اشتراک
پژوهش زیست‌شناسی علم

دانشمندان نخستین اطلس تک‌سلولی تمام‌بدن یک مهره‌دار بالغ را ایجاد کردند

پژوهشگران فعالیت ژنی را در کل بدن یک ماهی کوچک نقشه‌برداری کردند و منبعی برای مطالعه بازسازی مغز، تنوع سلولی و عملکرد بافت‌ها فراهم آوردند

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

دانشمندان دانشگاه MIT، مؤسسه وایتهد و بیمارستان خیریته برلین با مطالعه ماهی کوچک و شفاف Danionella cerebrum، نخستین اطلس تک‌سلولی تمام‌بدن یک مهره‌دار بالغ را ایجاد کردند. آن‌ها با پروفایل کردن بیش از ۶۰۰ هزار سلول از سراسر مغز، نخاع، چشم‌ها، اندام‌های داخلی، باله‌ها، سر و تنه، نقشه‌ای جامع از انواع سلول‌ها و فعالیت ژنی ساختند که نشان می‌دهد کدام ژن‌ها در کدام سلول‌ها فعال هستند. این ماهی یک‌سانتی‌متری به دلیل شفافیت و مغز قابل‌مشاهده‌اش امکان چنین مطالعه‌ای را فراهم کرد و خویشاوندی نزدیکش با ماهی زبرا به پژوهشگران اجازه داد از ابزارهای ژنتیکی موجود بهره ببرند. این اطلس الگوهای سازمان‌دهنده‌ای را آشکار کرد؛ از جمله اینکه نورون‌های یک ناحیه مغزی حتی با انتقال‌دهنده‌های عصبی متفاوت، فعالیت ژنی مشابه‌تری نسبت به نورون‌های نواحی دیگر دارند، و فیبروبلاست‌های بالغ حافظه مولکولی موقعیت خود در بدن را حفظ می‌کنند. پژوهشگران همچنین با کمک این اطلس روند بازسازی نورون‌های از دست‌رفته پس از آسیب مغزی را ردیابی کردند. این اطلس از طریق منبع تعاملی DigiFish به‌صورت عمومی در دسترس است و به گفته محققان، نقطه عطفی در نحوه بررسی زیست‌شناسی موجودات زنده محسوب می‌شود.

وقتی از بالا به Danionella cerebrum نگاه می‌کنید، منظره‌ای نادر در میان مهره‌داران دیده می‌شود: مغز آن از طریق بالای سر قابل مشاهده است. از زمان توصیف رسمی این گونه در سال ۲۰۲۱، این ماهی شفاف و کوچک به دلیل زیست‌شناسی منحصر‌به‌فردش، توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده است.

دانشمندان دانشگاه MIT، موسسه وایتهد برای پژوهش‌های زیست‌پزشکی و بیمارستان خیریته–دانشگاه پزشکی برلین فرصت دیگری را در این ماهی کوچک شناسایی کردند: امکان پروفایلینگ تک‌سلولی کل جانور را فراهم می‌آورد و به تیم اجازه داد تا نخستین نقشه جامع از انواع سلول‌ها و فعالیت ژنی در سراسر یک مهره‌دار بالغ ایجاد کنند. این دیدگاه می‌تواند کمک کند تا دریابیم چگونه سلول‌ها در بافت‌های مختلف پاسخ‌های خود را هماهنگ می‌کنند — و چگونه تغییرات در یک بخش از بدن بر سایر بخش‌ها تأثیر می‌گذارد.

در مطالعه‌ای که در تاریخ ۲۹ اکتبر در مجله Science منتشر شد، تیم تحقیقاتی بیش از ۶۰۰,۰۰۰ سلول را از سراسر ماهی پروفایل کرد تا نقشه تمام‌بدنی از اینکه کدام ژن‌ها در کدام سلول فعال هستند، یعنی همان اطلس ترانسکریپتومی تک‌سلولی، را بسازد. ترانسکریپتوم یک سلول، مجموعه کاملی از مولکول‌های RNA است که سلول در یک زمان مشخص از DNA خود ساخته است و نمایی لحظه‌ای از ژن‌هایی که سلول از آن‌ها استفاده می‌کند را ارائه می‌دهد.

