حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و تهاجم ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، نقطه عطفی در تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه بود که راه را برای ظهور ایران به عنوان یک قدرت منطقهای هموار کرد. با سرنگونی صدام حسین، دشمن دیرینه ایران، خلاء قدرتی ایجاد شد که تهران با بهرهگیری از استراتژی استفاده از نیروهای نیابتی و شبهنظامیان تحت حمایت سپاه پاسداران، به ویژه تحت هدایت قاسم سلیمانی، آن را پر کرد.
پکن در آستانه دیدار حساس میان دونالد ترامپ و شی جینپینگ در واشنگتن، با میزبانی از عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، بر تداوم پیوندهای راهبردی خود با تهران تأکید کرد. در این دیدار، وانگ یی، ارشدترین دیپلمات چین، ضمن توصیف ایران به عنوان شریک راهبردی جامع، آمادگی پکن را برای حمایت از منافع مشروع ایران اعلام کرد.
مقامات اطلاعاتی ایالات متحده در گزارشهای اخیر خود نسبت به فروش ۴۸ جنگنده پیشرفته اف-۳۵ به عربستان سعودی ابراز نگرانی جدی کردهاند. این هشدارها عمدتاً بر احتمال دسترسی چین به فناوریهای حساس این جنگندهها متمرکز است؛ چرا که عربستان همکاریهای نظامی و فناوری گستردهای با چین دارد و از تجهیزات مخابراتی چینی در زیرساختهای خود استفاده میکند.
کشورهای عربی حوزه خلیج فارس که دههها امنیت خود را به حضور نظامی ایالات متحده گره زده بودند، اکنون در پی حملات موشکی و پهپادی ایران و آشکار شدن آسیبپذیریهای زیرساختی و نظامی، به دنبال بازنگری در راهبردهای امنیتی خود هستند. جنگ اخیر نشان داد که تکیه صرف بر حمایت آمریکا، در برابر تهدیدات ایران و اولویتهای متغیر واشنگتن، کارآمدی کافی را ندارد؛ بهویژه آنکه پایگاههای آمریکایی خود هدف حملات قرار گرفته و برخی زیرساختهای حیاتی منطقه دچار اختلال شدهاند.
| گرایش سیاسی | چپ میانه | مخاطبین اصلی | عموم مردم، سیاستمداران، روشنفکران، تحصیلکردگان |
|---|---|---|---|
| کشور مبدأ | ایالات متحده |