دو چهره کلیدی چپ در مناصب انتخابی، شهردار نیویورک زهران مامدانی و نخستوزیر اسپانیا پدرو سانچز، روز چهارشنبه در حالی که رهبران جهان برای مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک گرد هم آمده بودند، در یک رویداد اقتصادی در منهتن دیدار کردند.
دیدار آنها آخرین مورد از مجموعهای از ملاقاتها بین سیاستمداران چپگرای آمریکایی و همتایان همفکرشان در خارج از کشور است که در پی ایجاد پیوندهایی برای مقابله با ظهور پوپولیسم راستگرا هستند.
نمایندگان پشت این گردهماییهای رسمی و غیررسمی میگویند تلاشها برای گرد هم آوردن دموکراتهای چپگرای آمریکایی در مناصب دولتی و همتایان ایدئولوژیک آنها، هدفش مقابله با جنبش بینالمللی منسجم و در حال رشد پوپولیستهاست که همسو با دولت رئیسجمهور دونالد ترامپ عمل میکند؛ در شرایطی که حزب ضد مهاجر و ملیگرای جایگزینی برای آلمان (Alternative for Germany) نفوذ پیدا میکند و مارین لو پن فرانسه و حزب او، تجمع ملی (National Rally)، در نظرسنجیها پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال آینده در صدر قرار دارند.
رویداد روز چهارشنبه در عمارت گریسی (Gracie Mansion)، محل اقامت مامدانی، با عنوان تمرکز بر «ساختن اقتصادی برای توده مردم» برگزار شد. سانچز موفقیت افزایش دستمزد حداقل در اسپانیا را ستود و گفت این موضوع «اثبات میکند که مدل اقتصادی دیگری ممکن است.»
«به همین دلیل است که قدرتمندان از ما میترسند. زیرا روز پس از روز نشان میدهیم که مسیر متفاوتی ممکن است و کار میکند»، سانچز در این رویداد اظهار داشت که همچنین شامل حضور نخستوزیر باربادوس، میا موتلی، و رئیس شورای اروپا، آنتونیو کاستا، بود که نخستوزیر سابق سوسیالیست پرتغال است.
مامدانی به تلاشها برای همکاری با رهبران همفکر اشاره کرد و به حاضران گفت: «واقعاً افتخاری بزرگ است که بتوانیم از یکدیگر بیاموزیم، موفقیتهای یکدیگر را الگو قرار دهیم و راهبردهایی تدوین کنیم که پیشرفتهای بزرگی را که افراد حاضر در این اتاق کسب کردهاند، تقلید کند.»
پیش از شروع مجمع عمومی سازمان ملل، مامدانی در طول آخر هفته میزبان شهرداران چپگرا از پاریس، بارسلون، رم، آمستردام، مکزیکوسیتی و سایر شهرها برای یک نشست در مورد مسکن، مهاجرت و تغییرات اقلیمی بود. او همچنین این هفته با یوناس گار استوره، نخستوزیر نروژ، دیدار کرد که یک سوسیال دموکرات در همان سنت کلی سانچز است.
در ماه آوریل، سیاستمداران و رهبران جهان در بارسلون برای اولین کنفرانس «بسیج پیشرفت جهانی» (Global Progressive Mobilization) گرد هم آمدند که توسط برگزارکنندگان به عنوان «جایگزینی برای نیروهای محافظهکار و راست افراطی» معرفی شد.
این رویداد شامل پیامهای ضبط شده از سوسیالیستهای دموکرات مامدانی و سناتور برنی سندرز (استقلالطلب از ورمانت) بود که آن سنت را در سیاست آمریکا احیا کرد. اما همچنین فضای بازتری را برای سخنرانیهای تیم والز، فرماندار مینهسوتا — نامزد معاونت ریاست جمهوری دموکراتها در سال ۲۰۲۴ که در کنگره به عنوان یک دموکرات معتدل «بلو داگ» (Blue Dog) خدمت کرد — و سناتور کریس مورفی (دموکرات از کانکتیکات) فراهم آورد که پوپولیسم اقتصادی را پذیرفته و از حزب خود خواسته است تا با رأیدهندگانی که در سال ۲۰۲۴ از دست داده ارتباط برقرار کند.
