در نسخه امروز ... اوضاع بسیار شبیه به دوره اول ترامپ است (با ملودی «شروع می‌کند شبیه کریسمس شدن») ... ما از شما درباره ران دیسانتیس که شاید برای ریاست جمهوری نامزد شود پرسیده‌ایم ... اما ابتدا ...
آماده شوید برای یک گروه پارلمانی جمهوری‌خواه مجلس با گرایش‌های بیشتر به ترامپ
دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به دست گرفتند، تا حدی به این دلیل که رأی‌دهندگان از اینکه جمهوری‌خواهان کنگره بیش از حد به رئیس‌جمهور دونالد ترامپ وفادار بوده‌اند، خشمگین بودند.
فقط صبر کنید.
طنز تلخ یک انتخابات طوفانی این است: جمهوری‌خواهانی که احتمال داشت در موج رأی‌ها غرق شوند، برخی از نیروهای تعدیل‌گرتر جمهوری‌خواهان مجلس بودند. تعداد این افراد از همان ابتدا کم بود. اما چون آن‌ها نماینده برخی از متعادل‌ترین حوزه‌های سیاسی کشور بودند، طوفان روز سه‌شنبه سریعاً آن‌ها را جارو کرد.
اعضایی که باقی مانده‌اند از عمیق‌ترین حوزه‌های سرخ رنگ کشور هستند و سال‌ها جزو وفادارترین سربازان ترامپ در کنگره بوده‌اند. آن‌ها معمولاً احساس نمی‌کنند مجبور به دوحزبی بودن هستند، زیرا سیاست حوزه انتخابیه آن‌ها ساده است: در سمتی بمانید که پایگاه رأی‌دهندگان اصلی آنجا هستند.
بله، تعدادی از اعضای محافظه‌کار افراطی و وفادار به ترامپ در مجلس شکست خوردند، از جمله مکس میلر، جمهوری‌خواه اوهایو که ترامپ در میان اتهامات سوءرفتار خانگی از او حمایت کرد؛ ریچارد هادسون، جمهوری‌خواه کارولینای شمالی که کمیته ملی کنگره جمهوری‌خواهان را در دوران ترامپ هدایت می‌کرد؛ و مایک کری، جمهوری‌خواه کارولینای شمالی که ترامپ در سال ۲۰۲۱ کمک کرد تا از مرحله مقدماتی عبور کند.
اما برایان فیتزپاتریک، جمهوری‌خواهی که به طور قابل توجهی دوحزبی بود و حومه فیلادلفیا را نمایندگی می‌کرد؛ جن کیگانز، عضوی معتدل‌تر در منطقه تایدواتر ویرجینیا؛ و زک نان، جمهوری‌خواهی که بخشی نوسانی از ایالت آیووا را نمایندگی می‌کرد، نیز شکست خوردند.
البته استثناهایی بر این قاعده از حوزه‌های رقابتی‌تر وجود دارد. دریک ون اوردن، وفادار تندروی ترامپ از جنوب غربی ویسکانسین، شکست خورد، همان‌طور که اسکات پری، جمهوری‌خواه پنسیلوانیا که اغلب در رتبه‌بندی‌های دوحزبی پایین‌ترین جایگاه را داشت، نیز باخت.
(این موضوع تا حدی در سنا نیز صادق است، جایی که سناتور سوزان کالینز، تنها جمهوری‌خواه شاغل که برای انتخاب مجدد در ایالتی که کامالا هریس در سال ۲۰۲۴ برنده شده بود، رقابت می‌کرد، تلاش خود برای ششمین دوره را باخت. او اغلب در صدر فهرست اعضای دوحزبی مجلس بالا قرار داشت.)
و برخی از جمهوری‌خواهان جدیدی که شب سه‌شنبه پیروز شدند، جایگزین‌های مناسبی برای شاغلان طرفدار ترامپ خواهند بود که شکست خوردند. آنتونی کونستانتینو، جمهوری‌خواهی را در نظر بگیرید که در حوزه‌ای که پس از تصمیم نماینده فعلی الیس استفانیک برای نامزدی فرمانداری خالی شد، پیروز شد. کونستانتینو یک رپر طرفدار ترامپ است که در سخنرانی پیروزی هفته گذشته خود رسانه‌های «شرور» را «پست‌ها» و بدتر از آن خواند و از ترامپ خواست تا عفو شان «دیدی» کامبز را که اکنون محکومیت بیش از چهار سال زندان را برای اتهامات مرتبط با فحشا سپری می‌کند، در نظر بگیرد.
