پیام جایزه نوبل برای کوین وارش

در سال ۲۰۰۵، مایکل وودفورد، اقتصاددان دانشگاه کلمبیا، در کنفرانس سالانه جکسون‌هول فدرال رزرو استدلال کرد که بانک‌های مرکزی باید سیاست‌ها و برنامه‌های خود را اعلام کنند.

او گفت تصور کنید اقتصادی راکد و تورم پایین نرخ‌های بهره را به صفر رسانده باشد. با وعده نگه داشتن نرخ‌ها در همین سطح تا مدت‌ها پس از آن، یک بانک مرکزی می‌تواند سرمایه‌گذاری و مخارج امروز را افزایش دهد. فدرال رزرو پس از بحران مالی جهانی دقیقاً همین راهبرد را در پیش گرفت.

یکی از تغییرات کلیدی که کوین وارش از زمان تصدی ریاست فدرال رزرو در ماه مه در این نهاد ایجاد کرده، پایان دادن به چنین «راهنمایی رو به جلویی» است.

روز دوشنبه، وودفورد جایزه نوبل اقتصاد را دریافت کرد. کمیته نوبل اعلام کرد: «ارتباطات شفاف و معتبر درباره اینکه [بانک‌های مرکزی] چگونه استدلال می‌کنند و چه برنامه‌ای دارند، به بخشی حیاتی از عملکرد آن‌ها تبدیل شده است.»

مسئله بر سر این نیست که کمیته نوبل جانب وودفورد را در برابر وارش گرفت، بلکه مدل اقتصادی «نئوکینزینی» را تأیید کرد؛ مدلی که وودفورد یکی از معماران آن است.

پس از جنگ جهانی دوم، اقتصاددانانی که تحت تأثیر جان مینارد کینز بودند، بر این باور بودند که سیاست‌های پولی و مالی می‌توانند بر تورم و بیکاری اثر بگذارند. این دیدگاه مورد حمله رابرت لوکاس از دانشگاه شیکاگو قرار گرفت. او استدلال کرد که با تطبیق انتظارات عمومی، روابط گذشته میان بیکاری و تورم از هم می‌پاشد؛ امری که در دهه ۱۹۷۰ رخ داد.

نئوکینزینیسم، کینزینیسم کهن را با نقد لوکاس آشتی داد، به‌طوری که حتی با وجود جامعه‌ای عقلانی و آینده‌نگر، سیاست‌های مالی و پولی همچنان کارآمد باشند. این همان مدلی است که اکنون اکثر اقتصاددانان دانشگاهی و بانکداران مرکزی به آن پایبندند.

اما وارش چنین نظری ندارد. او نسبت به این پیش‌فرض که هر کسی، از جمله فدرال رزرو، بتواند اقتصاد را با ظرافت تنظیم کند، حساسیت دارد و در یکی از نخستین نشست‌های خبری خود به نقد لوکاس استناد کرد. او راهنمایی رو به جلو را دوست ندارد، زیرا به گفته او، این امر فدرال رزرو را تشویق می‌کند که پس از منسوخ شدن یک سیاست در اثر اطلاعات جدید، همچنان به آن پایبند بماند. این کار باعث می‌شود بازارها به جای داده‌ها بر آنچه فدرال رزرو می‌گوید تمرکز کنند و سیگنال‌های بازار مخدوش شود.

بسیاری از بانکداران مرکزی می‌پذیرند که راهنمایی رو به جلو اکنون کمتر از زمانی که نرخ‌های بهره در سطح صفر بود، کارآمد است و آن را کاهش داده‌اند. و اگرچه وارش خود راهنمایی رو به جلو صادر نمی‌کند، دستیارانش این کار را می‌کنند و اخیراً انتظارات افزایش نرخ بهره در این ماه را کاهش داده‌اند. بنابراین، دنیای وودفورد و وارش آن‌قدرها هم که به نظر می‌رسد از هم دور نیست. و فراموش نکنید: لوکاس در سال ۱۹۹۵ برنده نوبل شد.

این بخشی از خبرنامه اقتصادی WSJ است، راهنمای شما در تقاطع اقتصاد، بازارها و سیاست. اگر مشترک نیستید، اینجا ثبت‌نام کنید.

تأیید نوبل بر رکودها. رابرت هال از دانشگاه استنفورد جایزه نوبل را به همراه وودفورد دریافت کرد، چرا که نشان داد مصرف چگونه به انتظارات وابسته است. اما برای آمریکایی‌های عادی، شاید مهم‌ترین دستاورد هال اعلام آغاز و پایان رکودها بوده باشد. وقتی دفتر ملی پژوهش اقتصادی (NBER) در سال ۱۹۷۸ کمیته تعیین چرخه کسب‌وکار را تأسیس کرد، هال به عنوان رئیس بنیان‌گذار آن منصوب شد. او و نیمی دیگر از استادان از آن زمان تاکنون تاریخ آغاز و پایان هر رکود را تعییین کرده‌اند. او این سمت را در سال ۲۰۲۴ ترک کرد.

