مؤسسه ملی سلامت (NIH) بودجهای ۴۷.۵ میلیارد دلاری در اختیار دارد. بیش از ۸۰ درصد این بودجه بهصورت کمکهای مالی برای پاسخ به پرسشهای فوری زیستپزشکی اختصاص مییابد. در طول دههها، این کمکها به رمزگشایی ژنوم انسان، ریشهکن کردن ویروس فلج اطفال در آمریکا و تبدیل ایدز از یک حکم مرگ به بیماریای قابلتحمل کمک کردهاند.
برای کشفهای تازه، معماهای روزمره و علم پشت تیتر خبرها، پادکست Short Wave را از NPR دنبال کنید.
اما کارشناسان میگویند این نوع علم بنیادی با دولتی روبهرو شده است که بودجه را به تأخیر انداخته و میلیاردها دلار از تحقیقات را به مسیر دیگری کشانده و در نتیجه برای پژوهشگران و بیماران بهطور یکسان هرجومرج ایجاد کرده است. مقامهای ترامپ میگویند شیوههای دولت در خدمت پیشبرد اهداف این مؤسسه است.
«NIH متعهد به سرپرستی مسئولانه پول مالیاتدهندگان و پیشبرد علم دقیق و پراثر است که نتایج سلامت را برای مردم آمریکا بهبود میبخشد،» امیلی هیلارد، سخنگوی وزارت بهداشت و خدمات انسانی که بر NIH نظارت دارد، در ایمیلی در ماه اوت نوشت.
بر اساس گزارشهای اخیر، نظارت سیاسی بیشتری ممکن است بر نحوه توزیع این بودجهها اعمال شود. فعلاً پروندههای قضایی بودجه را بازگرداندهاند و کنگره آن را در لایحههای بودجه متوالی حفظ کرده است. اما برای دانشمندانی که مجبور شدهاند آزمایشهای زمانحساس را کنار بگذارند یا شاهد تعطیلی آزمایشگاههایشان بودهاند، این اعداد کل، تمام داستان را بازگو نمیکنند.
در ادامه شش نمودار ارائه میشود که برخی از اثرات کمتر دیدهشده تغییرات در بودجه تحقیقاتی NIH را برجسته میکند.
دولت ترامپ پیشنهاد کرد بودجه NIH برای سال ۲۰۲۶ به میزان ۴۱ درصد، یعنی حدود ۱۹.۶ میلیارد دلار، کاهش یابد. همچنین در درخواست خود خواستار بازساختاردهی ۲۷ مؤسسه به هشت مؤسسه شد که چهار مؤسسه بهطور کامل حذف میشدند. کنگره هیچیک را انجام نداد؛ در واقع، هم مؤسسات موجود و هم بودجهای در حد تخصیصهای سالهای گذشته را حفظ کرد.
اما کارشناسان میگویند هرچند مبلغ کل بودجه نشان میدهد ظاهراً چیز زیادی تغییر نکرده است، این رقم اختلال عمیقتری را در نحوه جریان پول پنهان میکند.
اعداد پشت اعداد
پس از تخصیص بودجه توسط کنگره، NIH باید آن را تعهد کند — یعنی بودجه را از طریق کمکها به پروژههای مشخص اختصاص دهد. این کمکها معمولاً با نرخ نسبتاً ثابتی در طول سال توزیع میشوند. اما از زمان تحلیف رئیسجمهور ترامپ در سال ۲۰۲۵، این فرایند بهشدت کند شده است. در سال مالی ۲۰۲۵، NIH حدود ۴۴ روز عقبتر از میانگین pace سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ بود؛ تا اوایل ژوئیه ۲۰۲۶ نیز ۴۲ روز عقب بود.
هدر پیرس تعهدات NIH را برای انجمن کالجهای پزشکی آمریکا رصد میکند. او اشاره کرد که تا ژوئیه — یعنی سهچهارم سال مالی — NIH حدود نیمی از بودجه خود را تعهد کرده بود و میلیاردها دلار هنوز روی میز باقی مانده بود.
جنیفر ترویر، مدیر پیشین عملیات برونمؤسسهای مؤسسه ملی تحقیقات ژنوم انسانی NIH، در طول دوران تصدی خود بر میلیاردها دلار کمک اعطایی نظارت داشت تا اینکه در پایان سال ۲۰۲۵ استعفا داد. او برخی از دلایل این تأخیرها را برشمرد.
