انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای این کشور داشته باشد. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تقریباً دو سال صرف زیرورو کردن دهه‌ها سیاست خارجی آمریکا کرده و متحدان و دشمنان را به همان اندازه بی‌ثبات ساخته است. اکنون هر دو طرف تماشا می‌کنند که چگونه یک شکست انتخاباتی در داخل، اقدامات او را در خارج شکل خواهد داد.
برای ایران، اسرائیل و اوکراین، ریسک‌ها بسیار فراتر از اینکه چه کسی کنترل کنگره را در دست دارد، است. نتیجه می‌تواند تأثیرگذار باشد بر اینکه آیا ترامپ به دنبال توافق با تهران یا جنگ بیشتر است، میزان حمایت طولانی‌مدت واشینگتن از اسرائیل چقدر فرسایش می‌یابد و او تا چه حد کی‌یف را تحت فشار قرار می‌دهد تا شرایط پایان جنگ روسیه را بپذیرد.
دموکرات‌ها ابزارهای جدیدی برای به چالش کشیدن ترامپ خواهند داشت. اما او همچنان آزادی عمل قابل توجهی در خارج از کشور دارد و رهبران جهان را با این پرسش مواجه می‌کند: آیا شکست او را به سازش بیشتر تمایل می‌دهد یا مصمم‌تر می‌سازد تا به خواسته خود برسد؟
در اینجا نحوه تأثیر رأی بر مهم‌ترین نگرانی‌های سیاست خارجی واشینگتن آمده است:
ایران شادمانی می‌کند، اما تضمینی برای صلح ندارد
ایران شکست میان‌دوره‌ای ترامپ را جشن می‌گیرد، اما برای آنچه در پیش است آماده می‌شود: احتمال حمله جدید آمریکا یا یک تلاش تازه برای دستیابی به توافق.
ترامپ در تماسی با شبکه فاکس نیوز اعتراف کرد که جنگ در ایران تا حدی مقصر باخت جمهوری‌خواهان بوده است، اما معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس صریح‌تر بود و در پستی طولانی در ایکس در روز چهارشنبه گفت: «دلیل باخت ما جنگ بود.»
پس از هشت ماه هدف قرار دادن خطوط حیاتی اقتصادی منطقه برای بدبین کردن رأی‌دهندگان آمریکایی نسبت به جنگ، تهران باخت جمهوری‌خواهان را حکمی عمومی علیه آن خوانده است. ترامپ نیز پذیرفت که افزایش قیمت‌ها ناشی از جنگ نقشی داشته است.
«اگر دولت آمریکا اراده عمومی مردم را برای خدمت به پرداخت‌کنندگان بین‌المللی و باج‌گیران خیانت کند، خواهد آموخت که نه ما با یک کابوس همراه است»، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس که مذاکرات با آمریکا را هدایت کرده، در ایکس نوشت.
تهران روی تغییر مسیر در واشینگتن شرط‌بندی نمی‌کند. رهبر عالی، مجتبی خامنه‌ای، گفت هر کسی که معتقد است نتایج باعث تغییر سیاست آمریکا می‌شود «عمیقاً اشتباه می‌کند» و مقامات می‌گویند استراتژی ایران به انتخابات آمریکا وابسته نیست، زیرا آنها همزمان با تشدید دیپلماسی، برای جنگ بیشتر آماده می‌شوند.
خطر تشدید واقعیت دارد. گزارش‌هایی مبنی بر اینکه ترامپ ممکن است دستور حملات جدید و شدیدتری صادر کند، اضطراب را در سراسر region افزایش داده است و تهران هشدار داده که تلافی آن دامنه‌ای بسیار گسترده‌تر از دورهای قبلی خواهد داشت. این هفته، ترامپ به برخی خبرنگاران گفت که در حال بررسی حمله سخت به ایران است و به دیگران گفت که برنامه فوری برای تشدید ندارد.
«جنگ ایران به بار سنگینی سیاسی گردن او تبدیل شده و (ترامپ) را با انتخابی دشوار روبه‌رو کرده است: بستن توافقی حفظ وجهه و اعلام پیروزی، یا تشدید نظامی برای بازپس‌گیری ابتکار عمل»، علی واعظ از گروه بحران بین‌المللی به سی‌ان‌ان گفت. «خطر این است که رئیس‌جمهوری که در صندوق رأی تضعیف شده، ممکن است به دنبال رستگاری در میدان جنگ باشد.»
