شبکههای اجتماعی او را به عنوان مردی با مشاغل متعدد کاریکاتور میکنند. او به عنوان «مرد ورایزون»، فرماندار گرینلند و مربی بعدی منچستریونایتد تصویر شده است.
اما، به زبان میمهای تلویزیونی اتاق بیضی: آیا «مارکو روبیو در حال آگاهی» است که نقش جدیدی اکنون او را فرا میخواند — به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری ۲۰۲۸؟
سیانان روز پنجشنبه گزارش داد که برخی جمهوریخواهان به صورت پنهانی درباره چگونگی ترغیب «وزیر همه چیز» رئیس جمهور دونالد ترامپ برای ورود به این رقابت فکر میکنند. بسیاری او را بهترین امید برای جلوگیری از یک حکم خشن دیگر رأیدهندگان علیه ریاست جمهوری ترامپ در دو سال آینده میدانند.
شایعات جدید درباره روبیو پس از تلاش ناشیانه جیدی ونس، مدعی اصلی احتمالی برای فاصله گرفتن از جنگ ایران در صبح روز پس از انتخابات میاندورهای شکل گرفت.
روبیو اصرار دارد که درباره سال ۲۰۲۸ صحبت نخواهد کرد. اما او همچنین جمله قبلی خود مبنی بر اینکه اگر ونس نامزد شود، او شرکت نخواهد کرد، تکرار نمیکند. و حضور آرامشبخش او که از مانیل درباره اختلالات اخیر فناوری پخش شد، او را شبیه به یک فرد بالغ کمیاب در اتاق ترامپ نشان داد.
گمانهزنیها درباره وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی — که همچنین دورههایی را به عنوان سرپرست اداره کل اسناد ملی و سرپرست مدیرعاملی آژانس توسعه بینالمللی ایالات متحده (USAID) سپری کرده است — فصل جذابی از رقابت ریاست جمهوری بعدی را باز میکند، که در آن هر دو حزب لیستهای نامزدی باز خواهند داشت.
اما روبیو — و هر کس دیگری که هوس نامزدی جمهوریخواهان را دارد — باید سخت فکر کند.
در میان ویرانههای انتخابات میاندورهای، یک امیدوار جمهوریخواه ممکن است حق داشته باشد که بپرسد آیا سال ۲۰۳۲ شرط بهتری خواهد بود. هنوز زود است، اما دموکراتها در موقعیت برتر قرار دارند زیرا به نظر میرسد رأیدهندگان تمایلی به جستجوی دوره سوم ترومپیسم ندارند.
روبیو بالقوه جذاب است. او توانسته است هویت سیاسی متمایزی را حتی در داخل گردباد ترامپ حفظ کند. این ویژگی ممکن است او را برای سختترین مأموریت نامزد بعدی جمهوریخواهان آماده کند: شبیه کسی جدید به نظر رسیدن در حالی که در سایه ترامپ رقابت میکند. و روبیو با کنار گذاشتن گذشته خود به عنوان یک صقر سنتی محافظهکار برای ورود به حلقه داخلی «اول آمریکا» ترامپ، ویژگیهای آفتابپرستی را نشان داده است.
با این حال، تصور اینکه رفتار ضدچسبندگی (Teflon) او بتواند از ارتباط با سیاست خارجی وحشیانه ترامپ و جنگ ناپذیرفتنی او در ایران جان سالم به در ببرد، دور از ذهن است. اگر او نامزد جمهوریخواهان شود، چگونه به اتهامات دموکراتها مبنی بر مشارکت در سیاستهایی مانند یورشهای خیابانی سرویس مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) علیه مهاجران بدون مدرک پاسخ خواهد داد؟ و چه خواهد گفت درباره نزدیکی اخیر ترامپ به «دوست» خود ولادیمیر پوتین در روز پنجشنبه؟
روبیو همچنین عضو مایل دولتی است که به ثروتمندترین مرد جهان، ایلان ماسک، اجازه داد تا آژانس توسعه بینالمللی ایالات متحده (USAID) را تحقیر کند و برخی از فقیرترین مردم آن را از درمان پزشکی و کمکهای بشردوستانه محروم سازد. برخی ناظران مستقل هشدار میدهند که این امر ممکن است منجر به مرگ میلیونها نفر شود.
روبیو همچنین در زمانی سیاست خارجی را اداره میکرد که ترامپ حاکمیت کانادا، یکی از نزدیکترین دوستان آمریکا، را تهدید میکرد و متحدان آمریکا را به خاطر فداکاریهایشان در جنگهای پس از ۱۱ سپتامبر توهین میکرد.
