جی‌آی جان:
در هفته گذشته در واشنگتن، غول‌های فناوری آمریکا با رئیس‌جمهور ترامپ دیدار کردند تا درباره آینده بشریت صحبت کنند... مشخصاً اینکه آیا هوش مصنوعی (AI) پایان تمدن به شکلی که می‌شناسیم را رقم خواهد زد؟ سوال مرتبط و فوری‌تری نیز وجود دارد که شاید کمی کمتر جدی و کمتر ناامیدکننده باشد: آیا هوش مصنوعی شغل ما را خواهد گرفت؟
جان واقعی وارد می‌شود:
آن متن بالا؟ من نبودم... هوش مصنوعی بود. بنابراین، حق داریم که تعجب کنیم: آیا هیچ شغلی امن است؟ تاکنون در سال جاری، شرکت‌های آمریکایی هوش مصنوعی را دلیل اول اخراج کارکنان دانسته‌اند. در نهایت، هوش مصنوعی نمی‌خوابد و مرخصی استعلاجی نمی‌گیرد. آیا این فناوری صرفاً نحوه و محل کار ما را تغییر خواهد داد، همانطور که انقلاب‌های دیگر در محیط کار انجام دادند؟ یا این مورد متفاوت است؟ آیا آخرالزمان شغلی بزرگ فرا رسیده است؟
نوار صوتی:
در اینجا، در این دفتر بی‌نام‌ونشان در مرکز شهر سان‌فرانسیسکو، این جوانان بیست‌ساله در حال طراحی آینده محیط کار شما هستند.
شاید نام مرکور را نشنیده باشید، اما این شرکت به سرعت به رهبری در صنعت جدیدی تبدیل شده که حول تقویت رشد فوق‌العاده سریع هوش مصنوعی شکل گرفته است.
برندن فودی: ما در ژانویه سال گذشته حدود ۲۰ نفر بودیم.
جان ورتهیم: اکنون چند نفر هستید؟
برندن فودی: اکنون ۴۰۰ نفر در سان‌فرانسیسکو هستیم، بله.
برندن فودی مدیرعامل مرکور است. این شرکت اکنون ارزشی چند میلیارد دلاری دارد و او در ۲۳ سالگی میلیاردر شده است. داستان پشت صحنه: چهار سال پیش، چت‌جی‌پی‌تی (ChatGPT) منتشر شد و فودی همراه با دو هم‌بنیان‌گذار خود — دوستان دوران دبیرستان — مسیر حرکت این فناوری را تشخیص دادند. برای بهتر شدن، هوش مصنوعی به اطلاعات بیشتری نسبت به آنچه به طور گسترده در اینترنت موجود بود نیاز داشت.
جان ورتهیم: هوش مصنوعی از یک موتور جستجوی قدرتمند به چیزی تبدیل شد که ناگهان ما را وارد حوزه اخترفیزیک کرد. ما در مدت زمان بسیار کوتاهی از حالت بامزه به حالت حیرت‌انگیز رسیدیم.
برندن فودی: فکر می‌کنم کاملاً درست است. و عامل اصلی قدرتبخش به این تحول عظیم و قابلیت‌ها، هوش انسانی است.
جان ورتهیم: به نظر می‌رسد هدف کلی این است که هر کاری که انسان‌ها می‌توانند انجام دهند، ما می‌خواهیم هوش مصنوعی نیز بتواند انجام دهد.
برندن فودی: فکر می‌کنم بخش قابل توجهی از موارد. هر چیزی که انسان‌ها می‌خواهند هوش مصنوعی بتواند انجام دهد — ما می‌خواهیم یاد بدهیم چگونه آن را انجام دهد.
پس مرکور چه کاری انجام می‌دهد؟ خب، وقتی شرکت‌های بزرگ هوش مصنوعی می‌خواهند، مثلاً چت‌جی‌پی‌تی یا کلود (Claude) در یک حوزه خاص بهبود یابند، مرکور را استخدام می‌کنند تا مدل‌هایشان را هوشمندتر کند. یک موضوع انتخاب کنید، هر موضوعی: مالی، معماری، شعر. مرکور ارتشی از بیش از ۱۰۰ هزار فریلنسر — انسان! — را گردآوری کرده که آماده‌اند از تخصص سخت‌به‌دست‌آورده خود برای آموزش هوش مصنوعی استفاده کنند.
