رهبر چین، از جمله چندین رئیسدولتی است که امسال گردهمایی سالانه سازمان ملل در نیویورک را نادیده میگیرند. رهبران هند، آفریقای جنوبی و آلمان نیز غایب بودهاند.
انتظار میرود موارد دیگری نیز رخ دهد:
سخنرانی نتانیاهو: رهبر تحت فشار اسرائیل در حالی که با انتخاباتی سرنوشتساز در داخل روبهروست، با آینده سیاسیاش در گرو، به صحنه جهانی میآید. به گفته تحلیلگران، انتظار میرود او سخنانش را عمدتاً خطاب به مخاطبان داخلی ایراد کند، نه جامعه بینالمللی که اسرائیل بیش از هر زمان دیگری از آن منزوی شده است. بیشتر بخوانید ›
سخنرانیهای قابل توجه دیگر: پیتر مادیار، نخستوزیر جدید مجارستان، نخستین سخنرانی خود در سازمان ملل را پس از پیروزی غافلگیرکنندهاش مقابل ویکتور اوربان ایراد میکند. همچنین ژنرال عبدالفتاح البرهان، رهبر عملی سودان که بیش از سه سال است جنگ داخلی وحشیانهای در آن جریان دارد، و بالندرا شاه، نخستوزیر نپال، که کشورش ماه گذشته با سیل ویرانگری ناشی از تغییرات اقلیمی مواجه شد، سخنرانی خواهند کرد.
حضور یمنی: سخنرانی رشاد العلیمی، رهبر دولت یمن که در سطح بینالمللی به رسمیت شناخته شده و مورد حمایت عربستان است، نیز با دقت دنبال خواهد شد. آتشبسی چهار سال پیش وقفهای در جنگ داخلی طولانی با شبهنظامیان حوثی مورد حمایت ایران که بخشهای عمدهای از کشور را کنترل میکنند، ایجاد کرد، اما آن آتشبس از هم پاشیده است. حوثیها حملاتی علیه عربستان انجام میدهند که ناوبری دریایی در یک آبراه حیاتی دریای سرخ برای تأمین نفت جهانی، تنگه بابالمندب، را تهدید میکند.
غزه: نشستی در حاشیه مجمع عمومی بر ضرورت دسترسی بیشتر امدادگران بشردوستانه و بهداشتی به سرزمین فلسطینی غزه متمرکز خواهد بود. غزه از زمانی که ارتش اسرائیل در پاسخ به حملات مرگبار حماس به اسرائیل در سال ۲۰۲۳ حملات ویرانگری را در آنجا انجام داد، عمدتاً به ویرانه تبدیل شده است.
اعتراضات: چندین گروه فعال طرفدار فلسطین قصد دارند بعدازظهر پنجشنبه در خارج از مقر سازمان ملل در میدتاون منهتن علیه آقای نتانیاهو اعتراض کنند. زهران ممدانی، شهردار نیویورک، در کمپین انتخاباتی خود وعده داده بود که در صورت سفر آقای نتانیاهو به نیویورک، حکم بازداشت او را که دیوان کیفری بینالمللی صادر کرده، اجرا خواهد کرد. اما شهردار از آن زمان پذیرفته است که مقامات شهر اختیار اجرای این حکم را ندارند. بیشتر بخوانید ›
نتانیاهو در داخل تحت فشار، عازم سازمان ملل میشود
هر قدر هم استقبال خصمانه باشد، برای بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، همین که بتواند روز پنجشنبه بهعنوان رهبر کشور در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کند، خود یک پیروزی شخصی است.
او برخلاف همه پیشبینیها از نظر سیاسی زنده مانده است، حتی پس از شکست سیاستگذاری، نظامی و اطلاعاتی که به حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به اسرائیل منجر شد. دولت او در آستانه تکمیل یک دوره چهارساله کامل، هرچند پرتلاطم، است؛ نخستین ائتلاف اسرائیلی که در بیش از ۳۰ سال گذشته چنین کاری کرده است.
با این حال، آقای نتانیاهو با آینده سیاسیاش در گرو به صحنه جهانی میآید و به گفته تحلیلگران، سخنانش را عمدتاً خطاب به مخاطبان داخلی ایراد میکند، نه جامعه بینالمللی که اسرائیل بیش از هر زمان دیگری از آن منزوی شده است.