دیپلماسی مسیر دیگری ارائه می‌دهد. مذاکراتی که در تابستان متوقف شده بودند، در هفته گذشته از سر گرفته شدند و تهران مقامات خود را به واسطه‌های قطری فرستاد که پیشنهاداتی را با واشینگتن رد و بدل می‌کنند. پیش از رأی‌گیری، ایران پیشنهاد داد اگر ترامپ با هفت شرط آن موافقت کند، تنگه هرمز را ظرف دو روز باز می‌کند.
سنم وکیل از مؤسسه چاتام هاوس گفت رهبری ایران «احساس حقانیت می‌کند»، اما این «لزوماً مشکلاتشان را حل نمی‌کند». او افزود ترامپ به پیروزی دیپلماتیک نیاز دارد اما ممکن است تمایلی به ضعیف نشان دادن خود نداشته باشد، در حالی که تهران می‌تواند شکست او را فرصتی برای مطالبه امتیازات بیشتر بداند. او انتظار دارد دیپلماسی شدیدی همراه با تهدیدهای نظامی صورت گیرد و توافق موقت تنگه هرمز «واقع‌بینانه‌تر» از یک توافق جامع باشد.
«پایان یک دوره» برای روابط آمریکا و اسرائیل
در اسرائیل، اعلام روز انتخابات مبنی بر اینکه ترامپ به طور ناگهانی کمک‌های نظامی آمریکا به این کشور را قطع خواهد کرد، اولین غافلگیری بود. نتایج، با جاروب دموکرات‌ها در هر دو مجلس کنگره در آنچه «سونامی آبی» نامیده شده، مانند آتش‌سوزی پنج‌آلارم در اسرائیل است.
حمایت دو حزبی از اسرائیل در آمریکا از قبل در حال فرسایش بود، با خشم دموکرات‌ها نسبت به اسرائیل به دلیل تلفات جنگ غزه و تعداد فزاینده‌ای از جمهوری‌خواهان که معتقدند آمریکا بیش از حد به آن کمک کرده است.
«تنها موضوع دو حزبی در حال حاضر انتقاد از اسرائیل است»، مایکل اورن، سفیر سابق اسرائیل در آمریکا گفت. «این اصل سازمان‌دهنده حزب دموکرات است»، او به سی‌ان‌ان گفت. «و در حال تبدیل شدن به اصل سازمان‌دهنده بخش زیادی از حزب جمهوری‌خواه نیز هست.»
اورن گفت پایان کمک‌های آمریکا تنها آغاز فرآیندی است که تازه شروع به آشکار شدن کرده است. او گفت امکان دارد آمریکا تبادل اطلاعات با اسرائیل و توسعه مشترک سیستم‌های نظامی حیاتی، مانند سامانه دفاع هوایی معروف گنبد آهنین را متوقف کند. او همچنین به شورای امنیت سازمان ملل اشاره کرد، جایی که رؤسای جمهور جمهوری‌خواه و دموکرات از اسرائیل با وتوی آمریکا محافظت کرده‌اند.
«ما در پایان یک دوره هستیم»، او گفت.
یعقوب کاتز، سردبیر سابق جروزالم پست، هشدار داد که چیزهای بیشتری در راه است. «آنچه ترامپ دیروز درباره کمک‌های نظامی اعلام کرد فقط نوک کوه یخی از آنچه می‌تواند تغییر کند – فروش سلاح ممکن است مسدود شود، تحریم‌ها پیشنهاد می‌شوند و برنامه‌های اقتصادی مشترک بودجه‌شان قطع می‌شود»، او در ایکس نوشت.
احساس ضد اسرائیلی تنها در طول جنگ ایران سخت‌تر شد، با بخش‌هایی از رأی‌دهندگان آمریکایی که حملات مشترک آمریکا و اسرائیل را جنگی می‌دانستند که نتانیاهو به ترامپ فروخته بود. حتی اکنون، نتانیاهو در حال فشار برای از سرگیری حملات به ایران است، که جنگی را شعله‌ور می‌کند که قیمت گاز و هزینه زندگی را بالا برد و به عملکرد ویرانگر جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کمک کرد.
نتانیاهو همچنین با آشوب در داخل روبه‌روست. در انتخاباتی یک هفته پیش از میان‌دوره‌ای‌ها، او اکثریت خود را در پارلمان از دست داد، اما رقیب اصلی‌اش، گادی آیزنکوت، رئیس ستاد ارتش سابق، اکثریت مطلق ندارد و احتمالاً باید با احزاب عرب همکاری کند، که رکورد مشارکت را ثبت کردند.