شاونا میلر: من اواخر شب کار می‌کنم...
ما با سه چنین متخصصی آشنا شدیم: شاونا میلر، تولیدکننده شراب؛ رابی هیسر، تهیه‌کننده موسیقی؛ و ملانیا پوناچا، پزشک.
جان ورتهیم: وقتی به شما تکلیفی داده می‌شود، دقیقاً چه کاری انجام می‌دهید؟ چگونه هوش مصنوعی را آموزش می‌دهید؟
دکتر ملانیا پوناچا: در یک پروژه، ما در حال آموزش هوش مصنوعی بودیم تا بتواند نتایج آزمایشگاهی را به دقت تفسیر کند.
رابی هیسر: برای یک پروژه ترانه‌سرایی، ممکن است دو نسخه مختلف از یک ترانه دریافت کنید. سپس آن‌ها را بررسی کرده و بازخورد می‌دهید.
هر سه شغل تمام‌وقت دارند. آموزش هوش مصنوعی فقط یک شغل جانبی است. در بلندمدت، با گذراندن ساعت‌ها برای آموزش ترفدهای شغلی خود به یک رایانه، آیا دارند خودشان را از شغلشان خارج می‌کنند؟ نه، آن‌ها اصرار دارند. هیسر معتقد است که ترانه‌سرایی عالی، برای مثال، همیشه به لمس انسانی نیاز خواهد داشت.
رابی هیسر: هوش مصنوعی هیچ تجربه زندگی‌ای ندارد که از آن الهام بگیرد، می‌دانید، هوش مصنوعی هیچ‌وقت دوست‌دختری نداشته که با او دعوا کند.
جان ورتهیم: ورودی‌های دنیای واقعی که بر ترانه‌سرایی تأثیر می‌گذارند به گونه‌ای که–
رابی هیسر: دقیقاً.
جان ورتهیم: –ربات‌ها– آره–
جان ورتهیم: راهی برای نوشتن آن وجود ندارد؟
رابی هیسر: فکر نمی‌کنم.
در نهایت، برندن فودی آرمان‌شهری را پیش‌بینی می‌کند: هوش مصنوعی پیشرفته کمک می‌کند سرطان را درمان کنیم و با تغییرات اقلیمی مقابله نماییم. و میلیون‌ها کارگر ناشناخته؟ آزاد شده از خسته‌کننده‌ترین بخش‌های شغلشان، آن‌ها از همیشه بهره‌ورتر خواهند بود.
جان ورتهیم: مردم هنوز این سوال بنیادین را دارند، آیا شغل من از هوش مصنوعی در امان است؟ شما چگونه پاسخ می‌دهید؟
برندن فودی: فکر می‌کنم نکته کلیدی این است که اگر بهره‌وری شما افزایش یابد، آیا تقاضای بیشتری برای تخصص شما در اقتصاد وجود خواهد داشت؟
جان ورتهیم: اگر در حال آموزش هوش مصنوعی هستید تا کاری را انجام دهد که مردم سال‌ها وقت صرف کامل کردن آن در شغل خود کرده‌اند، آیا لزوماً کار انسانی را در خطر قرار نمی‌دهید؟
برندن فودی: خب، فکر می‌کنم دارید کار انسانی را تغییر می‌دهید. ممکن است لزوماً آن وظیفه تکراری نباشد که مردم در گذشته انجام می‌دادند، اما هنوز چیزهای دیگری زیادی وجود دارد که مردم می‌توانند انجام دهند. بنابراین فکر می‌کنم این تکامل طبیعی است.
خواسته باشد یا نه، آن تکامل در حال رخ دادن است، و نه فقط در مراکز داغ فناوری.
در مکان‌هایی مانند کلمبوس، اوهایو، جایی که دفتر حقوقی «وریس، ستر، سیمور و پیس» از سال ۱۹۰۹ به مشتریان خدمات ارائه می‌دهد، کیم هرلیهی، وکیل دادگستری، شریک این دفتر است.
جان ورتهیم: شما وارد دادگاه می‌شوید و با قاضی و هیئت منصفه روبرو می‌شوید. هوش مصنوعی چگونه به این موضوع کمک می‌کند؟
کیم هرلیهی: هوش مصنوعی هرگز وارد دادگاه نخواهد شد و بیانیه افتتاحیه را به هیئت منصفه ارائه نخواهد داد. اما به ما ابزارهای اضافی می‌دهد تا هنگام آماده‌سازی آن بیانیه از آن‌ها استفاده کنیم.
