پنتاگون میخواهد مقدار کافی مواد معدنی حیاتی، سوخت و مهمات را در خاک ایالات متحده ذخیره کند تا حتی اگر حملات سایبری و خرابکاری کارخانهها و شبکههای برق داخلی را از کار بیندازد، بتواند به جنگ بزرگ ادامه دهد. یک کارشناس دفاعی میگوید مقیاس تلاش برنامهریزی شده «در حد آنچه وزارت دفاع در دوران جنگ سرد دنبال میکرد» است.
مواد معدنی ممکن است دشوارترین بخش باشند. ایالات متحده کمتر از ۱ درصد از رایجترین نوع آهنربای خاکی کمیاب مورد استفاده خود را تولید میکند و چین، که بر فرآوری بسیاری از مواد معدنی حیاتی تسلط دارد، حتی در زمان صلح نیز شرکتهای آمریکایی را با کمبود مواجه نگه داشته است.
این ابتکار با نام «دژ آمریکا» (FORTRESS America)، مخفف «عملیات فدرال برای تابآوری، منابع نیرو، انرژی، عرضه و بقا»، در ۳۰ سپتامبر رسماً تأسیس شد. این برنامه طراحی شده تا در صورت اختلال در شبکههای برق داخلی و زنجیرههای تأمین تولیدی ناشی از یک درگیری، عملیات نیروهای ایالات متحده حفظ شود و همان برنامهای است که پشت فشار پنتاگون برای برنامهریزی پایگاههای اصلی برای ۹۰ روز بدون شبکه برق قرار دارد.
به گفته برایان کلارک، عضو ارشد مؤسسه هادسون، ذخیرهسازی مواد برای ارتش ایالات متحده غیرعادی نیست. آنچه دژ آمریکا را متمایز میکند، مقیاس برنامهریزی شده آن و تغییر رویکرد آن از ذخایر خارجی به ذخایر داخلی است.
کلارک گفت در طول جنگ سرد، پنتاگون مقدار مساوی یا بیشتری تجهیزات جنگی را در خارج از کشور، نزدیک میدانهای نبرد احتمالی در اروپای شرقی یا شمال شرق آسیا، نگهداری میکرد. اما دژ آمریکا در عوض بر محافظت از تدارکات داخل ایالات متحده تمرکز دارد که بازتاب نگرانی فزاینده از اینکه خودِ کارخانههای آمریکایی ممکن است هدف قرار گیرند، است.
کلارک هشدار داد که چین میتواند از طریق عملیات سایبری، پهپادها، جنگ الکترومغناطیسی یا حملات انجام شده توسط افراد داخل کشور، تولید صنعتی ایالات متحده را مختل کند. نهادهای آمریکایی قبلاً هشدار دادهاند که هکرهای دولتی چین خود را در زیرساختهای حیاتی آمریکا مستقر کردهاند.
این نگرانی سابقه اخیر در اروپا دارد. در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۵، حملات سایبری به حدود ۳۰ سایت انرژی تجدیدپذیر، یک شرکت تولیدی و یک نیروگاه حرارتی و برق که به تقریباً ۵۰۰ هزار مشتری در لهستان خدمات میداد، آسیب رساند. مقامات لهستانی این حملات را به سازمان امنیت فدرال روسیه مرتبط دانستند و گفتند مهاجمان سعی کردند سیستمهای صنعتی را نابود کنند، اما کشور از قطع برق بزرگ اجتناب کرد.
آمریکا کمتر از ۱ درصد از رایجترین آهنربای خاکی کمیاب خود را تولید میکند
ساختن ذخایر در مقیاسی که کلارک توصیف کرد، با واقعیت صنعتی سختی روبرو میشود: صنایع دفاعی آمریکا همچنان به شدت به زنجیرههای تأمین خارجی برای مواد اولیه خود وابسته است.
طبق گزارش مؤسسه اقتصاد بینالمللی پیترسون، در سال ۲۰۲۵، ایالات متحده حدود ۶۰ میلیارد دلار مواد معدنی حیاتی غیر از عناصر خاکی کمیاب، شامل نیکل، لیتیوم، کبالت، گرافیت و تنگستن وارد کرد.
شکاف در آهنرباهای خاکی کمیاب شدیدترین حالت را دارد. طبق دادههای آرتور دی. لیتل که توسط رویترز گزارش شده، تقاضای آمریکا برای رایجترین نوع در سال ۲۰۲۵ به حدود ۴۸۰۰۰ تن متریک رسید، در حالی که منابع داخلی تنها ۳۰۰ تن متریک تأمین کردند. شرکتهای آمریکایی در حال حرکت به سمت ظرفیت حدود ۵۰۰۰ تن متریک تا پایان امسال هستند که تقریباً یک دهم تقاضای سال گذشته است.
کمبود قبلاً به کف کارخانهها رسیده است. فورد، شماره ۲۲ در فهرست ۵۰۰ شرکت برتر فورچون ۲۰۲۶، در مای ۲۰۲۵ کارخانه اکسپلورر خود در شیکاگو را به مدت یک هفته به دلیل کمبود supplies عناصر خاکی کمیاب تعطیل کرد.