رقابتی تنگ برای کنترل پارلمان اسرائیل در انتخابات سراسری که برای اواخر اکتبر برنامهریزی شده، در جریان است. این نخستین انتخابات کشور از روزی خواهد بود که حماس حمله غافلگیرکننده مرگبار به اسرائیل را رهبری کرد و جنگ ویرانگر غزه را شعلهور ساخت.
همزمان با گسترش درگیری به لبنان، ایران و فراتر از آن، پیروزی کامل که آقای نتانیاهو وعده داده بود، دستنیافتنی مانده است. جنگهای اسرائیل به پایان نرسیدهاند. بسیاری از اسرائیلیها انتخابات پیشرو را برای آینده کشور بهشدت تکانخورده و دوقطبیشان سرنوشتساز میدانند.
حزب محافظهکار لیکود آقای نتانیاهو و ائتلاف راست افراطی و مذهبی محافظهکار او در نظرسنجیها عقب هستند. با این حال، او باسابقهترین نخستوزیر اسرائیل است؛ سیاستمداری ماهر که پس از کنار گذاشته شدن، بازگشته است، بنابراین کمتر کسی او را از دور خارج میداند.
شالوم لیپنر، که بهعنوان دستیار نخستوزیری برای چندین رهبر اسرائیلی از جمله آقای نتانیاهو خدمت کرده، گفت: «در مقطعی پس از ۷ اکتبر، فکر نمیکنم کسی پیشبینی میکرد که او بتواند یک دوره کامل را بگذراند.» او افزود: «اما مجموعهای از شرایط همراستا شد تا او بتواند به بازیگری ادامه دهد.»
آقای لیپنر، که اکنون عضو ارشد شورای آتلانتیک، یک نهاد پژوهشی میانهرو است، به ترکیبی از مهارت سیاسی آقای نتانیاهو، کشوری که سه سال جنگ آن را حواسپرت و خسته کرده، و به گفته او «اپوزیسیونی ناکارآمد که نتوانست او را برکنار کند و در هر پیچ با زیرکی او شکست خورد» اشاره کرد.
رقیب اصلی آقای نتانیاهو، گادی آیزنکوت، رئیس سابق میانهروی ارتش است که پسر و دو برادرزادهاش را در جنگ غزه از دست داد و در یک بلوک سیاسی که عمدتاً در مخالفت با آقای نتانیاهو و ائتلافش متحد شده، پیشتاز است.
.
آقای آیزنکوت در نظرسنجیهایی که درباره تناسب برای عالیترین مقام میپرسند، از آقای نتانیاهو پیشی گرفته است. اما در حال حاضر نظرسنجیها نشان میدهد که اپوزیسیون برای تشکیل دولت به حمایت حداقل یکی از احزاب عمدتاً عرب نیاز خواهد داشت. این میتواند یا شامل کردن آنها در یک ائتلاف اکثریت باشد یا کنار گذاشتن آنها از دولت اما جلب حمایتشان برای تشکیل یک ائتلاف اقلیت شکننده.
هرگونه اتکا به احزاب عرب، گزینهای است که بسیاری از رأیدهندگان یهودی آن را رد میکنند و آقای نتانیاهو علیه آن تحریک کرده است، حتی اگر اعلامیه استقلال بنیادین اسرائیل «برابری کامل حقوق اجتماعی و سیاسی» را برای همه شهروندان کشور وعده داده باشد.
نتیجه نهایی ممکن است با سرنوشت چند حزب کوچک تعیین شود که ممکن است از آستانه انتخاباتی برای نمایندگی در پارلمان عبور کنند یا نکنند. آنها میتوانند محاسبات ریاضی ائتلاف پس از انتخابات را تغییر دهند.
آقای نتانیاهو در پی حمله ۷ اکتبر به چهرهای بهطور فزاینده قطبیکننده تبدیل شده است، زیرا از پذیرش هرگونه مسئولیت شخصی برای شکستی که به مرگبارترین روز تاریخ اسرائیل منجر شد، خودداری کرده است. او همچنین در تشکیل کمیسیون مستقل تحقیق ناکام مانده است.
