اشتراک
به گفته افرادی که از این سفر آگاه بودند، اپستین در جریان توقف در مسکو درخواست کرد تا او را در خیابان توورسکایا ببرند تا فاحشه‌هایی را ببیند که پس از تاریکی هوا بخشی از این بلوار را اشغال کرده بودند. رویترز/رامیل سیدیکوف
به گفته افرادی که از این سفر آگاه بودند، اپستین در جریان توقف در مسکو درخواست کرد تا او را در خیابان توورسکایا ببرند تا فاحشه‌هایی را ببیند که پس از تاریکی هوا بخشی از این بلوار را اشغال کرده بودند. رویترز/رامیل سیدیکوف
جهان تحقیقات

چرا جفری اپستین روسیه را دوست داشت: زنان، اولیگارک‌ها و تلاشی برای رستگاری

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

جفری اپستین، سرمایه‌دار آمریکایی، در سال ۲۰۰۲ با جت شخصی خود به همراه گیسلین مکسول و ژان-لوک برونل به روسیه سفر کرد تا اتاق بنفش کاخ الکساندر در سن‌پترزبورگ را ببیند. آنچه با وسواس به زنان روسی آغاز شد، به تلاشی گسترده برای نزدیکی به اولیگارک‌ها و مقامات کرملین و دیدار با پوتین تبدیل شد، هرچند رویترز هیچ مدرکی نیافت که نشان دهد اپستین برای اطلاعات روسیه کار کرده یا موفق به دیدار با پوتین شده است. اپستین پس از محکومیت در سال ۲۰۰۸ به اتهامات فحشا، روسیه را مسیری برای بازگشت به جامعه نخبگان می‌دید. او دست‌کم ۱۷ زن از اتحاد جماهیر شوروی سابق را از طریق شبکه‌های مدلینگ به شبکه قاچاق جنسی خود کشاند. سفر نخست او در ۱۹۹۸ به شهر بسته ساروف بود و سفر دوم در ۲۰۰۲ به سن‌پترزبورگ. بسیاری از شخصیت‌های کلیدی این پرونده از جمله برونل، دژبرائیلوف و خود اپستین جان باخته‌اند و مکسول در زندان است. اپستین با چهره‌هایی چون دورونین، دریپاسکا، بلیاکوف و بن سلیم رابطه برقرار کرد و از واسطه‌هایی مانند ایهود باراک و پیتر مندلسون برای ترتیب دادن ملاقات با پوتین استفاده کرد، اما این تلاش‌ها به نتیجه نرسید. دلجویی او از روسیه به هیچ معامله تجاری بزرگ یا نفوذ واقعی منجر نشد، اما ردی از زنان روسی به جا گذاشت که همچنان خواستار عدالت هستند.

جفری اپستین می‌خواست هوس خود را ارضا کند. یک طراح داخلی به این سرمایه‌دار آمریکایی توصیه کرده بود که بخشی از خانه شهری‌اش در منهتن را هم‌رنگ اتاق بنفش معروف در کاخ الکساندر سن‌پترزبورگ رنگ کند. اپستین می‌خواست آن اتاق را با چشم خود ببیند.

بنابراین، در نوامبر ۲۰۰۲، او با جت شخصی خود به همراه گیسلین مکسول، بانوی اجتماعی انگلیسی، و ژان-لوک برونل، کاشف مدل فرانسوی، به روسیه پرواز کرد؛ طبق گفته دو نفر که از این سفر آگاه بودند، سوابق پروازی منتشر شده توسط وزارت دادگستری آمریکا و گزارش دادستانی فرانسه.

در جریان توقف در مسکو، اپستین، مکسول و برونل سوار خودروهای ضدگلوله با محافظان مسلح شدند تا به مهمانی در رستورانی بروند که با دوست مکسول، عمر دژبرائیلوف، تاجر ثروتمند چچنی برگزار می‌شد. پس از آن، به گفته این افراد، اپستین به راننده گفت که در خیابان توورسکایا رانندگی کند تا بتواند فاحشه‌هایی را که شب‌ها بخشی از این بلوار را اشغال کرده بودند، ببیند.

سوابق پروازی پیش‌تر نشان داده بود که اپستین در سال ۲۰۰۲ به روسیه سفر کرد، یکی از تنها دو سفر شناخته‌شده او به این کشور. اما دو نفر که از این سفر آگاه بودند، نخستین روایت را از دلیل رفتن او به آنجا و چگونگی نشانه‌گذاری این سفر برای تعمیم تعامل با روسیه ارائه کردند. آنچه با وسواس نسبت به زنان و دختران جوان روسی آغاز شد، به تلاش گسترده‌تری برای پرورش روابط با اولیگارک‌ها و مقامات ارشد کرملین و کسب دیدار با رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین تبدیل شد، همان‌طور که رویترز کشف کرد.