یک سال پیش، وریس با دانشگاه استنفورد همکاری کرد تا ابزاری داخلی برای دفتر بسازد: پرسوناهای هوش مصنوعی فردی که روی وکلای ارشد آن آموزش دیده بودند. آن‌ها چگونه فکر می‌کنند؟ چه نوع توصیه‌ای می‌کنند؟ و اینک: نسخه هوش مصنوعی یک شریک وریس. هرلیهی نسخه خودش را دارد که برای ما مشاوره داد.
کیم هرلیهی: خب، آنچه روی صفحه شما اینجا می‌بینید یک پیش‌نویس بیانیه افتتاحیه است.
جان ورتهیم: این است. «خانم‌ها و آقایان عضو هیئت منصفه.»
اکنون هرلیهی از هوش مصنوعی مشابه خود می‌خواهد که یادداشت‌هایی ارائه دهد.
کیم هرلیهی: می‌توانم ببینم که این یک نظر هوش مصنوعی از پرسونای من است و می‌گوید، «اصطلاحات حقوقی برای یک بیانیه افتتاحیه بیش از حد خشک است.»
جان ورتهیم: فقط تحت تأثیر این واقعیت هستم که افرادی که با هوش مصنوعی آشنا نیستند، ممکن است فکر کنند، می‌دانید، ربات‌ها و آواتارها هستند، در حالی که فقط یک سند ورد است.
کیم هرلیهی: بله، همینطور است. شما عکس من را نمی‌بینید، من بلند صحبت نمی‌کنم.
حداقل فعلاً نه. با این حال، ما تعجب کردیم: آیا بهینه‌ساز امروزِ نیروی کار، جایگزین فردای آن نیست؟
جان ورتهیم: پس ما این مدل را با تخصص شریک کیم هرلیهی ساختیم. سخت نیست آینده‌ای را تصور کنیم که در آن مشتری مستقیماً به سراغ مدل می‌رود، مگر نه؟
کیم هرلیهی: دیدن آن برای من دشوار است. هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین کسب‌وکاری شود که ذاتاً انسانی است. شما با وکیل خود تماس می‌گیرید چون می‌خواهید در چشم‌هایش نگاه کنید و بگویید، «من باید در مورد این مسئله چه کنم؟»
این تصویر روشن، با پیش‌بینی‌های تلخ بازار کار که بسیاری از مدیران هوش مصنوعی صادر کرده‌اند، در تضاد است.
هنوز زود است و به طور کلی نرخ بیکاری ثابت مانده است، اما تحقیقات رو به افزایش نشان می‌دهد که برای مشاغل بیشترین مواجهه با هوش مصنوعی — مانند توسعه‌دهندگان نرم‌افزار — استخدام کاهش یافته و دستمزدها افت کرده است. تأثیر عمدتاً روی یک گروه خاص متمرکز شده است: جوانان بیست‌ساله.
کلارا شی: به طور سنتیک، وظایفی که ممکن است به یک جوان واگذار کنید، شاید انجام برخی تحقیقات بازار یا ایجاد پیش‌نویس اولیه یک یادداشت. هوش مصنوعی اکنون در انجام این کارها واقعاً خوب است.
تا ژانویه، کلارا شی نظارت بر بخش‌های بزرگ هوش مصنوعی در سیلزفورس و سپس متا را بر عهده داشت.
جان ورتهیم: شما دیده‌اید که این چقدر قدرتمند می‌تواند باشد.
کلارا شی: آره. ما شاهد بوده‌ایم که قبلاً ده‌ها نفر لازم بود تا یک محصول را تصورش کنند، نمونه‌سازی کنند و بسازند، اما اکنون می‌توانیم با یک یا دو یا سه نفر با استفاده از عوامل هوش مصنوعی این کار را انجام دهیم.
شی آنقدر از معنای این وضعیت برای نیروی کار وحشت‌زده شد که شغل پرستیژ بالای فناوری خود را ترک کرد و یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس نمود که به جوانان کمک می‌کند در این اقتصاد جدید مسیریابی کنند — و او به عنوان یک کاساندرا (پیشگو بدبین) هوش مصنوعی ظهور کرده است.