این داده‌ها در کنار هم، یک مرجع مولکولی برای انواع سلول‌های یافت‌شده در سراسر Danionella، الگوهای فعالیت ژنی متمایزکننده آن‌ها و محل قرارگیری بسیاری از آن‌ها فراهم می‌کنند. این اطلس همچنین خط پایه‌ای برای محققان ایجاد می‌کند تا بررسی کنند چگونه آسیب، پیری، داروها یا سایر تغییرات بر سلول‌ها در سراسر جانور تأثیر می‌گذارند.

«وقتی اطلسی با تفکیک مکانی داشته باشید، نه تنها می‌دانید چه انواع سلولی وجود دارند، بلکه همسایگان آن انواع سلولی را نیز در این زمینه می‌شناسید»، به گفته کوتای دنیز آتابای، که این کار را به عنوان پسادکتری در آزمایشگاه پیتر ردین، عضو موسسه وایتهد و استاد زیست‌شناسی در MIT، رهبری کرد. «این امر دسترسی شما را در سطوح مختلف پیچیدگی، از مولکولی تا سلولی و سیستمی، ممکن می‌سازد.»

اطلس‌های سلولی روزبه‌روز جزئی‌تر شده‌اند، اما گسترش آن‌ها به کل یک مهره‌دار بالغ به دلیل ساده‌ای دشوار بوده است: اندازه. پروفایل کردن جامع تنوع سلولی حیوانات بزرگ‌تر از نظر فنی چالش‌برانگیز و پرهزینه است. Danionella راه حلی منحصر‌به‌فرد برای دور زدن این مشکل ارائه داد. بدن مینیاتوری آن — که تنها حدود ۱ سانتی‌متر طول دارد — این آزمایش را ممکن می‌سازد، در حالی که خویشاوندی نزدیک آن با ماهی زبرا (zebrafish) به محققان اجازه می‌دهد از ابزارهای ژنتیکی توسعه‌یافته برای یکی از پرکاربردترین موجودات مدل در زیست‌شناسی بهره ببرند.

آتابای اوایل سال ۲۰۱۹، هنگام جستجو برای یک جانور کوچک و شفاف که بتواند بازسازی سیستم عصبی را در آن تماشا کند، به Danionella علاقه‌مند شد. اندازه مینیاتوری و مغز قابل‌دسترس آن، آن را برای چنین کاری بسیار امیدوارکننده می‌کرد و محققان دریافتند که این ماهی ظرفیت بازسازی گسترده‌ای دارد، از جمله در مغز و باله‌ها. در همین حال، آزمایشگاه ردین قبلاً ارزش یک اطلس سلولی جامع کل‌جانور را از طریق کار روی پلاناریاها (کرم‌های تخت بازسازی‌کننده) که اندازه کوچکشان چنین اطلسی را ممکن ساخته بود، درک کرده بود. این علایق در کنار هم به پرسشی بزرگ‌تر منجر شدند.

«من و دنیز به این فکر رسیدیم: آیا امکان دارد اطلس ترانسکریپتومی انواع سلولی برای یک مهره‌دار کامل به دست آوریم؟» می‌گوید ردین، که همچنین محقق مؤسسه پزشکی هوارد هیوز است. «اینجا جانوری داریم که شانس موفقیت در آن وجود دارد.»

برای ساخت اطلس، محققان از توالی‌یابی RNA تک‌سلولی برای اندازه‌گیری فعالیت ژنی در سلول‌های منفرد جمع‌آوری‌شده از سراسر مغز، نخاع، چشم‌ها، اندام‌های داخلی، باله‌ها، سر و تنه استفاده کردند. آن‌ها این داده‌ها را با روش‌های مکانی که انواع سلول‌ها و الگوهای فعالیت ژنی را به محل‌های خود در بافت‌ها نگاشتند، جفت کردند. اطلس حاصل آنقدر گسترده بود که حتی جمعیت‌های سلولی فوق‌العاده نادر را نیز ثبت می‌کرد.