از زمان مرگ اپستین، او همچنان محور تحقیقات کنگره، نبردهای دادگاهی و علاقه عمومی شدید بوده است. یک سال پس از آنکه کنگره آمریکا دولت ترامپ را مجبور به انتشار اسناد مربوط به تحقیقات دولتی درباره او کرد، پرسش‌هایی درباره روابط شخصی او با رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و سایر چهره‌های قدرتمند همچنان باقی است. قربانیان اپستین و وکلای آن‌ها همچنان در پی پاسخگویی برای سوءاستفاده و قاچاق زنان و دختران توسط او هستند، حتی اگر برخی از آن‌ها به دلیل سخن گفتن مورد حملات عمومی قرار گیرند، همان‌طور که رویترز قبلاً گزارش داده بود. درخواست‌ها برای انتشار فایل‌های بیشتر توسط وزارت دادگستری ادامه دارد، در حالی که تحقیقات مرتبط با فعالیت‌های اپستین در چندین کشور، از جمله بریتانیا و نروژ، نیز ادامه دارد.

با این حال، پرسش‌های مهمی درباره زندگی و عملیات قاچاق اپستین – به ویژه ارتباطات او با روسیه – بدون پاسخ مانده است. فقدان حقایق قطعی باعث ایجاد حدس و گمان و نظریه‌های توطئه شده است، از جمله گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر اینکه اپستین ارتباطاتی با اطلاعات شوروی یا روسیه داشته است، شاید از طریق رابرت مکسول فقید، پدر گیسلین مکسول، غول رسانه‌ای بریتانیایی و جاسوس سه‌گانه مشکوک که با اطلاعات بریتانیا، روسیه و اسرائیل مرتبط بود.

«بخش زیادی از مسائل مربوط به اپستین ناشناخته باقی مانده است»، شلدون وایت‌هاوس، سناتور دموکرات، در یک سخنرانی در ماه مارس گفت. «و بارها و بارها، به روسیه مربوط می‌شود.»

رویترز هیچ مدرکی پیدا نکرد که نشان دهد اپستین برای اطلاعات روسیه کار کرده، به نمایندگی از دولت روسیه عمل کرده یا موفق به دیدار با پوتین شده است. خبرنگاران با بیش از دو دهه نفر که از ارتباطات اپستین با روسیه آگاه بودند مصاحبه کردند، از جمله نه نفر که او را شخصاً می‌شناختند، و صدها صفحه از سوابق وزارت دادگستری آمریکا، لاگ‌های پروازی، مدارک دادگاهی و ایمیل‌ها را بررسی کردند. دفتر پوتین به درخواست‌های اظهار نظر درباره اپستین پاسخی نداد.

علاقه اولیه اپستین عمدتاً شکارگونه بود: جذب زنان و دختران زیر سن قانونی به آمریکا از طریق شبکه‌های مدلینگ و وعده فرصت‌های شغلی. رویترز دست‌کم ۱۷ زن از اتحاد جماهیر شوروی سابق را شناسایی کرد که به شبکه قاچاق جنسی اپستین کشیده شدند، از جمله سه نفر از صدها نفری که برای سوءاستفاده و بهره‌کشی او عدالت خواسته‌اند.

اما پس از اعتراف به گناه در سال ۲۰۰۸ در فلوریدا به اتهامات فحشا، از جمله درخواست خدمات از یک دختر زیر سن قانونی، و گذراندن ۱۳ ماه در زندان، اپستین فزاینده روسیه را مسیری برای بازگشت به جامعه نخبگان می‌دید، همان‌طور که رویترز کشف کرد. او سپس روابط خود با روسیه را پرورش داد تا جایگاه اجتماعی‌اش را بازسازی کند، در حالی که همچنان به جذب زنان برای سکس ادامه می‌داد.

سوابق وزارت دادگستری نشان می‌دهد که اپستین در بیشتر دوره بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۹ ویزای روسیه داشت؛ زمانی که او به اتهام فدرال قاچاق جنسی involving minors (افراد زیر سن قانونی) دستگیر شد و بعداً در زندانی در منهتن در سن ۶۶ سالگی جان باخت. اولین سفر شناخته‌شده او به روسیه در سال ۱۹۹۸ بود، زمانی که از ساروف بازدید کرد؛ شهری نظامی-صنعتی که فعالیت‌های آن چنان محرمانه بود که برای دهه‌ها در نقشه‌های عمومی ظاهر نمی‌شد.

بازدید از سن‌پترزبورگ در سال ۲۰۰۲ دومین سفر او بود. در آن سفر، گروه به کاخ کاترین رفتند، اقامتگاه امپراتوری سابق که پوتین دو روز قبل از آن برای برگزاری یک نشست دوجانبه با همتای آمریکایی‌اش، جورج دبلیو بوش، از آن استفاده کرده بود. رویترز نتوانست تعیین کند که آیا اپستین در نهایت به آنچه «اتاق بنفش» یا «اتاق یاسی» نامیده می‌شود در کاخ الکساندر نزدیک آنجا رفت یا خیر. طراح داخلی مشهور او، آلبرتو پینتو، بازدید از آن را توصیه کرده بود.