به گفته مقامات اسرائیلی، آن حمله حدود ۱۲۰۰ نفر را در اسرائیل کشت که بیشترشان غیرنظامی بودند و حدود ۲۵۰ نفر دیگر را به گروگان گرفت. به گفته وزارت بهداشت غزه که میان رزمندگان و غیرنظامیان تفکیک قائل نمیشود، بیش از ۷۰ هزار فلسطینی در جنگ پس از آن کشته شدند، از جمله هزاران کودک. بخشهای زیادی از غزه به ویرانه تبدیل شده، بسیاری از مردم آن آواره و بیخانمان شدهاند و گروههای حقوق بشری و دولتهای خارجی اسرائیل را به جنایات جنگی متهم کردهاند.
اسرائیل جنگندهتر، همراه با گسترش افسارگسیخته شهرکسازی و خشونت در کرانه باختری اشغالی، این کشور را در سطح بینالمللی بهطور فزاینده منزوی کرده است. دوستان قدیمی در واشینگتن درباره فرسایش حمایت از اسرائیل در سراسر ایالات متحده، مهمترین متحد اسرائیل، هشدار دادهاند.
.
حتی پیش از ۷ اکتبر، اسرائیل به دلیل طرح تفرقهافکن دولت برای بازنگری در قوه قضائیه به شکلی که مخالفان آن را ضددمکراتیک میخواندند، در آشفتگی بود. این طرح در حالی ارائه شد که آقای نتانیاهو به اتهام فساد محاکمه میشود.
گایل تالشیر، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه عبری اورشلیم، گفت: «این انتخابات درباره این است که چه نوع اسرائیلی در اینجا وجود خواهد داشت.» او افزود: «آیا یک کشور ناسیونالیست، نژادپرست، ضددمکراتیک، غیرلیبرال و مطرود بینالمللی خواهد بود؟ یا کشوری که قواعد بازی دمکراتیک را ترمیم میکند و در فناوری پیشرفته، آموزش و رفاه سرمایهگذاری میکند.»
دکترین قدیمی اسرائیل برای به راه انداختن جنگهای کوتاه که با توافقهای امنیتی یا دیپلماتیک پایان مییافت، از میان رفته است. او گفت: «نتانیاهو اسرائیل را به جنگی بدون پیروزی میکشاند و ارتش را تا حد تواناییهایش تحت فشار قرار میدهد.»
خانم تالشیر گفت که آقای نتانیاهو به دلیل منافع محدود، جایگاه بینالمللی اسرائیل را نادیده گرفته و خواستههای شرکای افراطی ائتلافش را برای باقی ماندن در قدرت در اولویت قرار داده است.
دستیاران پیشین آقای نتانیاهو میگویند که مأموریت او برای حفظ قدرت، ناشی از این باور است که هیچکس دیگری توانایی مقابله با چالشهای پیشروی اسرائیل را ندارد.
آقای نتانیاهو قصد دارد سفری یکروزه و برقآسا به نیویورک داشته باشد تا سخنرانی خود را در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل ایراد کند. احتمالاً او در سالنی تقریباً خالی سخن خواهد گفت. سال گذشته، هنگامی که او به سمت تریبون میرفت، دهها نماینده بینالمللی در اعتراض به اقدامات اسرائیل در غزه سالن را ترک کردند.
اما به گفته تحلیلگران، آقای نتانیاهو که بهندرت از میدان به در میرود، از فرصت معرفی خود بهعنوان دولتمرد برجسته اسرائیل لذت خواهد برد.
به نظر میرسد او با حال و هوایی جنگطلبانه وارد میشود. این هفته دفتر او ویدئویی تولیدشده توسط دولت را منتشر کرد که مجمع عمومی را بهعنوان یک اتاق پژواک ضداسرائیلی به تصویر میکشید که پر از طوطیهایی است که فریاد میزنند: «اسرائیل را سرزنش کنید.»
.
به گفته تحلیلگران، آقای نتانیاهو احتمالاً درباره دستاوردهای نظامی اسرائیل در تضعیف تواناییهای دشمنانش سخن خواهد گفت و ممکن است آنها را به اقدامات آینده تهدید کند.
