پژوهشگران همسریر دانشگاه علوم بهداشتی سدars-Sinai (Cedars-Sinai) آنزیمی را شناسایی کردهاند که ممکن است به محافظت از کبد در برابر آسیبی که با شدیدتر شدن شایعترین شکل بیماری کبد رخ میدهد، کمک کند. یافتههای این مطالعه پیشبالینی که در مجله Nature Metabolism منتشر شده است، میتواند در نهایت از استراتژیهای جدید برای جلوگیری از آسیب جدی کبد و پیشرفت به سمت نارسایی کبد پشتیبانی کند.
به گفته بنیاد کبد آمریکا، تخمین زده میشود که ۱۰۰ میلیون نفر در ایالات متحده به بیماری کبد استئاتوتیک مرتبط با اختلال متابولیک (MASLD)، که قبلاً به عنوان بیماری کبد چرب غیرالکلی شناخته میشد، مبتلا هستند. حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد از افراد مبتلا، به استئاتوهپاتیت مرتبط با اختلال متابولیک (MASH) دچار میشوند؛ شکلی جدیتر از این وضعیت که در آن چربی اضافی کبد همراه با التهاب، آسیب سلولی و فیبروز است.
چرا درمان MASH دشوار است؟
مراقبتهای فعلی عمدتاً بر تغییرات سبک زندگی و تلاش برای محدود کردن آسیب بیشتر کبد متمرکز است. اگرچه داروهایی موجود هستند، گزینههای درمانی همچنان محدود است و در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای MASH وجود ندارد.
پژوهشهای قبلی پیشنهاد کرده بودند که میتوکندریهای آسیبدیده، ساختارهایی که انرژی سلولها را تولید میکنند، ممکن است در توسعه و پیشرفت MASH نقش داشته باشند. در این مطالعه چندمرکزی جدید، پژوهشگران Cedars-Sinai دریافتند که سطح آنزیمی به نام UBE2N در سلولهای کبد با پیشرفت بیماری کاهش مییابد.
«آنزیم UBE2N به نظر میرسد با کمک به حذف میتوکندریهای آسیبدیده و حمایت از تجزیه چربی، از کبد در برابر التهاب و آسیب مرتبط با MASH محافظت میکند»، اظهار داشت اکیهیرو سکی، پزشک و دکترای زیستشناسی، استاد پزشکی و علوم زیستی در Cedars-Sinai و نویسنده مسئول مشترک مطالعه. «وقتی سطح این آنزیم کاهش یافت، ما آسیب سلولی بیشتر و تخریب کبد را مشاهده کردیم.»
بازگرداندن UBE2N باعث کاهش آسیب کبدی در موشها شد
سپس پژوهشگران سطح UBE2N را در کبد موشهای آزمایشگاهی به حالت عادی بازگرداندند. پس از انجام این کار، آنها کاهش تجمع چربی، التهاب و فیبروز را مشاهده کردند.
این نتایج نشان میدهد که UBE2N میتواند به عنوان یک هدف درمانی بالقوه برای جلوگیری از پیشرفت MASLD به MASH مورد استفاده قرار گیرد.
«شناسایی نقش این آنزیم در تنظیم میتوکندری در کبد، پیشرفت مهمی در درک بیماری کبد استئاتوتیک است»، گفت شلی لو، پزشک، رئیس صندلی انجمن زنان در گوارش و مدیر بخش گوارش و هپاتولوژی کارش در Cedars-Sinai. «مطالعات آینده میتوانند بررسی کنند که آیا تقویت این مسیر محافظتی میتواند مکمل درمانهای موجود باشد، بیمارانی که بیشترین سود را میبرند شناسایی شوند و به رویکردهای درمانی جدید برای جلوگیری از بیماری پیشرفته منجر شود.»
نویسندگان دیگر Cedars-Sinai شامل میتاکا ماتسودا، سو یئون کیم، تاکاشی کوچیا و یون سئوک رو هستند.
نویسندگان دیگر عبارتند از: فنگ وانگ، جین لی، جونگ-سو پارک، میژو هوانگ، هوان ما، گوویان سوی، زیکسیونگ ژو، شو فنگ وو، هارام لی، سووهوان او، هانسول پارک، کی-هوان لین، چون-ووونگ پارک، سانگ-بائه هان، جین تائه هونگ و مایکل کارین.
تأمین مالی: این کار توسط بنیاد ملی پژوهش کره (شمارههای گرنت RS-2025-02273102 و RS-2025-02603096)، برنامه سیستم نوآوری منطقهای و آموزش (RISE) در چانگبوک (شماره گرنت 2025-RISE-11-014-03)، جایزه پژوهش پیناکل انجمن مطالعه بیماریهای کبد آمریکا (AASLD، برای J.L.)، گرنت پایلوت/امکانسنجی مرکز تحقیقات بیماریهای گوارشی سن دیگو (SDDRC) (NIDDK P30 DK120515، برای J.L.)، مؤسسه ملی سلامت (شمارههای گرنت R01DK085252، R01DK138591 و R01CA301632) و بنیاد ملی علوم طبیعی چین (شماره گرنت 82404726) حمایت شد.