تنگه هرمز را بگیرید—لطفاً! با عذرخواهی از هنری یانگمن (کمدین)، به نظر می‌رسد این پیام نوظهور دموکرات‌ها درباره ایران باشد. در یک مناظره تلویزیونی شب سه‌شنبه، از جاش تورک، نامزد سنا از ایالت آیووا پرسیده شد که چه چیزی را پایان قابل قبولی برای جنگ می‌داند اگر اجازه دهیم ایران کنترل تنگه را در دست بگیرد. پاسخ آقای تورک چه بود؟ «هرچه زودتر». او دو بار گفت «فوراً».
در همین حال در ایالت مین، تروی جکسون، دموکرات، در مناظره‌ای روز سه‌شنبه پیشنهاد قطع بودجه اقدامات نظامی علیه ایران را داد، علیرغم حضور نیروهای آمریکایی در منطقه جنگی. سناتور فعلی سوزان کالینز رئیس کمیته تخصیص بودجه حزب جمهوری‌خواه است. آقای جکسون گفت: «اگر او بخواهد بودجه را متوقف کند، توانایی انجام این کار را دارد.» توصیه او به رئیس‌جمهور ترامپ چیست؟ «شما مجبورید مسئولیت این مورد را بپذیرید، زیرا هیچ راهی برای حل آن وجود ندارد. بیایید فقط خارج شویم.»
هر دو حزب از نارضایتی عمومی نسبت به رفتار غیرقابل پیش‌بینی آقای ترامپ در مدیریت جنگ آگاه هستند، به همین دلیل بسیاری از جمهوری‌خواهان نیز آن را نقد می‌کنند. اما ایران همچنان به کشتی‌ها در تنگه هرمز شلیک می‌کند، زیرا می‌خواهد این آبراه بین‌المللی را به مسیری برای دریافت عوارض تبدیل کند تا میلیاردها دلار برای امپراتوری تروریستی خود کسب نماید. آیا آقای تورک با این وضعیت مشکلی ندارد؟ و آیا آقای جکسون حاضر است پول را برای جلوگیری از آن قطع کند؟
خانم کالینز پاسخ داد: «من نمی‌خواهم نیروهایمان را بدون محافظ رها کنم. فکر می‌کنم این کار کاملاً بی‌مسئولانه است. من می‌خواهم مطمئن شوم که آنها امن هستند. آنها در کشورهای اطراف ایران قرار دارند.» علاوه بر شلیک به کشتی‌های نزدیک، رژیم مسیحایی‌منش تهران همچنین به امارات متحده عربی، عربستان سعودی، بحرین، کویت، اردن و اسرائیل نیز شلیک کرده است.
جان سونونو، نامزد جمهوری‌خواه سنا از نیوهمپشایر، نکته مشابهی را در مناظره روز سه‌شنبه مقابل نماینده دموکرات کریس پاپاس مطرح کرد. آقای سونونو گفت: «رفتن به ایران بدون برنامه‌ای برای باز نگه داشتن تنگه هرمز اشتباه بود.» اما او افزود: «فکر نمی‌کنم در حال حاضر عاقلانه باشد که بودجه ناوگان و حامل‌های هواپیما را که به جابه‌جایی محموله و نفت از طریق تنگه و جریان تجارت کمک می‌کنند، قطع کنیم.»
قیمت بالای نفت سختی واقعی برای رأی‌دهندگان ایجاد می‌کند. اما جایگزینی که آقایان تورک و جکسون ارائه می‌دهند، شکست و واگذاری کنترل به ایران است، در حالی که این تصور را به چین می‌دهد که آب‌های بین‌المللی بر اساس تقویم سیاسی آمریکا قابل مذاکره است. چنین نتیجه‌ای برای منافع آمریکایی بدتر خواهد بود.