کنگره اردوکِ لنگ (lame-duck) چهار هفته دیگر تا زمان برنامه‌ریزی‌شده برای تعطیلی سالانه فرصت دارد. حتی اگر نمایندگان و سناتورها تا کریسمس و سال نو نیز در جلسه بمانند، باز هم تنها شش هفته دیگر فرصت کاری خواهند داشت. کارهای زیادی باقی مانده است. مگر اینکه کاخ سفید نخواهد سال ۲۰۲۷ را در موقعیتی به‌شدت تضعیف‌شده آغاز کند، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ باید به رهبر اکثریت جان تون (جمهوری‌خواه از داکوتای جنوبی) بگوید که کدام اولویت‌ها را در دستور کار قرار دهد.
اولاً، کنگره باید پیش از انقضای توافق هزینه‌کرد فعلی در ۱۱ دسامبر، بودجه دولت را تأمین کند. جمهوری‌خواهان می‌توانند قطعنامه‌ای کوتاه‌مدت دیگر برای ادامه فعالیت دولت تا سال جدید تصویب کنند، اما این کار ترامپ را در موقعیت مذاکره‌ای بسیار بدی قرار می‌دهد. اکثریت‌های تازه انتخاب‌شده دموکرات در هر دو مجلس، اهرم فشار عظیمی خواهند داشت تا اولویت‌های هزینه‌کرد چپ‌گرایانه افراطی خود را بر کاخ سفید تحمیل کنند؛ از جمله بازگرداندن تنگه هرمز به ایران، بازگشایی مرزها با قطع بودجه اداره مهاجرت و گمرک (ICE)، و افزایش تورم با افزودن تریلیون‌ها دلار هزینه برای یارانه‌های قانون مراقبت مقرون‌به‌صرفه (ACA) و مدیکید.
جمهوری‌خواهان می‌توانند با تصویب طرح سوم «هماهنگی بودجه» (reconciliation) تنها با ۵۰ رأ، این خسارت را حداقل برای یک سال و احتمالاً بیشتر به تعویق بیندازند، اما این کار زمان‌بر است. ابتدا سنا و سپس مجلس نمایندگان باید قطعنامه‌ها را از طریق کمیته‌های مربوطه تصویب کنند و این کار هنوز آغاز نشده است. «در حال حاضر، من هیچ تعاملی از کاخ سفید، نه از رهبری سنا و نه از رهبری مجلس نمایندگان دریافت نمی‌کنم»، ران جانسون، رئیس کمیته بودجه سنا (جمهوری‌خواه از ویسکانسین) این هفته به خبرنگاران گفت.
اگر کاخ سفید خواهان طرح سوم هماهنگی بودجه است، باید سریعاً این موضوع را به جانسون ابلاغ کند و به او بگوید دولت چه مواردی را در آن می‌خواهد. در حالی که کنگره طی ۳۰ سال نتوانسته است تمام ۱۲ لایحه تخصیص بودجه را تصویب کند، معمولاً کمیته تخصیص بودجه سنا برخی از آن‌ها را به صحن علنی ارسال می‌کرد. امسال هیچ‌کدام تصویب نشد، به این معنی که خطوط کلی یک توافق دوحزبی هیچ‌جا یافت نمی‌شود. یا وقت آن رسیده است که دوباره از فرآیند هماهنگی استفاده شود، یا جمهوری‌خواهان باید برای حفظ باز بودن دولت امتیازاتی بدهند.
سپس مواردی وجود دارد که ضروری نیستند اما اولویت بالایی برای کاخ سفید دارند، از جمله تأیید نامزدهای باقی‌مانده قضایی، تکمیل قانون مجوز دفاع ملی، تمدید اختیارات نظارتی تحت قانون نظارت اطلاعات خارجی (FISA)، و تصویب اصلاحات صدور مجوز برای تسریع ساخت‌وساز در بخش انرژی و زیرساخت‌ها. سنا اصلاحات صدور مجوز را آغاز کرده و انتظار می‌رود هفته آینده آن را به پایان برساند که سرعتی طبیعی برای این نهاد محسوب می‌شود. اما سنا به سادگی زمان کافی ندارد تا به سایر اولویت‌ها با سرعت طبیعی بپردازد. باید اولویت‌بندی انجام شود. زمان محدود باید به برخی موارد اختصاص یابد و به برخی دیگر اصلاً توجه نشود. جمهوری‌خواهان سنا نیاز به راهنمایی دارند که بدانند کاخ سفید چه چیزی را مهم‌ترین می‌داند.
ترامپ باید با پیامدهای آنچه جمهوری‌خواهان ناتمام رها می‌کنند کنار بیاید. بدون تأمین مالی اضافی نظامی، او خود را در تلاش برای نگه داشتن تنگه هرمز باز می‌یابد، بدون منابع لازم برای حمایت از عملیات دریایی. نامزدهای قضایی تأییدنشده، در دوران ریاست‌جمهوری او تحت سنا دموکرات بلاتکلیف باقی خواهند ماند. عدم تمدید اختیارات نظارتی FISA، دولت او را با ابزارهای کمتری برای کشف توطئه‌های تروریستی پیش از تبدیل شدن آن‌ها به حملات روی خاک آمریکا رها خواهد کرد.
بنابراین، رئیس‌جمهور باید رهبران جمهوری‌خواه را به کاخ سفید فراخواند، بر یک دستور کار واقع‌بینانه توافق کند و مشخص نماید که کدام اهداف اولویت بالاتری دارند. او باید مخالفان جمهوری‌خواه را شناسایی کند، اعتراضات آن‌ها را بشنود و توافقاتی را مذاکره کند که قابلیت تصویب داشته باشند. اعلام اینکه او می‌خواهد همه چیز انجام شود، هیچ کمکی به حل دوراهی‌های پیش روی تون نمی‌کند.
تون گفته است که مایل است تقویم سنا را تمدید کند. ترامپ باید این تعهد را با توجه مداوم به کارهایی که باید انجام شوند، همراه سازد. هر اختلافی که اکنون حل شود، یک مانع کمتر بین دولت او و اهدافش در سال آینده خواهد بود.
دموکرات‌ها از ژانویه آینده قدرت کافی برای ناامید کردن ترامپ خواهند داشت. او نباید هفته‌های باقی‌مانده تحت کنترل جمهوری‌خواهان را صرف آسان‌تر کردن این کار برای آن‌ها کند.