دفتر آقای نتانیاهو روز پنجشنبه اعلام کرد که او در نیویورک با چندین رهبر خارجی از جمله از آرژانتین، اتیوپی، یونان و پاپوآ گینه نو دیدار خواهد کرد. دفتر او در بیانیهای گفت: «بسیاری از رهبران جهان درخواست دیدار با نخستوزیر را در طول این سفر داشتند» و افزود که به دلیل برنامه فشرده و نیاز به بازگشت به اسرائیل پیش از آغاز یک تعطیلات یهودی، «او فقط توانست با برخی از آنها دیدار کند.»
هیچ دیداری با رئیسجمهور ترامپ ترتیب داده نشده است، که تاکنون از تأیید علنی نامزدی آقای نتانیاهو خودداری کرده است. در حالی که آقای نتانیاهو مدتها روابط کاری نزدیک و دوستی خود با آقای ترامپ را بهعنوان یک برگ برنده معرفی میکرد، این رابطه در ماههای اخیر با واگرایی منافع اسرائیل و آمریکا بر سر ایران پیچیده شده است.
اما آقای نتانیاهو همیشه این گزینه را دارد که به تاکتیک پیشین خود بازگردد، که در دولتهای دمکرات استفاده میکرد: معرفی خود بهعنوان تنها سیاستمدار اسرائیلی که میتواند در برابر یک رئیسجمهور آمریکایی بایستد.
به گفته تحلیلگران، با توجه به نظرسنجیها، بهترین امید او ممکن است نتیجهای بینتیجه در انتخابات باشد که در آن هیچیک از طرفین اکثریت قوی در پارلمان کسب نکند. آقای لیپنر، دستیار پیشین، گفت: «محتملترین نتیجه این است که نتانیاهو میبازد اما اپوزیسیون پیروز نمیشود.»
آقای لیپنر با اشاره به احزاب کوچکی که ممکن است از آستانه انتخاباتی عبور نکنند و آرایشان هدر رود، گفت: «همه ما درباره مسائل بزرگ صحبت میکنیم، اما این جزئیات فنی است که ممکن است تعیین کند به کجا میرسیم.»
وقتی معترضان در سازمان ملل نتانیاهو را محکوم میکنند، ممدانی در میان آنها نخواهد بود.
زهران ممدانی سال گذشته برای شهرداری نیویورک نامزد شد و وعده داد که در سفر بعدی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، به این شهر، حکم بازداشت بینالمللی علیه او را اجرا خواهد کرد.
اما هنگامی که رهبر اسرائیل روز پنجشنبه در مجمع عمومی سازمان ملل در منهتن سخنرانی میکند و انتظار میرود معترضان خیابانها را برای مخالفت با او و جنگ اسرائیل در غزه پر کنند، شهردار برای عمل به وعدهاش آنجا نخواهد بود. او قصد دارد با نخستوزیر هلند به بازدید از یک مرکز دگرباشان جنسی برود.
آقای ممدانی، نخستین شهردار مسلمان شهر، حمایت از حقوق فلسطینیان و انتقاد از دولت اسرائیل را به محور هویت سیاسی خود تبدیل کرده و بارها آقای نتانیاهو را جنایتکار جنگی خوانده است. عقبنشینی شهردار از وعدهاش برای بازداشت آقای نتانیاهو — که در ژوئیه پذیرفت خارج از اختیار قانونی شهر است — و تصمیم او برای حضور نیافتن در هیچ اعتراضی، نشاندهنده تغییر آشکار در رویکرد او به موضوعی است که همچنان برای بسیاری از نیویورکیها اهمیت عمیقی دارد.
روث مسینگر، از متحدان آقای ممدانی که سابقه ریاست منطقه منهتن و ریاست و مدیریت اجرایی خدمات جهانی یهودیان آمریکا را داشته، پذیرفت که شهردار اخیراً کمتر درباره اسرائیل صحبت میکند.
خانم مسینگر گفت: «فکر میکنم شهردار احساسات خود را درباره مسائل خاورمیانه روشن کرده است» و افزود که شهردار «نیازی ندارد در میان نیویورکیها بر سر مسائلی که ممکن است برای او واقعاً مهم باشند اما محور اداره شهر نیویورک نیستند، دشمنی ایجاد کند.»