مستندسازی رابطه اپستین با روسیه به دلیل یک واقعیت ساده پیچیده است: بسیاری از شخصیت‌های کلیدی فوت کرده‌اند.

مرگ اپستین در آگوست ۲۰۱۹ خودکشی اعلام شد، همان‌طور که مرگ برونل در سلول زندان پاریس در سال ۲۰۲۲ نیز خودکشی تشخیص داده شد. در مارس امسال، هفته‌ها پس از آنکه نام دژبرائیلوف در فایل‌های اپستین ظاهر شد، این تاجر روسی-چچنی با زخم گلوله کشنده در سر در آپارتمان لوکس خود در مسکو پیدا شد. رسانه‌های دولتی روسیه به نقل از منابع پلیس، این مرگ را خودکشی مشکوک توصیف کردند. خویشاوندان اپستین و دژبرائیلوف ارزیابی‌های خودکشی را رد کرده‌اند، اما هیچ مدرک قطعی مبنی بر قتل عمد ظاهر نشده است.

مکسول در حال سپری کردن محکومیت ۲۰ ساله زندان فدرال در تگزاس است، زیرا به کمک به اپستین در سوءاستفاده جنسی از دختران نوجوان متهم شد؛ پس از انکار گناه و محکومیت در دادگاه. در مصاحبه‌ای با مقامات وزارت دادگستری در سال گذشته، او گفت که می‌تواند «به طور قطعی» تأیید کند که اپستین و پدرش، رابرت مکسول، هرگز یکدیگر را ندیده‌اند. برادرش، ایان مکسول، به طور جداگانه به رویترز گفت که تا جایی که او می‌داند و باور دارد، این دو مرد هرگز با هم برخورد نداشته‌اند.

وکیل گیسلین مکسول از اظهار نظر در این مقاله خودداری کرد. در آگوست، یک قاضی آمریکایی درخواست او برای لغو حکم محکومیت و مجازاتش را رد کرد و ادعاهای نقض حقوقش را بی‌اساس دانست. او از آن زمان درخواستی برای بازنگری دیوان عالی ارائه کرده است.

علی‌رغم اینکه اپستین به ندرت به روسیه سفر می‌کرد، او فزاینده سعی داشت چهره‌های روسی را وارد شبکه‌های اجتماعی و حرفه‌ای نخبگان کند که سال‌ها در حوزه‌های مالی، علم، مد و هنر پرورش داده بود. از نیویورک، پالم بیچ و جزیره خصوصی‌اش در جزایر ویرجین آمریکا، او روابطی را بنا نهاد که به عمق جهان روسی‌زبان کشیده می‌شد. اما جایزه نهایی – دیدار با پوتین – به نظر می‌رسید از دسترس او خارج است.

زنان و دختران روسی

پذیرش روسیه توسط اپستین با مدل‌های جوان آن کشور آغاز شد.

وقتی دیوار برلین در نوامبر ۱۹۸۹ فرو ریخت و اتحاد جماهیر شوروی شروع به باز شدن کرد، کاشفان غربی برای جستجوی استعداد جدید مدلینگ به سرزمینی وسیع از پراگ تا ولادی‌وستوک هجوم آوردند.

یکی از آن‌ها برونل، کاشف مد فرانسوی بود که برای آژانس مدلینگ مستقر در پاریس، کارین مدلز، کار می‌کرد. او اروپای شرقی و اتحاد جماهیر شوروی سابق را زیر پا گذاشت تا دختران و زنان جوان را جذب کند و به پاریس ببرد، جایی که آژانس‌های آمریکایی استعدادها را برای بازار آمریکای شمالی انتخاب می‌کردند، به گفته جویی هانتر، عامل مدلینگ آمریکایی که اپستین و برونل را می‌شناخت.

در سپتامبر ۱۹۹۱، برونل در آپارتمان خود در خیابان لوکس هوچ در پاریس مهمانی برگزار کرد، به گفته تیزیا هویسمان، مدل سابق و مهمان مهمانی. او از هلند آمده بود امیدوار باشد برونل به راه‌اندازی شغل مدلینگش کمک کند. سایر مهمانان شامل تجار، به ویژه از عربستان سعودی، و مدل‌هایی از چکسلواکی، یوگسلاوی و روسیه بودند، هویسمان به رویترز گفت.

یک دختر روسی، که به نظر می‌رسید اوایل نوجوانی بود، بخش زیادی از شب را روی پای اپستین گذراند، هویسمان گفت. در آن زمان، هویسمان او را فقط با نام «جفری» می‌شناخت، نامی که برونل استفاده می‌کرد. او بعداً او را از پوشش رسانه‌ای به عنوان اپستین شناسایی کرد. دختر به هویسمان گفت که برونل هزینه بلیط او به پاریس را پرداخت کرده و قول داده است او را به یک سوپرمدل تبدیل کند.