کلارا شی: فکر می‌کنم هوش مصنوعی تأثیر عمیقی بر هر شغلی خواهد داشت. افراد زیادی هستند که شغل فعلی‌شان در شرکت‌ها آماده‌سازی اطلاعات، تحقیق و تحلیل داده برای سایر افراد آن شرکت است. و به طور فزاینده‌ای، اگرچه از سطح مقدماتی شروع می‌شود، ممکن است منجر به از دست رفتن شغل بسیاری از افراد شود.
جان ورتهیم: و از دست دادن شغل به نظر شما چه معنایی دارد؟
کلارا شی: هرگز فقط درباره شغل‌ها نیست. مربوط به حس ارزشمندی افراد است. مربوط به فروپاشی جوامع است.
شی این چرخه را از نزدیک تجربه کرده است. خانواده او در دهه ۱۹۸۰ از هنگ‌کنگ به ایالات متحده آمدند و در اوهایو ساکن شدند، جایی که جهانی‌سازی در حال خالی کردن — ابتدا کارخانه‌ها، سپس محله‌ها — بود. او تشابهات واضحی می‌بیند.
کلارا شی: فکر می‌کنم چیزی که می‌توانیم یاد بگیریم این است که ابتدا باید با مردم درباره خطرات صادق باشیم. فکر می‌کنم، می‌دانید، شیرین‌زبان بودن درباره این آرمان‌شهر هوش مصنوعی، شاید به آنجا برسیم، اما آسیب‌های زیادی ممکن است بین الان و آنجا رخ دهد.
عموم مردم در حال شورش هستند. تقریباً سه چهارم آمریکاییان اکنون می‌ترسند که هوش مصنوعی در حال گرفتن شغل‌های آن‌هاست و در میان این واکنش‌های فزاینده، شرکت‌های بزرگ فناوری پیام خود را تعدیل کرده‌اند. اینجا سام آلتمن از اوپن‌ای‌آی در ماه ژوئن است:
سام آلتمن: اما فکر می‌کنم صنعت ما کم‌ارزش‌گذاری کرد که چقدر می‌توانیم مردم را در مرکز همه چیز در اقتصادی نگه داریم که و دنیایی که بر پایه مردم است.
جان ورتهیم: برای مدتی، شرکت‌های هوش مصنوعی تبلیغ می‌کردند که این محصول کار را منسوخ خواهد کرد. و اکنون به نظر می‌رسد یک چرخش و تغییر لحن وجود دارد. شما از این تغییر چه برداشتی دارید؟
کلارا شی: فکر می‌کنم آن‌ها ها– آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی هر انگیزه‌ای دارند که آنچه انجام می‌دهند را اکنون به عموم بفروشند، و فکر نمی‌کنم واقعاً باور داشته باشند که هوش مصنوعی به شغل‌ها آسیبی نخواهد زد.
بازگشت به مرکور، مربیان معمولی می‌توانند دستمزدی بین ۲۰ تا ۲۰۰ دلار در ساعت دریافت کنند. بد نیست. ما با بیش از دوازده مربی مرکور — گذشته و حال — صحبت کردیم. برخی خوشحال بودند. تعداد بیشتری گفتند که کار فریلنسری به طور غیرقابل پیش‌بینی، یا اصلاً، در دسترس نیست. جایگزینی برای شغل تمام‌وقت با مزایا نیست.
جان ورتهیم: منظورم این است که گاهی اوقات متخصصانی دارید که دو یا سه برابر سن شما هستند و وقت زیادی را در حوزه خود صرف کرده‌اند، و یکی از چیزهایی که به دست آورده‌اند سطحی از پیش‌بینی‌پذیری و ثبات در شغلشان است. و سپس به نظر می‌رسد ساعات کاری اینجا بسیار نامنظم‌تر است.
برندن فودی: بله، ساعات کاری نامنظم‌تر است. اما همچنین چیزی است که ما با آن‌ها بسیار شفاف هستیم.
جان ورتهیم: منظورم این است، شبیه کار پایدار به نظر نمی‌رسد.
برندن فودی: در حال حاضر، معمولاً کار پاره‌وقتی است که متخصصان ثبت‌نام می‌کنند. اما برای متخصصان عملکرد بالا، ما همیشه مطمئن می‌شویم که کار در دسترس دارند.
