تجمع پرزرق‌وبرق ۲۹ سپتامبر در واشنگتن برای رونمایی از America.gov بیشتر شبیه به مراسم معرفی آیفون بود تا اعلام راه‌اندازی یک وب‌سایت دولتی. مقامات اعلام کردند که این پورتال جدید، که توسط مدل‌های زبانی بزرگ گوگل و اسپیس‌اکس‌ای‌آی (SpaceXAI) پشتیبانی می‌شود، نحوه دریافت خدمات فدرال توسط آمریکایی‌ها را دگرگون خواهد کرد. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، مانند استیو جابزِ کت‌وشلوارپوش روی صحنه قدم زد و توضیح داد که چگونه یک چت‌بات هوش مصنوعی (AI) به‌زودی کار اخذ گذرنامه را برای آمریکایی‌ها آسان‌تر خواهد کرد.
پس از این جشنواره، ناهاری در کاخ سفید با رهبران فناوری برگزار شد تا یک «قانون اساسی» برای خودتنظیمی امضا کنند، سپس در ۴ اکتبر از تشکیل یک «نیروی ابرهوش» (Super Intelligence Force) خبر داده شد؛ اصطلاحی که دونالد ترامپ اکنون آن را با فرمان اجرایی تعیین کرده است. جی کلیتون، مدیر اطلاعات ملی، این نیرو را هدایت خواهد کرد و تعامل دولت را نه تنها با شرکت‌های هوش مصنوعی و اپراتورهای زیرساخت، بلکه با مصرف‌کنندگان و گروه‌های مذهبی هماهنگ می‌کند.
تمام این اقدامات بخشی از تلاش جدید آقای ترامپ برای متقاعد کردن آمریکایی‌های بدبین نسبت به مزایای هوش مصنوعی است. این کاری با ریسک بالا است. رئیس‌جمهور تمایلی به مهار رونق هوش مصنوعی ندارد؛ رونقی که در ۶ اکتبر بازارهای آمریکا را به رکوردی تاریخی رساند.
با این حال، نزدیک به هشت نفر از هر ده آمریکایی، از جمله جمهوری‌خواهان، خواهان کند شدن یا توقف توسعه هوش مصنوعی قدرتمند هستند. بیش از ۹۰ درصد خواستار ایجاد چارچوب‌های نظارتی (guardrails) برای این فناوری‌اند. آقای ترامپ گوشش بدهکار نیست. در هفته‌های اخیر، نگرانی‌ها را شایعه‌ای بی‌اساس خوانده، قوانین پیشنهادی را تلاشی برای «خفه کردن» هوش مصنوعی نامیده و از «خودتنظیمی فوق‌العاده» شرکت‌ها ستایش کرده است. اما همان‌طور که مدل‌های مرزی (frontier models) بهتر می‌شوند و رأی‌دهندگان عصبانی‌تر، موضع آقای ترامپ تحت فشار فزاینده‌ای قرار خواهد گرفت.
چندین گروه برای شکل دادن به دیدگاه رئیس‌جمهور رقابت می‌کنند. دو تن از مهم‌ترین معاونان او، اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، و سوزی وایلز، رئیس کارکنان کاخ سفید، مدت‌هاست از خطرات هوش مصنوعی آگاه‌اند؛ به‌ویژه آقای بسنت نگران است که مدل‌های سرکش بتوانند سیستم مالی آمریکا را ویران کنند. مدیران فناوری از جمله داریو آمودی، رئیس شرکت پیشرو هوش مصنوعی Anthropic، و دمیس حسابی، بنیان‌گذار مشترک گوگل دیپ‌مایند (Google DeepMind)، خواستار تنظیم مقررات و قانون‌گذاری بیشتر بوده‌اند.
