بریتانیا شاید تنها نقش حاشیه‌ای در بمباران ایران که توسط دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو آغاز شد، داشته باشد، اما در دو هفته گذشته مشخص شده است که تهران می‌خواهد در پاسخ، تهدیدی در داخل بریتانیا ایجاد کند.
در پی حادثه مبهم نزدیک پایگاه هوایی فیرفورد، مسئولان غربی در حال ارزیابی این موضوع هستند که آیا باید به صورت عمومی هشدار دهند که ایران اکنون اهداف نظامی آمریکا در اروپا، مانند پایگاه نیروی هوایی در گلاسترشر را در ذهن دارد.
این اقدام ممکن است حتی با وجود تردیدهای مداوم بریتانیایی نسبت به توانایی ایران در انجام یک حمله پهپادی به یک تأسیسات امن دور از تهران انجام شود.
آنچه سازمان امنیتی داخلی (MI5) از قبل پذیرفته است این است که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGC) تلاش کرده است تا هدف‌گیری جامعه یهودی در بریتانیا و اروپا را هماهنگ و ترویج کند، که از ماه مارس با مجموعه‌ای از حملات آتش‌افروزی علیه کنیسه‌ها و مکان‌های مشابه آغاز شد.
این خود یک گام مهم فراتر از کمپین طولانی‌مدت رژیم برای ترور و تهدید منتقدان در خارج از کشور است، وظایفی که IRGC به طور سنتی باندهای جنایتکار را برای انجام آن‌ها استخدام می‌کرد.
دقیقاً چه اتفاقی در پایگاه هوایی فیرفورد افتاد هنوز نامشخص است، هرچند ایران ممکن است چیزهایی را با هزینه بسیار کم به دست آورده باشد. یک هفته بعد، روز یکشنبه گذشته، آمریکا نگران تصمیم گرفت ۱۲ بمب‌افکن B-1 خود را که در آنجا مستقر کرده بود عقب بکشد، با افشاگری‌هایی به رسانه‌های آمریکایی که نشان می‌داد ترس از یک حمله پهپادی به سبک اوکراین وجود داشت.
آنچه شناخته شده است این است که پنج مرد از لندن در سه ون سفید درست بعد از نیمه شب در ۲۷ سپتامبر به سمت بالا رانندگی کردند، یکی از آن‌ها هنگام انجام این کار با شماره اضطراری ۹۹۹ تماس گرفت. هر پنج نفر در ویلفورد، دهکده‌ای کنار پایگاه هوایی بازداشت شدند، فقط یک روز بعد وقتی هیچ مواد منفجره‌ای پیدا نشد یا توطئه قابل شناسایی کشف نشد، با وثیقه پلیس آزاد شدند.
دو مرد دیگر نیز به مظنونیت جرایم تروریستی بازداشت و با وثیقه پلیس آزاد شدند. اندی بورنهام، نخست‌وزیر گفته است "نشانه‌های قوی" مبنی بر نقش ایران وجود دارد و روز پنجشنبه، مارک روولی، رئیس پلیس متروپولیتن گفت "پیشرفت بیشتری در این تحقیقات خواهید دید".
پایگاه هوایی فیرفورد یک سایت آسیب‌پذیر است، که علاقه‌مندان به هواپیما به راحتی می‌توانند به اندازه کافی نزدیک شوند تا بمب‌افکن‌های پیشرفته B-1 و B-52 آمریکا را عکاسی و ردیابی کنند، که با اجازه کیئر استارمر، نخست‌وزیر سابق، در بهار و اوایل تابستان برای انجام حملات به پرواز درآمدند.
لرد ریکتز، مشاور سابق امنیت ملی بریتانیا اظهار داشت: "ایران سابقه برنامه‌ریزی و اجرای حملات، به ویژه علیه مخالفان رژیم در بریتانیا را دارد. با توجه به استفاده بمب‌افکن‌های آمریکا از فیرفورد، احتیاط حکم می‌کند فرض کنیم که آن‌ها علاقه‌ای به حمله به طیف گسترده‌تری از اهداف دارند، صرف نظر از مشارکتشان در حادثه فیرفورد."
دکتر آنتونیو گیوستوتزی، متخصص تروریسم در مؤسسه سلطنتی خدمات متحد، پیشنهاد می‌کند که حرکت به سمت دهکده "یک مانور فریبکارانه" بود که افراد، که ممکن است ناآگاه بوده باشند، "برای اشاره به آنچه ممکن است اتفاق بیفتد" فرستاده شدند. اما او نسبت به اینکه ایران بتواند تهدید نظامی واقعی برای فیرفورد یا سایر نقاط ایجاد کند، شک دارد.
در مورد حمله به فیرفورد، خلبانی پهپادهای دید اول شخص از نوعی که در اوکراین استفاده می‌شود مهارتی است که اگر چند هفته نباشد، حداقل چند روز آموزش نیاز دارد، در حالی که یک عملیات در یک پایگاه هوایی احتمالاً ماه‌ها زمان برای آماده‌سازی نیاز دارد. گیوستوتزی گفت: "من شک دارم که ایران بتواند مواد منفجره نظامی به بریتانیا وارد کند؛ آخرین کسانی که این کار را کردند IRA بودند."
