طوفان رسانه‌ای پیرامون جنسن هوانگ، مدیرعامل پیشین انویدیا، نخستین بحران را برای استیون میلر، رئیس کارکنان جدید دونالد ترامپ ایجاد کرده است؛ بحرانی که همزمان با تلاش او برای بازچینش کادر کاخ سفید و احزاب پس از شکست فاجعه‌بار انتخابات میان‌دوره‌ای رخ داد.
انویدیا نقش بسیار بزرگی در اقتصاد فناوری دارد و بی‌ثباتی در این شرکت، چالشی جدی برای میل شدید ترامپ به حفظ رشد صنعت هوش مصنوعی و رساندن بازار سهام به ارقام تازه محسوب می‌شود.
برکناری هوانگ از انویدیا پس از اعتراف به رابطه نامشروع با زنی که مقامات اطلاعاتی آن را جاسوس چین می‌دانند، همچنین پرسش‌هایی را مطرح کرده است که چرا دولت کنترل‌های سخت‌گیرانه‌تری بر صادرات تراشه‌های این شرکت اعمال نکرد و چرا رئیس‌جمهور پس از آنکه مارکو روبیو، وزیر خارجه، او را از هشدارهای اطلاعاتی درباره رفتار هوانگ مطلع کرد، همچنان دسترسی بدون واسطه او را حفظ نمود.
میلر به دلیل علاقه وسواس‌گونه به مهاجرت غیرقانونی و تلاش‌هایش برای گسترش قدرت ریاست جمهوری شناخته می‌شود، نه به خاطر مشکلاتی که کاخ سفید این هفته با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. این بحران درست زمانی فرا رسید که او مشغول بازچینش کادر، طوفان فکری برای تدوین فهرستی از سیاست‌های پوپولیستی که رئیس‌جمهور می‌تواند در دو سال پایانی دوران ریاست جمهوری خود پیش ببرد، و تلاش برای بازسازی حمایت جمهوری‌خواهان در میان گروه‌های رأی‌دهنده‌ای بود که در پاییز امسال از آن‌ها رویگردان شده بودند.
«استیون یکی از طولانی‌ترین سابقه‌های همکاری با رئیس‌جمهور ترامپ را دارد. او بسیار سرسخت است. بسیار آرام است و خوب تفویض اختیار می‌کند،» نیوت گینگریچ، رئیس پیشین مجلس نمایندگان و متحد نزدیک ترامپ که میلر را از زمان فعالیتش به عنوان دستیار سناتور می‌شناسد، اظهار داشت. «او قرار است قدرت را دوباره به وزرای کابینه بازگرداند، اما عملکرد آن‌ها را نیز زیر نظر خواهد داشت.»
این مقاله بر اساس مصاحبه‌هایی با هشت تن از دستیاران فعلی و سابق کاخ سفید، مقامات دولتی و مشاوران ترامپ تهیه شده است.
میلر بسیاری از تغییرات اولیه خود را این هفته در دو یادداشت ارسال‌شده به کادر کاخ سفید اعلام کرد. یادداشت اول ساختار جدیدی برای کادر ترسیم کرد که اختیارات برخی از دستیاران قدرتمند سوزی وایلز، رئیس پیشین کارکنان، را کاهش داد. همچنین به وزرای کابینه اجازه داده شد تا نظارت بر پیام‌رسانی‌های عمومی وزارتخانه‌های خود را بر عهده بگیرند؛ امری که پیش‌تر به صورت متمرکز از کاخ سفید هدایت می‌شد.
یادداشت دوم، کارکنان کاخ سفید را از ملاقات با لابی‌گران ثبت‌شده در مجموعه کاخ سفید منع کرد، مگر با کسب تأییدیه قبلی از دفتر مشاور حقوقی کاخ سفید. این یادداشت افرادی را که در دفتر ارتباطات عمومی کاخ سفید (مسئول حفظ روابط نزدیک با جامعه تجاری) کار می‌کنند، مستثنی نمود. یک مقام دولتی گفت که میلر هرگز تصمیمی برای منافع شخصی نخواهد گرفت و می‌خواهد این نگرش در تیم کاخ سفید منعکس شود.
این تغییرات پس از آن صورت گرفت که کالی مینز، مشاور ارشد سابق دولت، وایلز و سایر دستیاران کاخ سفید را متهم کرد که نسبت به منافع شرکت‌های صنایع شکر، تنباکو، سموم دفع آفات و مواد غذایی بیش از حد مدارا کرده‌اند.
مینز در مصاحبه‌هایی با جو روگان، پادکست‌ساز معروف، و شبکه سی‌بی‌اس نیوز، وایلز را متهم کرد که به دستور صنعت دارو، اقداماتی برای تضعیف رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت، و برنامه «آمریکا را دوباره سالم کنیم» (MAHA) انجام داده است.
وایلز پیش‌تر به سی‌بی‌اس گفته بود که ترامپ «کار بیشتری برای MAHA انجام داده است تا هر رئیس‌جمهور پیشین یا احتمالاً هر رئیس‌جمهور آینده‌ای.»
کیتی میلر، همسر استیون میلر، به عنوان مشاور برای طیف وسیعی از مشتریان شرکتی در زمینه امور عمومی فعالیت کرده است. در سال گذشته، او چت‌بات‌های هوش مصنوعی مانند ChatGPT، Claude و Gemini را به دلیل سوگیری لیبرال و امنیت ضعیف محکوم کرده است، در حالی که سهم مالی قابل توجهی در شرکت رقیب یعنی xAI متعلق به ایلان ماسک دارد. او ادعا کرده که برای پست‌های رسانه‌های اجتماعی خود پولی دریافت نکرده و لابی‌گر ثبت‌شده نیست.