پیام سایر رهبران فناوری مبهم‌تر بوده است. سام آلتمن، مدیرعامل OpenAI، رقیب اصلی Anthropic، علناً با درخواست آقای آمودی برای کاهش سرعت توسعه هوش مصنوعی موافقت کرده است. اما گرگ بروکمن، رئیس OpenAI، مبالغ کلانی به Leading the Future، یک سوپر‌پک (super PAC) که تلاش کرده مقررات را در سطح ایالتی تضعیف کند، اهدا کرده است. ایلان ماسک، که SpaceXAI را اداره می‌کند، می‌خواهد آزمایشگاه‌ها مدل‌های یکدیگر را بازبینی کنند، اما او نیز حمایت علنی خود را از موضع آقای آمودی ابراز کرده است.
با این حال، کسانی که محکم در جهت مخالف حرکت می‌کنند، یعنی علیه تنظیم مقررات، تاکنون نفوذ بیشتری داشته‌اند. این گروه شامل دیوید ساکس، سرمایه‌گذار جسورانه‌ای که به آقای ترامپ در زمینه هوش مصنوعی مشاوره می‌دهد، جنسن هوانگ، رئیس شرکت چیپ‌سازی Nvidia با لباس چرمی که محصولاتش رونق هوش مصنوعی را تغذیه کرده، و مارک زاکربرگ، بنیان‌گذار مشترک Meta است.
گروه ضدتنظیم‌گری سیلی از دلایل برای عقب‌نشینی آقای ترامپ ارائه می‌دهد: اینکه ریسک‌های وجودی اغراق‌آمیزند، قوانین موجود کافی‌اند و تنظیم مقررات شتاب‌زده حباب هوش مصنوعی آمریکا را ترکانده و به سمت سقوط سوق می‌دهد و کشور را از چین عقب نگه می‌دارد. حتی اگر آمریکا بتواند قوانین منطقی طراحی کند، به ادعای بدبینان تنظیم مقررات، دولت فدرال هرگز توانایی جذب استعداد لازم برای ارزیابی مدل‌های به‌سرعت در حال تغییر را نخواهد داشت. یک مطلع اشاره می‌کند که مشارکت Anthropic با Accenture، یک شرکت مشاوره، برای ارزیابی مدل‌هایش طی پنج سال به ۲ میلیارد دلار می‌رسد. بودجه سالانه CAISSI، نهاد ایمنی دولتی برای هوش مصنوعی، ۱۵ میلیون دلار است.
چنین استدلال‌هایی به خنثی کردن فرمان اجرایی مورد حمایت آقای بسنت و خانم وایلز در تابستان امسال کمک کرد؛ فرمانی که قرار بود تنظیم مقررات هوش مصنوعی را تقویت کند. در ناهار ۲۹ سپتامبر با مدیران فناوری، آقای ترامپ در کنار آقایان هوانگ و ماسک نشسته بود—آقای آمودی به انتهای میز تبعید شده بود. توافق مشترک با شرکت‌ها، که آقای ترامپ آن را «از نظر اخلاقی الزام‌آور» توصیف کرد، شامل تعهد به ایجاد «کنترل‌های داخلی قوی» برای جلوگیری از هک و سایر رفتارهای مخرب و همکاری با حسابداران مستقل برای نظارت بر این کنترل‌هاست. در عمل، این توافق چیز زیادی به آنچه اکثر شرکت‌ها از قبل انجام می‌دادند اضافه نمی‌کند.
یکی از احتمالات این است که آقای ترامپ بر مخالفت خود با تنظیم مقررات اصرار ورزد، هر قانون جدیدی را وتو کند و از قدرت اجرایی برای مهار شرکت‌های هوش مصنوعی استفاده نماید. تاکنون، آقای ترامپ نشان داده است که گاهی حاضر است عضلات ریاست جمهوری را به نمایش بگذارد. کمیسیون تجارت فدرال (FTC) تحقیقاتی را درباره Anthropic، OpenAI و چندین شرکت دیگر هوش مصنوعی، همچنین METR، یک سازمان غیرانتفاعی برجسته که مدل‌ها را ارزیابی می‌کند، به دلیل «رویه‌های ناعادلانه یا فریبکارانه» آغاز کرده است. طبق گفته افرادی که با این روند آشنا هستند، Anthropic و OpenAI اکنون برای کاربران جدید پیشرفته‌ترین مدل‌های خود در هر هفته نیاز به تأیید دولت دارند؛ رژیمی که عملاً نوعی مجوزدهی است. AISI، مؤسسه ایمنی بسیار معتبر بریتانیا، پس از آنکه دولت خواست ارزیابان آمریکایی اولویت دسترسی اولیه را داشته باشند، اخیراً از دسترسی زودهنگام محروم شده است.
