به عنوان نمونهای آشکار از خطرات رو به رشد ناشی از پوشیدنیهای مجهز به دوربین، گزارش پلیس بوستون در اوت ۲۰۲۶ ادعا میکند که یک مجرم جنسی ثبتشده از عینکهای آفتابی هوشمند برای فیلمبرداری از کودکان در یک استخر عمومی (اسپری پول) استفاده کرده است (go.nature.com/471zlwm). این حادثه نشان میدهد چگونه چنین دستگاههایی میتوانند افراد حاضر در صحنه را بدون اطلاع یا رضایت آنها در معرض نظارت مزاحم قرار دهند. مقیاس این مشکل تنها زمانی تشدید خواهد شد که این دستگاهها با هوش مصنوعی یکپارچه شوند و بازار گسترش یابد.
شرکتهای فناوری به سرعت عینکهای هوشمند را از یک گجت خاص به محصولاتی با بازار انبوه تبدیل میکنند و عینکهای مجهز به سنسور را به عنوان ابزاری برای راحتی و پلتفرمی برای یکپارچگی هوش مصنوعی میفروشند. آنها سریعترین دسته در حال رشد پوشیدنیها هستند. بیش از هشت میلیون عینک هوشمند در سال ۲۰۲۵ ارسال شد و تا ژوئن ۲۰۲۶، فروش عینکهای هوشمند مجهز به هوش مصنوعی گزارش شده است که بیش از ۷۰۰ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است. من که ده سال صرف مطالعه آسیبهای بالقوه مرتبط با فناوریهای بیومتریک مبتنی بر هوش مصنوعی کردهام، از سیاستگذاران میخواهم خود را برای بحران بزرگ حریم خصوصی در حال شکلگیری آماده کنند.
حتی در این مرحله اولیه پذیرش، گزارشهای رسانهای از نگرانی افراد حاضر در صحنه درباره «عینکهای منحرف» نشان میدهد چرا پوشیدنیهای مجهز به دوربین مشکلی متمایز ایجاد میکنند: آنها میتوانند نامحسوستر از دوربینهای تلفن همراه و قابل حملتر از دوربینهای امنیتی باشند. این دستگاهها همچنین تغییر قاطعی را از محدود بودن هوش مصنوعی به صفحه نمایشها به تعبیه آن در محصولات مصرفی که میتوانند جهان فیزیکی اطراف ما را به طور مداوم ثبت کنند، علامت میزنند. بنابراین، پوشیدنیهای مجهز به هوش مصنوعی، شامل عینکها، هدفونها و آویزها، میتوانند میلیونها نفر را در مقیاسی بیسابقه در معرض نظارت قرار دهند.
بنابراین، سیاستگذاران باید اکنون پیش از فراگیر شدن هوش مصنوعی محیطی، برای بهروزرسانی چارچوبهای نظارتی اقدام کنند. آنها باید شامل ایجاد «فضاهای مبتنی بر رضایت» — مانند مدارس، بیمارستانها، دادگاهها و استخرها — باشد که در آنها ضبط پنهان توسط قانون ممنوع است و جریمههای معناداری برای بازدارندگی از نقض قوانین وضع شود.
پروژهای در سال ۲۰۲۴ توسط دانشجویان دانشگاه هاروارد در کمبریج، ماساچوست، که موج فعلی دستگاههای پوشیدنی را پیشبینی کرده بود، خطرات ذاتی جفت کردن هوش مصنوعی با عینکهای هوشمند را نشان داد (go.nature.com/3tapz0y). در این نمایش، عینکهای هوشمند ویدیو را به صورت زنده در شبکههای اجتماعی پخش کردند، جایی که یک سیستم تشخیص چهره مبتنی بر هوش مصنوعی فید را تحلیل کرد. دانشجویان گفتند هدف آنها نشان دادن این بود که چگونه ابزارهای موجود میتوانند با دستگاههای ضبط نامحسوس ترکیب شوند تا اطلاعات شخصی حساس را کشف کنند. اثر انگشت چهره (Faceprint) — نقشه دیجیتال چهره — ایجاد شده از تصویر یک فرد میتواند با پایگاههای داده چهرههای جمعآوری شده قبلی تطبیق داده شود. پس از اتصال به نامی در پایگاه داده، سایر جزئیات شخصی، از جمله آدرس خانه، نیز میتوانند افشا شوند.