آنچه بیش از همه هویسمان را تحت تأثیر قرار داد، سن دختر بود. «ترسناک بود»، او به یاد آورد. «دختر گفت کار مدلینگ خوب نیست، اما "جفری مراقب من است."" همچنین ترسناک این بود که من ۱۸ ساله بودم و دختر به وضوح بسیار جوان‌تر از من بود.»

رویترز نتوانست به طور مستقل مهمانی یا هویت و سن دختر روسی را تأیید کند.

در شکایت کیفری ۲۰۱۹، هویسمان برونل را به دارو دادن و تجاوز به خودش حدود یک هفته پس از مهمانی متهم کرد. در طول بازجویی توسط محققان فرانسوی قبل از مرگش، برونل هرگونه تخلف را انکار کرد. او گفت که ابتدا اپستین را در پروازی بین نیویورک و ریویرای فرانسه ملاقات کرد اما نگفت چه زمانی این اتفاق افتاد، با اشاره به اینکه او «با تاریخ‌ها خیلی خوب نیست»، طبق گزارش دادستانی فرانسه. برونل در حالی که هنوز تحت تحقیقات بود و قبل از تصمیم دادستان‌ها برای احضار او به دادگاه، جان باخت.

رویترز نتوانست به طور مستقل تعیین کند که این دو مرد چه زمانی برای اولین بار یکدیگر را ملاقات کردند. سوابق دادستانی فرانسه نشان می‌دهد که برونل اپستین را دوست خود توصیف کرد و گفت که با جت سرمایه‌دار سفر کرده و از جزیره کوچک سنت جیمز، جزیره خصوصی او در جزایر ویرجین آمریکا، بازدید کرده است.

«دختر گفت کار مدلینگ خوب نیست، اما "جفری مراقب من است.""

تیزیا هویسمان، مدل سابق

در دسامبر ۱۹۹۱، اتحاد جماهیر شوروی فروپاشید. تا آن زمان، اپستین میلیون‌ها دلار از مشاوره به لس وکسنر، مدیرعامل میلیاردر خرده‌فروشی پشت برند لباس زیر ویکتوریاز سیکرت، جمع کرده بود. تا اواسط دهه ۱۹۹۰، خانه شهری اپستین در منهتن مرکزی برای سلبریتی‌ها، میلیاردرها و چهره‌های برجسته سیاسی بود.

سخنگوی وکسنر از اظهار نظر خودداری کرد. وکسنر بارها هرگونه آگاهی از سوءاستفاده اپستین از زنان و دختران را انکار کرده و در فوریه ۲۰۲۶ به کمیته نظارت مجلس نمایندگان آمریکا گفته بود که او توسط «یک کلاهبردار درجه یک جهانی فریب خورده است.»

اپستین اغلب با مدل‌های روسی و زنان جوان دیده می‌شد. دو مدیر که در صنعت مد کار می‌کردند و سرمایه‌دار را می‌شناختند، نام یکی از آن‌ها را به یاد آوردند: آنا مالووا.

در سال ۱۹۹۳، وقتی او ۲۲ ساله بود، مالووا نایب قهرمان مسابقه ملکه زیبایی روسیه در مسکو بود. او پس از شرکت در مسابقه تقویم رؤیای آمریکایی در باهاما در سال ۱۹۹۶ در صحنه مدلینگ آمریکا ظاهر شد، طبق یک عکس و دو مدل که نیز شرکت کرده بودند. این مسابقه مشارکتی بین ترامپ – که در آن زمان بازیگر اصلی صنعت مسابقات زیبایی بود – و تاجر جورج اورانی بود. اپستین عضو منظم هیئت داوران بود و اغلب کنار ترامپ می‌نشست، اورانی به رویترز گفت.

دو سال بعد، در سال ۱۹۹۸، برونل مالووا را به دفتر نیویورک کارین برد، جایی که هانتر، عامل مدلینگ، گفت مالووا قراردادی امضا کرد. سوابق پروازی فوریه ۱۹۹۹ نشان می‌دهد که مالووا با جت سرمایه‌دار از کارائیب به پالم بیچ پرواز کرد، در کنار مهمانانی از جمله مکسول و اندرو ماونتباتن-ویندزور بریتانیا – که در آن زمان به عنوان شاهزاده اندرو شناخته می‌شد.

مالووا و وکیل ماونتباتن-ویندزور به درخواست‌های اظهار نظر پاسخ ندادند. شاهزاده سابق در سال ۲۰۲۵ به دلیل ارتباطاتش با سرمایه‌دار از وضعیت سلطنتی خود محروم شد. او مشارکت در جرایم جنسی را انکار کرده است. مدیر فعلی کارین در پاریس، روث مالکا، به درخواست‌های اظهار نظر پاسخ نداد، اما گفته است که آژانس در اوایل دهه ۲۰۰۰ روابط خود را با برونل قطع کرد.