کاخ سفید مشتاق است از نوشتن «یک کتابچه قوانین بزرگ» که ممکن است توسط دولت بعدی سوءاستفاده شود، اجتناب کند، به گفته جانت کلی از Alliance for a Better Future، یک گروه لابی‌گر راست‌گرا. نظارت بر هوش مصنوعی از طریق اقدامات اجرایی پراکنده، ابزاری انعطاف‌پذیرتر و بی‌ثبات‌تر از قانون مصوب کنگره خواهد بود و به آقای ترامپ اجازه می‌دهد برخی شرکت‌ها را جریمه کند در حالی که از مورد علاقه‌هایش مانند Nvidia چشم‌پوشی می‌کند. در شش ماه گذشته، شرکت‌های محور رونق هوش مصنوعی بیش از نیمی از رشد شاخص S&P 500 را رقم زده‌اند.
با این حال، این رویکرد ممکن است زمانش به پایان رسیده باشد. مخالفت سیاسی با هوش مصنوعی در حال افزایش است، حتی میان هواداران رئیس‌جمهور که مدت‌هاست شرکت‌های فناوری را به خاطر ایمنی کودکان و سانسور سرزنش کرده‌اند. به نشانه تغییر جو، آقای بروکمن پس از مخالفت شدید کارکنان OpenAI، از اهدای ۲۵ میلیون دلار دیگر به Leading the Future منصرف شده است. فراتر از کاخ سفید، زخم برای مداخله در پایتخت در حال افزایش است. خانم کلی می‌گوید: «اگر چیزی هست که ما در واشنگتن الان بر سر آن توافق داریم، فکر می‌کنم این است که می‌دانیم باید اقدام کنیم.» اعضای هر دو حزب قبلاً قوانینی برای سخت‌گیرانه‌تر کردن مقررات ارائه کرده‌اند. اگر دموکرات‌ها در انتخابات میاندورهای ماه آینده در مجلس نمایندگان و سنای آمریکا پیروز شوند، کنگره ممکن است با قدرت بیشتری حرکت کند. و اگر کنگره شکست بخورد، ایالت‌ها وارد عمل خواهند شد، همان‌طور که خانم کلی اشاره می‌کند، که منجر به ایجاد مجموعه‌ای ناهمگون از قوانین می‌شود.
آقای ترامپ گزینه‌های خود را باز گذاشته است. مایکل کراتسیوس، مشاور علمی و فناوری او، در سخنرانی در سازمان ملل متحد در ۲۳ سپتامبر، ایده ترتیبات جهانی برای کنترل هوش مصنوعی را مورد حمله قرار داد. اما او پذیرفت که کنگره «قانون‌گذاری و تنظیم مقررات» خواهد کرد. توافق کاخ سفید با شرکت‌های فناوری این احتمال را مجاز می‌شمرد. در آن ذکر شده بود: «به مرور زمان، ممکن است معقول باشد که این اقدامات را به صورت قوانین یا مقررات مدون کنیم.» رئیس‌جمهور مدت‌هاست که ناوبری فوق‌العاده ماهر در جریان‌های سیاسی بوده است. اما هیچ موضوعی وجود ندارد که روحیه عمومی به سرعت موضوع هوش مصنوعی تغییر کرده باشد؛ فناوری‌ای که با سرعتی بی‌سابقه بالغ شده است. این امر ممکن است حتی آقای ترامپ را سرگردان کند. ¦