مسیر ونس روزبهروز دشوارتر به نظر میرسد
اما اگر مسیر روبیو دشوار به نظر میرسد، مسیر ونس بدتر است.
نقد ونس پس از انتخابات نسبت به جنگ ایران ممکن است برای اعضای پایگاه ضدجنگ MAGA (ما را دوباره بزرگ کنیم) جذاب بوده باشد که از انکار ترامپ از سوگند خود برای عدم ورود به جنگهای خارجی دیگر احساس ناامیدی میکنند. اما پست شبکه اجتماعی او ناشیانه بود و بیتجربگی نسبی او را به عنوان یک فعال کمپین سیاسی برجسته کرد: رقابت سنای او در اوهایو در سال ۲۰۲۲ تنها رقابتی بود که او تاکنون به صورت مستقل در آن شرکت کرده است.
و تصمیم ونس برای پذیرش یک تبلیغ حملهآمیز جمهوریخواه که سوءاستفاده ادعایی از کودکان توسط امی اکتون، فرماندار منتخب اوهایو، را برجسته میکرد، که به طور گسترده به عنوان زنندهترین چنین تبلیغی در حافظه اخیر شناخته میشود، نیز سؤالاتی درباره زیرکی سیاسی او مطرح کرد.
کمپین ریاست جمهوری یک امتحان بیرحم و فرساینده دو ساله است که در آن کاندیدا همیشه در معرض دید است و نمیتواند اشتباه کند. ونس در عرض چند هفته دو اشتباه بزرگ مرتکب شد که سرمایه سیاسی او را آسیب رساند.
با این حال، سمت معاونت ریاست جمهوری مزایایی برای یک کاندیدای جاهطلب دارد. هواپیمای نیروی هوایی شماره دو، کاروانهای رسمی و تیم حفاظت سرویس مخفی در سطح کاخ سفید، هالهای از ریاست جمهوری ایجاد میکنند و به رأیدهندگان کمک میکنند تا معاون رئیس جمهور را در بالاترین مقام ببینند.
اما تاریخ دلهرهآور است. بودن در فاصله یک ضربان قلب از ریاست جمهوری و پیروزی در آن مقام تقریباً غیرممکن اثبات شده است. وقتی جورج اچ. دبلیو. بوش در سال ۱۹۸۸ انتخابات ریاست جمهوری را برد، او اولین معاون رئیس جمهور فعلی بود که این کار را در ۱۵۰ سال انجام داد.
و جمهوریخواهان مانند روبیو و ونس باید از خود بپرسند سؤال کلیدی: ائتلاف آنها کجاست؟ این فقط یک رقابت برای وارث ترامپ بودن نیست.
«پایگاه حمایتی ترامپ منحصربهفرد و غیرقابل ارث بردن است»، ریک تایلر، سخنگوی سابق کمپین ریاست جمهوری سناتور تد کروز، روز پنجشنبه در سیانان نیوز سنترال گفت. «بنابراین این ایده ... "او پایگاه خود را به چه کسی خواهد داد؟" این اتفاق نخواهد افتاد زیرا پایگاه ترامپ مانند طرفداران دیوانه است. منظورم این است که آنها فقط برای او آنجا هستند. آنها برای هیچ کس دیگری نیستند.»
روبیو، با تجربه مدیریت کمپین شخصی خود در سال ۲۰۱۶ و احترام بخشهای مختلف حزب جمهوریخواه، ممکن است پتانسیل وحدتبخشی بیشتری نسبت به ونس داشته باشد. این احتمال وجود دارد که در یک انتخابات عمومی، پروفایل او بتواند رأیدهندگان نوسانگر (Swing Voters) را جذب کند، به ویژه اگر دموکراتها یک کاندیدای پیشرو را نامزد کنند.
دوراهی روبیو در جدا کردن خود از ترامپ در مقایسه با مشکل مشابه ونس کمرنگ خواهد بود. به عنوان معاون رئیس جمهور، ونس به تأیید ترامپ نیاز خواهد داشت، اما همچنین مجبور خواهد بود برای ایجاد مسیر سیاسی خود از رئیس جمهور فاصله بگیرد. این کار در هر زمانی دشوار خواهد بود. با ترامپ زودرنج در قدرت، ممکن است غیرممکن باشد.