چین بارها کنترلهای صادراتی عناصر خاکی کمیاب را تشدید کرده و شرکتهای آمریکایی همچنان در تلاش برای تأمین مقدار کافی هستند، رویترز در تاریخ ۶ نوامبر با استناد به مقامات آمریکایی گزارش داد. در آن روز، جیمیسن گریر، نماینده تجاری ایالات متحده، هی لیفنگ، معاون نخستوزیر چین را تحت فشار قرار داد تا تعهدات پکن در مورد عناصر خاکی کمیاب و سایر مواد معدنی حیاتی را به طور کامل اجرا کند.
یک جنگ بزرگ میتواند تولید و مسیرهای حملونقل خارجی را بیشتر مختل کند و پر کردن مجدد ذخایر پنتاگون را دشوارتر سازد.
کلارک گفت برای کاهش وابستگی خارجی، پنتاگون رویکرد دوگانهای را دنبال میکند: ساخت ذخایر مواد اولیه و همزمان تأمین مالی ظرفیت استخراج و فرآوری داخلی.
چرا قرارداد ۲ میلیارد دلاری تنگستن به زودی ذخایر را پر نخواهد کرد
تنگستن، اولویت ذخیرهسازی شناسایی شده توسط کلارک، نشان میدهد چرا ساختن ذخایر بیش از صرف هزینه دولتی نیاز دارد.
طبق مجله علمی آمریکایی (Scientific American)، ایالات متحده از سال ۲۰۱۵، زمانی که واردات ارزانتر تولید داخلی را تضعیف کرد، تنگستن را به صورت تجاری استخراج نکرده است. طبق گزارش سازمان زمینشناسی ایالات متحده، وابستگی خالص وارداتی این فلز در سال ۲۰۲۵ بیش از ۵۰ درصد بود.
در سپتامبر، تولیدکننده تنگستن، گروه المت (The Elmet Group)، قراردادی با ارزش حداکثر ۲ میلیارد دلار با آژانس لجستیک دفاعی برای ارائه سنگهای تنگستن، کنسانترهها و تنگسات سدیم به ذخیره دفاعی ملی برنده شد. تنها ۱۵۰ میلیون دلار از آن تضمین شده است. پنتاگون همچنین ۴۵۰ میلیون دلار به المت تعهد کرد، از جمله حدود ۱۵۰ میلیون دلار اختصاص یافته برای راهاندازی مجدد مجتمع تنگستن اسپرینگر در نوادا.
با این حال، المت گفت که تا زمانی که عرضه اضافی در دسترس قرار نگیرد، تحویل به ذخایر را آغاز نخواهد کرد. برای جلوگیری از منحرف کردن تنگستن موجود از تولیدکنندگان آمریکایی، این شرکت قصد دارد تا زمانی که تولید جدید از سرمایهگذاریها در نوادا، استرالیا و اسپانیا آغاز نشود، صبر کند.
این قرارداد مشکلی را نشان میدهد که دژ آمریکا ممکن است در همه زمینهها با آن روبرو شود: امضای قراردادهای تأمین، بلافاصله مواد معدنی را در خزانههای دولتی قرار نمیدهد.
قیمت برچسبی که ممکن است به صدها میلیارد دلار برسد
هزینه دژ آمریکا نیز همچنان نامشخص است. یک مقام ارشد دفاعی در تاریخ ۲۰ اکتبر به خبرنگاران گفت که مقامات هنوز در حال ارزیابی هزینهها هستند، مجله نیروهای هوایی و فضایی (Air & Space Forces Magazine) گزارش داد. این مجله تخمین زد که ابتکار گستردهتر ممکن است «دهها میلیارد دلار، اگر نه صدها میلیارد دلار» هزینه داشته باشد.
به گفته دیل مارکس، معاون وزیر دفاع برای انرژی، تأسیسات و محیط زیست، پنتاگون برای کمک به پوشش این هزینه، مشارکتهای عمومی-خصوصی را بررسی میکند.
حتی با جریان سرمایه، تحلیلگران هشدار میدهند که استقلال زنجیره تأمین نمیتواند شتابزده انجام شود.
کلارک گفت: «پنتاگون بعید است اهداف را در کوتاهمدت برآورده کند»، و به دشواری ساختاری ذخیرهسازی سریع هر دو سلاح تکمیل شده و مواد معدنی خام اشاره کرد.
کریس بری، تحلیلگر صنعت مواد معدنی، به رویترز گفت که ساخت زیرساختهای لازم برای رقابت با زنجیره تأمین غالب چین «سالهای بسیار بیشتری» طول خواهد کشید.
اولین آزمایش به زودی فرا میرسد. از ۱ ژانویه ۲۰۲۷، قوانین فدرال پیمانکاران دفاعی را ملزم میکنند که خرید عناصر خاکی کمیاب، آهنرباها و تنگستن از چین، روسیه، ایران و کره شمالی را متوقف کنند. واشنگتن بارها معافیتهایی اعطا کرده است زیرا عرضه داخلی کمبود دارد، رویترز در جولای گزارش داد.
برای پنتاگون، ساختن ذخایر فیزیکی ممکن است بسیار دشوارتر از اعلام آنها ثابت شود.