دستیاران شهرداری هیچ جزئیاتی درباره فرآیند فکری شهردار در مورد واکنشش به حضور آقای نتانیاهو در نیویورک ارائه نکردند. اما متحدان و محرمان اسرار شهردار، و همچنین برخی که با تمرکز او بر مناقشه اسرائیل و فلسطین مخالفند، گفتند که این تغییر پس از انتشار ویدئویی در ژوئیه روشن شد که در آن پذیرفت شهر نمیتواند آقای نتانیاهو را بازداشت کند.
او در آن ویدئو بار دیگر نخستوزیر را جنایتکار جنگی و معمار نسلکشی در غزه خواند و از دولت فدرال خواست او را بازداشت کند.
آقای نتانیاهو در سال ۲۰۲۴ توسط دیوان کیفری بینالمللی به جنایات جنگی متهم شد و این دیوان حکم بازداشت او را صادر کرده است. او این اتهامات را رد کرده است.
برخی گروههای یهودی پیشرو از این ویدئو تمجید کردند که تاکنون بیش از ۱۰۳ میلیون بار دیده شده است. اما این ویدئو بهطور گسترده رابطه پیشتر ضعیف شهردار با رهبران بزرگترین سازمانهای یهودی شهر را بدتر کرد، که معتقدند انتقاد آقای ممدانی از اسرائیل یهودستیزی رو به رشد را دامن زده است.
رابطه میان آقای ممدانی و آن گروهها چند روز بعد با ضرب و جرح یک مرد آشکارا یهودی و یک مرد آسیایی در ساید غربی منهتن به پایینترین نقطه رسید. برخی رهبران یهودی شهردار را تا حدی مسئول دانستند.
شهردار و حامیانش قاطعانه این ادعا را رد کردهاند. اما این رویدادها به برگزاری نشستی در اوت به دعوت دفتر شهردار کمک کرد، جایی که گروهی از رهبران یهودی از آقای ممدانی خواستند لحن خود درباره اسرائیل را ملایمتر کند و به تأثیر آن بر امنیت یهودیان نیویورک توجه بیشتری نشان دهد.
شهرداران نیویورک معمولاً در اعتراضات شرکت نمیکنند، زیرا میتوانند غیرقابل پیشبینی و بینظم باشند.
اما هنگامی که آقای ممدانی پذیرفت شهر نمیتواند آقای نتانیاهو را بازداشت کند، عملاً اعتراضات علیه نخستوزیر را تشویق کرد و پرسشهایی درباره احتمال حضور او در هر یک از تظاهرات برانگیخت.
.
برخی منتقدان پیشرو آقای ممدانی، از جمله نردین کیسوانی، رهبر اعتراضات فلسطینی-آمریکایی، رویکرد او به این موضوع را زیر سؤال بردهاند.
خانم کیسوانی، همبنیانگذار گروه طرفدار فلسطین «در طول عمر ما»، گفت: «ممدانی درباره بازداشت نتانیاهو [سکوت کرده است]. اگر ممدانی معتقد است که او مسئول نسلکشی است و باید بازداشت شود، نمیفهمم چرا وقتی به شهر ما میآید در اعتراضات شرکت نمیکند.»
اما خانم کیسوانی گفت که تلقی کردن جنجال بر سر سفر نخستوزیر اسرائیل بهعنوان «یک اختلاف شخصی میان ممدانی و نتانیاهو» «اشتباه» خواهد بود، زیرا مناقشه اسرائیل و فلسطین بزرگتر از هر فردی است.
دیگران شهردار را به دلیل شرکت نکردن در تظاهرات علیه یهودستیزی که این هفته همزمان با مجمع عمومی در سراسر شهر برگزار میشود، مورد انتقاد قرار دادند.
خاخام ریک جیکوبز، رئیس اتحادیه یهودیت اصلاحگرا، گفت: «شهردار ممدانی باید در کنار ما میایستاد. در عوض، زبان شیطانیسازی او درباره اسرائیل متوقف نشده است. جامعه یهودی به رهبرانی نیاز دارد که امنیت ما را در اولویت قرار دهند.»
