پاول خادزینسکی تا جایی که به یاد دارد به کلیسای سنت روچ میرفته است و یکی از اجداد او که در قرن نوزدهم زندگی میکرد، در گورستان کاتولیک کنار این مقدسگاه در محله مرکزی مینسک به نام زالاتایا هورکا یا تپه طلایی دفن شده بود.
خادزینسکی، ۴۱ ساله، زمانی را به یاد میآورد که یک زمین بازی نزدیک کلیسا افتتاح شد و مؤمنان امیدوار بودند که بعد از آن یک باغ ساخته شود: یک فضای سبز دلپذیر در وسط شهر. اکنون، یک محل ساختوساز بخش بزرگی از گورستانی را پوشانده است که علیرغم توسعه یا تخریب بخشی از آن در دوران شوروی، دستنخورده باقی مانده بود.
دولت رهبر اقتدارگرا الکساندر لوکاشنکو درباره این مکان بسیار محرمانه بوده است؛ تا تابستان ۲۰۲۵، یک چاله عظیم ساختوساز در تصاویر ماهوارهای قابل مشاهده بود و تا فوریه ۲۰۲۶ اسکلت یک ساختمان ایستاده بود. در برخی اسناد رسمی، به طور مختصر به عنوان «ساختمان چندمنظوره» شناسایی شده و در برخی دیگر اصلاً وجود ندارد.
با به دست آوردن اسناد طراحی و صحبت با چند نفر مرتبط با این پروژه، بخش بلاروس رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی دریافت که دولت این مکان را برای یک مجتمع بزرگ آکادمی امنیت ملی برای کیجیبی -- همان نهاد امنیتی سرکوبگر اصلی که هنوز با این نام شناخته میشود -- بر روی محوطه گورستان سابق زالاتایا هورکا انتخاب کرده است.
علاوه بر این، رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی دریافت که این پروژه بر اساس فرمانی که ظاهراً به صورت مخفیانه توسط لوکاشنکو صادر شده، در حال ساخت است و به سازندگان اجازه میدهد تا از مجموعهای از حمایتهای قانونی که همچنان در قوانین باقی ماندهاند و برای حفظ چنین مکانهایی طراحی شدهاند، عبور کنند.
این ساختوساز در حالی انجام میشود که فشار بر کلیسای کاتولیک علیرغم نشانههای گرم شدن روابط بین لهستان عمدتاً کاتولیک و بلاروس عمدتاً ارتدوکس که روابط طولانیمدت پرتنشی دارند، ادامه دارد: از ابتدای امسال، حداقل ۲۰ کشیش کاتولیک لهستانی از خدمت منع یا مجبور به ترک کشور شدهاند.
بسیاری از کشیشان لهستانی پس از دههها سرکوب شوروی برای کمک به بازسازی زندگی پاروشی کاتولیک به بلاروس آمدند و برخی دهههاست که به جوامع محلی خدمت میکنند.
«ما یک فرمان ریاست جمهوری داریم»، یولیا سِرادا، مهندس ارشد پروژه توسعه، هنگام پرسش درباره آنچه امکان پیشبرد آن را علیرغم قوانین حفاظتی فراهم کرد، گفت.
سِرِدا در پاسخ به سؤالات بیشتر گفت که تغییری در وضعیت حفاظتشده این مکان ایجاد نشده است، که نشان میدهد فرمان استثناهایی برای این پروژه مجاز دانسته است. او گفت که مهندسان کارهای باستانشناسی معمولاً لازم را برنامهریزی نکردهاند و نمیدانند خاک حفر شده در طول ساختوساز چگونه مدیریت میشود.
«فقط اشتباه است»
معماران مستقل و مخالفان دولت گفتند که این پروژه نگرش گزینشی دولت نسبت به حاکمیت قانون را در بلاروس آشکار کرد، جایی که لوکاشنکو به طور مداوم آزادیهای اساسی را سرکوب کرده و از رأیگیریهای جعلآلود برای تمدید حکومت خود بر ملت حدوداً ۹ میلیونی از زمان اولین انتخابات در سال ۱۹۹۴ استفاده کرده است.
«آنها حتی تلاش نکردند وانمود کنند که در حال اجرای قانون هستند»، یک معمار و مرمتگر بلاروسی که در حوزه حفاظت میراث فعالیت میکند، به شرط ناشناس ماندن به دلایل امنیتی به رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی گفت.
