اشتراک
اقتصاد مالی بизнес

فدرال رزرو کمتر جلسه می‌گذارد و بار بیشتری بر دوش ارتباطات رئیس این بانک می‌گذارد

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

فدرال رزرو در راستای اصلاحات ساختاری خود به رهبری کِوین ام. وارش، تصمیم دارد تعداد جلسات سالانه برای تعیین نرخ بهره را کاهش دهد. طبق برنامه جدید، جلسات سیاست‌گذاری تا سال ۲۰۲۷ به هشت مورد و تا سال ۲۰۲۸ به شش مورد تقلیل می‌یابد تا تمرکز بر استراتژی‌های کلان افزایش یابد. هدف از این تغییر، دسترسی به داده‌های اقتصادی جامع‌تر و منسجم‌تر برای تصمیم‌گیری است، اما این رویکرد چالش‌های جدیدی را در زمینه ارتباطات بانک مرکزی ایجاد کرده است. آقای وارش از زمان تصدی ریاست، رویکردی محتاطانه و کم‌گو در پیش گرفته و با کوتاه کردن بیانیه‌های سیاست‌گذاری و محدود کردن کنفرانس‌های خبری، شکافی ارتباطی ایجاد کرده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که در فواصل طولانی‌تر میان جلسات، فقدان شفافیت و راهنمایی‌های مشخص از سوی ریاست فدرال رزرو می‌تواند موجب سردرگمی بازارهای مالی شود، به‌ویژه اگر داده‌های اقتصادی به سرعت تغییر کنند و نیاز به واکنش‌های تهاجمی یا جلسات اضطراری باشد. در حال حاضر، همکاران آقای وارش با بیان نظرات شخصی خود، سعی در پر کردن این خلأ ارتباطی دارند. افزون بر کاهش تعداد جلسات، بررسی تغییر در ابزارهای ارتباطی از جمله «نقشه نقطه‌ای» و پیش‌بینی‌های اقتصادی نیز در دستور کار گروه‌های کاری فدرال رزرو قرار دارد، چرا که بسیاری معتقدند هرچه فاصله بین تصمیم‌گیری‌ها بیشتر شود، اهمیت ارائه پیام‌های شفاف و دقیق از سوی بانک مرکزی برای مدیریت انتظارات بازار حیاتی‌تر خواهد بود.

وقتی مقامات فدرال رزرو ماه آینده برای رای‌گیری درباره نرخ بهره گرد هم می‌آیند، تنها تصویری ناقص از اقتصاد در دست خواهند داشت. داده‌های تازه تورم روز پس از آنکه سیاست‌گذاران تصمیم نهایی خود را درباره نرخ بهره اتخاذ کردند منتشر می‌شود و این بدان معناست که آن‌ها از دیدگاه نسبت به ادامه شتاب گرفتن فشارهای قیمتی در نوامبر یا نشانه‌های کاهش آن بی‌خبر خواهند ماند.

این وضعیت چرایی موافقت گسترده مقامات بانک مرکزی با طرحی را برجسته می‌سازد که توسط کِوین ام. وارش، رئیس فدرال رزرو، تدوین شده است تا تعداد جلسات سالانه برای رای‌گیری درباره نرخ بهره کاهش یابد.

این تغییرات به تدریج و از پاییز آینده اجرا خواهند شد. در برنامه زمان‌بندی بازنگری‌شده که روز چهارشنبه منتشر شد، فدرال رزرو تأیید کرد که سیاست‌گذاران آن در سال ۲۰۲۷ هشت بار گرد هم خواهند آمد، اما نشست ۲۵-۲۶ اکتوبر «به بحث پیرامون مسائل کلی استراتژی سیاست پولی اختصاص خواهد یافت.»

تا سال ۲۰۲۸، تنها شش جلسه همراه با رای‌گیری‌های سیاست‌گذاری وجود خواهد داشت و دو جلسه دیگر بر روی استراتژی متمرکز خواهد بود.

