اشتراک
اخبار جهانی محیط زیست ورزش

لوئیس پیو، شناگر استقامتی بریتانیایی، برای جلب توجه به تأثیر جنگ ایران بر حیات وحش در تنگه هرمز شنا کرد

در یک نگاه چکیدهٔ خودکار موتور هوش مصنوعی افق آبی

لوئیس پیو، شناگر استقامتی بریتانیایی و حامی اقیانوس‌های سازمان ملل، برای جلب توجه به تأثیر جنگ ایران بر حیات وحش تنگه هرمز، در این آبراه خطرناک شنا کرد. او که پیش‌تر در قطب شمال و جنوب شنا کرده بود، این بار با چالشی متفاوت روبه‌رو شد: شنا در میان نفتکش‌های مورد حمله قرار گرفته. پیو با تجهیزاتی ساده از شبه‌جزیره مسندم تا دماغه هرمز را طی کرد و حدود ۱۵ کیلومتر شنا کرد. او نخستین فردی است که از زمان آغاز جنگ اقدام به شنای طولانی‌مدت در آنجا کرده است. پیو در روز نخست شنا، صدای دو انفجار مهیب را شنید و مشاهده کرد که یک نفتکش در فاصله چهار کیلومتری مورد اصابت قرار گرفت و جت‌های جنگنده وارد شدند. او در روز دوم نیز شاهد اصابت به یک کشتی حمل گاز بود که شعله‌های آتش به آسمان می‌رفت و آب اطراف کشتی می‌سوخت. پیو درباره نشت نفت از ده‌ها نفتکش آسیب‌دیده هشدار داد و گفت این آلودگی می‌تواند برای نسل‌ها بر حیوانات، سواحل، صخره‌های مرجانی و جنگل‌های حرا اثر ماندگار بگذارد. او از مشاهده دلفین‌ها، لاک‌پشت‌ها و عقاب‌های ماهیگیر در این منطقه گفت و آن را یکی از گنجینه‌های طبیعت توصیف کرد. پیو که ۴۰ سال گذشته را صرف شنای استقامتی در مکان‌های مختلف جهان کرده، بنیادش می‌گوید این چالش‌ها به تضمین توافق‌نامه‌هایی برای محافظت از بیش از ۳.۵ میلیون کیلومتر مربع از اقیانوس‌های آسیب‌پذیر کمک کرده است. برخی ترکیب شنای حماسی و فعالیت سیاسی او را «دیپلماسی اسپیدو» نامیده‌اند. پیام او ساده است: باید جنگ را متوقف کرد، تنگه را باز کرد و آلودگی را پاکسازی نمود.

لوئیس پیو، شناگر استقامتی بریتانیایی، برای جلب توجه به مسائل محیط زیستی در قطب شمال و قطب جنوب شنا کرده است.

اما مبارزه با آب‌های یخ‌زده و شرایط سخت، او را برای چالش جدیدش آماده نکرده بود: شنا در تنگه هرمز در حالی که نفتکش‌ها در نزدیکی او مورد حمله و انهدام قرار می‌گیرند.

پیو که حامی اقیانوس‌های سازمان ملل متحد است، این هفته سه روز را صرف شنا کردن در بخش‌هایی از این آبراه خطرناک کرد تا نشان دهد چگونه جنگ با ایران زیستگاه و حیات وحش منطقه را تهدید می‌کند.

این ورزشکار که تنها شورت شنا، عینک و کلاهی با لوگوی سازمان ملل به سر داشت، از شبه‌جزیره مسندم در نوک جنوبی تنگه شروع کرد و با دور زدن دماغه هرمز پایان یافت و در مجموع حدود ۱۵ کیلومتر (۹.۳ مایل) را طی کرد. گفته می‌شود پیو نخستین کسی است که از زمان آغاز جنگ اقدام به شنای طولانی‌مدت در آنجا کرده است.

این شناگر گفت که چند دقیقه پس از ورود به آب در روز دوشنبه، دو صدای انفجار بلند را شنید که دریا را لرزاند.

«سر بلند کردم و دیدم یک نفتکش در فاصله حدود چهار کیلومتری مورد اصابت قرار گرفته است»، او پس از بازگشت به لندن به خبرگزاری اسوشیتد پرس گفت. «انفجار بسیار بلند بود، دو صدای مهیب، و سپس جت‌های جنگنده وارد شدند. در آن لحظه فهمیدیم که باید فوراً از اینجا خارج شویم.»

پیو ۵۶ ساله توانست پس از توقف‌ها و شروع‌های متعدد، از جمله عبور از کنار کشتی دیگری که پس از حمله، گوی‌های آتش را به آسمان فرستاد، این کار بزرگ را به پایان برساند.

«وقتی اکثر مردم به تنگه هرمز فکر می‌کنند، یاد یک مسیر کشتیرانی می‌افتند»، او گفت. «اما این یکی از زیباترین مکان‌هایی است که تاکنون دیده‌ام... این یکی از گنجینه‌های طبیعت است.»