مسیر مالووا به مدار اپستین الگویی را منعکس می‌کرد که در تمام تعاملات او با روسیه تکرار می‌شد: زنان جوان از طریق آژانس‌های مدلینگ و شبکه‌های مسابقات زیبایی معرفی می‌شدند، سپس به دایره‌ای از مردان ثروتمند و نفوذی کشیده می‌شدند که با جزیره کوچک سنت جیمز همپوشانی داشت؛ جایی که دادستان‌های فدرال آمریکا گفتند اپستین زنان و دختران را قاچاق و مورد سوءاستفاده قرار می‌داد.

بازدید از ساروف

نخستین سفر شناخته‌شده اپستین به روسیه، در آوریل ۱۹۹۸، او را به ساروف برد، «شهر بسته» مخفی‌کاری که اتحاد جماهیر شوروی بخش زیادی از برنامه سلاح‌های هسته‌ای خود را در آن توسعه داد. او به بازدیدی به رهبری ناتان میرولد، مدیر ارشد وقت غول نرم‌افزاری آمریکایی مایکروسافت، پیوست که در جستجوی فرصت‌های توسعه نرم‌افزار کم‌هزینه در چندین شهر گشت می‌زد، طبق گزارشی که در همان سال در نشریه دانشمندان اتمی، یک مجله دانشگاهی، منتشر شد.

میرولد، که به پیام‌های درخواست اظهار نظر پاسخ نداد، هرگونه involvement (درگیری) در فعالیت‌های مجرمانه اپستین یا آگاهی از آن‌ها را انکار کرده است.

این سفر به دلیل نقش ساروف در برنامه هسته‌ای شوروی توجهات را جلب کرده است. با این حال، پیش از این گزارش کمی درباره آنچه اپستین در اقامت کوتاه خود در آنجا انجام داد، منتشر شده بود.

استر دایسون، سرمایه‌گذار و خبرنگار فناوری روسی‌زبان که به عنوان راهنمای میرولد همراه او بود، به یاد می‌آورد که با اپستین از خانه سابق فیزیکدان شوروی، آندری ساخاروف، بازدید کرد و شنید که سرمایه‌دار از یک دانشمند روسی پرسید آخرین بار چه زمانی حقوق گرفته است. دایسون به رویترز گفت که هرگز برای او روشن نبود چرا اپستین به این بازدید پیوست، اگرچه به نظر می‌رسید او فقط برای ملاقات با میرولد و گشتن در شهر آمده بود.

این یکی از تنها دو سفر شناخته‌شده اپستین به روسیه بود. اما بسیاری از ارتباطات او با این کشور در جاهای دیگر، اغلب در مکان‌های مجلل مورد علاقه نخبگان جهانی، پرورش یافته بود.

در مه ۲۰۰۱، اپستین و مکسول در مهمانی‌ای روی یک یات در سنت تروپه، مرکز تجمع سلبریتی‌ها در ریویرای فرانسه، برای جشن تولد سوپرمدل بریتانیایی، نائومی کمپبل، شرکت کردند. در این مهمانی، اپستین و مکسول با دژبرائیلوف، روسی-چچنی ثروتمندی که یک سال بعد در مسکو میزبان شام برای اپستین و مکسول شد، آشنا شدند، طبق گفته فردی که در مهمانی یات حضور داشت.

دژبرائیلوف علاقه مشترکی با اپستین به مدل‌ها و مسابقات زیبایی داشت و به طور منظم مسابقات را اسپانسر می‌کرد و خود را با زنان احاطه می‌کرد، طبق گفته کسانی که او را می‌شناختند. مدت کوتاهی قبل از مرگش در مارس، دژبرائیلوف در یک ویدیوی شبکه اجتماعی، مکسول را «همدم روحی» خود توصیف کرد.

ویرجینیا جوفر، که در آن زمان ۱۷ ساله بود، نیز در مهمانی سنت تروپه حاضر بود، طبق عکسی که در مهمانی گرفته شد. وکلای جوفر بعداً گفتند که مکسول او را در سال قبل، یعنی ۲۰۰۰، زمانی که نوجوان به عنوان خدمتکار اسپا در باشگاه خصوصی مار-آ-لاگو ترامپ در پالم بیچ کار می‌کرد، جذب کرده بود. ترامپ و اپستین، که سال‌ها معاشرت داشتند، در همان سال در آنجا با مکسول عکس گرفته شدند.

مکسول روایت متفاوتی ارائه داد. در بیانیه‌ای در سال ۲۰۱۱ که بعداً در پرونده افترا جوفر علیه او علنی شد، مکسول گفت که جوفر به او گفته بود ۱۸ ساله است. این دعوی در سال ۲۰۱۷، مدت کوتاهی قبل از دادگاه، به صورت محرمانه حل و فصل شد.