«احتمالاً مستقیماً نزد لوکاشنکو رفتند و گفتند: 'میخواهیم اینجا بسازیم، اما قانون مانع است.' و او میگوید: 'مشکلی نیست، این دستور شماست، بروید و بسازید'»، او به رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی گفت.
قانونی مصوب ۲۰۰۱ ساختوسازهای سرمایهای را، به استثنای پروژههای یادبودی و مذهبی، در مکان دفنهای قدیمی ممنوع میکند. طرح منطقه حفاظتی این مکان، مصوب وزارت فرهنگ در سال ۲۰۱۸، همچنین نصب شبکههای خدماتی را در محوطه گورستان سابق ممنوع میکند.
«گورستان، گورستان است. قرار نبود کسی چیزی آنجا بسازد»، آلِس بیالياتسکی، فعال باتجربه حقوق بشر بلاروسی و برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۲، به رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی گفت.
بیالياتسکی که سالها در زندان سپری کرد قبل از آزاد شدنش تحت توافق آمریکا-بلاروس در دسامبر گذشته، از زمان حضورش در کمیته فرهنگی شورای شهر مینسک در دهه ۱۹۹۰ به یاد میآورد که گورستان سابق علیرغم بودن در یک مکان ممتاز، برای توسعه ممنوع تلقی میشد.
او گفت ساخت مرکز آموزش کیجیبی در این مکان «بسیار بیرحمانه به نظر میرسد»، و به سرکوب کلیسای کاتولیک توسط سرویسهای امنیتی شوروی و فشارهای ادامهدار امروز اشاره کرد. «فقط اشتباه است.»
کلیسای غالب ارتدوکس بلاروس وابسته به کلیسای ارتدوکس روسیه مستقر در مسکو است و ارتباط تنگاتنگی با دولت دارد.
مسائل مربوط به مکانهای میراث تاریخی و فرهنگی در بلاروس از جمله مواردی است که توسط شورای جمهوری سیاست تاریخی، وابسته به اداره لوکاشنکو، بررسی میشود.
«یک شادی بزرگ»
هنادز کراسکو، معاون اول رئیس آکادمی امنیت ملی، عضو این شورا است. کراسکو به تماسهای تلفنی برای کسب نظر پاسخ نداد و آکادمی امنیت ملی نیز برای کسب نظر در دسترس نبود.
در تابستان ۲۰۱۸، یک پارک کوچک با زمین بازی کودکان در مجاورت کلیسا افتتاح شد، با مشارکت کشیشان و مؤمنان در ایجاد فضا و نگهداری از آن.
در اکتبر همان سال، گورستان سابق در یک منطقه حفاظتی، مصوب وزارت فرهنگ، گنجانده شد که ساختوساز و لولهکشی زیرزمینی در آن ممنوع بود.
«این تضمینی است که منطقه… ساخته نخواهد شد. تحت حفاظت دولتی قرار گرفته است»، یوری سانکو، کشیش سنت روچ، در سال ۲۰۱۹ به خبرگزاری واتیکان گفت. «شادی بزرگی است که گورستان زالاتایا هورکا، که در دوران شوروی کاملاً تخریب نشد، حفظ خواهد شد.»
اما نه برای مدت طولانی.
برنامه سرمایهگذاری دولتی برای سال ۲۰۲۴، مصوب لوکاشنکو، بندی داشت که پولی را برای طراحی و کارهای نقشهبرداری برای «ساخت یک ساختمان چندمنظوره در خیابان زالاتایا هورکا شماره ۵ و ۵الف در مینسک» -- بخش عمدهای از محوطه گورستان سابق -- تخصیص میداد.
برنامه هیچ اشارهای به هدف ساختمان نکرد و دولت تا به امروز آن را به صورت عمومی افشا نکرده است.
در فوریه-مارس امسال، اداره منطقه بحث عمومی درباره تغییرات طرح توسعه برای منطقه تپه طلایی برگزار کرد. اما اسناد ارائه شده به ساکنان یک میدان کوچک در قلمرو گورستان سابق را پیشبینی میکرد؛ هیچ کلمهای درباره مجتمعی که ماههاست در حال ساخت بود، وجود نداشت.