ترویر میگوید کمکها توسط همتا بررسی و توسط کارکنان NIH برای دریافت بودجه آماده میشوند و در این فرایند از «وضعیتهای» مختلفی عبور میکنند — اما اکنون آنها تحت سطح دیگری از بازبینی قرار میگیرند که او آن را «سیاهچاله» مینامد.
ترویر میگوید: «وضعیتی به نام وضعیت ۱۹ وجود دارد که من، حتی بهعنوان مدیر، نمیدانستم وجود دارد تا زمانی که کارها شروع به گیر کردن کرد، چون چیزی بود که [کمکها] در عرض چند دقیقه از آن عبور میکردند.» او میگوید کمکهایی که امضا کرده بود، خارج میشد و متوقف بازمیگشت، زیرا وزارت بهداشت و خدمات انسانی، دفتر مدیریت و بودجه یا کاخ سفید آنها را «غیرقابل قبول» علامتگذاری کرده بودند.
او میگوید در ابتدا این وزارت کارایی دولت (DOGE) بود که علامتگذاری میکرد؛ «و سپس آنها رفتند، اما سیستمهای دیگری برای انجام همان کار مستقر شده بودند.»
او میگوید کارکنانی که قبلاً کمکها را پردازش میکردند نیز رفتهاند. مؤسسه او از ۱۱ متخصص مدیریت کمکها (بهعلاوه دو دستیار) به فقط سه متخصص کاهش یافت. تلاشها برای کاهش کارکنان و توقف استخدامهای جدید، کمبود نیرو را تشدید کرد و به نوبه خود بودجهدهی را بیشتر به تأخیر انداخت. او میگوید: «ما زمان-نفر کافی برای خارج کردن کمکها از در نداشتیم.»
با بودجه، زمانبندی همهچیز است
تأخیرها بر کمکهایی که قبلاً اعطا شده بودند نیز اثر گذاشت. دلیلش این است که بسیاری از کمکهای بلندمدت NIH اغلب برای چندین سال اعطا میشوند و سالانه پرداخت میگردند. آنها نهتنها کار آزمایشگاهی را تأمین مالی میکنند، بلکه حقوق کارکنان و مراقبت پزشکی در کارآزماییهای بالینی را نیز میپردازند. دانشمندان برای پایدار نگه داشتن پروژهها به این تداوم تکیه میکنند — به همین دلیل، پیش از این دولت، این تمدیدها بهطور سنتی یک هفته زودتر انجام میشد تا از هرگونه شکاف بودجهای جلوگیری شود.
اما در دو سال گذشته، کمکها بهطور منظم با تأخیر ۹۰ روزه یا بیشتر و با نرخی چهار تا شش برابر بیشتر از چهار سال قبل تمدید شدهاند (۳.۹ درصد در سال مالی ۲۰۲۵ و ۲.۷ درصد در سال مالی ۲۰۲۶، در مقایسه با ۰.۷ درصد در سالهای مالی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴).
رایان گوتنکونست استاد و رئیس گروه زیستشناسی مولکولی و سلولی دانشگاه آریزونا است. او میگوید وقتی تمدید کمکش به تأخیر افتاد، «شروع کردم به برنامهریزی اینکه در صورت نیاز چه کسانی را تعدیل کنم.» او میگوید خوشبختانه دانشگاهش بودجه پلزن تأمین کرد و کمک دو ماه و نیم بعد تمدید شد.
همه کسانی که این تأخیرها را تجربه میکنند اینقدر خوششانس نبودهاند. گوتنکونست توضیح داد که پژوهشگران گاهی میتوانند از مؤسسات خود بودجه پلزن بگیرند تا پروژههای تحقیقاتی را سرپا نگه دارند، چون این بودجهها وقتی کمک در نهایت تمدید شود قابل بازپرداخت هستند. اما این بودجه پلزن پنجرهای ۹۰ روزه دارد. او میگوید: «اگر از ۹۰ روز بگذرد واقعاً بد است» — و میافزاید که این تأخیرهای طولانی در برخی موارد به از دست رفتن تحقیقات، از دست رفتن شغل و افزایش تردید مؤسسات برای ارائه بودجه پلزن منجر شده است.