پس این چه معنایی برای جمهوری‌خواهان در کنگره صد و بیستم دارد؟
اولین تأثیر ممکن است فردا رخ دهد، زمانی که جمهوری‌خواهان تازه‌وارد مجلس قرار است رهبر جدیدی انتخاب کنند. دو نفر برای این مقام رقابت می‌کنند: نماینده استیو اسکالیس، جمهوری‌خواه لوئیزیانا که بر تجربه رهبری و توانایی خود برای وحدت بخشیدن به گروه پارلمانی تأکید می‌کند، و نماینده جیم جردن (اوهایو)، جمهوری‌خواه تندروتری که بر تجربه نظارتی خود در کنگره تأکید دارد.
می‌توانید اطلاعات بیشتری درباره این رقابت اینجا از طریق همکار عالی من، مریان الفارو بخوانید.
هر کسی می‌تواند حدس بزند چه کسی از جلسه فردا پیروز خارج می‌شود، اما اگر جمهوری‌خواهان لجاجت بیشتری داشته باشند و بخواهند بجنگند — مانند ترامپ — استدلال برای محبوبیت جردن آسان است.
داگ هی، فعال قدیمی حزب جمهوری‌خواه، نکته خوبی مطرح کرد: موج رأی‌ها آنقدر بزرگ بود که نشان داد در سال‌های طوفانی چه اتفاقی ممکن است برای حوزه‌هایی که زمانی کاملاً سرخ فرض می‌شدند بیفتد. آیا این موضوع رفتار جمهوری‌خواهانی را که قبلاً فقط به پایگاه رأی‌دهندگان خود فکر می‌کردند، در کنگره تغییر می‌دهد؟
«بسیاری از کسانی که پیروز شدند، با حاشیه رأی بسیار کوچکتری نسبت به گذشته برنده شدند»، هی مشاهده کرد و اشاره کرد که چگونه جمهوری‌خواهان در ایالت زادگاهش به شدت شکست خوردند. «آیا آن‌ها درس می‌گیرند؟»
این تصمیم می‌تواند بر آنچه بعداً اتفاق می‌افتد تأثیر بگذارد. جمهوری‌خواهان حدود ۱۸۰ کرسی در کنگره خواهند داشت و به دموکرات‌ها اکثریتی می‌دهند که انتظار می‌رود بزرگ‌ترین اکثریت آن‌ها در مجلس از اوایل دهه ۱۹۹۰ باشد. برخی جمهوری‌خواهان برای همکاری با دموکرات‌ها دست دوستی دراز خواهند کرد. و بسیاری از این موارد نیز به دموکرات‌ها بستگی دارد، که کمتر به جمهوری‌خواهان نیاز خواهند داشت اما ممکن است بخواهند بر سر توافق‌های دوحزبی کار کنند که ترامپ مایل‌تر به امضای آن‌ها باشد.
سپس بحث ترامپ است. ما وارد غروب دوران سیاسی او می‌شویم. قدرت او، در نهایت و منطقاً، باید در پایین‌ترین نقطه باشد. اما آیا هست؟ بسیاری از این جمهوری‌خواهان یا در دنیای سیاسی مسلط بر ترامپ رشد کرده‌اند یا خود را برای وفاداری به پرچمدار حزب در دهه گذشته تطبیق داده‌اند.
آیا آن‌ها می‌توانند روش خود را تغییر دهند؟ آیا اصلاً چنین تمایلی دارند؟ این سوال کلیدی سال آینده خواهد بود.
ترامپ، پس از شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای، رئیس کارکنان قدیمی خود را برکنار کرد، او را با بحث‌برانگیزترین مشاور خود جایگزین کرد و نقش سخنگوی آزاد مطبوعاتی را به رئیس پرحرف یک شرکت مبارزه‌ای پیشنهاد داد، هرچند بعداً گفت که «فقط شوخی می‌کرد.»
این وضعیت ترسناک یادآور دوره اول ریاست جمهوری ترامپ است.
واکنش ترامپ به انتخابات میان‌دوره‌ای بدون شک ارزش تماشا کردن خواهد داشت. در بلافاصله پس از شکست‌ها، ترامپ هرگونه مسئولیتی را انکار کرد.
«من دوست ندارم آن را شکستی برای خودم بدانم؛ من روی برگه رأی نبودم»، رئیس‌جمهور دیشب به فاکس نیوز گفت، علی‌رغم اینکه در سراسر کشور سفر کرده بود و به جمهوری‌خواهان گفته بود انگار او روی برگه رأی است رأی بدهند.