«معاونت ریاست جمهوری موقعیت غیرعادی است»، آل گور، که با توجه به تلاش ناموفق خود در سال ۲۰۰۰ برای جانشینی رئیس جمهور بیل کلینتون، جایگاه ونس را درک میکند، روز پنجشنبه به دانا بش از سیانان گفت. «و هر قدرتی یا نفوذی که معاون رئیس جمهور دارد تقریباً کاملاً وابسته به چیزی است که توسط رئیس جمهور اعطا میشود. معاون رئیس جمهور باید به طور نزدیک با رئیس جمهور کار کند. اگر آن رابطه خوب نباشد، آن موقعیت دشواری برای جیدی ونس خواهد بود.»
این موضوع ممکن است مسیری را برای رقبای خارج از دولت باز کند.
روبیو و ونس میدان را برای خود نخواهند داشت
رون دسانتیس، فرماندار فلوریدا، برای مثال، سوابق محافظهکارانه قابل اثباتی دارد. دو دوره فرمانداری او طعم ترامپ داشت. اما او مزیت فاصله را خواهد داشت، زیرا هرگز در کابینه خدمت نکرده است.
اگر جمهوریخواهان تشنه یک شخصیت وحدتبخش باشند، آنگاه برایان کمپ، فرماندار جورجیا، اسپنسر کوکس، فرماندار یوتا، یا گلن یانگکین، فرماندار سابق ویرجینیا، ممکن است جوابگو باشند. و سارا هاکاکی سندرز میتواند ادعا کند که وفادار به ترامپ است، زیرا به عنوان سخنگوی مطبوعاتی او در دوره اول خدمت کرد، اما او در حالی که به عنوان فرماندار آرکانزاس خدمت میکرد، آشوبهای دوره دوم او را پشت سر گذاشت.
اما دسانتیس پس از برخی لحظات ناجور در اولین تلاش ریاست جمهوری خود در سال ۲۰۲۴، باید بازی خود را ارتقا دهد. و سایرین در صحنه ملی آزمایش نشدهاند.
نامزدی ۲۰۲۸ ممکن است اکنون شبیه جامی مسموم به نظر برسد. اما رأیدهندگان در خلقوخوی ناپایدار هستند و آنها هنوز به دموکراتها اعتماد نکردهاند، علیرغم رأی عظیم ضدترامپ در انتخابات میاندورهای. و سیاست آنقدر غیرقابل پیشبینی است که نامزدی یک حزب بزرگ همیشه ارزش داشتن را دارد.
در سیاست ریاست جمهوری، زمانبندی همه چیز است. اگر روبیو فکر میکند لحظه او فرا رسیده است، باید پستهای خود را نسبتاً زود استعفا دهد، زیرا تلاش برای اداره جهان و یک کمپین ریاست جمهوری با هم سازگار نیستند.
شاید فقط شاید، فرصتی برای یک ورزشکار سیاسی مانند روبیو وجود داشته باشد، که یک پا در نیمه زمین ترامپ و پای دیگر در قلمرو سنتی جمهوریخواهان دارد، و هوش لازم برای بازآفرینی حزب خود و مهندسی یک چرخش مثبت از دیستوپیای (پادآرمانشهر) ترامپ را دارا است.
در آتن ماه گذشته، روبیو به نظر میرسید چنین تعادلی را آزمایش میکند، احیای خطابه بلندپروازانه و آرمانگرایانهای که او را قبل از اینکه ترامپ مهمانی را خراب کند، به عنوان یک رئیس جمهور بالقوه معرفی کرده بود. او از استفاده بیشرمانه از قدرت آمریکا حمایت کرد اما خواستار تقویت مجدد اتحادهای آمریکا شد. او ایالات متحده را به عنوان نگهبان تمدن غربی که به یونان باستان بازمیگردد معرفی کرد، در حالی که از «فردیت و جاهطلبی بیامان، اکتشاف و اختراع جسورانه» ستایش میکرد.
آیا این یک سیگنال بود؟ شاید، از آنجا که ناگهان همه درباره روبیو صحبت میکنند — از جمله رئیس او.
«مارکو چقدر داغ است، درست است؟ آیا مارکو کار عالی انجام میدهد؟ او فوقالعاده بوده است»، ترامپ در حالی که در این هفته در مانیل خطاب به رهبران جنوب شرق آسیا صحبت میکرد، گفت.
نرخ تأیید فاجعهبار ترامپ به این معنی است که تحسین او میتواند نعمت یا لعنت باشد.
اما حداقل او از «باسن» روبیو تعریف نکرد.