برگزاری جلسات با فراوانی کمتر و در فواصل زمانی یکنواخت‌تر، مزیت آشکاری در فراهم کردن جریان داده‌های اقتصادی سازگارتر برای تحلیل مقامات هنگام گرد هم آمدن برای بحث درباره تنظیمات سیاست‌گذاری خود دارد. اما این حرکت معایبی نیز دارد که بار بیشتری را بر دوش آقای وارش برای ارتباطات باز درباره نحوه رویکرد فدرال رزرو به تصمیمات نرخ بهره و تفکر آن درباره چشم‌انداز اقتصادی قرار می‌دهد؛ موضوعی که ایشان تاکنون حتی با وجود شروع بانک مرکزی به افزایش نرخ‌ها در امسال، از آن پرهیز کرده است.

«فرآیند تصمیم‌گیری مهم‌تر از زمان‌بندی آن است»، گفته است استر جرج، که از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۳ رئیس بانک فدرال رزرو کانزاس‌سیتی بود. «و این کمیته کمی با نحوه ارتباط دادن منظور دقیق خود مشکل دارد.»

آقای وارش از زمان تصدی ریاست در ماه مه، سبک ارتباطی متفاوتی را نسبت به جانشینان خود در پیش گرفته است. او درباره آنچه مایل به اشتراک‌گذاری آن است بسیار محتاط عمل کرده، نظرات خود درباره اقتصاد و هر چیزی مرتبط با چشم‌انداز سیاست‌گذاری را نزد خود نگه داشته است. این امر منجر به اظهارنظرهای عمومی محدود و کنفرانس‌های خبری خلاصه‌تر شده است.

در واقع، یکی از نخستین اقدامات او به عنوان رئیس، بازنگری در بیانیه سیاست‌گذاری فدرال رزرو بود که همراه با تصمیمات نرخ بهره منتشر می‌شود. این بیانیه اکنون به طور قابل توجهی کوتاه‌تر و کم‌جزئیات‌تر است.

این خلأ توسط همکاران آقای وارش پر شده است که همچنان افکار خود را درباره وضعیت اقتصاد، میزان مشکل تورمی که فدرال رزرو با آن مواجه است و اغلب به صراحت بیان می‌کنند که بانک مرکزی باید چه اقدامی درباره نرخ‌ها برای مقابله با آن انجام دهد.

این دینامیک هفته جاری در پی داده‌های جدید تورم که نشان داد فشارهای قیمتی بیشتر از انتظار تشدید شده است، خود را نشان داد. مقامات سراسر فدرال رزرو در معرض یک بحث عمومی درباره اینکه بانک مرکزی اکنون چقدر باید تهاجمی باشد تا اقتصاد را تحت فشار قرار دهد و تورم را کنترل کند، قرار گرفتند.

برای ویلیام انگلیش، مدیر سابق بخش امور پولی فدرال رزرو که اکنون استاد دانشگاه ییل است، سبک ارتباطی آقای وارش سبک consequential (پیامددار) است که با کاهش دفعات جلسات فدرال رزرو برجسته‌تر خواهد شد.

«او با ارتباط دادن حداقل مقداری که به نظر می‌رسد مایل به ارتباط دادن آن است، سهم زیادی را از دست می‌دهد و نگرانم که این واقعاً برای درک عمومی از آنچه کمیته تلاش می‌کند به آن دست یابد، مفید نباشد»، گفت آقای انگلیش.

«اگر کمیته‌ای داشتیم که واقعاً زیاد جلسه می‌گذاشت، لزوماً نیازی نیست تا حد زیادی ارتباط برقرار کنید، زیرا شما به زودی قدم بعدی را بردارید یا برندارید»، افزود او. «هرچه فاصله طولانی‌تر باشد، ارتباط اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.»

