دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، کاملاً حق دارد: روزهایی که باید به دنبال «توافقی با ایران» می‌گشتیم، «مدت‌هاست که سپری شده است.»
تهران حاضر نیست از آنچه مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، «خواسته‌های فجیع و مسخره» می‌نامد، عقب‌نشینی کند؛ مانند اصرار بر اینکه موقعیتی قوی‌تر از آنچه قبل از آغاز عملیات خشم حماسی (Operation Epic Fury) داشت، به آن داده شود — از جمله حق دریافت عوارض از ترافیک عبوری تنگه هرمز.
بنابراین، رئیس‌جمهور بر تحریم‌ها و سایر محدودیت‌ها پای خواهد فشرد تا اقتصاد ایران را همچنان خفه نگه دارد، توانایی بازسازی قابل توجه برنامه هسته‌ای آن را سلب کند و منتظر بماند — با گزینه انجام عملیات نظامی دیگر در صورت لزوم.
برخی این را سیلی‌ای به جان دی ونس، معاون رئیس‌جمهور می‌دانند که (به گفته مقامات ترکیه) برای گفتگوهای تازه سطح بالا با تهران تماس گرفته بود.
اما ترامپ در پست خود در شبکه Truth Social در روز پنجشنبه چنین نگاهی نکرد: بلکه او صرفاً کار مبارزه با تقلب معاونش (مقابله با «فعالیت‌های مجرمانه گسترده») را بسیار سودمندتر می‌داند، زیرا میلیاردها دلار را برای مالیات‌دهندگان بازگردانده است، تا اتلاف وقت برای تلاش‌های ارتباطی با ایران.
در نهایت، تهران آخرین توافق ونس را، یعنی تفاهم‌نامه ماه ژوئن امسال، با حمله به کشتی‌ها در خلیج فارس نابود کرد؛ رئیس‌جمهور دیگر فریب نخواهد خورد.
ونس اشتباه نمی‌کرد وقتی گفت جنگ یکی از دلایل اصلی شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای بود، همان‌طور که رئیس‌جمهور اشاره کرده است — اما ترامپ همچنین اعلام کرده که دوباره همین کار را می‌کرد، زیرا (همان‌طور که دهه‌هاست ثابت قدم گفته) نباید اجازه داد ایران به سلاح هسته‌ای دست یابد.
یک مقام کاخ سفید به نیویورک پست گفت که این پست پیامی به ایران بود، نه ونس: «ایرانی‌ها باید بفهمند که رئیس‌جمهور در موضع مسلط قرار دارد و قادر است اینجا صبر راهبردی واقعی اعمال کند»؛ اگر ترامپ «هرگز توافقی هوشمندانه ببیند که ارزش بررسی داشته باشد، معاون رئیس‌جمهور را می‌فرستد تا آن را محقق کند.»
تهران ممکن است سعی کند ترامپ را خسته کند، به امید اینکه دموکرات‌ها از کنترل آینده خود بر کنگره استفاده کنند تا او را به نوعی مجبور به تسلیم کنند — اما دموکرات‌ها قطعاً نخواهند خواست که کنترل تنگه هرمز، و چنگال دائمی بر بازارهای نفت جهان، را به گروه «مرگ بر آمریکا» بسپارند.
حاکمان ایران باید از خواسته‌های دیوانه‌وار خود دست بردارند، وگرنه کشورشان همچنان اطرافشان فرو می‌پاشد.