مسئولان غربی میگویند روسیه با حملات پرخطرتر، فشار بر ناتو را افزایش داده و ائتلاف را مجبور به انتخابهای دشوار درباره نحوه پاسخگویی بدون تشدید بیمورد یا نمایش ضعف کرده است.
روز پنجشنبه، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) اعلام کرد که پهپادها در طول شب دو کشتی را در آبهای سرزمینی رومانی در دریای سیاه مورد اصابت قرار دادند. یک کشتی سوم درست خارج از آبهای سرزمینی رومانی هدف قرار گرفت که منجر به ناپدید شدن هفت خدمه شد.
مقامات اروپایی روسیه را متهم کردهاند که آن کشتیها و چهار کشتی دیگر را در چند روز قبل در آبهای نزدیک بلغارستان هدف قرار داده است. نیکوشور دان، رئیسجمهور رومانی و رومن رادف، نخستوزیر بلغارستان روز پنجشنبه برای بحث درباره وضعیت با مارک روته، دبیرکل ناتو دیدار کردند، اما هیچ اقدامی را اعلام نکردند.
یک مقام ارشد ناتو گفت که این ائتلاف از امنیت اعضای خود حمایت میکند و گزینههایی پیش روی دارد و به سخنی اشاره کرد که روته اغلب تکرار میکند: «فعالیتهای ما همیشه لزوماً قابل مشاهده نیست.»
فرماندهان نظامی ناتو «دقیقاً همان کاری را انجام میدهند که در این زمان لازم است»، گفت سرهنگ مارتین اودونل، ارتش ایالات متحده و سخنگوی فرماندهی عالی نظامی ائتلاف. «آنها در حال مشورت هستند.»
هیچیک از حوادث اخیر به آستانهای که اعضای ناتو آن را عمل جنگی میدانند، نرسیده است که این امر یک دوراهی ایجاد میکند: چگونه کشورهای غربی میتوانند روسیه را وادار به توقف اقدامات تحریکآمیز و غیرقانونی کنند، بدون اینکه وارد جنگ شوند؟
دیپلماتها به طور فزایندهای از آنچه «وضعیت قورچ جوشیده» نامیده میشود، میترسند؛ وضعیتی که در آن روسیه تدریجاً جسورتر شده و افکار عمومی ناتو به تهاجم مداوم عادت میکند و آن را طبیعی جلوه میدهد یا نادیده میگیرد.
«بدیهی است که تلاشهایی توسط روسیه برای... بیثبات کردن جامعه و کاهش حمایت از اوکراین وجود دارد»، دان، رئیسجمهور رومانی روز پنجشنبه اظهار داشت. «پاسخ ما این است که به حمایت از اوکراین ادامه خواهیم داد.»
کرملین به درخواست برای اظهار نظر پاسخ نداد.
بحث در ناتو با توجه به سرد شدن روابط رئیسجمهور ترامپ با ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین و بالا بردن احتمال قطع یا محدود کردن جریان کمکهای آمریکا به کییف در پی تلاش برای دستیابی به توافق صلح، فوریت جدیدی پیدا کرده است. مقامات اروپایی و اوکراینی معتقدند این اقدامات اثر معکوس خواهد داشت و تنها باعث تقویت ولادیمیر پوتین، رهبر روسیه هم در داخل مرزهای اوکراین و هم فراتر از آن خواهد شد.
به گفته مقامات فعلی و سابق دولت، ترامپ نگرانی فزایندهای نسبت به کمپین روسیه در داخل قلمرو ائتلاف دارد و این موضوع نقشی در تصمیم اخیر او برای بازنگری تلاشهای آمریکا برای پایان دادن به جنگ در اوکراین داشته است.
حملات در دریای سیاه پس از ماهها نفوذ هوایی جنگندهها، پهپادها و موشکهای روسی به قلمرو ناتو رخ داده است. اروپاییها همچنین مسکو را متهم به صحنهسازی یا تحریک دهها عملیات خرابکاری و جاسوسی سایبری در سراسر قاره کردهاند که نشاندهنده اشتیاق فزاینده به ریسک در ماههای اخیر است. فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، روسیه را در اوت متهم به تلاش برای حمله به هواپیماها در فرودگاه لایپزیگ با پهپادهای حامل مواد منفجره کرد و آژانسهای اطلاعاتی هلند روسیه را به هک کردن دوربینهای ویدیویی متصل به اینترنت برای جاسوسی از حمایت اروپا از اوکراین متهم کردند.
روته و سایر مقامات ناتو برای ماهها سعی کردهاند خطرات ناشی از مسکو را کماهمیت جلوه دهند، تا حدی برای جلوگیری از ارائه پیروزیهای تبلیغاتی به آن. حملات آنها «نشانهای از ضعف است»، روته روز چهارشنبه گفت. «آنها دوست دارند ما تمام روز درباره آن صحبت کنیم، مضطرب شویم و کنفرانسهای خبری درباره آن برگزار کنیم. ما چنین کاری نخواهیم کرد.»
