گزارش تحریریه وال استریت ژورنال: رهبری رژیم از «نابودی» چندان متاثر به نظر نمی‌رسد. عکس: مایکل سانتیاگو/گتی ایمجز/استفانی اسپیندل/زوما پرس
دیدگاهاخبار جهانسیاست
انتقام ستون اصلی سیاست خارجی ایران است
توافق دیپلماتیک نمی‌تواند صلح واقعی با رژیمی برقرار کند که تاریخچه‌ای طولانی از تروریسم دارد
نویسنده: رئول مارک گرچ,ری تکیهتاریخ انتشار: 2026-10-02منتشر شده در: wsj.com۱ دقیقه مطالعه
ترجمه و بازنویسی هوشمند از wsj.com
در یک نگاهچکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی
سیاست خارجی ایران از سال ۱۹۷۹ بر پایه انتقام‌جویی شکل گرفته است؛ رویکردی که در جوامع خاورمیانه برای کنار آمدن با اندوه و غرور آسیب‌دیده پس از از دست دادن عزیزان رایج است. ابزارهای این سیاست شامل صدور انقلاب، ترور مخالفان رژیم در خارج از کشور و تروریسم علیه دشمنان خارجی است که همگی برای تلافی جنایات واقعی یا خیالی غرب علیه ایران و اسلام به کار می‌روند. به همین دلیل، تلاش دونالد ترامپ برای یافتن راه‌حل دیپلماتیک در جنگ با ایران بعید است موفق شود، زیرا چنین پایانی نمی‌تواند نخبگان انتقام‌جوی ایرانی را راضی کند. حتی اگر واشنگتن امتیازاتی بدهد — مانند آزادسازی دارایی‌های ایران، به رسمیت شناختن حق تهران برای وضع عوارض بر کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز و برداشتن محاصره بنادر و کشتیرانی — جمهوری اسلامی احتمالاً به تلاش برای چیزی فراتر از تحقیر رئیس‌جمهور ترغیب خواهد شد. در واقع، توافق دیپلماتیک نمی‌تواند صلح واقعی با رژیمی برقرار کند که تاریخچه‌ای طولانی از تروریسم دارد.
در جوامع خاورمیانه، انتقام‌جویی روشی پذیرفته‌شده برای مردان در کنار آمدن با اندوه و غرور جریحه‌دارشده پس از از دست دادن عزیزانشان به شیوه‌ای خشونت‌بار است. از سال ۱۹۷۹ به بعد، این رویکرد بخش مهمی از سیاست خارجی ایران نیز بوده است. صدور انقلاب، ترور مخالفان رژیم در خارج از کشور و تروریسم علیه دشمنان خارجی، ابزارهایی هستند برای تلافی جنایاتی که غرب — واقعی یا خیالی — علیه ایران و اسلام روا داشته است.
دلایل زیادی وجود دارد که چرا تلاش دونالد ترامپ برای یافتن راه‌حلی دیپلماتیک در جنگ ایران بعید است به نتیجه برسد، اما مهم‌ترین آن‌ها این است که چنین پایانی نمی‌تواند نخبگان ایرانیِ انتقام‌جو را راضی کند. حتی اگر ترامپ تسلیم شود — یعنی واشنگتن دارایی‌های ایران را آزاد کند، «حق» تهران را برای وضع عوارض بر کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز به رسمیت بشناسد و محاصره بنادر و کشتیرانی ایران را بردارد — این امر احتمالاً جمهوری اسلامی را به تلاش برای چیزی فراتر از تحقیر رئیس‌جمهور ترغیب خواهد کرد.