حتی اگر شهردار در اعتراضات شرکت نکند، او و آقای نتانیاهو این هفته در ملأ عام به تبادل توهین پرداختهاند.
در کلیپی از مصاحبه با سیانان که شب دوشنبه بهصورت آنلاین منتشر شد، آقای ممدانی بار دیگر خواستار بازداشت آقای نتانیاهو شد و بار دیگر اعلام کرد که نخستوزیر را جنایتکار جنگی میداند. این اظهارات قویترین اظهارنظر شهردار درباره اسرائیل در هفتههای اخیر بود.
روز بعد، آقای نتانیاهو ویدئوی خود را منتشر کرد و بهدروغ آقای ممدانی را به حمایت از حماس و تحریک شورشهای ضدیهودی در نیویورک متهم کرد و وعده داد که روز پنجشنبه در سخنرانی خود در سازمان ملل «حقیقت» را درباره شهردار خواهد گفت.
آقای ممدانی صبح سهشنبه در یک کنفرانس خبری نامرتبط، در پاسخ به اظهارات آقای نتانیاهو گفت: «همه ما میدانیم که آنچه نخستوزیر در آن ویدئو گفته، درست نیست.»
آقای ممدانی حماس را بهعنوان یک سازمان تروریستی محکوم کرده و حملات آن به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ را «یک جنایت جنگی هولناک» توصیف کرده است. اما روز بعد از حملات، هنگامی که قانونگذار ایالتی بود، آقای ممدانی «اعلام جنگ نتانیاهو» در غزه را محکوم کرد و بلافاصله خواستار اقدامات اسرائیل برای دستیابی به صلح در منطقه شد.
شهردار همچنین به دلیل توصیف رفتار اسرائیل در جنگ غزه بهعنوان نسلکشی مورد انتقاد قرار گرفته است. این ادعا همچنین توسط یک کمیسیون سازمان ملل و گروههای حقوق بشری بینالمللی و اسرائیلی مطرح شده است. با این حال، این ادعا بسیاری از رهبران یهودی طرفدار اسرائیل را خشمگین کرده است، که معتقدند لفاظی شهردار در این باره تفرقهافکن و یکطرفه است.
آخرین باری که آقای نتانیاهو به سازمان ملل سفر کرد، سلف آقای ممدانی، اریک آدامز، که حامی سرسخت اسرائیل است، در سخنرانی نخستوزیر شرکت کرد و از او تمجید کرد. آقای ممدانی، که در آن زمان نامزد دمکرات شهرداری بود، آقای آدامز را به دلیل استقبال از آقای نتانیاهو «بهعنوان یک دوست» بهشدت سرزنش کرد.
آقای ممدانی این هفته با چندین رهبر دیگر جهان از جمله رؤسای جمهور برزیل، اسپانیا، اتریش و شورای اروپا و همچنین نخستوزیران باربادوس، نروژ و ایرلند دیدار کرده است.
.
برد لندر، از متحدان آقای ممدانی و نامزد دمکرات کنگره در حوزهای در بروکلین و منهتن، گفت که قصد دارد در کنار گروههای یهودی پیشرو علیه آقای نتانیاهو اعتراض کند «زیرا نمیخواهیم جنایتکاران جنگی در شهر ما باشند.» اما او گفت که تصمیم شهردار برای شرکت نکردن در تظاهرات، تصمیم درستی است.
آقای لندر گفت: «در هفته مجمع عمومی سازمان ملل، شهر نیویورک نقشی بسیار مهم برای ایفا دارد» و «نخستین وظیفه شهردار — یا هر شهرداری — این است که مطمئن شود شهر میتواند آن نقش را ایفا کند.»
از نپال، یک رهبر جوان از غرامت اقلیمی دفاع میکند.
او پشت عینک آفتابی تیره پنهان میشود، جلسات پارلمان را نادیده میگیرد و عمدتاً از طریق پستهای شبکههای اجتماعی ارتباط برقرار میکند. اما بالندرا شاه، نخستوزیر ۳۶ ساله نپال، در شش ماه حضورش در قدرت به نمادی از جوانان فعال سیاسی در سراسر جهان تبدیل شده است.