این تأخیرها را میتوان در حدود یکسوم حوزههای انتخاباتی کنگره آمریکا اندازهگیری کرد و از خطوط حزبی عبور میکنند: تمدیدها در حوزههای دموکرات از ۳.۴ روز زودتر به ۸.۴ روز دیرتر رسیدند؛ در حوزههای جمهوریخواه از ۳.۸ روز زودتر به ۸.۰ روز دیرتر. این تأخیرهای گسترده سیستمیک بوده و تحقیقات زیستپزشکی آمریکا را صرفنظر از موقعیت جغرافیایی بهطور گسترده تحت تأثیر قرار داده است.
برندگان و بازندگان بودجه
برخی اختلالات — خاتمه کمکها و تغییر در انواع تحقیقاتی که تأمین مالی میشوند — باعث شد در سال ۲۰۲۵ بیش از یک میلیارد دلار کمتر از سال ۲۰۲۴ برای تحقیقات سلامت اقلیتهای نژادی و قومی اختصاص یابد — کاهشی ۲۹ درصدی. در عوض، پروژههای مطالعه هوش مصنوعی، در میان دیگر دستهها، بودجه بیشتری دریافت کردند؛ یادگیری ماشین و هوش مصنوعی ۴۶۸ میلیون دلار و شبکهسازی و فناوری اطلاعات ۳۶۸ میلیون دلار رشد کردند — دو مورد از پنج افزایش بزرگ. این تغییرات با اولویتهای اعلامی دولت همسو هستند؛ فرمانهای اجرایی ترامپ به سازمانها دستور دادهاند به تحقیقات «رادیکال» و «هدردهنده» تنوع، برابری و شمول (DEI) پایان دهند، و استراتژی تأمین مالی یکپارچه NIH در اوت ۲۰۲۵ تحقیقات هوش مصنوعی را بهعنوان اولویت نام برد.
ترویر میگوید تغییر در بودجه تحقیقاتی تا حدی به دلیل کنترل از بالا به پایین رخ داد، از جمله سیستم جدیدی که کمکهای دارای واژههای نامطلوب را علامتگذاری میکرد. بر اساس گزارشی که نیچر منتشر کرد، واژههای نامطلوب شامل «تغییر اقلیم»، «DEI»، «جنسیت» و «تردید واکسن» است. او میگوید حدود نیمی از کمکهایی که خارج میشدند باید «باز مذاکره» میشدند — با توافق مؤسسه، پژوهشگر اصلی و مدیر برنامه بر زبان جدید در عنوان، اهداف مشخص، چکیده و «هر چیزی که قرار بود در ملأ عام ظاهر شود.»
پژوهشگران همین تجربه را از سوی خود توصیف میکنند. ماریانا استرن، استاد پزشکی پیشگیری و اورولوژی در دانشکده پزشکی کِک دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، مجبور شد کمکها، تحقیقات و حتی مرکز تحقیقاتی خود را که زمانی مرکز سلامت برابری CaRE2 نام داشت، بازقالببندی کند. او میگوید: «اکنون باید آن را مرکز سلامت CaRE2 بنامیم» — با حذف واژه «برابری».
اما برای برخی، تغییر در بودجه به معنای از دست دادن بودجه و کارکنان بود. اسکارلت لین گومز، استاد اپیدمیولوژی و آمار زیستی در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، رهبری ثبت سرطان منطقه خلیج بزرگ را بر عهده دارد که از مؤسسه ملی سرطان بودجه دریافت میکند. این بودجه از ۵.۴ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴ به ۴.۴ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵ و سپس ۳.۷ میلیون دلار در سال ۲۰۲۶ کاهش یافت. گومز میگوید: «کاهشی دریافت کردیم که کاملاً بیسابقه بود. هرگز کاهشی با این بزرگی نداشتهایم — بههیچوجه.» از حدود ۵۰ کارمند آزمایشگاهش، سال گذشته مجبور شد حدود هفت نفر را تعدیل کند و انتظار دارد امسال پنج یا شش نفر دیگر را نیز تعدیل کند.
این اثرات در تأخیرهای قابلتوجه بسیاری از کمکهای آموزشی که دانشجویان و کارآموزان را تأمین مالی میکنند نیز ظاهر شد. برخی نگرانند این و دیگر اختلالات نسل بعدی دانشمندان را دلسرد کند.