تهدید ناشی از اهرم‌های هوش مصنوعی. صندوق بین‌المللی پول سه شیوه را برمی‌شمارد که اهرم (leverage) به شکوفایی هوش مصنوعی دامن زده است: استقراض سنگین شرکت‌های فناوری بزرگ (hyperscalers)؛ سهام صندوق‌های پوشش ریسک و وام‌های حاشیه‌ای (margin loans)؛ و سهم سهام منفرد در صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) که به گفته این صندوق در گزارش ثبات مالی جهانی خود که روز سه‌شنبه منتشر شد، سرمایه‌گذاران خرد از آن‌ها «برای کسب دسترسی اهرمی به هوش مصنوعی» استفاده می‌کنند. این صندوق هشدار می‌دهد که چنین اهرمی می‌تواند شوک ناشی از کاهش سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی بر اقتصادهای جهانی را تشدید کند.

آیا کالیفرنیا باید از فرانسه الگوبرداری کند؟ گابریل زوکمن و امانوئل سائز، هر دو فرانسوی و وابسته به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، از حامیان کلیدی مالیات بر ثروت پیشنهادی کالیفرنیا هستند. هانو لوستیگ، اقتصاددان بلژیکی وابسته به استنفورد، در شبکه ایکس می‌پرسد چرا آن‌ها «تلاش می‌کنند آمریکایی‌ها را متقاعد کنند که باید مدلی فرانسوی را اجرا کنند که بر بازتوزیع به جای رشد تمرکز دارد، زیرا همه شواهد ما نشان می‌دهد که تمرکز بر بازتوزیع تاکنون برای فرانسه و برخی کشورهای دیگر اروپا، مانند کشور زادگاه من بلژیک، بسیار گران تمام شده است.»

اشتراک‌ها امکان انتشار روزنامه‌نگاری ما را فراهم می‌کنند. خوانندگان بخش اقتصاد WSJ می‌توانند از تعرفه ویژه برای اشتراک جدید بهره‌مند شوند. اگر از قبل مشترک WSJ هستید، از حمایت شما سپاسگزاریم.

• شی جینپینگ، رهبر چین، بر یک مارپیچ خطرناک بدهی نظارت دارد، به‌ویژه در بخش شرکتی که بدهی آن نسبت به تولید ناخالص داخلی در سال گذشته دو برابر میانگین جهانی بود.
• بث هاماک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، می‌گوید: «من در دنیایی به عنوان معامله‌گر بزرگ شدم که اگر ۴۹ درصد مواقع اشتباه می‌کردم، روز خوبی بود؛ بنابراین از ارائه پیش‌بینی نمی‌ترسم.» او توضیح می‌دهد چرا حاضر است چنین موضع تندی (hawkish) اتخاذ کند.
• یک مزایای رفاهی بریتانیا به افراد اجازه می‌دهد بخشی از کمک نقدی خود را در ازای اجاره خودروی جدید هر سه سال یک‌بار واگذار کنند. این طرح اکنون حدود یک هفتم از کل فروش خودروهای نو در بریتانیا را شامل می‌شود.

سه‌شنبه

• شاخص قیمت مصرف‌کننده ماه سپتامبر، آخرین شاخص اقتصادی مهم پیش از نشست فدرال رزرو در ۲۷ تا ۲۸ اکتبر، ساعت ۸:۳۰ صبح به وقت شرقی منتشر می‌شود. اقتصاددانان تخمین می‌زنند این شاخص ۰.۶ درصد نسبت به ماه اوت افزایش یافته باشد، در حالی که شاخص هسته ۰.۲ درصد رشد کرده است. آن‌ها برآورد می‌کنند نرخ ۱۲‌ماهه از ۳.۴ درصد به ۳.۶ درصد و نرخ هسته از ۲.۴ درصد به ۲.۵ درصد رسیده باشد.

چهارشنبه

• وزیران دارایی و رؤسای بانک‌های مرکزی گروه ۲۰ در حاشیه نشست سالانه بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول در بانکوک گردهم می‌آیند.

• کاخ سفید یکی از معاونان راسل وات، مدیر بودجه، را برای ریاست دفتر پاسخگویی دولت (GAO)، بازرس کنگره بر قوه مجریه، معرفی کرده است؛ به گزارش واشنگتن سن که به نقل از افراد مطلع این خبر را منتشر کرده است.
• حملات سایبری به سیستم‌های سرمایشی فروشگاه‌های زنجیره‌ای فرانسوی دسترسی پیدا کرد و آن‌ها را روی حالت ذوب تنظیم کرد و مجبور شد گوشت، مواد منجمد و سبزیجات دور ریخته شوند. (بلومبرگ)
• سهمیه اتحادیه اروپا بر واردات خودروهای هیبریدی-برقی چینی نشان‌دهنده «تغییر پارادایم» است، چرا که اولویت‌های تجاری این بلوک از دسترسی به بازار چین به کاهش واردات از چین تغییر یافته است. (ساوت چاینا مورنینگ پست)

من تحلیلگر ارشد اقتصادی روزنامه والاستریت ژورنال هستم. بیش از ۴۰ سال است که در آمریکا و از سراسر جهان درباره اقتصاد، بازارها و سیاست می‌نویسم.

بخش اقتصاد WSJ دو بار در هفته بینش‌ها، اخبار و تحلیل‌های ضروری را برای شما به ارمغان می‌آورد. بازخوردهای خود را به [email protected] بفرستید (اگر این متن را در صندوق ورودی خود می‌خوانید، کافی است روی پاسخ کلیک کنید). مت گروسمن به این خبرنامه کمک کرده است. نکته‌ای برای ما دارید؟ اینجا ببینید چگونه ارسال کنید.