همه پوپولیست‌ها به طبقه کارگر وعده‌های بزرگی می‌دهند، اما دونالد ترامپ پیش‌بینی یک عصر طلایی را داشت. درست پیش از انتخابات سال ۲۰۲۴، او به رأی‌دهندگان گفت که آن‌ها تنها چند روز با «بهترین شغل‌ها، بزرگ‌ترین چک‌های حقوق و روشن‌ترین آینده اقتصادی که جهان تاکنون دیده است» فاصله دارند. او ادعا می‌کرد که ترکیب غیرمتعارف تعرفه‌ها، کاهش مالیات و اخراج مهاجران، هزینه‌های زندگی را کاهش می‌دهد، قلب صنعتی آمریکا را احیا می‌کند و رونق طبقه متوسط را بازگردانده است.
آیا رئیس‌جمهور به وعده‌های خود عمل کرده است؟ کاخ سفید در ۲۲ اکتبر اعلام کرد که سیاست‌های او باعث افزایش دستمزدها و ایجاد یک «رونق کارگری» شده است. اقتصاد آمریکا واقعاً با سرعت رشد می‌کند و تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه سوم در مسیر رشد سالانه حدود ۳ درصد قرار دارد. اما بسیاری از کسانی که آقای ترامپ وعده کمک به آن‌ها را داده بود، متضرر شده‌اند، در حالی که آمریکاییان ثروتمندتر سود برده‌اند.
سمّی‌ترین سیاست‌ها از نظر سیاسی، آن‌هایی هستند که هزینه‌های روزمره را افزایش داده‌اند. تعرفه‌های گسترده رئیس‌جمهور طبق گزارش بانک مرکزی نیویورک، هزینه کالاهای مصرفی را حدود ۲ درصد بالا برده است. آزمایشگاه بودجه دانشگاه ییل تخمین می‌زند که این تعرفه‌ها امسال حدود ۱۱۰۰ دلار به هزینه هر خانوار اضافه می‌کند. جنگ در ایران نیز قیمت نفت را به شدت افزایش داده و قرار است تا پایان سال، ۱۰۰۰ دلار دیگر به هزینه‌های میانگین خانوار بیفزاید.
در جهت مخالف، قانون اصلی مالیات و هزینه‌های آقای ترامپ، یعنی «قانون یک صورت‌حساب بزرگ و زیبا»، بازپرداخت مالیاتی را به طور میانگین حدود ۳۴۰ دلار افزایش داده است. این قانون همچنین «حساب‌های ترامپ» را ایجاد کرد؛ تلاشی برای گسترش مالکیت در بازار سهام، که نوزادان واجد شرایط حق سرمایه‌گذاری ۱۰۰۰ دلاری در سهام را دارند. اما بیشترین سود این قانون نصیب آمریکاییان ثروتمندتر شد، از طریق کاهش مالیات، حتی در حالی که دسترسی به کوپن‌های غذایی را محدود کرد—تاکنون بیش از ۵ میلیون آمریکایی از دریافت مزایا محروم شده‌اند—و همچنین برنامه مدیکید (Medicaid)، یعنی برنامه بهداشتی برای فقرا را تنگ‌تر ساخت.
برای جمع‌بندی اثرات خالص این سودها و زیان‌ها، اکونومیست تخمین‌هایی از تأثیر تعرفه‌ها، افزایش قیمت بنزین و قانون مالیات و هزینه‌های آقای ترامپ را در گروه‌های درآمدی مختلف در سال ۲۰۲۶ ترکیب کرد. ما تخمین می‌زنیم که سیاست‌های آقای ترامپ تقریباً ۳ درصد از درآمد فقیرترین دهک خانوارهای آمریکایی، که میانگین درآمد پس از کسر مالیات و انتقال‌های دولتی آن‌ها حدود ۳۷,۰۰۰ دلار است، را از بین خواهد برد. ثروتمندترین دهک، که میانگین درآمد پس از مالیات آن‌ها نزدیک به ۵۰۰,۰۰۰ دلار است، نزدیک به ۳ درصد سود خواهد کرد (نمودار ۱ را ببینید). خانوارهای طبقه متوسط، با میانگین درآمد حدود ۱۰۰,۰۰۰ دلار، بیش از ۴۰۰ دلار ضرر می‌کنند. این محاسبات شامل اثر تصمیمی نیست که جمهوری‌خواهان کنگره سال گذشته اتخاذ کردند و آقای ترامپ نیز آن را تأیید کرد؛ یعنی انقضای یارانه‌های تقویت‌شده بیمه سلامت اوباما (Obamacare). طبق گفته KFF، یک گروه پژوهشی سیاست‌های بهداشتی، این موضوع میانگین حق بیمه برای بیمه‌های فردی خریداری شده در صرافی‌ها را سالانه نزدیک به ۸۰۰ دلار افزایش داده است.
