در ماه‌های اخیر، مشاهده عنکبوت‌های تارانتولا در اتریش رو به افزایش است و از ابتدای سپتامبر بیش از ۲۰۰ مورد گزارش شده است.
این گزارش‌ها از طریق پلتفرم علم شهروندی naturbeobachtung.at ارسال شده‌اند که ۱۷۵ مورد آن توسط کارشناسان تأیید شده است.
ایالت اشتیریا در جنوب شرقی اتریش با ۶۶ مورد، بیشترین تعداد مشاهدات را در این دوره ثبت کرده است. نیدریسترایخ با ۴۹ مورد در رتبه دوم و بورگنلاند با ۴۳ مورد در رتبه سوم قرار دارند. همچنین گزارش‌هایی از مشاهدات در کارینتیا ثبت شده است.
عنکبوت‌های تارانتولا به ویژه در فصل پاییز، زمانی که به دنبال مکان‌های سرپوشیده برای گذراندن زمستان می‌گردند، بسیار فعال هستند. در برخی موارد، آن‌ها راه خود را به آپارتمان‌ها، خانه‌ها یا گاراژها باز می‌کنند. در زیستگاه طبیعی خود، معمولاً در لانه‌های زیرزمینی و شکاف سنگ‌ها پناه می‌گیرند.
برخی از یافته‌های اخیر برای پژوهشگران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
یک تارانتولای روسی جنوبی در شهر تولن واقع در نیدریسترایخ یافت شد؛ مشاهده‌ای غیرعادی در شمال غربی. کارولینا ترچکا-روخاس، از انجمن حفاظت از طبیعت اتریش، اظهار داشت که پیش از این هیچ گزارشی از مشاهده این عنکبوت در منطقه اطراف ثبت نشده بود.
موارد قابل توجه دیگری نیز مربوط به تارانتولای شکم‌سیاه وجود دارد. در اواخر آگوست، این عنکبوت در شتوسائو در دره پایین گیل دیده شد که تا به امروز، غربی‌ترین رکورد ثبت شده برای این گونه در اتریش محسوب می‌شود.
به طور کلی دو گونه تارانتولا در اتریش یافت می‌شود: تارانتولای روسی جنوبی و تارانتولای شکم‌سیاه. هر دو گونه متعلق به خانواده عنکبوت‌های گرگ‌وار (wolf spider) هستند و اگر احساس تهدید کنند ممکن است نیش بزنند، هرچند این امر نادر است.
نیش این عنکبوت‌ها می‌تواند دردناک باشد و باعث قرمزی و تورم شود. با این حال، برای افراد سالم معمولاً خطرناک نیست.
تارانتولای روسی جنوبی نخستین بار در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی در اتریش، در حوالی دریاچه نویزیدل و وین ثبت شد. تارانتولای شکم‌سیاه نیز نخستین بار در دهه ۱۹۷۰ میلادی در اشتیریا مستندسازی شد.
این روند تنها محدود به اتریش نیست. مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵ نشان داد که تارانتولاها پس از دهه‌ها کاهش جمعیت، در جمهوری چک نیز در حال گسترش هستند. پژوهشگران تابستان‌های گرم‌تر و خشک‌تر را عامل کلیدی این تغییر می‌دانند.