جاکومو فیلیبک، که در کمیته برگزاری کنفرانس آوریل عضویت داشت، به واشینگتن پست گفت که مشارکت دموکراتهای آمریکایی در نشان دادن چگونگی همکاری جنبش پیشرفتخواه جهانی «حیاتی» بود.
«به طور خلاصه، ما در حال کشف مجدد بینالمللگرایی خود هستیم که شاید در سالهای گذشته کمی کنار گذاشته شده بود»، او افزود.
دموکراتها مدتهاست که به دنبال دوستان در خارج از کشور هستند. باراک اوباما، به عنوان رئیسجمهور آمریکا، به ویژه در دوره اول ریاست جمهوریاش، حس نیک بینالمللی گستردهای را جلب کرد. اما او با آنجلا مرکل از اتحادیه دمکرات مسیحی آلمان، که حداقل از نظر اروپایی یک حزب چپ میانه است، پیوند خاصی برقرار کرد — طیفی متفاوت از طیف سیاسی غرب نسبت به آنچه مامدانی در پی جذب آن است.
سوسیالیستها و سایر فعالان چپ نیز مدتهاست که به صورت بینالمللی سازماندهی میکنند. کمپین ریاست جمهوری سندرز پیوندهایی با جنبشهای معادل در اروپا ایجاد کرد. شعبه نیویورک سوسیالیستهای دموکرات آمریکا، که مامدانی از آن برخاسته است، سال گذشته ژان لوک ملانشون، نامزد همیشگی ریاست جمهوری فرانسه و بنیانگذار حزب چپ رادیکال «فرانسه تسلیمناپذیر» (La France Insoumise) را میزبانی کرد.
اما همانطور که انرژی در جناح چپ حزب دموکرات جمع میشود — با موفقیتهای انتخاباتی برخی نامزدهای همسو یا حمایتشده توسط DSA، که مامدانی برجستهترین آنهاست — پلسازی جهانی فوریت جدیدی یافته است.
یوهان هاسل، پژوهشگر ارشد و مدیر «اکشن پیشرفت جهانی» (GPA) در مرکز پیشرفت آمریکا، یک اندیشکده چپگرا در واشینگتن، گفت که پیروزی مجدد ترامپ در سال ۲۰۲۴ «نقطه عطفی» بود که به یکپارچه شدن پیشرفتخواهان جهانی کمک کرد.
GPA جلسات سطح بالایی بین مقامات آمریکایی و رهبران چپ میانه در خارج از کشور ترتیب داده است. آخرین گردهمایی عمومی آن، در ماه مه گذشته در تورنتو، شامل حضور سناتور الیسا اسلاتکین (دموکرات از میشیگان)، پیت بوتیجج، وزیر حمل و نقل سابق آمریکا و نامزد احتمالی سال ۲۰۲۸، و مارک کارنی، نخستوزیر کانادا بود.
«چپ به طور سنتی بیشتر تفاوتهای خود ... را میدید تا شباهتهایش. فکر میکنم این در حال تغییر است»، هاسل گفت. «شما شروع به دیدن یک بلوک دموکراتیک بزرگتر از لیبرالهای چپ میانه و سبزها میکنید. چپی که درک میکند چیزی ... بزرگتر در معرض خطر است.»
او گفت چنین سیاستمداران و جنبشهایی در داخل آمریکا و خارج از کشور، در نتیجه اتحادیههایشان «الهامبخش یکدیگر» هستند. از جمله مثالها، او به رویکرد مامدانی در قبال سرمایهگذاری اجتماعی در مراقبت از کودکان و مسکن اشاره کرد که مشابه سیاستهایی است که سوسیال دموکراتهای اروپایی مدتهاست اتخاذ کردهاند.
در مقابل، اعضای احزاب چپ اروپایی در هفتههای پایانی کمپین مامدانی به نیویورک سفر کردند تا برای او رای جمع کنند. اعضای حزب ضد سرمایهداری آلمان، «دیه لینکه» (Die Linke - چپ) سفر کردند تا اطلاعات بیشتری درباره تلاشهای مامدانی کسب کنند و با مشاوران او دیدار کردند.
دیه لینکه، که برنامه آن بر کاهش هزینه زندگی و استفاده از مداخلات دولتی برای رفع کمبود مسکن در پایتخت آلمان متمرکز است، در نهایت یک پیروزی تاریخی در انتخابات ایالتی برلین در روز یکشنبه کسب کرد.