باستان‌شناسان دانشگاه لاتروب ۱۸ فسیل تازه منتشرشده هومینین (انسان‌نمایان) را از آفریقای جنوبی توصیف کرده‌اند، از جمله قطعه دوم جمجمه متعلق به Homo erectus. این کشف شواهد محکم‌تری ارائه می‌دهد که این گونه ۲.۰ میلیون سال پیش در جنوب آفریقا حضور داشته است، یعنی حدود ۲۰۰ هزار سال زودتر از باور سنتی.
این مجموعه فسیلی همچنین شامل بقایای P. robustus است. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که این گونه در حال تطبیق با شرایط متغیر محیطی و اقلیمی، تغییرات تکاملی تدریجی را تجربه می‌کرد.
فسیل‌هایی از گهواره بشریت آفریقای جنوبی
این فسیل‌ها از معدن اصلی دریمولن در «گهواره بشریت» آفریقای جنوبی استخراج شده‌اند، یکی از غنی‌ترین مکان‌های جهان برای بقایای خویشاوندان باستانی انسان. اگرچه این معدن در سال ۱۹۹۲ کشف و تا سال ۲۰۱۹ حفاری شد، بسیاری از فسیل‌های بازیافتی در آنجا هرگز به صورت رسمی توصیف نشده بودند و عمدتاً برای علم ناشناخته باقی مانده بودند.
پژوهشگران دانشگاه لاتروب، همراه با همکارانشان در آفریقای جنوبی و ایالات متحده، اکنون ۱۸ فسیل دیگر از این محل را تحلیل و توصیف کرده‌اند. این بقایا به Homo erectus و P. robustus نسبت داده شده‌اند.
در پژوهشی که در مجله Annals of Human Biology منتشر شده است، تیم تحقیقاتی نخستین فسیل شناخته‌شده انسان راست‌قامت بالغ از دریمولن را گزارش می‌کند. این نمونه حدود ۲ میلیون سال قدمت دارد و تقریباً ۲۰۰ هزار سال قدیمی‌تر از فسیل‌های بالغ انسان راست‌قامت کشف‌شده در سایر نقاط، از جمله نمونه‌های دمانیسی در گرجستان با قدمت حدود ۱.۸ میلیون سال، است.
«انسان راست‌قامت نخستین گونه‌ای از هومینین است که پژوهشگران به طور کلی توافق دارند که در جنس خودمان Homo قرار می‌گیرد و احتمالاً مستقیماً جد ما است. دریمولن شواهدی از ظهور نخستین این گونه را در ۲ میلیون سال پیش حفظ کرده است؛ با این حال، فسیل اصلی، DNH 134، متعلق به کودکی دو تا چهار ساله بود و تردیدهایی درباره ظاهر نسخه بالغ وجود داشت»، گفت دکتر جسی مارتین، پژوهشگر ارشد.
«این مقاله یک فسیل بالغ جدید منسوب به انسان راست‌قامت، DNH 127، را منتشر می‌کند که تأیید بیشتری ارائه می‌دهد که این گونه ۲ میلیون سال پیش برای نخستین بار در جنوب آفریقا ظاهر شده است.»
دو خویشاوند انسانی مسیرهای تکاملی متفاوتی را طی کردند
فسیل‌های تازه توصیف‌شده همچنین شواهدی ارائه می‌دهند که P. robustus در طول زمان تغییر کرده است. بین حدود ۲ تا ۱.۸ میلیون سال پیش، این گونه دندان‌های بزرگ‌تر و عضلات جونده قوی‌تری را توسعه داد.
به گفته دکتر مارتین، تضاد با Homo erectus چشمگیر است. در حالی که انسان راست‌قامت مغز بزرگ‌تر و دندان‌های آسیاب کوچک‌تری را توسعه می‌داد، احتمالاً به دلیل مصرف بیشتر گوشت، P. robustus مغزی تنها کمی بزرگ‌تر از شامپانزه را حفظ کرد. در همان زمان، دندان‌های آسیاب عظیمی را تکامل داد که برای آسیاب و خرد کردن غذاهای سخت و سفت مناسب بودند و مانند هاون و دسته عمل می‌کردند.
«این دو گونه انسانی همان منظره را به اشتراک گذاشتند و هر دو در غار دریمولن حفظ شده‌اند. در حالی که می‌دانیم انسان راست‌قامت و خط تبار منتهی به ما در نهایت موفق شدند، ۲ میلیون سال پیش P. robustus در دریمولن بیش از ۱۰ برابر انسان راست‌قامت فراوان بود. در این دوره زمانی، این اجداد ما بودند که شانس بقای بسیار کم به نظر می‌رسیدند»، اظهار داشت دکتر مارتین.
فسیل‌ها تکامل را در عمل آشکار می‌کنند
فسیل‌های دریمولن همچنین به پژوهشگران کمک می‌کنند جمعیت‌های P. robustus را که حدود ۲۰۰ هزار سال از هم جدا هستند مقایسه کنند.
«این مقاله تأیید می‌کند که فسیل‌های P. robustus از غار ۲ میلیون ساله دریمولن، تفاوت‌های جزئی اما مهمی با فسیل‌های P. Robustus در غار ۱.۸ میلیون ساله سوارتکرانس دارند.
«در طول این دوره ۲۰۰ هزار ساله، دندان‌های P. robustus حتی بزرگ‌تر شدند و عضلات مرتبط با جویدن نیز همین‌طور. فسیل‌های هومینین آنقدر نادر هستند که معمولاً تفاوت‌های بین آن‌ها بسیار زیاد است و پژوهشگران مجبور می‌شوند حدس‌های مبتنی بر دانش درباره آنچه در بخش‌های مفقوده رکورد فسیلی وجود داشته است بزنند.
«با این حال، تعداد بالای فسیل‌های دریمولن، برخی از آن‌ها که در این مقاله منتشر شده‌اند، امکان بینش بی‌سابقه‌ای درباره تغییرات ریزتکاملی شکل‌دهنده اجداد انسان را فراهم می‌کنند.»
دکتر مارتین گفت که پژوهشگران قبلاً تشخیص داده بودند که جمعیت P. robustus در دریمولن به اندازه کافی متمایز است تا طبقه‌بندی زیرگونه جداگانه‌ای، P. Robustus ukusa، دریافت کند. فسیل‌های تازه توصیف‌شده حمایت اضافی برای آن طبقه‌بندی رسمی ارائه می‌دهند.
این پژوهش شامل دانشمندانی از آزمایشگاه‌های پالئوساینس، دپارتمان باستان‌شناسی و تاریخ دانشگاه لاتروب، مؤسسه پژوهش‌های پالئو دانشگاه ژوهانسبورگ، مؤسسه مطالعات تکاملی دانشگاه ویتواترسراند و دپارتمان مردم‌شناسی دانشگاه واشنگتن بود.