انبار سلاح
بلپُل، انجمن افسران سابق سرویسهای امنیتی بلاروس، در سال ۲۰۲۳ گزارش داد که ممکن است یک ساختمان جدید آکادمی امنیت ملی در محل گورستان ساخته شود، با خوابگاهی طراحی شده برای اسکان ۱۵۰ دانشجو.
اسناد برنامهریزی به دست آمده توسط رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی نشان میدهد که این مکان به آکادمی امنیت ملی، تابع کیجیبی، اختصاص یافته است.
در یک نقشه تفصیلی، ساختمان آکادمی کلیسای مجاور را کوچک جلوه میدهد و ردپای سازه جدید با منطقه اطراف تعیین شده برای لولهها، خطوط برق و سایر زیرساختها حتی بزرگتر میشود.
اسناد یک سازه بزرگ با سه بخش به مجموع حدوداً ۳۶,۰۰۰ متر مربع را توصیف میکنند. یکی از آنها، یک «ساختمان آموزشی شش طبقه با خوابگاه»، برای ۱,۲۵۰ دانشجو طراحی شده و دارای تخت برای ۶۲۷ نفر است.
سطح زیرزمینی این بخش، برچسبخورده بلوک A، برای خانهداری یک تیراندازی با مساحت تقریباً ۶۰۰ متر مربع و همچنین انبارهای جداگانه برای ذخیرهسازی سلاح؛ تجهیزات حفاظت در برابر اشعه، شیمیایی و بیولوژیکی؛ و سایر ملزومات سبک نظامی طراحی شده است.
یک بال جداگانه برای مدیریت نهاد رزرو شده است. اسناد دو سوئیت را توصیف میکنند، هر کدام به مساحت تقریباً ۱۰۰ متر مربع و شامل «دفتر مدیر»، یک اتاق پذیرش، یک اتاق استراحت و یک حمام با دوش.
بلوک B شامل یک کافeteria، با سه سالن غذاخوری برای مجموعاً ۳۴۰ نفر، و همچنین یک مجموعه ورزشی با پیستهای دویدن و زمینهایی روی سقف برای فوتبال کوچک، بسکتبال، والیبال، بدمینتون و تنیس است. بلوک C برای خانهداری یک باشگاه بدنسازی، یک استخر ۲۵ متری، رختکنها، دوشها و دو سونا طراحی شده است.
«شرمآور»
مسئولان تماس گرفته شده تلفنی درباره هدف ساختمان در حال احداث در این مکان یا نحوه مدیریت بقایای انسانی احتمالی کشف شده در حین حفاری اظهار نظری نکردند. ناتالیا بالوتنیکاوا، مقام ارشد شهرسازی در اداره شهر مینسک، گفت اطلاعات درباره تأسیسات «محدود» است.
روسلان چارنیتسکی، وزیر فرهنگ سابق، که در زمان امضای قرارداد توسعه اسناد طراحی برای پروژه در دسامبر ۲۰۲۴ سمت را داشت، از اظهار نظر خودداری کرد.
از سال ۲۰۲۱، زمانی که توسط دولت بلاروس به عنوان «تشکل افراطی» معرفی شد، بخش بلاروس رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی پاسخی رسمی به سؤالات مطرح شده با مقامات دریافت نکرده است.
در تماسها با مقامات برای این گزارش، خبرنگار خود را به عنوان یک ساکن محلی معرفی کرد. در مکالمه با چارنیتسکی، خبرنگار خود را به عنوان یک دانشجوی حقوق معرفی کرد.
گورستان کاتولیک حدوداً در سال ۱۹۲۰ برای دفن بسته شد. خادزینسکی، مؤمن کلیسا، گفت در زمانی که سنگ قبرها هنوز نزدیک کلیسا ایستاده بودند، او از یکی عکس گرفت که بعداً فهمید متعلق به کشیش قرن نوزدهمی است که جد او بوده.
«وقتی گورستانهای مسیحی تخریب میشوند، توهینی به هم مردگان و هم زندگان است»، خادزینسکی گفت و افزود که باید به پاروشی از سرنوشت بقایای انسانی در محل ساختوساز اطلاع داده شود و خاطره کسانی که آنجا دفن شدهاند ارج نهاده شود.
«باید یک یادبود واضح باشد و باید یک تدفین مجدد مسیحی برای آن افرادی که زیر سطلهای بیل مکانیکی پیدا شدند انجام شود»، او گفت. «به همین دلیل این بسیار شرمآور و غیرقابل قبول به نظر میرسد.»