استرن میگوید: «دانشجویان بیشتر و بیشتری به دلیل آنچه در حال رخ دادن است، برای ورود به دانشگاه بسیار مردد هستند — چون میبینند چقدر برای ما، مربیانشان، پراسترس است. تعداد بیشتری صنعت را انتخاب میکنند، چون آسانتر است، حقوق بهتر است و مجبور نیستند مثل ما با بودجه دستوپنجه نرم کنند.» گومز آن را تشدید مشکلی پیشین میداند. «ما قطعاً شاهد فرار مغزها از دانشگاه هستیم و این محیط کنونی قطعاً آن را تسریع خواهد کرد.»
مقامهای ترامپ مستقیماً درباره یافتههای NPR اظهارنظر نکردند و در عوض به merits استراتژی کنونی دولت اشاره کردند.
هیلارد، سخنگوی وزارت بهداشت و خدمات انسانی، در ایمیل اوت نوشت: «استراتژی تأمین مالی یکپارچه تضمین میکند که NIH شفافیت، دقت علمی و تحقیقات بیطرفانه و مبتنی بر شواهد را در آغوش بگیرد. تحت این استراتژی، مدیران مؤسسهها و مراکز NIH پس از در نظر گرفتن عوامل متعدد، مطابق با شیوههای دیرینه اعطای کمک فدرال، تصمیمهای نهایی تأمین مالی را میگیرند.»
همه از تغییرات NIH انتقاد نمیکنند. ایان بنکس، که ریاست بخش علم و توسعه بنیاد نوآوری آمریکا را بر عهده دارد و در زمینه سیاست علمی به کاخ سفید مشاوره داده است، استدلال میکند که NIH از مدتها پیش نیازمند تغییر بود. «فکر میکنم برای تقریباً هر ناظری، چپ، راست و میانه، روشن بود که NIH دهههای اخیر نهادی بسیار ناسالم است و واقعاً بهشدت نیازمند اصلاحات اساسی بوده است.» بنکس مخالف کاهش بودجه نیست، چون میگوید بهخوبی ثابت شده که تأمین مالی علم شایسته است. اما میگوید وقت آن رسیده که بررسی شود آیا راه بهتری برای تخصیص بودجه وجود دارد.
بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۱۸، بیش از ۴۴ درصد از وقت پژوهشگران اصلی صرف فعالیتهای غیرتحقیقاتی مانند پر کردن کاغذبازی میشود و بنکس فکر میکند امروز میتواند بیش از ۵۰ درصد باشد. او میگوید این مشکلی است که به افزایش زمان و هزینه نوآوریهای زیستپزشکی جدید کمک میکند — روندی نگرانکننده به نام قانون ایروم.
بنکس میپرسد: «آیا قرعهکشی راه بهتری برای تخصیص بودجه مشخص نسبت به فرایند کنونی بررسی همتا است؟» او میگوید به هر ایدهای که ممکن است به بهبود تأمین مالی علم کمک کند باز است. «حداقل در مورد اصلاحات تأمین مالی،» میگوید، «واقعاً نمیدانیم چه چیزی مؤثر است.»
همین احساس با دانشمندان نیز همسو است. بههرحال، بیشتر آنها دوست دارند علم بیشتری انجام دهند و آن آسانتر باشد.
گوتنکونست از دانشگاه آریزونا میگوید: «این بحث مشروعی است که باید انجام شود. اما باید بحثی باز باشد. نباید فهرست پنهانی از واژهها باشد که همهچیز را دیکته کند. باید گفتوگویی واقعی میان دولت، دانشمندان و مردم باشد.»
بخشی از دلیل اینکه او و دیگر کارشناسان میگویند نگران قاعده جدید پیشنهادی دفتر مدیریت و بودجه کاخ سفید هستند همین است — قاعدهای که در صورت اجرا به انتصابیهای سیاسی حق تصمیم نهایی در اعطای کمکهای فدرال میدهد. دانشمندان میگویند این احتمالاً محدودیتهای بیشتری بر بودجه تحقیقاتی اعمال میکند و کنترل اجرایی را افزایش میدهد. اثرات آن، در صورت تصویب، هنوز مشخص نیست.
یادداشت: اطلاعات این نمودارها تصویری لحظهای از دادههای مؤسسه ملی سلامت است که در ژوئیه ۲۰۲۶ توسط NPR و Grant Witness از NIH ExPORTER استخراج شده است. این دادهها اغلب بهصورت گذشتهنگر در سایت NIH بهروزرسانی میشوند و ممکن است تغییر کنند.