یائیر گولان، رهبر حزب چپ‌گرا دموکرات‌ها، هشدار داد که اسرائیل «وقتی برای اتلاف ندارد» در جایگزینی نتانیاهو و هدایت کشور به دور از تحریم‌ها و انزوا.
اوکراین منتظر دنیای پس از ترامپ است
ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، امیدوار است «موج آبی» حمایت آمریکایی برای دفاع این کشور در برابر جنگ روسیه را تقویت کند.
«من همچنین از جمهوری‌خواهان سپاسگزارم، اما دموکرات‌ها بسیار واضح درباره حمایت از اوکراین و ارائه کمک به اوکراین صحبت می‌کنند»، زلنسکی در اظهاراتی که به زبان آلمانی توسط پخش‌کننده زد‌دی‌اف، پیش از پخش مصاحبه، طبق گزارش رویترز ارائه شد، گفت.
«آنها درباره تجدید ارتباط بین ایالات متحده و اروپا صحبت می‌کنند... بنابراین، امید وجود دارد که تعادل قدرت ایجاد شود و ما حمایت بیشتری دریافت کنیم.»
او افزود: «اگر کنگره اکنون از حمایت مالی قوی یا کمک نظامی، همانطور که اروپا انجام می‌دهد و امروز نشان می‌دهد، صحبت کند، آن چیزی مثبت خواهد بود که بر پوتین تأثیر می‌گذارد.»
برای هفته‌ها، رابطه رئیس‌جمهور ولودیمیر زلنسکی با ترامپ در حال سقوط آزاد بوده است. ترامپ خواستار جایگزینی زلنسکی شده؛ قراردادهای انرژی را برای سود روسیه جذب کرده؛ و تماشا کرده است که وابستگی‌های فناوری و اطلاعاتی اوکراین به آمریکا به طرز غیرقابل توضیحی مختل شود. و بنابراین کی‌یف مجبور شد موضع اولیه‌ای اتخاذ کند: با فوریت، منتظر دنیای پس از ترامپ ماندن.
و وقتی روز چهارشنبه آغاز شد، ابتدا کامنت رسمی کمی از کی‌یف بود، زلنسکی شاید خوشحال از میم‌های او، نشسته با یک آبجو و پاپ‌کورن جلوی پوشش تلویزیونی میان‌دوره‌ای‌ها، تا کار را برایش انجام دهند.
سرگی کیسلیتسیا، نماینده دفتر او، در تلویزیون اوکراین قول داد که کشور ادامه خواهد داد به «توسعه روابط واقعی، عادی و پایدار» با هر کسی که در قدرت است، به دنبال موشک‌های رهگیر پاتریوت خواهد بود و از میان کنگره جدید و احتمال انبوه فرمان‌های اجرایی که ممکن است سعی کنند آن را بی‌اثر کنند، عبور خواهد کرد.
اما نمی‌توان پنهان کرد که ترامپ دلسرد، و ساعت آرامی که اکنون با صدای بلند بر جهان‌بینی و ریاست جمهوری او تیک‌تاک می‌کند، به نفع کی‌یف است. او ادعا کرده بود صلح ساختن آسان است، اما سپس اوکراین را به خاطر عدم پذیرش خواسته‌های مهاجمش تنبیه کرد. او زلنسکی را تحقیر، سرزنش و گاهی آشتی کرد، در حالی که توسط متحدان اروپایی که از فروپاشی دهه‌ها اتحاد امنیتی حیرت‌زده بودند، نوازش می‌شد.
هنوز کارهای زیادی هست که اوکراین نیاز دارد ترامپ و ایالات متحده انجام دهند. ارائه سلاح، پول، و اطمینان‌بخشی گسترده‌تر از اینکه در کنار آنها هستند. اما کی‌یف محاسبه کرده است که پس از ماه‌ها خصومت، نمی‌تواند به واشینگتن وابسته باشد.
اما یک جنبه منفی تیک‌تاک ساعت وجود دارد: اینکه ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، تعیین کند او احتمالاً یک سال فرصت دارد تا به هر قیمتی بهترین نتیجه ممکن را در جنگ انتخابی خود pursuit کند، قبل از اینکه رقابت ۲۰۲۸ سیاست جمهوری‌خواه را به جریان اصلی طرفدار اوکراین بازگرداند. پوتین تاکنون در استفاده از متحد بزرگ ظاهری خود، ترامپ، برای کسب پیروزی قابل توجه در میدان جنگ شکست خورده است. او ممکن است سعی کند در حالی که خاکستر اقتدار ترامپ هنوز روشن است، این را تغییر دهد.