اما با مرگبارتر شدن حملات مرتبط با روسیه و وقوع آنها در داخل مرزهای ناتو، نادیده گرفتن آنها غیرممکن میشود. دیپلماتها و مقامات نظامی میترسند که تحریکات مسکو خطر تبدیل جنگ اوکراین به رویارویی نظامی گستردهتر با ناتو را افزایش دهد، حتی اگر از طریق تشدید تصادفی باشد که سریعاً از کنترل خارج شود.
«آنچه مرا نگران میکند، ادامه افزایش فشار پوتین با این اقدامات و خروج آن از کنترل به سمت اقدامات نظامی است»، گفت جولیان اسمیت، سفیر سابق آمریکا در ناتو در دولت بایدن. «روسیه با این نوع حملات بسیار جسورتر شده است.»
ناتو به سایر تحریکات روسیه پس از حمله تمامعیار مسکو به اوکراین در سال ۲۰۲۲ پاسخ داده است. این ائتلاف پس از آسیب دیدن یا پاره شدن کابلها و خطوط لوله متعدد، که به گفته مقامات غربی مظنون به خرابکاری روسیه بودند، نظارت خود را در دریای بالتیک افزایش داد. سپس موارد مشکوک به خرابکاری به شدت کاهش یافت. ناتو همان رویکرد را با نظارت هوایی بر اعضای شرقی خود و در مناطق قطبی تکرار کرد.
دریای سیاه متفاوت است زیرا نیروهای دریایی و هوایی روسیه دسترسی گسترده و مستقیم به آبهای آن دارند. اوکراین و اعضای ناتو یعنی رومانی، بلغارستان و ترکیه نیز به این دریا راه دارند. ترکیه در سال ۲۰۲۲ از یک قرارداد تقریباً یک قرن قدیمی برای بستن تنگههای منتهی به دریای سیاه به روی کشتیهای جنگی ورودی استفاده کرد، بنابراین نه ناتو و نه روسیه نمیتوانند ناوگان دریایی اقیانوسگرد خود را در آنجا تقویت کنند.
اما به گفته شاهدان و مقامات، حملات اخیر عمدتاً توسط پهپادها انجام شده است که محدودیت ندارند. ناتو همچنین میتواند از تجهیزات هوایی و دریایی خودکار استفاده کند.
دیپلماتها میگویند مراحل احتمالی که ناتو میتواند بردارد شامل افزایش نظارت و شناسایی در و بر فراز دریای سیاه برای کمک به خنثی کردن حملات و انتساب سریع حملات رخ داده؛ برگزاری مانورهای بیشتر در منطقه برای تقویت حضور ائتلاف و آگاهی موقعیتی؛ و استفاده بیشتر از سیستمهای بدون سرنشین برای دفاع از کشتیرانی تجاری است.
سایر گزینهها شامل تحریمهای جدید، اخراج دیپلماتهای روسی یا بستن بیشتر سفارتخانهها و کنسولگریهای آن در اروپا، و رهگیری و بازرسی بیشتر کشتیهای ناوگان سایه روسیه است، به گفته مقامات. اقدامات مخفیانه، مانند فعالیتهای اطلاعاتی یا حملات سایبری علیه زیرساختهای حیاتی روسیه نیز ممکن است، اما دشوارتر است و نیاز به اراده سیاسی بیشتری دارد.
افراد باتجربه در زمینه روسیه میگویند هرگونه اقدام باید تأثیر محسوسی داشته باشد.
«آنها واقعاً باید بتوانند روسیه را بازدارندگی کنند و این نیازمند وارد کردن درد کافی به روسیه برای توقف این حملات ترکیبی است»، گفت لورا کوپر، مقام سابق ارشد پنتاگون که سیاستهای مربوط به روسیه و اوکراین را نظارت میکرد و اکنون در دانشگاه جورجتاون است. «ما هنوز در آن نقطه نیستیم.»
برخی تحلیلگران همچنین نگرانند که جسارت مهارنشده روسیه ممکن است او را به وسوسه ورود به حوزههای تازهای از تجاوز بکشاند. روز پنجشنبه، طبق دادههای ماهوارهای تجاری، یک ماهواره روسی به نام کاسموس ۲۶۱۲ در مسیر نزدیک شدن به یک ماهواره ثبتشده در آمریکا بود که اطلاعات حساس را برای پشتیبانی از تلاشهای جنگی اوکراین ارسال میکند. این موضوع احتمال هدف قرار دادن ماهوارههای تجاری توسط مسکو و انتقال اولین بار کمپین خرابکاری آن علیه غرب به فضا را مطرح کرده است، به گفته پژوهشگران مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، اندیشکدهای در واشنگتن.