جوفر بعداً اپستین را به قاچاق او به مردان قدرتمند، از جمله ماونتباتن-ویندزور، متهم کرد. او سال گذشته خودکشی کرد. در بیانیه‌ای، لورن بیس، سخنگوی کاخ سفید، به رویترز گفت که ترامپ در موارد مربوط به اپستین «کاملاً تبرئه شده است». او به بیانیه قبلی کاخ سفید اشاره کرد که ترامپ در نهایت اپستین را از مار-آ-لاگو اخراج کرد زیرا او را «یک آدم مزاحم» می‌دانست.

وکیل کمپبل گفت که او تا دستگیری اپستین در سال ۲۰۱۹ هیچ اطلاعی از رفتار مجرمانه او نداشت.

خط لوله روسی

خط لوله زنان روسی اپستین در سال ۲۰۰۳ گسترش یافت، زمانی که برونل یک آژانس مدلینگ در میامی به نام کارین مدلز آمریکا افتتاح کرد. او دو سال بعد نام آن را به ام‌سی۲ مدلز منیجمنت تغییر داد. در طول بازجویی توسط محققان فرانسوی، برونل گفت که اپستین ضمانت وام ۳۰۰ هزار دلاری به آژانس را داده بود، که بعداً بازپرداخت شد. رویترز نتوانست منبع یا بازپرداخت وام را به طور مستقل تأیید کند.

ام‌سی۲ در روسیه به شدت جذب نیرو می‌کرد و اغلب مدارک لازم برای سفر مدل‌های روسی به آمریکا را فراهم می‌کرد، در حالی که اپستین آپارتمان‌هایی را برای اسکان آن‌ها در اختیارشان می‌گذاشت، به گفته دو نفر که اطلاع مستقیم از موضوع داشتند.

از جمله زنان روسی جذب شده توسط ام‌سی۲، svetlana Pozhidaeva (سوتلانا پوژیدایوا) بود. این مدل آینده‌دار گفت که در سال ۲۰۰۸، وقتی حدود ۲۳ ساله بود، اپستین را در پاریس ملاقات کرد و سال بعد به آمریکا نقل مکان کرد، پس از اینکه او قول داد به او کمک کند قرارداد مدلینگ با ویکتوریاز سیکرت، شرکت لباس زیر، را به دست آورد.

او با ام‌سی۲ قرارداد بست و سال بعد به یکی از دستیاران شخصی اپستین تبدیل شد. در مصاحبه‌ای با رویترز، پوژیدایوا گفت که اپستین گاهی تکالیف مرتبط با روسیه به او می‌داد، از جمله جستجو برای آپارتمانی برای او در مسکو – ایده‌ای که با آن ور می‌رفت، طبق فایل‌ها، اما هرگز اجرا نکرد. نقش اصلی او، با این حال، ماساژ دادن اپستین بود که به طور معمول او را مورد سوءاستفاده جنسی قرار می‌داد، به گفته او.

ظرف چند ماه پس از استخدام، پوژیدایوا گفت که اپستین او را به دام انداخته است. ویزای او توسط ام‌سی۲ حمایت مالی شده بود و آپارتمانش توسط اپستین تأمین شده بود. او حساب بانکی نداشت. و هزینه‌هایش، از جمله مراقبت‌های بهداشتی، توسط اپستین پوشش داده می‌شد اما به عنوان بدهی به نام او ثبت می‌شد.

پوژیدایوا گفت که به دلیل فشار اپستین درباره وزنش دچار اختلال خوردن شد. او آرام آرام «پوسته‌ای از خودم» شد، به رویترز گفت. او همچنین می‌ترسید که سرمایه‌دار ارتباطات سیاسی، از جمله در روسیه، داشته باشد که ممکن است به او یا خانواده‌اش آسیب برساند اگر فرار کند، به گفته او.

در یک ایمیل در سال ۲۰۱۳، یک زن پیشنهاد کرد که اپستین را به سه دختر معرفی کند که آن‌ها را جذاب و باهوش توصیف کرد، در حالی که به او هشدار داد اگر قصد دارد با آن‌ها «بازی» کند، او را درگیر نکند.

در یک نقطه، اپستین قول داد به پوژیدایوا کمک کند تا شغلی دیپلماتیک در نیویورک به دست آورد، اما این موقعیت هرگز محقق نشد. در عوض، او گفت، اپستین تشویقش کرد که عکس‌هایی از خود در سازمان ملل در ژنو بگیرد و آن‌ها را آنلاین منتشر کند تا این تصور را ایجاد کند که چنین نقشی دارد. او دستورالعمل‌های او را دنبال کرد، به گفته او.

جف فولر، مدیر ارشد ام‌سی۲ در آن زمان، به درخواست‌های اظهار نظر رویترز پاسخ نداد. سوابق شرکتی فلوریدا نشان می‌دهد که آژانس میامی در سال ۲۰۱۹ منحل شد. یک آژانس با نام مشابه در اسرائیل، ام‌سی۲ مدل منیجمنت، گفت که هیچ ارتباط تجاری رسمی با شرکت میامی ندارد.