هزینه‌های مسکن مشکل دیگری را برای رئیس‌جمهور ایجاد کرده است. نرخ رهن مسکن، که تا حدی تحت تأثیر اثرات تورمی جنگ او در ایران قرار گرفته، به بالای ۷ درصد رسیده و مالکان فعلی را ترغیب کرده است که خانه‌های خود را نگه دارند. افزودن عرضه جدید نیز پرهزینه‌تر شده است. پیمانکاران سال گذشته تخمین زدند که تعرفه‌ها بر مصالح ساختمانی، نزدیک به ۱۱,۰۰۰ دلار به هزینه یک خانه معمولی جدید اضافه خواهد کرد. سرکوب مهاجرت او نیز کمبود نیروی کار را تشدید کرده است؛ در ماه سپتامبر، نظرسنجی انجمن ملی سازندگان مسکن گزارش داد که هزینه‌های نیروی کار نسبت به سال قبل ۴.۲ درصد افزایش یافته است. باز هم رأی‌دهندگان کم‌درآمد و طبقه متوسط هستند که بیشترین فشار را احساس می‌کنند. طبق داده‌های زیلو (Zillow)، شرکت آنلاین املاک، در ماه مه فروش خانه‌های شروع‌کننده (starter homes) نسبت به سال قبل ۵.۴ درصد کاهش یافت، در حالی که فروش خانه‌های لوکس ۶.۲ درصد افزایش یافت.
در زمینه شغل، مراقبت‌های بهداشتی و خدمات اجتماعی تقریباً تمام رشد اشتغال بخش خصوصی را از ژانویه ۲۰۲۵ تاکنون تشکیل داده‌اند، تا پاسخگوی تقاضای جمعیت در حال پیری آمریکا باشند. رونق هوش مصنوعی (AI) نیز نقطه روشن دیگری بوده است، با سرمایه‌گذاری در مراکز داده که حدود ۱۸۰,۰۰۰ شغل جدید در صنایع مرتبط با زیرساخت‌سازی ایجاد کرده است. اما در سایر بخش‌ها، اشتغال بخش خصوصی تقریباً تغییری نکرده است. رشد سالانه دستمزد در کل بخش خصوصی از ۴ درصد به ۳ درصد کاهش یافته است؛ تورم رو به افزایش به معنای آن است که دستمزد ساعتی کارگران از نظر واقعی ۰.۷ درصد کمتر از سال قبل است. سهم نیروی کار از تولید کسب‌وکارهای غیرکشاورزی به پایین‌ترین سطح از زمان شروع ثبت آمار در سال ۱۹۴۷ رسیده است (تغییرات فنی در نحوه طبقه‌بندی درآمدهای صاحبان کسب‌وکار تنها بخشی از این کاهش را توضیح می‌دهد).
احیای شغل‌های تولیدی به ویژه دست‌نیافتنی بوده است. اگرچه تولید صنعتی افزایش یافته است، اما اشتغال در بخش تولید از ژانویه ۲۰۲۵ تاکنون حدود ۲۰,۰۰۰ شغل کاهش یافته و دستمزد کارگران کارخانه‌ای در سال گذشته نتوانسته با تورم همگام شود. در کارولینای شمالی، که آقای ترامپ در سال ۲۰۲۴ آنجا پیروز شد و اکنون احتمال انتخاب یک دموکرات برای سنا وجود دارد، نزدیک به ۹,۰۰۰ شغل کارخانه‌ای در سال گذشته از بین رفته است.
آمریکاییانی که در بازار سهام سرمایه‌گذاری کرده‌اند دلایل بیشتری برای جشن گرفتن دارند، زیرا رونق هوش مصنوعی ارزش شاخص S&P 500 را افزایش داده است. اما تأثیر آن، باز هم نابرابر است. از مجموع ۱۷ تریلیون دلار افزایش ثروت سهام و صندوق‌های مشترک آمریکاییان از پایان سال ۲۰۲۴، نزدیک به ۹۰ درصد آن نصیب ثروتمندترین دهک خانوارها شده است، در مقایسه با تنها ۰.۶ درصد برای نیمه فقیرتر، طبق داده‌های فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) (نمودار ۲ را ببینید).
این پدیده‌ها بی‌توجه نمانده‌اند. طبق نظرسنجی اخیر مرکز تحقیقات پیو (Pew Research Centre)، تقریباً دو سوم آمریکاییان معتقدند که سیاست‌های اقتصادی آقای ترامپ شرایط را بدتر کرده است؛ همین وضعیت برای ۳۵ درصد از جمهوری‌خواهان و مستقلان متمایل به جمهوری‌خواهان نیز صادق است، که تقریباً دو برابر سهم ژانویه است. رأی‌دهندگانی که به ویژه تحت تأثیر افزایش هزینه سوخت و تعرفه‌ها قرار گرفته‌اند، مانند کشاورزان، به سمت دموکرات‌ها متمایل می‌شوند. آقای ترامپ اکنون وعده پرداخت ۵,۰۰۰ دلار به هر شهروند بالغ را در صورت حفظ کنترل جمهوری‌خواهان بر کنگره در ۳ نوامبر داده است. این اقدام اندکی برای اطمینان دادن به رأی‌دهندگانی که همچنان احساس عقب‌ماندگی می‌کنند، مؤثر نخواهد بود. ■