آقای شاه در نخستین سفر خارجی خود پس از تصدی قدرت در مارس، در مجمع عمومی سازمان ملل درباره موضوعی حیاتی برای بسیاری از جوانان سخن خواهد گفت: غرامت اقلیمی. کشورهای کمدرآمد از اثرات گرمایش جهانی که خود در ایجاد آن نقشی نداشتهاند، آسیب دیدهاند. ماه گذشته، سیل در نپال ناشی از فروپاشی یخچال طبیعی هزاران نفر را کشت یا ناپدید کرد. برخی دانشمندان معتقدند این سیل ناشی از تغییرات اقلیمی تشدید شده است و به گفته مشاورانش، آقای شاه در سخنرانی روز پنجشنبه خود قصد دارد از آلایندههای صنعتی بزرگ بخواهد هزینه آن را بپردازند.
شیشیر خانال، وزیر امور خارجه نپال که آقای شاه را در سفر به نیویورک همراهی میکند، هفته گذشته در مصاحبهای در کاتماندو، پایتخت، گفت: «ما معتقدیم که میتوانیم صدای نه فقط جوانان نپالی، بلکه جوانان جهان باشیم.»
آقای شاه، مهندس و شاعر-رپر که موسیقی متن کمپین انتخاباتی خود را تأمین میکرد، توسط جوانان نپالی بیشآموزشدیده و کماشتغال به قدرت رسید که احساس میکردند آیندهشان توسط نخبگانی متکبر و فاسد دزدیده میشود. آنها به پستهای اینستاگرام خانوادههای سیاستمداران که غرق در تجمل بودند، در حالی که بسیاری از نپالیها برای زنده ماندن در خارج کار میکردند، خشمگین شدند.
آقای شاه، که بهطور عامیانه به «بالن» شناخته میشود، درباره این نارضایتیها رپ میخواند. او علیه بانکهای خارجی، قدرتهای امپریالیستی و «رهبران شکارچی» اعتراض میکرد. او در سال ۲۰۲۲ شهردار کاتماندو شد.
متن یکی از آهنگهای او چنین بود: «هیچ انبوهی از پول نقد ندارم، اما آن را جعل نمیکنم. دستکم گرفته شده اما توسط کمسوادان درک میشوم.»
در سپتامبر ۲۰۲۵، خشم جوانان نپالی در خیابانها متبلور شد و هنگامی که نیروهای امنیتی معترضان جوان را به گلوله بستند، به خشم تبدیل شد. آنها در فقط دو روز نگهبانان سیاسی قدیمی نپال را سرنگون کردند. جنبشهای مشابه نسل Z در سراسر جهان طنینانداز شد، اما بیشتر آنها انقلابی برنیانگیختند.
منتقدان آقای شاه — که اکنون اعضای نسل Z نپال نیز در میان آنها هستند — زیر لب میگویند که طرز فکر سیاسی او بیشتر به دیکتاتوری متمایل است تا دمکراسی.
او بهعنوان شهردار کاتماندو، شهر را به قیمت ساکنان آسیبپذیر پاکسازی کرد. از زمانی که نخستوزیر شده، تصمیمگیری را در حلقهای تنگ نگه داشته و برخی وزیران کابینه را از جریان اطلاعات خارج کرده است. سوشیلا کارکی، نخستوزیر موقت که پیش از آقای شاه بود، در مصاحبهای گفت که نگران استقلال قوه قضائیه است. اعضای رسانهها و جامعه مدنی میگویند احساس تهدید میکنند.
اوم پراکاش آریال، وکیل کهنهکار حقوق بشر و منتقد نادری که حاضر به سخن گفتن است، گفت: «مردم در حال حاضر در فرهنگ ترس زندگی میکنند، به دلیل نخستوزیر و افرادش.»
آقای آریال در دولت موقت پس از انقلاب نسل Z، وزیر کشور بود و مسئولیت پلیس و امنیت داخلی را بر عهده داشت. پیش از آن، او بهعنوان شهردار به آقای شاه مشاوره حقوقی میداد.
آقای آریال گفت: «ما تحت حکومت یک مرد زندگی میکنیم. یک مرد با عینک آفتابی.»
بینود غیمیره و ساجال پرادهان در تهیه این گزارش مشارکت داشتند.