مِی مَیل‌من، همکار قدیمی میلر که در دوران انتقال قدرت به او در تنظیم فرمان‌های اجرایی کمک کرد و زمانی مسئول نظارت بر دعاوی کاخ سفید علیه دانشگاه‌های آیوی لیگ بود، به طور موقت به بال غربی کاخ سفید بازگشته است تا به میلر در تحقق چشم‌اندازش کمک کند.
تاکنون، میلر کالب اور، دستیار قدیمی روبیو، را به سمت معاون رئیس کارکنان برای امور سیاست‌گذاری ارتقا داده است. طبق یکی از یادداشت‌های ارسالی میلر، انتظار می‌رود تمام تصمیمات سیاست‌گذاری بال غربی از طریق اور یا روبیو، که علاوه بر سمت وزیر خارجه، به عنوان مشاور امنیت ملی نیز خدمت می‌کند، انجام شود.
نه شورای اقتصادی ملی به ریاست کوین هَسِت و نه شورای سیاست داخلی به ریاست وینس هیلی، در اولین یادداشت میلر ذکر نشده بودند؛ این موضوع نشان می‌دهد که ممکن است جایگاه این دو نهاد در دوران رهبری میلر تنزل یابد، به گفته فردی که یادداشت را خوانده اما مجاز به بحث عمومی درباره آن نبوده است. یک مقام کاخ سفید گفت که هر دو نهاد همیشه تحت صلاحیت معاون رئیس کارکنان برای امور سیاست‌گذاری بوده‌اند و این موضوع تغییری نکرده است.
مَیل‌من به میلر در تهیه فهرستی از پیروزی‌های بالقوه‌ای که کاخ سفید می‌تواند در دو سال پایانی دوران ریاست جمهوری ترامپ رونمایی کند، کمک می‌کند. بسیاری از این موارد قرار است از طریق فرمان‌های اجرایی و همچنین تمرکز بر سیاست خارجی، یکی از معدود حوزه‌هایی که یک رئیس‌جمهور در حال رفتن (lame-duck) می‌تواند بر آن کنترل داشته باشد، اجرا شوند.
میلر درخواستی برای ارائه نظر پاسخ نداد.
در پاسخ به سؤالات درباره دوره تصدی میلر به عنوان رئیس کارکنان، کاخ سفید بیانیه‌های حمایتی از سه وزیر کابینه ارائه داد. روبیو، میلر را «بخشی جدایی‌ناپذیر» از تیم رئیس‌جمهور خواند و به همکاری آن‌ها در زمینه ونزوئلا و نیمکره غربی اشاره کرد. اسکات بِسِنت، وزیر خزانه‌داری، میلر را «رهبری خستگی‌ناپذیر» توصیف کرد و پیت هگست، وزیر دفاع، گفت: «استیون میلر از روز اول به رئیس‌جمهور ترامپ و جنبش MAGA وفادار بوده است.»
حوزه اختیارات میلر حتی قبل از پذیرش سمت رئیس کارکنان به شدت گسترش یافته بود و نفوذ او را بر سیاست‌های مربوط به ونزوئلا و سایر نقاط نیمکره غربی، امنیت ملی و تجارت افزایش داده است. او به ترجیح دادن کارکنان فنی و متخصصی شهره است که توانایی تسلط بر جزئیات تکنوکراتیک را دارند و نتایج مورد نظر او را در سیاست‌ها یا دستور کار رئیس‌جمهور پیدا می‌کنند.
تاکنون، دستیاران او روی یک فرمان اجرایی درباره ونزوئلا کار می‌کنند که هدف آن تسهیل کسب‌وکار برای شرکت‌های انرژی، خدمات مالی و مواد معدنی حیاتی در این کشور است، به گفته یک مقام سابق کاخ سفید که از این موضوع آگاه است و برای جلوگیری از ناراحت کردن کاخ سفید، خواسته است ناشناس بماند.
انتظار می‌رود دولت به طور گسترده از اختیارات اجرایی برای اقدامات تجاری نیز استفاده کند. مقامات دولتی می‌خواهند توافق‌نامه‌های تجاری را تثبیت کنند، از جمله یک پیمان جدید و بادوام بین ایالات متحده، کانادا و مکزیک.
میلر علاقه شدیدی به مسائل مهاجرت دارد و مستقیماً در سیاست‌های هر نهادی که هدفش بازدارندگی از ورود مهاجران غیرقانونی به ایالات متحده است، دخالت می‌کند. سال گذشته، او در جلسات مربوط به تدوین قانون جامع مالیاتی و مراقبت‌های بهداشتی دولت، موسوم به «یک قانون بزرگ و زیبا» (One Big Beautiful Bill)، حضور یافت تا مطمئن شود طرح‌های او برای اخراج دسته‌جمعی مهاجران، تأمین مالی مورد نظرش را دریافت می‌کند.
علاوه بر involvement عمیق در وزارت امنیت داخلی، میلر همچنین به دخالت در جزئیات سیاست‌هایی مانند یافتن راه‌هایی برای مسدود کردن استفاده مهاجران غیرقانونی از سیستم بانکی ایالات متحده شهره است.
«او فوق‌العاده تهاجمی عمل می‌کند. او هر راهی را برای پذیرش و اجرای دستور کار رئیس‌جمهور پیدا خواهد کرد،» یک مقام سابق دولت گفت. «گاهی اوقات او تفسیرهای نوآورانه‌ای ارائه می‌دهد، همانطور که ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: اگر وکیل شما گفت کاری غیرقانونی است، وکیل دیگری پیدا کنید.»