برای مثال، در ابتدای سال آینده، فاصله تقریباً دو ماهه بین رای‌گیری‌های سیاست‌گذاری وجود خواهد داشت. طبق برنامه جدید، آخرین نشست فدرال رزرو که معمولاً برای دسامبر برنامه‌ریزی می‌شود، در تاریخ ۱۶-۱۷ نوامبر ۲۰۲۷ برگزار خواهد شد. مقامات اگر برنامه موقت ثابت بماند، در تاریخ ۲۵-۲۶ ژانویه ۲۰۲۸ دوباره گرد هم خواهند آمد. به طور قابل توجهی، تحرکات نرخ بهره فدرال رزرو در سه سال گذشته عمدتاً در فصل آخر سال بوده است.

جلسات کمتر احتمال حرکت فدرال رزرو در گام‌های بزرگ‌تر از سرعت معمول یک چهارم درصدی را برای جبران عقب‌ماندگی، اگر زمینه اقتصادی بین تصمیمات نرخ بهره به سرعت تغییر کند، افزایش می‌دهد. این همچنین می‌تواند به معنای برگزاری منظم‌تر جلسات اضطراری باشد که در گذشته صرفاً برای بحران‌ها محفوظ مانده بودند.

هر یک از این گام‌های драмاتیک می‌تواند در صورت توضیح مناسب، اختلالات زیادی برای بازارهای مالی ایجاد کند. ارتباطات شفاف‌تر همچنین می‌تواند به فدرال رزرو کمک کند تا از اتخاذ آن‌ها در وهله اول اجتناب کند، گفته است دونالد کوهن، که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ معاون رئیس فدرال رزرو بود وقتی که آقای وارش عضو هیئت حاکمه بود.

اگر فدرال رزرو راهنمایی ارائه می‌داد که نگران زمینه تورم است، برای مثال، بازارها شروع به قیمت‌گذاری برای تنگ‌تر شدن بیشتر سیاست‌ها در صورت بدتر بودن داده‌ها از انتظار می‌کردند. «اما، اگر شما به بازارها نمی‌گویید از چه چیزی نگران هستید و چگونه به چیزها نگاه می‌کنید، آن‌ها توانایی پیش‌دستی از شما را نخواهند داشت»، گفت آقای کوهن.

برنامه جلسات تنها یکی از جنبه‌های بازنگری گسترده‌تری است که آقای وارش می‌خواهد در نحوه ارتباط فدرال رزرو اعمال کند. یکی از پنج گروه کاری که او تشکیل داده، طیف ابزارهای موجود در اختیار بانک مرکزی را بررسی می‌کند: از انتشار پیش‌بینی‌های اقتصادی فصلی توسط مقامات که به «نقشه نقطه‌ای» معروف است، که آقای وارش به صراحت از آن انتقاد کرده است، تا کنفرانس‌های خبری پس از جلسه سیاست‌گذاری و صورت‌جلساتی که سه هفته بعد منتشر می‌شوند.

کورت لوئیس، مشاور ارشد سابق فدرال رزرو که اکنون رئیس سیاست بانک مرکزی در بانک سرمایه‌گذاری پایپر سندلر است، گفت که انتظار تغییرات گسترده‌ای در نقشه نقطه‌ای را دارد. او پیش‌بینی می‌کند که این نقشه ممکن است توسط نوعی پیش‌بینی اقتصادی جایگزین شود، که احتمالاً توسط کارکنان فدرال رزرو به جای سیاست‌گذاران ارائه خواهد شد.

تغییرات در نقشه نقطه‌ای احتمالاً نیاز به حمایت همکاران آقای وارش خواهد داشت. اما رئیس دارای اختیار انحصاری برای تصمیم‌گیری درباره فراوانی برگزاری کنفرانس‌های خبری خواهد بود، برای مثال.

برای آقای لوئیس، یک چیز احتمالاً خارج از دسترس است، فارغ از اینکه آقای وارش چقدر می‌خواهد آن را تغییر دهد: «هیچ‌کس توافق نخواهد کرد کمتر صحبت کند.»

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: nytimes.com