شبکه اپستین در اتحاد جماهیر شوروی سابق همچنین منبعی برای معرفی به زنان دیگر بود. رویترز کشف کرد که دست‌کم نه زن از این منطقه، اکثر آن‌ها روس، در دهه آخر زندگی او، دوستان یا آشنایان را به سرمایه‌دار معرفی کردند. در یک ایمیل در سال ۲۰۱۳، یک زن پیشنهاد کرد که اپستین را به سه دختر معرفی کند که آن‌ها را جذاب و باهوش توصیف کرد، در حالی که به او هشدار داد اگر قصد دارد با آن‌ها «بازی» کند، او را درگیر نکند.

وکیل آن زن از اظهار نظر خودداری کرد و درخواست کرد که رویترز نام او را ذکر نکند زیرا او رسماً در proceedings (محاکمات) فدرال آمریکا به عنوان قربانی اپستین شناسایی شده است. رویترز نتوانست آن ادعا را به طور مستقل تأیید کند.

"به پوتین بگویید سود خواهد برد"

تا اواخر سال ۲۰۰۹، در حالی که اپستین یک سال حبس خانگی را در اقامتگاه پالم بیچ خود می‌گذراند، تلاش‌های او برای ساخت روابط با نخبگان روسی شدت گرفت. وقتی با روس‌های ثروتمند مواجه می‌شد، به گفته فردی که شاهد چنین ملاقات‌هایی بود، او اغلب خود را به عنوان یک نابغه مالی معرفی می‌کرد که می‌تواند به آن‌ها کمک کند.

از جمله کسانی که با او مکاتبه داشتند، ولادیسلاو دورونین، غول املاک روسی بود که در آن زمان در رابطه با سوپرمدل بریتانیایی، کمپبل، بود.

در بهار ۲۰۱۰، طبق ایمیل‌های منتشر شده توسط وزارت دادگستری، دفتر دورونین اپستین را به یک رویداد خیریه در مسکو که توسط کمپبل میزبانی می‌شد، دعوت کرد. اپستین شرکت نکرد، به گفته فردی که از سازماندهی رویداد آگاه بود.

حبس خانگی او در جولای همان سال پایان یافت و اواخر همان سال او دورونین را برای شام در خانه شهری نیویورکش میزبانی کرد. ایمیل‌ها نشان می‌دهند که دورونین از اپستین برای شام تشکر کرد و سرمایه‌دار نظراتش را درباره یک پروژه املاک چند میلیون دلاری در مسکو به تاجر روسی ارائه داد. دورونین از طریق سخنگوی خود از اظهار نظر خودداری کرد.

اپستین همچنین روابطی با اولگ دریپاسکا، میلیاردر فلزات، دنبال کرد. در سال ۲۰۱۰، یکی از دستیاران اپستین از طریق تماسی که توسط پیتر مندلسون، وزیر کابینه سابق بریتانیا، فراهم شده بود، درخواست ملاقات کرد، طبق ایمیل‌های منتشر شده توسط وزارت دادگستری. رویترز نتوانست تعیین کند که آیا اپستین و دریپاسکا دیدار کردند یا خیر. دو نفر که اپستین را می‌شناختند گفتند که او بعداً میزان ارتباطش با دریپاسکا را اغراق‌آمیز جلوه داد. وکیل مندلسون و دفتر دریپاسکا به پیام‌های درخواست اظهار نظر پاسخ ندادند.

در سپتامبر ۲۰۱۱، اپستین در حال برنامه‌ریزی برای سفری به روسیه بود که شامل ملاقات با یک کاشف مدل و یک آکادمی علمی بود، طبق ایمیل‌های منتشر شده توسط وزارت دادگستری. در یک رشته ایمیل، یک کارمند اپستین یادداشت کرد که ایگور زینوویف، محافظ روسی اپستین، گفته بود که سرمایه‌دار همچنین قرار ملاقاتی با پوتین دارد.

این سفر در نهایت لغو شد، طبق ایمیل‌ها و فردی که در سازماندهی آن کمک کرده بود. سه نفر که اپستین را می‌شناختند گفتند که اعتقاد ندارند هیچ ملاقاتی با پوتین واقعاً برنامه‌ریزی شده بود. «این یک نمایش بود»، یک نفر که از این ماجرا آگاه بود گفت. زینوویف به درخواست‌های اظهار نظر پاسخ نداد.

در حالی که در پاریس در سال ۲۰۱۴ بود، اپستین مردی را ملاقات کرد که به نقطه تماس اصلی او با دوائر رسمی روسی تبدیل شد، طبق مصاحبه‌ها و سوابق بررسی شده توسط رویترز. سرگی بلیاکوف معاون وزیر اقتصاد روسیه و سازماندهنده مجمع اقتصادی بین‌المللی سن‌پترزبورگ، معادل روسی گردهمایی سالانه داووس، بود.