نگاه به سراسر جانور الگوهایی را آشکار کرد که وقتی بافت‌ها به صورت جداگانه مطالعه می‌شوند، دیدن آن‌ها دشوار است. در سیستم عصبی، نورون‌های یک ناحیه اغلب الگوهای فعالیت ژنی مشابه‌تری داشتند — حتی زمانی که از انتقال‌دهنده‌های عصبی متفاوت، یعنی مواد شیمیایی که نورون‌ها برای ارتباط استفاده می‌کنند، بهره می‌بردند — نسبت به زمانی که با نورون‌های دارای همان انتقال‌دهنده عصبی در نواحی دیگر مقایسه می‌شدند. الگوهای مشابهی در سایر مهره‌داران، از جمله پستانداران، مشاهده شده است که نشان می‌دهد هویت ناحیه‌ای و رشدی ممکن است ویژگی سازمان‌دهنده مهمی در سیستم‌های عصبی مهره‌داران باشد.

این اطلس همچنین نشانه‌هایی را آشکار کرد که سلول‌های بالغ حافظه‌ای مولکولی از جایگاه خود در بدن را حفظ می‌کنند. فیبروبلاست‌ها، نوعی سلول بافت همبند، فعالیت ناحیه‌ویژه ژن‌هایی را که عمدتاً برای تعیین بخش‌های مختلف بدن در دوران رشد شناخته می‌شوند، حفظ کردند. برای مثال، سلول‌های موجود در باله‌های سینه‌ای و لگنی، برنامه‌های ژنی مرتبط با رشد اندام‌های قدامی و خلفی در سایر مهره‌داران را حفظ کردند. هنوز مشخص نیست که این سیگنال‌های پایدار در Danionella بالغ چه نقشی دارند، اما ممکن است به بافت‌ها کمک کنند تا ساختارهای مناسب را حفظ یا بازسازی کنند. در پلاناریاها، اطلاعات مکانی راهنمای مولکولی فراهم می‌کند که به بافت‌های در حال بازسازی کمک می‌کند ساختارهای صحیح را دوباره بسازند.

این پژوهش همچنین از اطلس به عنوان مرجعی برای مطالعه توانایی‌های شگفت‌انگیز بازسازی Danionella استفاده کرد. پس از آسیب به تلانسفالون (ناحیه‌ای از مغز جلویی)، نورون‌های از دست رفته بازسازی شدند و محققان روندی را از پاسخ اولیه زخم و ایمنی تا فعالیت سلول‌های بنیادی عصبی و تولید و بلوغ نورون‌های جدید ردیابی کردند.

تیم تحقیقاتی این اطلس را از طریق DigiFish، یک منبع تعاملی برای کاوش انواع سلول‌ها و فعالیت ژنی در سراسر جانور، به صورت عمومی در دسترس قرار داده است. این اطلس همراه با شفافیت Danionella و جعبه‌ابزار آزمایشگاهی رو به رشد آن، می‌تواند به محققان کمک کند تا سلول‌ها و ژن‌های خاصی را برای مطالعه یا دستکاری شناسایی کنند و سپس فعالیت آن‌ها را در جانور دنبال نمایند.

برای ردین، این پیشرفت فرصت‌های متعدد و متنوعی برای علم جدید ایجاد می‌کند. «دوره‌ای از توالی‌یابی ژنوم وجود داشته است که در آن لیست کامل همه ژن‌های لازم برای ساخت یک ارگانیسم به دست می‌آید»، او اظهار داشت. «ترانسکریپتوم‌های سلول‌ها به شما می‌گویند که چگونه آن ژنوم در انواع مختلف سلولی مورد استفاده قرار می‌گیرد. داشتن ترانسکریپتوم هر نوع سلولی به نظر می‌رسد نقطه عطف بزرگی در نحوه بررسی زیست‌شناسی یک ارگانیسم باشد.»

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: news.mit.edu