امروز، آموزش هوش مصنوعی چهارمین دسته شغلی با رشد سریع در لینکدین آمریکا است. و همانطور که ماشین‌کاران زمانی جایگزین صنایع‌گران شدند، برندن فودی اصرار دارد که او شغلی آینده را خلق می‌کند. بیکار هستید؟ نگران نباشید. بیایید هوش مصنوعی را آموزش دهید.
برندن فودی: واقعاً، تمام ۲۰ اقتصاددان برتر آمریکا، دقیقاً همان حرف را می‌زنند، یعنی اینکه ۱۰ سال دیگر شغل‌های بیشتری نسبت به امروز وجود خواهد داشت.
جان ورتهیم: شما یک اقتصاددان برتر در آمریکا هستید. نظر شما چیست؟
دارون آسموغلو: نه. نه، در روند فعلی ما. من نمی‌بینم که چگونه این اتفاق ممکن است بیفتد. آنچه ما با هوش مصنوعی تجربه می‌کنیم بی‌سابقه است. فاز اول انقلاب صنعتی ۸۰ سال طول کشید. امروز، این در یک یا دو سال در حال وقوع است و همزمان در بخش‌های متعددی رخ می‌دهد.
دارون آسموغلو، استاد دانشگاه ام‌آی‌تی و برنده جایزه نوبل، که تأثیر فناوری بر نیروی کار را مطالعه می‌کند.
جان ورتهیم: به ما گفته شد توسط یک وکیل و همچنین یک تهیه‌کننده موسیقی که برخی چیزها آنقدر بنیادین هستند که انسان‌ها– انسان‌ها آن‌ها را انجام می‌دهند، ربات‌ها نمی‌توانند. آیا این را باور می‌کنید؟
دارون آسموغلو: امروز، قطعاً. ۱۰۰ درصد.
جان ورتهیم: گفتید امروز؟
دارون آسموغلو: امروز. در ۱۵ سال آینده، آنچه قادر به انجام آن خواهد بود، من نمی‌دانم.
جان ورتهیم: اما این بخش عظیمی از کار برای آموزش این مدل‌های هوش مصنوعی وجود خواهد داشت. بنابراین اگر شما یک دانشجوی حقوق هستید و سخت پیدا کردن شغل دارید، همچنان می‌توانید از تخصص خود استفاده کنید.
دارون آسموغلو: اینجا یک چیزی است که من درباره آن تردید ندارم. آنچه توصیف کردید بی‌معنی است.
جان ورتهیم: چرا این را می‌گویید؟
دارون آسموغلو: زیرا تعداد افرادی که در این موقعیت‌ها استخدام می‌کنند نسبت به تعداد افرادی که جایگزین خواهند شد اندک است. منظورم این است، کل هدف اتوماسیون همین است.
آسموغلو می‌گوید اگر کاری نکنیم و در مسیر فعلی ادامه دهیم، ممکن است بیکاری در ده سال آینده سه برابر شود.
دارون آسموغلو: من بسیار، بسیار، بسیار محتاط هستم در گفتن اینکه باید به فناوری نه بگوییم. قطعاً نه. اما در هر انقلاب فناوری، مقاومت وجود دارد و آن مقاومت اشکال مختلفی به خود می‌گیرد.
او پیشنهاداتی دارد: طراحی هوش مصنوعی که انسان‌ها را بهتر کند، نه بلااستفاده؛ یک قانون مالیاتی که استخدام افراد واقعی را تشویق کند. اما پنجره فرصت در حال بسته شدن است. و آسموغلو برای ثبات جامعه می‌ترسد.
جان ورتهیم: آیا این نباید ما را وحشت‌زده کند؟
دارون آسموغلو: باید. و باید ما را به فکر کردن درباره اینکه چه کاری می‌توانیم انجام دهیم سوق دهد زیرا کارهای زیادی می‌توانیم انجام دهیم. زیرا آینده بسیار نامطمئن است، زیرا آینده بسیار تابع انتخاب و عاملیت ماست، بحث درباره این موضوع اهمیت بیشتری دارد.
تولید شده توسط دیوید ام. لوین و مگان ليسون. تهیه‌کننده همکار، میمی لاماره. همکار خبری، اریک فرانک. ویرایش شده توسط مایک لوین.
داستان کامل درباره اقتصاد هوش مصنوعی را بخوانید.