«با غرق شدن همه این کشتی‌ها، این منطقه تحت تهدید شدید قرار دارد»، او افزود. «بازگشت این منطقه به حالت عادی سال‌ها و دهه‌ها طول خواهد کشید.»

ایران در هفته‌های اخیر حملات به کشتی‌هایی را که مدعی شده بود از مسیرهای غیرمجاز در تنگه عبور می‌کردند، افزایش داده است، زیرا تلاش می‌کند کنترل خود را بر این آبراه حیاتی تحمیل کند؛ جایی که پیش از آغاز جنگ توسط آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه، یک پنجم کل نفت تجارت‌شده از آن عبور می‌کرد.

چندین نفتکش نیز به مین‌های دریایی کاشته‌شده توسط تهران برخورد کردند و در برخی موارد منفجر و آتش گرفتند؛ از جمله یکی که ماه گذشته بیش از ۲ میلیون بشکه نفت حمل می‌کرد.

پیو درباره اینکه نشت نفت از ده‌ها نفتکش آسیب‌دیده از ماه فوریه چگونه می‌تواند مشکلاتی ماندگار برای حیوانات منطقه، همچنین سواحل، صخره‌های مرجانی و جنگل‌های حرا ایجاد کند، هشدار داد.

او از مشاهده تعداد زیادی دلفین که هنگام ورود با قایق او را دنبال می‌کردند، همچنین لاک‌پشت‌ها و عقاب‌های ماهیگیر سخن گفت. او همچنین از صدها لاک‌پشتی که قبل از جنگ در حین شنا در ساحل عمان دیده بود، تعریف کرد.

«وقتی نفت وارد آنجا شود، وقتی آلودگی شیمیایی وارد شود، پاکسازی آن نوع آشفتگی بسیار، بسیار دشوار می‌شود»، او گفت. «این اثر برای نسل‌ها باقی می‌ماند.»

پیو تجربه فراوانی در مواجهه با دماهای شدید و شکارچیان، از جمله کوسه سفید بزرگ، داشته است. اما شنا در یک منطقه درگیری خطرات کاملاً جدیدی را مطرح می‌کرد.

برای حفظ ایمنی، این چالش در بخش‌هایی طی سه روز انجام شد و مجموعاً حدود شش ساعت و نیم شنا صورت گرفت. این ورزشکار به یاد آورد که در روز دوم هنگام بازگشت به بندر، شاهد اصابت به یک کشتی حمل گاز بود.

«هرگز عبور از کنار آن کشتی حمل گاز، بوی مواد شیمیایی و سپس شعله‌ها را فراموش نخواهم کرد؛ آنها دقیقاً مانند گوی‌های آتش به آسمان می‌رفتند. آب اطراف کشتی در آتش می‌سوخت»، پیو گفت.

«و اگر به تأثیر چنین حادثه‌ای بر طبیعت فکر کنیم، بسیار، بسیار شدید است.»

پیو بخش زیادی از ۴۰ سال گذشته را با شنا در مکان‌هایی از قطب جنوب تا دریای سرخ و کانال انگلیس سپری کرده است تا برای اقدام بیشتر جهت محافظت از محیط‌های دریایی در برابر تغییرات اقلیمی، آلودگی و از دست رفتن تنوع زیستی فراخوان دهد.

او نخستین ورزشکاری بود که قطب شمال را شنا کرد و شنای طولانی‌مدت در تمام اقیانوس‌های جهان را تکمیل نمود. در سال ۲۰۲۳، او تمام ۳۱۵ مایل (۵۰۷ کیلومتر) رودخانه هادسون را برای برجسته کردن اهمیت رودخانه‌های پاک شنا کرد.

بنیاد او می‌گوید این چالش‌ها به تضمین توافق‌نامه‌های رسمی برای محافظت از بیش از ۳.۵ میلیون کیلومتر مربع (حدود ۱.۳۵ میلیون مایل مربع) از اقیانوس‌های آسیب‌پذیر کمک کرده است.

برخی ترکیب شنای حماسی و فعالیت سیاسی پیو را «دیپلماسی اسپیدو» نامیده‌اند.

«ورزش درها را باز می‌کند، گفتگو ایجاد می‌کند و به مردم امکان می‌دهد درباره این مسائل مهم فکر کنند»، پیو گفت.

«پیام من بسیار ساده است»، او افزود. «ما باید جنگ را متوقف کنیم. ما باید تنگه را باز کنیم و باید آلودگی را پاکسازی نماییم.»

اشتراک:
این گزارش ترجمه و بازنویسی خبری با موتور هوش مصنوعی افق آبی است و برای خوانندهٔ فارسی‌زبان بازتنظیم شده. منبع اصلی: independent.co.uk