آسیای جنوب شرقی تنها ۷ گیگاوات پروژه ذخیره‌سازی انرژی را آماده کرده است، یعنی کمتر از یک‌سوم ظرفیت مورد نیاز تا سال ۲۰۳۰، به گفته امبر.
جنگ ایران باعث افزایش قیمت‌های گاز طبیعی مایع (LNG) شده و تلاش منطقه برای کاهش وابستگی به گاز وارداتی را تسریع بخشیده است.
پروژه‌های کوچک‌تر خورشیدی، ذخیره‌سازی باتری و شبکه‌های برق علیرغم افزایش تقاضا برای انرژی تجدیدپذیر، همچنان در جذب سرمایه دچار مشکل هستند.
پیش‌بینی می‌شود تقاضای برق آسیای جنوب شرقی تا سال ۲۰۳۰ سالانه ۵.۴ درصد رشد کند که فشار برای تأمین برق مقرون‌به‌صرفه و قابل اعتماد را افزایش می‌دهد.
شوک گاز طبیعی مایع (LNG) ناشی از جنگ ایران، آسیای جنوب شرقی را به سمت انرژی خورشیدی و بادی سوق می‌دهد، اما این منطقه کمتر از یک‌سوم ظرفیت ذخیره‌سازی انرژی مورد نیاز تا سال ۲۰۳۰ را تأمین کرده است، همان‌طور که در گزارشی آمده است.
اندیشکده انرژی «امبر» در گزارشی که روز چهارشنبه منتشر شد، اعلام کرد که لوله‌های پروژه‌ای فعلی ذخیره‌سازی در مقیاس کاربردی آسیای جنوب شرقی با حدود ۷ گیگاوات که انتظار می‌رود تا سال ۲۰۳۰ عملیاتی شوند، کمتر از یک‌سوم نیاز ۲۳ تا ۲۶ گیگاواتی برای حمایت از اهداف انرژی تجدیدپذیر این منطقه را پوشش می‌دهد.
امبر گفت که با نرخ رشد فعلی، این منطقه تا سال ۲۰۴۵ عقب‌تر از حد لازم خواهد ماند.
«گلوگاه مالی در گذار انرژی کشورهای عضو انجمن ملت‌های آسیای جنوب شرقی (آسه‌آن) از جذب سرمایه به ایجاد دارایی‌های قابل وام‌گیری تغییر یافته است»، به گفته آلنی دمورال، تحلیلگر انرژی در امبر.
این یافته‌ها چالش اقتصادهایی را برجسته می‌کند که پس از اختلال جنگ ایران در حمل‌ونقل از طریق تنگه هرمز، سعی در کاهش آسیب‌پذیری خود نسبت به سوخت وارداتی دارند. این آبراه قبل از شروع درگیری در اواخر فوریه، تقریباً یک‌پنجم کل گاز طبیعی مایع (LNG) جهان را حمل می‌کرد.
طبق داده‌های پایشگر جهانی انرژی (GEM)، آسیای جنوب شرقی قبل از جنگ حدود یک‌سوم واردات گاز خود را از خاورمیانه تأمین می‌کرد. قیمت‌های لحظه‌ای LNG آسیا در فصل دوم سال به طور میانگین ۱۷.۵۰ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیایی بود که ۴۵ درصد بالاتر از سال قبل است، به گفته GEM.
در منطقه آسیای جنوب شرقی، فیلیپین که در ماه مارس وضعیت اضطراری ملی انرژی را اعلام کرد، ظرفیت نیروگاهی گازسوز در حال توسعه از ۱۹.۷ گیگاوات در ژانویه تا اوت به ۱۳.۸ گیگاوات کاهش یافت، طبق داده‌های GEM. در ویتنام، گروه وی‌ینگروپ (Vingroup) تلاش کرده است نیروگاه برنامه‌ریزی‌شده ۴.۸ گیگاواتی LNG را با ترکیبی از انرژی خورشیدی، بادی و ذخیره‌سازی باتری جایگزین کند.
امبر دریافت که مزارع بزرگ خورشیدی به طور فزاینده‌ای قادر به جذب تأمین مالی تجاری هستند، اما ذخیره‌سازی باتری، نصب‌های کوچک‌تر تجدیدپذیر و خطوط انتقال همچنان جذابیت کمتری برای سرمایه‌گذاران دارند. تحت همان فرضیات تعرفه و تأمین مالی، یک پروژه خورشیدی نیم‌مگاواتی بازدهی ۲.۶ درصدی برای سهامداران دارد، در مقابل ۱۳.۱ درصد برای یک نیروگاه ۲۰ مگاواتی.
خانم دمورال گفت که سرمایه‌گذاری بیشتر به کاهش هزینه‌های تراکنش و امکان کسب بازدهی توسط سیستم‌های ذخیره‌سازی و شبکه‌ها متناسب با ارزش آن‌ها برای سیستم برق بستگی خواهد داشت.
امبر اعلام کرد که سرمایه‌گذاری فعلی از مبلغ ۲۸۱ میلیارد دلار در سال که منطقه تا سال ۲۰۳۵ برای تکمیل گذار انرژی خود نیاز دارد، عقب‌تر است. آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) پیش‌بینی می‌کند تقاضای برق در آسیای جنوب شرقی تا سال ۲۰۳۰ سالانه حدود ۵.۴ درصد افزایش یابد.
گاز گران‌قیمت نیز باعث احیای زغال‌سنگ شده است؛ IEA انتظار دارد تقاضای جهانی زغال‌سنگ امسال ۱.۲ درصد افزایش یابد و به رکورد ۸.۹۴ میلیارد تن برسد، زیرا قیمت‌های بالای LNG شرکت‌های توزیع برق در اروپا، ژاپن، کره جنوبی و چین را به مصرف بیشتر این سوخت وادار می‌کند.
امبر گفت مدل‌های مالی که از پروژه‌های بزرگ تجدیدپذیر پشتیبانی می‌کردند، هنوز به سیستم‌های ذخیره‌سازی و شبکه‌های مورد نیاز برای ادغام برق متناوب تعمیم نیافته‌اند.