یک حمله واقعی به پایگاه هوایی فیرفورد یا مشابه آن تقریباً قطعاً یک مأموریت یک‌طرفه خواهد بود که با دستگیری یا حتی مرگ پایان می‌یابد، چیزی که جذب نیرو برای آن دشوار است. اما با وجود ریسک‌های کم، آمریکا تصمیم گرفت به عنوان یک اقدام احتیاطی بمب‌افکن‌های B-1 را که هر کدام ۳۰۰ میلیون دلار (۲۲۵ میلیون پوند) ارزش دارند عقب بکشد. ریچ نایتون، فرمانده نیروهای مسلح بریتانیا روز پنجشنبه گفت این "یک تصمیم عملیاتی برای کاهش ریسک" بود.
این هفته، یک گزارش تحقیقاتی کنگره آمریکا شمارش کرد که ۸۱ فروند هواپیما، بالگرد یا پهپاد نظامی آمریکا در جنگ ایران نابود یا آسیب دیده‌اند، از جمله چند فروند که روی زمین در پایگاه‌های عربستان سعودی و اردن مورد اصابت قرار گرفتند، یادآوری اینکه ایران مؤثرتر از آنچه آمریکا اعتراف می‌کرد، مقابله کرد. ارزش هواپیماهای گمشده و سیستم‌های دفاع هوایی به ترتیب ۱.۹ میلیارد دلار و ۳.۳ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.
در همین حال، ترامپ که تشنه کاهش قیمت نفت است، هرگونه حمله آینده به ایران را تا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در اوایل نوامبر عقب انداخته است. اما صرف نظر از سایر دلایل برای عقب‌نشینی آمریکا از پایگاه هوایی فیرفورد و تحقیقات پلیس – که هنوز منجر به هیچ اتهامی نشده است – تهدید کلی ایران در بریتانیا اکنون افزایش یافته است.
یک هفته پیش، دو شهروند ایرانی، سلام احمدیان از لیورپول و رحمان صالحی از سالفورد، به اتهام جرایم تروریستی محاکمه شدند، متهم به تلاش برای هدف قرار دادن جامعه یهودی در منچستر با یک بمب پودر کلر ساخت خانگی.
دادستان‌ها روز شنبه به دادگاه صلح گفتند که این دو نفر با شخص ثالثی در ارتباط بودند که ظاهراً در ایران بود و آن‌ها را هدایت می‌کرد و "دستورالعمل‌هایی درباره نحوه تهیه دستگاه انفجاری" برای آن‌ها ارسال می‌کرد. یک محاکمه در دادگاه قدیمی بیلی (Old Bailey) برنامه‌ریزی شده است.
اوایل مه، آمریکا محمد باقر سعد داوود السعدی، ۳۲ ساله، یک فرد دو ملیتی ایرانی-عراقی را تحت تعقیب قرار داد و او را به ترویج و هماهنگی ۱۸ حمله آتش‌افروزی و سایر حملات تروریستی سطح پایین علیه مکان‌های یهودی و آمریکایی در بریتانیا و اروپا در مارس و آوریل ۲۰۲۶ متهم کرد. مقامات آمریکا گفتند او فرمانده کتائب حزب‌الله، گروه عراقی بود که مدت طولانی توسط IRGC حمایت می‌شد.
ماه بعد، در یک دادگاه منهتن، السعدی درخواست بی‌گناهی کرد و گفت "اسیر جنگی" است. او با یک محاکمه تروریستی روبرو است، در یک مورد متهم به شرکت در یک حمله آتش‌افروزی به یک کنیسه در لندن از طریق یک تماس ویدیویی FaceTime شده است. اگرچه کسی در این کمپین کشته نشد، السعدی متهم است که به یک همدست گفته بود که او درگیر "جنگ روانی" است.
گروهی که السعدی متهم به مدیریت آن است، حرکة اصحاب الیمین الاسلامیة (HAYI)، همچنین مسئولیت آتش‌افروزی چهار آمبولانس جامعه یهودی در شمال لندن را در پست‌های رسانه‌های اجتماعی بر عهده گرفت. چهار نفر در اوت به آتش‌افروزی اعتراف کردند در پرونده‌ای که در حمله‌ای که حدود ۱ میلیون پوند خسارت ایجاد کرد. صدور حکم و ارائه کامل واقعیت‌ها در دادگاه تا سال آینده انتظار نمی‌رود.
جاناتان هکت، یک تفنگدار دریایی سابق آمریکا و متخصص اطلاعات، می‌گوید تهدید در بریتانیا و اروپا ادامه خواهد داشت زیرا تهران معتقد است این خدمتی به هدف دارد، هرچند بسته به اینکه پس از السعدی چه کسی مسئولیت را بر عهده بگیرد تغییر خواهد کرد. او افزود: "اثرات روانی به تنهایی قطعاً مهم هستند؛ هدف ایجاد شکاف بین آمریکا و متحدانش است."