ترامپ هرگز قرار نبود سازگار باشد. و پاسخ او کاملاً متفاوت از پیشینیانش است که شکست‌های میان‌دوره‌ای خود را «شکستی تحقیرآمیز» یا «کوبنده» توصیف می‌کردند.
پاسخ ترامپ هرگز قرار نبود سازگارانه باشد. و او در طول دهه حضورش در سیاست نشان داده است که پاسخ او به شکست همیشه جنگیدن است.
ورود: استیون میلر.
همکاران من ناتالی الیسون، آیزاک آرنسدورف، ننسی کوک و کاترین دویل در گزارش‌دهی خود پیشگام بودند درباره اینکه ترامپ مشاور ارشد بلندپایه خود، سوزی وایلز را برکنار کرد و او را با میلر جایگزین نمود؛ مشاوری که به گفته آن‌ها «برخی از بحث‌برانگیزترین ابتکارات دوره دوم ترامپ، از جمله بسیاری از سیاست‌های مهاجرتی دولت را برنامه‌ریزی و هدایت کرده است.»
انتصاب میلر حرف‌های زیادی درباره ذهنیت ترامپ می‌زند. او کسی است که نه تنها رئیس‌جمهور را مهار نخواهد کرد، بلکه احتمالاً او را به سمت رویکردهای حتی تندروترتر سوق خواهد داد. این قطعاً به معنای کاخ سفیدی غیرقابل پیش‌بینی‌تر است که احتمالاً تمایل کمتری به همکاری با دموکرات‌ها خواهد داشت.
«دونالد ترامپ هیچ چیزی از شکست تاریخی خود یاد نگرفت»، چاک شومر که احتمالاً به زودی رهبر اکثریت سنا خواهد شد در ایکس نوشت.
به نظر می‌رسد ترامپ هنوز با رفتن‌ها تمام نشده است.
او جمعه به CBS گفت که انتظار دارد افراد بیشتری را از تیم خود اخراج کند.
و تیم عالی واشینگتن پست در کاخ سفید گزارش داد که خروج وایلز «توسط برخی نزدیکان کاخ سفید تا حدی به عنوان یک هشدار برای سایر مشاورانی تلقی می‌شود که وایلز به مدار ترامپ آورده بود»، از جمله جیمز بلر که کاخ سفید را ترک کرد تا عملیات سیاسی خارجی ترامپ را هدایت کند، و کریس لاچیویتا که کمپین ۲۰۲۴ ترامپ را همراه با وایلز مدیریت می‌کرد.
در روزنامه محلی شما
Georgia Recorder: ماه جاری یک موج آبی جورجیا را فرا گرفت و قدرت تاریخی را به دموکرات‌ها اعطا کرد.
Iowa Capital Dispatch: قدرت جمهوری‌خواهان در چندین ایالت ماه جاری کاهش یافت و باعث شد برخی ایالت‌ها برای تثبیت اولویت‌های جمهوری‌خواهانه، برگزاری جلسات فوق‌العاده در طول جلسات قانونگذاری موسوم به «اردک لنگ» (lame-duck) را در نظر بگیرند. جمهوری‌خواهان آیووا از انجام این کار خودداری کردند، علی‌رغم اینکه ایالت فرماندار دموکراتی را انتخاب کرده است.
Juneau Empire (Alaska): کاهش‌های اعمال شده بر شبکه ایمنی اجتماعی در دو سال گذشته باعث شده برخی افراد مزایای غذایی خود را از دست بدهند و فشار بر بانک‌های غذایی محلی افزایش یابد — فشاری که احتمالاً در دوران تعطیلات و زمستان بیشتر خواهد شد.
ارسال پاسخ
فرماندار فلوریدا ران دیسانتیس (جمهوری‌خواه) در حال برنامه‌ریزی برای نامزدی مجدد در کاخ سفید است، همان‌طور که نانسی کوک از واشینگتن پست جمعه گزارش کرد. مبارزه برای نامزدی حزب جمهوری‌خواه باید یک میدان نبرد آزاد باشد، به ویژه اگر معاون رئیس‌جمهور جی‌دی وانس قدرت خود را از دست داده باشد. نظر شما درباره نامزدی دیسانتیس چیست؟ دوست دارید چه کسی برای نامزدی جمهوری‌خواهان رقابت کند؟ به من و سایر خوانندگان Early Brief در نشانی [email protected] اطلاع دهید.
ممنون از مطالعه شما. می‌توانید مرا در ایکس با آیدی @merica دنبال کنید.