در سال‌های بعد، اپستین و بلیاکوف در تماس نزدیک بودند، ایمیل‌هایشان نشان می‌دهد. در شامی در خانه شهری منهتن خود در آوریل ۲۰۱۵، او بلیاکوف را به ایهود باراک، نخست‌وزیر سابق اسرائیل، معرفی کرد. مدت کوتاهی بعد، اپستین از باراک خواست که بلیاکوف را تشویق کند تا او را به رهبران روسی معرفی کند.

«پیشنهاد می‌کنم به (بلیاکوف) یادداشتی بفرستی»، اپستین نوشت، «که در آن بگویی فکر می‌کنی پوتین و مشاورانش از صرف وقت با جفری برای بحث درباره بازارها، ارز و سیستم مالی در دنیای جدید نرخ بهره صفر سود خواهند برد.»

باراک پیام را منتقل نکرد، به گفته فردی که از موضوع آگاه بود. بلیاکوف به درخواست اظهار نظر پاسخ نداد.

اپستین همچنین از واسطه‌هایی مانند مندلسون برای کمک به ترتیب دادن ملاقات‌ها با پوتین استفاده کرد، ظاهراً بدون موفقیت.

اپستین یکی از آخرین تلاش‌های خود را برای پرورش ارتباطات سطح بالا در روسیه از طریق یک تاجر اماراتی، سلطان احمد بن سلیم، رئیس طولانی‌مدت شرکت لجستیک چندملیتی دی‌پی ورلد، انجام داد.

رابطه آن‌ها دست‌کم به سال ۲۰۰۵ بازمی‌گردد، طبق فایل‌های اپستین.

«جناب سلطان»، پیامی از دفتر اپستین به بن سلیم در ژانویه آن سال می‌خواند. «جفری کنجکاو است بداند امروز در نیویورک چه ساعتی ماساژ خود را ترجیح می‌دهید.»

فایل‌های اپستین منتشر شده توسط تصاویر جدید اپستین منتشر شده توسط دموکرات‌های کمیته نظارت مجلس
سلطان احمد بن سلیم، تاجر اماراتی و رئیس طولانی‌مدت دی‌پی ورلد، پس از علنی شدن رابطه‌اش با اپستین در فوریه استعفا داد.
دموکرات‌های کمیته نظارت مجلس/منتشر شده از طریق رویترز

همچنین در سال ۲۰۰۵، تاجر اماراتی در نمایش مد ویکتوریاز سیکرت در نیویورک شرکت کرد. عکسی از رویداد نشان می‌دهد که بن سلیم و اپستین در یکی از ردیف‌های جلو کنار هم نشسته‌اند.

در سپتامبر ۲۰۱۵، بن سلیم برای دیدار با پوتین و بحث درباره فرصت‌های مدیریت بنادر کشور به روسیه سفر کرد، طبق بیانیه مطبوعاتی رسمی دولت امارات. روسیه که پس از ضمیمه کردن شبه‌جزیره کریمه از اوکراین در سال ۲۰۱۴ تحت تحریم‌های فزاینده غربی قرار داشت، مشتاق بود مسیرهای تجاری دریایی جدیدی را باز کند.

در حالی که بن سلیم مذاکرات با روسیه را دنبال می‌کرد، اپستین از او خواست که به برادر دستیارش، سوتلانا پوژیدایوا، شغلی پیدا کند. «ما با او مصاحبه خواهیم کرد»، بن سلیم در ایمیلی در سال ۲۰۱۷ پاسخ داد، هرچند این موقعیت هرگز محقق نشد.

بن سلیم پس از علنی شدن رابطه‌اش با اپستین در فوریه از دی‌پی ورلد استعفا داد. وقتی رویترز با او تماس گرفت، پس از توضیح موضوع این مقاله، تلفن را قطع کرد. یک دستیار به پیام درخواست اظهار نظر پاسخ نداد. دی‌پی ورلد به درخواست اظهار نظر پاسخ نداد.

دلجویی اپستین از روسیه به هیچ معامله تجاری بزرگ یا نفوذ واقعی در این کشور منجر نشد. فردی که هر دو پوتین و اپستین را می‌شناخت، اطمینان خود را از اینکه این دو مرد هرگز یکدیگر را ندیده‌اند، ابراز کرد. اما سرمایه‌دار ردی از زنان روسی به جا گذاشت که همچنان برای سوءاستفاده و بهره‌کشی او عدالت می‌خواهند.

میراث ماندگار دیگر ارتباط اپستین با روسیه می‌تواند در نیویورک یافت شود، جایی که سرمایه‌دار پس از سفرش در سال ۲۰۰۲ به سن‌پترزبورگ بازگشت. عکس‌ها نشان می‌دهند که دیوارهای پله اصلی در خانه شهری منهتن او رنگی مشابه اتاق بنفش در کاخ سن‌پترزبورگ دارند.

گزارش‌های تکمیلی توسط فیلیپ لبدیف در لندن و میشل کانلین در نیویورک. تولید بصری توسط جان امرسون. ویرایش توسط اندرو آر. سی. مارشال و جیسون زپ

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: reuters.com